zondag 24 februari 2019

Erotisch verhaal: Lara

Lara

Mijn moeder heeft echt een topgozer getroffen. Een man met een gouden hart. Zoals deze man lopen er niet veel rond op de wereld. Mannen die niet zeuren, maar er gewoon de schouders onder zetten en overal een uitweg proberen te vinden. Sommigen zouden dat als negatief ervaren, maar mijn moeder en ik zullen dat aders uitleggen. Ik in ieder geval.

Mijn moeder ontmoette hem tijdens een bedrijfsfeestje. Haar werkgever had een feestje georganiseerd om nieuwe klanten te werven. Zo gaat dat in de wereld van het grote geld. Maar in de plaats van klant te worden bij de werkgever van mijn moeder werd mijn moeder zijn aanbidster. Ze begonnen een affaire die liefst drie jaar (1.000 dagen) duurde voordat het bekend werd. Ik was de enige die vanaf het begin wist van die affaire. Als mijn biologische vader voor zijn werk vaak een paar dagen op zakenreis ging, dan ging mijn moeder naar haar nieuwe vriend toe. Soms sprak mijn moeder na werktijd met hem af in een hotel om met hem seks te hebben.  Vooral de spanning dat we op een dag zouden worden ontdekt door mijn vader deed mijn hart soms sneller kloppen als ik de nieuwe vriend van mijn moeder weer zag.

Als mijn moeder weer bij hem thuis was dan was ze vaak naakt. Dat wilde hij graag, zo vertelde ze me toen ik vroeg waarom. Ze voelde zich vrijer en daarom zag ze het ook als statement: Weg uit de gevangenis van mijn biologische vader, in de vrije wereld die haar nieuwe vriend moest voorstellen. Omdat ze regelmatig bloot was thuis, was de stap naar seks niet zo groot. Ze hadden dan ook veel en vaak seks. ’s Morgens als ze wakker werden. ’s Avonds voordat ze naar bed gingen. Soms ook tussendoor. Ik keek vaak toe zonder dat ze ervan wisten. Leunend tegen de deurpost maakte ik met mijn telefoon opnames van hun seksspel. Niet om mijn moeder daarmee te chanteren, maar omdat het er gewoon erg mooi uit zag. Het zag er teder uit en ze namen de tijd voor elkaar. Ze deden echt moeite voor elkaar. Dit was gewoon een verliefd stel die alles voor elkaar deed. Het duurde soms wel uren voordat ze ermee ophielden maar het verveelde nooit. Toen hij merkte dat ik stiekem opnames maakte werd hij niet eens boos. Sterker nog:  Onder de voorwaarde dat ik mijn moeder niet in gevaar bracht mocht ik erbij zijn. Ik kreeg een heuse videocamera in mijn handen gedrukt en mocht zoveel en zo vaak filmen als ik wilde. Na afloop kregen zij een kopie en ik behield het origineel.

Ik werd zwanger van een man die veel op hem leek, maar uiteindelijk lang niet zo hoffelijk en vriendelijk bleek als de gentleman die mijn moeder had getroffen. De  biologische vader gaf plotseling niet thuis. Maar de nieuwe vriend ven mijn moeder en  mijn moeder vingen me op en zorgden ervoor dat mijn huidige dochtertje Jessica met open armen in deze wereld werd ontvangen. De affaire die mijn moeder had was inmiddels naar buiten en mijn moeder werd door mijn biologische vader op straat gezet. De nieuwe vriend met wie ze al die tijd een affaire had gehad ving ons op. We mochten tijdelijk in zijn huis wonen, bij hem en zijn vriendin. Dat tijdelijk werd permanent en ze trouwden. Mijn moeder werd twee keer zwanger van hem en nu heb ik er twee stiefzusjes bij.

Sinds mijn zwangerschap heb ik geen echte relatie meer gehad. Hier en daar wat jongens en mannen. Allen deinsden terug toen ze merkten dat ik al een kind had. Eerst was ik daar boos en verdrietig om. Maar sinds een paar jaar gaat het weer wat beter met me. Ik heb mijn studie afgerond, ik heb een leuke baan, mijn dochtertje is kerngezond en groeit als kool. Ze gaat naar school en wordt geweldig opgevangen door mijn moeder, stiefvader en stiefzusjes. De meisjes spelen met elkaar en doen net alsof ze dezelfde ouders hebben. Het is vertederend om te zien.

