De schrijverscarrière van Sophie Schalkwijk

Het liep niet echt lekker met de schrijverscarrière van Sophie Schalkwijk. Een uitgever zoeken lukte maar moeizaam. Niemand had zin in erotisch werk, zeker niet wanneer dat werk voor vrouwen was geschreven. Er was simpelweg geen markt voor en als die er al was, dan waren de aantallen te klein om hier geld in te steken, zo vonden de uitgevers. Sophie had de hoop op een succesvolle carrière als schrijfster al opgegeven toen uit Australië een nieuwe hype overwaaide naar Nederland. Een schrijfster daar had blijkbaar het ei van Columbus uitgevonden. Een manier om vrouwen alsnog te interesseren voor erotiek door de verhalen zich te laten afspelen in een sprookjesachtige wereld met een knappe, rijke man die enorme invloed zou uitoefenen op een verliefde vrouw. De man was dominant en de vrouw zou onderdanig reageren en het geheel zou zich afspelen in een klassiek liefdesverhaal. De formule bleek in Australië al goud waard en ook in het Verenigd Koninkrijk waren de boeken een verkoopsucces. Het duurde dus niet lang voor er zich een Nederlandse uitgever meldde bij de Australische uitgever om die boeken ook in Nederland uit te geven. Dat lukte en ook in Nederland werden de boeken van de Australische schrijfster een verkoopsucces.

Het opende nieuwe perspectieven voor Nederlandse schrijfsters als Sophie Schalkwijk, die ook boeken schreef met verhalen gericht op een vrouwelijk publiek. Uitgevers die het verkoopsucces uit Australië niet hadden zien aankomen haastten zich om alsnog boeken uit te geven met daarin erotische verhalen gericht op een vrouwelijk publiek. De boeken van Sophie werden nu wel uitgegeven.

Maar omdat de boekenmarkt plotseling werd overspoeld met erotische verhalen gericht op een vrouwelijk publiek werden de verhalen van Sophie geen verkoopsucces. De uitgever bewees zijn gelijk en wees nieuw werk af. Sterker nog: Hij wilde eigenlijk af van zijn hele portefeuille met daarin erotische verhalen gericht op vrouwen. De boeken waren verlieslatend en de uitgeefrechten werden in de etalage gezet.

Tot zijn grote verbazing kwam er een koper voor de portefeuille. Er meldde zich een investeerder die tegen de vraagprijs van de uitgever de hele portefeuille wilde overnemen. Verschillende verhalen, waaronder die van Sophie werden door de investeerder overgenomen. De investeerder betaalde uiteindelijk de kosten die de uitgever kwijt was en een deel van het verlies dat de uitgever op de portefeuille had geleden. De uitgever ging hiermee akkoord en meldde de schrijfsters uit de portefeuille dat zij niet langer bij zijn uitgeverij waren aangesloten, maar bij de uitgeverij van de investeerder.

Sophie wilde haar mysterieuze investeerder wel eens ontmoeten. Geen idee wie het was maar de toekomst zag er plotseling weer wat rooskleuriger uit. De investeerder zelf wilde de schrijfsters die hij had overgenomen ook wel eens ontmoeten en dus kwam het die avond tot een ontmoeting tussen het tweetal. Het bleek een visionaire man met een duidelijk doel voor ogen. Een zakenman die al dertig jaar een eigen computerbedrijf had en het geld dat hij daarmee verdiende investeerde in intellectueel eigendom. Op die manier hielp hij de culturele sector een beetje en omdat intellectueel eigendom voor minstens 70 jaar na het overlijden van de schepper royalty’s blijven opleveren leek hij voornamelijk een investeerder voor de lange termijn. Sophie was dertig, dus haar boeken waren zeker nog goed voor meer dan 120 jaar royalty inkomsten. Al gaf hij tijdens een kennismakingsetentje toe dat de inkomsten aan het begin veel hoger zouden zijn dan na 120 jaar. Waarschijnlijk zal het werk over enkele jaren al in de vergetelheid zijn geraakt.

Sophie was onder de indruk van de man en nodigde hem uit om naar haar hotelkamer te gaan. Ze wilde hem bedanken voor het redden van haar carrière. Hij stemde in en het tweetal liep na het etentje de lift in naar boven. Eenmaal op haar hotelkamer begon ze hem intens te zoenen, nóg voor ze hem zijn drankje had gegeven. Nadat hij haar had gevraagd of dit wel de bedoeling was liet ze haar avondjurk helemaal zakken en stond ze vrijwel naakt voor hem. Ze droeg alleen nog haar slipje en schoenen. Ze keek hem aan en vroeg hem of hij haar helemaal wilde neuken. Hij mocht alles met haar doen zolang hij haar maar geen pijn deed. Haar lichaam was vanaf nu van hem.

Tot haar geluk trok hij haar slipje uit en kon het kussen nog even doorgaan. Na zijn toestemming kleedde ze ook hem uit en toen hij naakt was mocht hij op zijn knieën op het bed plaatsnemen zodat ze hem een intense pijpbeurt kon geven. Haar schoenen en sierraden hield ze aan, maar verder was ze helemaal naakt. Ze pijpte hem intens en langdurig totdat hij in een trance geraakte en klaarkwam. Daarna kuste ze zijn lichaam zoals een man een vrouw zou kussen, alleen was het nu de vrouw die de man kuste. Dus de kuste hem en liet haar tong over zijn lichaam glijden. Ondertussen speelde hij met haar enorme borsten.

Net als in haar verhalen en net als in een film neukte hij haar vervolgens helemaal. Tijdens het neuken riep hij had zij zijn bezit was geworden en dat zij voortaan naar hem moest luisteren. Ze was nu zijn eigendom geworden en ze mocht alleen nog maar doen wat hij haar opdroeg. Dat betekende ook dat zij in zijn buurt zoveel mogelijk naakt moest zijn. Ze mocht schoenen dragen en sierraden zoals nu, maar verder was ze verplicht helemaal naakt te zijn. Ze was nu zijn eigendom, zijn bezit.

Sophie stemde in. Niet omdat hij haar onder druk zette, maar omdat deze scène rechtstreeks uit haar verhalen leek te komen. Niet lang na haar instemming kwam hij in haar klaar. Nadat hij zijn goedje in haar kutje had gespoten liet hij haar los. Sophie kwam overeind maar liet zijn pik nog even in haar kutje. Ze draaide haar hoofd naar hem toe en kuste hem.

De toekomst zag er inderdaad wat rooskleuriger uit.