Hij heeft ons door een moeilijke periode geholpen en zeurde nooit over geld. Hij corrigeerde me als ik te ver dreigde te gaan en stimuleerde me als ik het even niet meer zag zitten. Daarvoor wil ik hem danken. Ik kan hem alleen maar danken op dezelfde manier als mijn moeder. Het is een blijk van dank maar het is ook enorm opwindend als we seks hebben. Op mijn verjaardag (23 februari)  gaan we als familie altijd eten in een restaurant van mijn keuze. Die familie is inmiddels behoorlijk uitgedijt met zijn kinderen, zijn vriendin (die nog altijd bij hem is), mijn moeder, ik en mijn dochtertje.  Na het eten gat de rest naar huis, maar hij en ik gaan naar een nabijgelegen hotel. Daar mag hij met mijn lichaam spelen zolang en zo vaak als hij nodig vindt. Al duurt het de hele nacht. Al duurt het twee nachten. Al duurt het een week.

zondag 17 februari 2019

Reportage: Naked Night bij Museum Kranenburgh @ Bergen NH


Naked Night bij Museum Kranenburgh @ Bergen NH
23 januari 2018, 1830u – ca. 2100u

“Zijn er altijd zoveel mannen?”,vraagt een oudere dame.
Ze heeft gelijk: De zaal heeft een hoog bierbuikjes gehalte. Vooral een hoog vetgehalte. Slechts drie vrouwen. Geen bekenden. Goddank. Dat scheelt. Opvallend is dat veruit de meeste aanwezigen vijftig jaar of (veel) ouder zijn. De 50 Plus Beurs is er niets bij. Dat het mannelijk naakt overheerst voldoet eigenlijk wel aan de verwachtingen. Naakt gaan is iets voor mannen. De reden van de mannelijke overheersing laat zich moeilijk inschatten.

De Naked Night begint met een openingswoordje van de directrice, gevolgd door de indeling in groepen. Groep I is de groep die toestemming heeft gegeven dat televisieproducent BNN/Concept Street en lokale zender NH Nieuws opnames maken van hun naakte lichaam. Wie niet door hen wil worden gefilmd moet moeite doen om uit de buurt van de snorrende filmcamera’s te blijven. De medewerkers van BNN/Concept Street en NH Nieuws zijn zelf niet bloot, net als de medewerksters van het museum. Opmerkelijk dat zelfs de directrice van het museum dat het taboe op bloot aan de kaak wil stellen, op een avond met naakte lichamen zelf niet bloot gaat.

Het Kranenburgh blijkt een particulier museum te zijn, niet afhankelijk van overheidssubsidies. Het verklaart waarom het museum deze Naked Night heeft georganiseerd: Een museumnacht speciaal voor mensen die bloot door het museum willen lopen is in de Kunsthal in Rotterdam al jaren een commercieel succes. Entreeprijs voor het Kranenburgh is doorgaans 13 euro. De circa vijftig naakte bezoekers vanavond betalen 20 euro. Er was duidelijk om méér bezoekers gerekend.

Het museum staat weliswaar op een onmogelijke locatie, maar is strak en modern vormgegeven en ruim opgezet. De ramen zijn groot. De ruimtes zijn prima verlicht. Het geheel heeft wat weg van een oude fabriekshal: Grote zalen met hier en daar wat kunstobjecten die met bloot te maken zouden moeten hebben. Slechts een enkel object voldoet aan die kwalificatie.  De tentoonstelling is daardoor waardeloos. De tentoongestelde stukken hebben nauwelijks iets te maken met bloot, naakt of het taboe daarop. Zo ligt er een verzameling telefoonboeken uit de omgeving Apeldoorn en de Achterhoek onder glas (!) en staat er in de kelder van het complex een standbeeld van een Chinees die in 1989 die tijdens studentenprotesten op het Plein van de Hemelse Vrede een tank tegenhield. Een verkiezingsposter van de SP is onder druk van quasi boze bezoekers verwijderd omdat die te politiek zou zijn. Maar heeft de SP ooit een naaktposter als verkiezingsposter gemaakt? Nee, dat was de PSP, de voorloper van wat nu GroenLinks is, die in de jaren ’70 van de vorige eeuw een verkiezingsposter had met een naaktmodel. Toch wordt in de kelder van het museum is een verkiezingsfilmpje van de SP vertoond waarin een 80-jarige vrouw zichzelf ontkleedt. Blijkbaar weer geen probleem voor de bezoekers.

Na een begeleide rondleiding is er de mogelijkheid om op eigen gelegenheid  bloot door het museum te wandelen. De meesten hebben een fotocamera op statief meegenomen en maken vooral foto’s van zichzelf, naakt wandelend door het museum. Van de tentoongestelde stukken worden nauwelijks foto’s gemaakt. Het is duidelijk de bedoeling de stille wens te vervullen om naakt door een museum te kunnen lopen. De kick voelen van het blote lichaam in een relatief koude ruimte waar bloot lopen niet vanzelfsprekend is. Het is de reden om een keer of vijf ’s nachts op te staan om bloot door de buurt te wandelen. Het is de reden om een oord als Gran Canaria te bezoeken: op dat eiland is bloot lopen vrijwel overal toegestaan. Tijdens deze Naked Night in het Kranenburgh is het mogelijk om even de koude betonnen vloer onder de blote voeten voelen. Dwalen door ruimtes waar je normaliter nooit bloot kunt zijn. Het geeft een kick omdat het ongewoon is. Misschien heeft een bezoek aan het Kranenburgh daarom zijn doel alsnog bereikt.

zondag 20 januari 2019

Erotisch verhaal: Dansen in de schaduw

Dansen in de schaduw

Ik zit in een stoel. Het is een stoel die ik ooit kocht bij de Zweedse meubelgrootgrutter die destijds zwaar was afgeprijsd omdat ‘ie incompleet was. Maar ruim negen jaar na de aankoop is het mijn favoriete stoel. Het ding kreeg een prominente plaats in mijn slaapkamer. Normaliter wordt daar kleding in gesmeten omdat de drager ervan geen zin heeft om die fatsoenlijk op te vouwen. Die kleding heeft nu even plaatsgemaakt voor mij. Ik zit achterover en schommel heen en weer.

In de schaduw van het half donker speelt zich een geweldig erotisch schouwspel af. Een prachtige vrouw van achterin de veertig met halflang, stijl zwart haar en een slanke maar gespierde man met kort, blond haar van dezelfde leeftijd vrijen er lustig op los. Die vrouw ken ik: Dat is Susanne Werkman. Susanne en ik zijn al twaalf jaar getrouwd toch lijkt die man in geen velden of wegen op mij. Zijn lichaam is veel beter afgetraind en zijn armen zijn dikker omdat zijn spieren ergens naartoe moeten. Zijn kont is net als de rest van zijn lichaam goed vormgegeven. Goed, het is geen bodybuilderstype. Maar als heteroseksuele man moet ik toegeven dat de man die nu met mijn vrouw vrijt er best aantrekkelijk uit ziet. Geen tatoeages of piercings. Ik vind tatoeages en piercings niet aantrekkelijk.

Geen idee hoelang ik al naar dit schaduwspel heb zitten kijken. Het zag er allemaal te mooi uit om de tijd in de gaten te houden. Ik wilde geen seconde missen. Geen standje. Niets. Dan zit op en horloge of radiowekker kijken niet bij. Dit stel is goed op elkaar ingespeeld. Ik zie hem met haar lichaam spelen. Ik zie hem haar borsten kneden als ze bovenop hem zit. Ik zie zijn jongeheer voor de zoveelste keer tussen haar benen in haar verdwijnen. Ze slaakt een enorme zucht als het gebeurd. Het gaat allemaal vrij langzaam maar het ziet er adembenemend mooi uit. Hij komt overeind en kust haar borsten. Wat heet kussen: hij vreet ze bijna op. Maar ze geniet. Ze vindt het zo geweldig dat ze geen seconde aandacht heeft voor haar omgeving. Beide lichamen transpireren hevig omdat ze na lang met elkaars lichaam te hebben gespeeld op het punt staan klaar te komen. De slaapkamer ruikt naar zweetgeur. Het klaarkomen duurt voor mijn gevoel net zo lang als de hele vrijscène die er aan vooraf ging. Hij ligt niet meer maar zit en zij zit in zijn schoot met zijn jongeheer nog altijd in haar. Tijdens het opwekken van het orgasme houden ze elkaar stevig vast. Soms sluit ze haar ogen om het orgasme nog wat kracht bij te zetten.

Hij komt als eerste klaar. Ik voel hoe hij zijn goedje in haar aflevert. Het moet met immense snelheden bij haar naar binnen spuiten. Ze wacht even totdat hij klaar is met spuiten. Dat lijkt heel even te duren want seconden lang blijft hij stijf zitten en houdt haar lichaam stevig tegen zich aan. Het klaarkomen lijkt een eeuwigheid te duren maar zo gauw hij haar ook maar een beetje loslaat komt zij klaar. Ze schreeuwt het uit van opwinding en laat haar lichaam daarna de vrije loop, net zoals hij dat enkele seconden eerder deed.

Beide lichamen ontspannen zich. Pas nadat beide lichamen zich hebben ontspannen kijkt Susanne om en ziet mij daar in die Zweedse stoel zitten. Als we oogcontact maken knikt ze instemmend. Alsof ze me wil bedanken voor deze vrijpartij. Ik zwijg, maar met de blik op mijn gezicht laat ik haar weten dat ik het erg aantrekkelijk vond om dit indrukwekkend mooie erotische spel te mogen bijwonen. Ik kan naar websites als Pornhub of YouPorn gaan op het internet. Ik kan honderden DVD’s kopen met daarop actrices die klaarkomen – of in ieder geval doen alsof ze klaarkomen –. Geen van die films komen ook maar in de buurt van het echte werk: Als een stel ligt te vrijen en ik mag daar rechtstreeks getuige van zijn. Mooier is er niet. (Soft) erotische speelfilms gaan naar verloop van tijd vervelen. Rechtstreeks naar een vrijend stel kijken verveelt nooit. Geloof me, dit is niet de eerste keer dat Susanne met een andere kerel seks heeft terwijl ik toekijk. Omgekeerd gebeurt het net zo hard overigens.

Daarom heb ik niet ingegrepen. Susanne bedankt me daarvoor.

donderdag 27 december 2018

Erotisch verhaal: 'SCHOMMELEN IN DE NACHTTREIN'

Ik had nog gevraagd of de deur wel echt op slot zat. Terwijl hij de coupé ombouwde van een zitcoupé naar een slaapvertrek verzekerde hij me dat er niets kon gebeuren. De deur zat dicht, de gordijnen waren gesloten. De verwarming werd ingeschakeld. Iedereen die hier langs zou lopen zou denken dat hier mensen lagen te slapen. Na deze geruststellende woorden trok ik mijn kleding uit.

De trein zette zich in beweging en mijn vriend nam poedelnaakt plaats bovenop me. Benen optrekken en uit elkaar houden! O, ja! Mijn hart bonkte in mijn keel en de zenuwen gierden door mijn lijf. Mijn vriend begon me te kussen, zoals hij dat wel vaker deed als we vrijden. Eerst mijn nek, daarna mijn tieten, gevolgd door mijn buik om tussen mijn benen de eindigen. Ik liet hem maar gaan en dacht alleen maar aan mijn medepassagiers. Ik hoorde hun stemmen, al had ik geen idee waar de gesprekken over gingen. Ik hoorde kranten ritselen en ik hoorde voetstappen. De trein was niet eens op volle snelheid en ik voelde me nu al opgelaten. Hoewel het likken over mijn schaamlippen goed voelde bedacht ik me dat ik niet te hard moest schreeuwen anders zouden onze medepassagiers wel eens kunnen komen kijken wat in deze cabine gaande was. Compleet gedesoriënteerd begon ik mijn vriend daarna te pijpen waarbij ik erg veel moeite ik moest vechten tegen de zwaartekracht en tegen de duisternis. Om de medepassagiers niet op ideeën te brengen hadden we besloten het licht in de cabine uit te laten.

Het was begin jaren ’90 van de vorige eeuw en niemand had nog gehoord van een lijst waarop extraordinaire levensgebeurtenissen stonden die je mee moest hebben gemaakt alvorens je het tijdelijke voor het eeuwige zou verwisselen. Seks in een rijdende trein moest hoe dan ook op zo’n lijst staan en dus besloten mijn toenmalige vriend en ik dat we ons daaraan maar eens moesten wagen. Ik voelde me dan ook een waaghals toen ik poedelnaakt plaatsnam in de tot slaapvertrek omgebouwde Duitse treincoupé. Terwijl ik daar lag voelde ik de voetstappen van de medepassagiers passeren. Bij iedere voetstap had ik het idee dat iemand van hen de deur open zou kunnen schuiven en mijn vriend en mij daar poedelnaakt zag vrijen. Wat zouden ze dan doen? Wat zouden ze zeggen?

De trein minderde alweer vaart en het volgende station kwam alweer in zicht. Weer zenuwen. Weer voetstappen en stemmen. Weer de angst dat anderen ons zouden zien. Door de gordijntjes konden we zien dat een enkeling twijfelde om bij onze coupé naar binnen te gaan. Van schrik bedekte ik met mijn handen mijn tieten en schaamlippen. Vol verwachting keken we naar de passerende schaduwen. Er gebeurde niets. De trein zette zich weer in beweging en we konden verder vrijen. Ook bij het volgende station gebeurde er niets en daarna weer niets. Ik was er wel aan gewend geraakt dat er voetstappen en stemmen langs kwamen en voelde me eigenlijk steeds zelfverzekerder. De spanning had plaatsgemaakt voor opwinding en een gezonde dosis stress. Steeds als de trein wat wilder begon te wiebelen had ik het idee dat ik van deze bedden kon vallen terwijl dat onmogelijk was.

Klaarkomen deed ik daarom zonder moeite. Daarna nog een keer of zeven. Steeds minder vaak was ik me bewust van de omgeving waarin we ons bevonden. Steeds vaker vrijden we tijdens stops op de stations gewoon door. Het transpiratievocht gutste ondertussen uit mijn lichaam en uit dat van mijn vriend. Niet van de zenuwen, maar omdat het inmiddels bloedheet was geworden in de coupé. De warmte kon door de gesloten deuren en gordijnen bijna niet weg. Ik hoorde geen stemmen meer. Ik hoorde geen voetstappen meer. Het zoemen van de elektromotor was me ontgaan. Zelfs dat iemand van de medepassagiers de deur van onze cabine zou kunnen openen.

Het was ons dan ook volledig ontgaan dat de trein inmiddels op zijn plaats van bestemming was aangekomen. De laatste passagiers hadden de trein verlaten en de trein was verder gegaan naar een rangeerterrein, waar ook het personeel de trein had verlaten. Pas vroeg in de ochtend werden we door een schoonmaakploeg ontdekt, en wisten wij wat er was gebeurd. Na een bezoekje aan de Spoorwegpolitie mochten we een treinkaartje naar huis kopen. Geen goedkoop enkeltje: we waren inmiddels 800 kilometer verderop in het zuiden van Europa beland.

maandag 24 december 2018

Erotisch verhaal: "De Avondwinkel"

Het is weer zo’n nacht dat ik niet in slaap kan komen. Wat ik ook probeer; luisteren naar de radio, het lezen van een boek, in mijn kamerjas ronddolen door het huis… Niks wil lukken. Plotseling schiet me te binnen dat ik nog geen avondwandeling heb gemaakt. In de frisse avondlucht denk ik dagelijks voor het slapengaan na over wat er die dag allemaal is gebeurd. Het is ijskoud buiten. Ik zet mijn gedachten op een rijtje en maak mijn hoofd leeg. Soms vergezeld door een sigaret of wat. Ik denk na over de toekomst en heel soms ben ik in gedachten bij mijn moeder, die vier jaar geleden het leven heeft gelaten. Het ommetje geeft me rust en de broodnodige beweging. Dat zal het ei van Columbus zijn!

De wandelroute is al twaalf jaar dezelfde. Mij vallen daarom nauwelijks nog details op. Een verdwaalde kroegtijger. Een auto die op hoge snelheid zijn bestemming opzoekt. Bootjes dobberend in de Trekvaart. Lege bankjes op de kade. De stad slaapt.

Op één van de laatste bankjes zit een man die direct mijn aandacht trekt. Hij murmelt vóór zich uit en staart in de leegte. Hele gesprekken komen er uit zijn mond. Ik hoor hem wel doch is de afstand te groot om te verstaan wat hij zegt. Ik vraag me af tegen wie hij praat want er is verder niemand in zijn directe omgeving aanwezig. Ik ga naast hem zitten. Oudere man, brildragend… leeftijd van mijn vader schat ik. Ik vraag hem wat hij hier midden in de nacht doet. Hij kijkt me aan met een blik alsof ik dat niet had mogen vragen. Zijn ogen glijden langs mijn lichaam. Alsof hij me aanraakt. Na het overhandigen van een sigaret raakt hij aan de praat. Hij is hier voor zijn bedrijf. Maar het bedrijf wil maar niet van de grond komen en hij denkt erover om ermee te stoppen. Zeven jaar ligt daar, wijzend naar het water. Mijn ogen glijden langs zijn lichaam. Zijn hand met daarin de sigaret beeft. Zijn hele lichaam geeft. Ik ook. Wat hij nodig heeft is een opwarmertje. Net als ik overigens. Een borrel?

Mijn huis is niet berekend op bezoek. Niet in het holst van de nacht. Ik vraag hem zich er niet aan te storen. Zittend in de hoek van de bank steekt hij nog een sigaret op en ik overhandig hem een glas rum. Hij kijkt me vragend aan: Waarom heb ik mijn jas nog aan? Pas dan realiseer ik me dat ik mijn kamerjas heb geruild door deze manteljas. Hieronder heb ik niks aan; ik ben helemaal naakt. Dus sta ik naakt vóór hem met alleen nog laarsjes aan. De sigaret en het glas rum gaan weg en ik beland in zijn schoot. Zijn blouse gaat uit en daarna de rest van zijn kleding. We vallen op de bank. Onze tongen vinden elkaar rap. Daarna vreet hij mijn borsten één voor  één helemaal op. Zijn hoofd gaat tussen mijn benen; zijn tong tussen mijn lippen. In het volgende standje pijp ik hem totdat zijn jongeheer ervan gaat glimmen.

Hij belandt bovenop me. Ik wil wel verder. Hij mag best naar binnen. Seks is gezond, beweging is goed. Maar als hij naar binnen wil dan niet zonder regenjas om zijn inmiddels glimmende pik. Hij knikt, staat op en biedt aan in de avondwinkel hier vlakbij condooms te kopen. Ik schaam me. Tijdens het aankleden bied ik wel een miljoen keer mijn excuses aan. Als hij straks terug is dan maak ik alles goed. Hij mag dan alles met me doen, zo lang hij wil, als hij me maar geen pijn doet. Eigenlijk moet ik gaan maffen omdat om zeven uur de wekker weer gaat. Maar fuck die baan maar even. Fuck die vriend van me. Fuck de hele wereld! Hij knikt instemmend en snelt de deur uit.

De rust keert weder. Daar lig ik dan; poedelnaakt, één been op de grond en één been steunend op de armleuning en nog altijd met laarsjes aan. Tijdens een hijs aan een nieuwe sigaret staar ik naar het plafond en zet de gebeurtenissen van vannacht op een rijtje. Wat zeg ik  straks tegen mijn collega’s? Wat vertel ik mijn vriend? Hoe zou het trouwens voelen, een pik van een kerel van dik twee keer mijn leeftijd in me? Ik staar naar het horloge op het tafeltje naast me. Drie uur ‘s nachts. Mooi ding, dat horloge. Zwart, mooie wijzerplaat… Grappig eigenlijk dat ik al twaalf jaar vrijwel iedere avond hetzelfde rondje loop. Grappig eigenlijk dat ik in die twaalf jaar er nooit over heb nagedacht midden in de nacht een vreemde man op te pikken om daar vervolgens mee seks te hebben. Hopelijk komt hij snel terug zodat we het af kunnen maken. Ik kom overeind om de eerste as in de asbak te legen. Mijn hoofd maalt verder.

Grappig ook eigenlijk dat mij in diezelfde twaalf jaar is mij nog nooit een avondwinkel opgevallen.

Iemand nog een herenhorloge nodig?



zaterdag 15 december 2018

Prikkelzinnen 01/2019: "Tietenverhalen"

Tietenverhalen

Begin dit jaar ben ik er maar voor uitgekomen. Gewoon: uit de kast. Voor de draad ermee! Waarom dit leven nog langer verbergen als ik er plezier aan beleef? Dus heb ik het maar verteld. In de kroeg, op school, de sportclub, tegen mijn moeder en in mijn vriendenclub: Hup, daar ligt het en kijk maar wat je met die informatie doet. Kan mij het schelen!

Wandelend door de oude binnenstad van Haarlem zag ik hem daar twee jaar geleden zitten op een bankje langs de Haarlemmer Trekvaart. De verlaten blik en zijn houding trokken me als een magneet naar hem toe. Zijn woorden deden de rest. Ik was verkocht aan een man die mijn vader had kunnen zijn. Mijn biologische vader heeft mijn moeder, mijn zusje en mij verlaten voor een jongere bloem. Dus dacht ik: Zo vader, zo dochter. Ik begon een relatie met een kerel die mijn vader had kunnen zijn.

Als ik hem bezoek dan kleed ik me zo licht mogelijk, zodat we snel bloot zijn. Geen blouse, maar een truitje (‘s zomers een jurkje zonder beha). Als hij tijdens het vrijen zijn armen om me heen slaat dan voel ik me veilig. Als ik zijn warmte voel dan geeft me dat het idee dat ik me koningin van mijn eigen rijkje ben. Ik laat me dan ook helemaal gaan. Of we nou vrijen in de keuken waarbij hij me van achteren penetreert (eigenlijk standaard ons openingsritueel), of we op de rand van het bed zitten waarbij ik in zijn schoot zit, of liggend in de missionarishouding… hij is zo aanwezig wanneer hij zijn armen om me heen slaat en tegen me praat.

Tussen het vrijen door vertelt hij over zijn werk, zijn leven, de toestand in de wereld…. Hij corrigeert me als ik onzin spreek, doordraaf of stompzinnige ideeën heb. Of alle drie. Hij helpt me met mijn problemen. Hij vertelt me over landen waar hij is geweest, en wat hij daar heeft beleefd. Op zo’n moment hang ik werkelijk aan zijn lippen. Hij is ongelofelijk knap. Innerlijk dan. Uiterlijk kan er nog wel wat aan zijn lichaam worden gesleuteld. Maar hij weet echt alles! Als bonus spreekt hij ook nog eens vijf talen vrijwel vloeiend, dus hij helpt me met het voorbereiden op (tussentijdse) examens Engels, Frans en Duits.

Tijdens het vrijen verleidt hij me met zachte lieve  woordjes. Hij speelt met mijn tieten en vertelt erover. Ze zijn zo mooi, rond en vol… en ze wiebelen lekker. Niet mijn woorden. Zijn bevindingen. Terwijl hij met mijn tieten speelt fluistert hij het ene na het andere verhaal over mijn tieten. Niet eens echt ordinair, of zo. Wel altijd persoonlijk; Terstond krijgen ze een eigen identiteit en maken hun eigen avonturen mee. Het verhaal heeft geen begin en geen einde. Alles wat ik kan doen is hem terugbetalen met hijgen, puffen, strelen over zijn lichaam, pijpen en mijn lichaam helemaal aan hem geven. Ik ben helemaal verlamd als hij tijdens het vrijen over mijn tieten praat. Ik ben helemaal weg.

Zijn verhalen klinken poëtisch. Alsof Wiliam Schakespeare uit zijn graf is opgestaan en met mij vrijt. Zijn woorden rijmen zelden maar de prachtige volzinnen sluiten naadloos op elkaar aan. Maar het is vooral de toon waarop hij de woorden uitspreekt. Eigenlijk praat hij niet; hij zingt. Ik zou zo snel geen lied weten waarmee dat te vergelijken is en misschien moet dat ook zo blijven. Die zacht kreunende toon in mijn oor en tegelijkertijd het gevoel van zijn jongeheer in mij helpen me bij het ontwikkelen van mijn orgasme. Het vrijen met hem is al een erotische dans op dito muziek. Soms valt hij stil en dan begin ik zelf maar. Op de vraag wat hij van mijn tieten vind komt er weer een heel verhaal uit waarmee ik weer een tijdje zoet ben.

Hij is de derde man in mijn korte leven waarmee ik seks heb. Geen van zijn voorgangers konden tijdens het vrijen (zulke) erotische verhalen vertellen. Voor zover ik in mijn vriendenclub heb kunnen peilen zijn de heren altijd als eerste klaar met hun daad. De vrouw doet dan alsof ze klaarkomt. Mijn vriendinnen zijn jaloers als ik vertel over zijn verhalen over mijn tieten. Ik kom vrijwel altijd als eerste klaar. Hij moet dan nog in me klaarkomen. Maar ik laat hem gaan; ik vind het niet erg.

 Ik heb hem wel eens gevraagd om die verhalen op te schrijven. Ik vind ze geweldig. Maar dat weigert hij. Zelfs niet als ik hem foto’s stuur van mijn tieten, of selfies van mijn naakte lichaam. Schrijf het zelf maar op, is dan zijn antwoord.

En weet je: Ik denk dat hij nog gelijk heeft ook.



Op 16 januari 2019 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'talk to me dirty' werd ik geïnspireerd door de wekelijkse korte verhalen op de website van Viva. Hier schrijven (jonge) vrouwen over hun wandeling buiten de gebaande paden van het seksleven. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 26 januari 2019 ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zaterdag 10 november 2018

Erotisch verhaal: "Seks met een geest"


Als ik seks heb dan doe ik dat voor het raam met de gordijnen open. Om die reden heb ik het bed verplaatst van de slaapkamer naar de woonkamer. De gedachte alleen dat ik daar op mijn rug lig met een man tussen mijn gespreide benen maakt me helemaal gek. Het gaat zelfs zó ver dat ik geen idee heb waardoor ik klaarkom: de man die zijn best heeft gedaan, zijn imposante jongeheer die in mij bezig is geweest of het idee dat de kantoormedewerkers van het accountantsbureau in de kantoortoren tegenover mijn appartement de seks vanaf de eerste tot de laatste seconde hebben kunnen volgen.

Tijdens de seks glijd ik helemaal weg in mijn eigen wereldje. De man die op dat moment seks met mij heeft, heeft seks met een lichaam waar de geest uit is verdreven. De vrouw met wie hij seks heeft kreunt , hijgt en puft. Ze neemt elk standje aan die hij zich wenst. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Die geest – die overigens wel door het appartement blijft zweven - kijkt naar beneden, waar de drukke ochtendspits in de stad zijn weg probeert te vinden. De natte straten; mensen die zich een weg banen door de menigte. Sommigen beschermen zich op deze vroege ochtend tegen de regen. Verkeer stopt  voor het stoplicht waarna een mensenmassa het zebrapad trotseert. Mensen die op weg zijn naar hun werkplek.

Ik weet dat de medewerkers van de kantoortoren tegenover mijn appartement van achter hun bureaus als de eerste de beste voyeurs opgewonden zitten te gluren. Ik weet dat vergaderingen worden opgeschort en telefoontjes onderbroken. Ik weet dat alle medewerkers van het accountantsbureau verrekijkers en filmcamera’s hebben geïnstalleerd om mij te volgen. Ik weet dat ze klaar zitten met hun telefoontjes en tablets, en de filmpjes op het internet gooien. Maar het kan me allemaal niks schelen. Ik geniet van iedere seconde dat ik daar lig in de wetenschap dat deze loonslaven van het kapitalisme van achter hun bureaus naar mij kijken. De kleinburgerlijke slaven met hun saaie leventje mogen voor een hongerloontje aan rijkaards uitleggen hoe zij hun miljoenen kunnen wegsluizen naar belastingparadijzen. Ze weten zich geen houding te meten. Sommigen voelen zich gênant, sommigen genieten en anderen proberen heel stoer te doen.

Zesentwintig ‘full HD’ camera’s hangen er rond mijn bed. In de nachtelijke uurtjes monteer ik de beelden tot een flitsende film waar Hollywood jaloers op zal zijn. De kantoortorens zijn leeggelopen. De straten stil. De stad slaapt maar ik ben wakker. Slapen doe ik nog maar zelden. Tevreden staar ik naar de computer. Ik neem nog een slok van mijn glas witte wijn. In de verte schallen sirenes van ambulance, brandweer of politie door de nacht. Geluiden die horen bij de stad. Het filmpje verdwijnt in de krochten van het internet, waar mannen zich aftrekken op de beelden van mijn naakte lichaam. Mannen die ik niet ken. Mannen die mij niet kennen.

Het kan me allemaal niets meer schelen sinds ik een half jaar geleden de hoofdprijs in de loterij het gewonnen: vijftien miljoen euro. Ik ben nog geen veertig en ik hoef nooit meer te werken. Geen saaie vergaderingen meer. Ik ben nu zelf zo’n rijkaard. Geen negen tot vijf baan meer. Geen files onderweg van mijn huis naar kantoor. Het huis heb ik verkocht. Ik woon nu in dit appartement op drie hoog, tegenover het accountantskantoor waar ik elf jaar geleden mijn eerste uurtjes maakte.

De zon komt inmiddels weer op boven de stad. Een nieuwe dag is begonnen. Beneden op straat verschijnen de eerste loonslaven weer. Bij mij gaat de deurbel.

Werk ze, oud-collega’s!