Het is weer zo’n nacht dat ik niet in slaap kan komen. Wat ik ook probeer; luisteren naar de radio, het lezen van een boek, in mijn kamerjas ronddolen door het huis… Niks wil lukken. Plotseling schiet me te binnen dat ik nog geen avondwandeling heb gemaakt. In de frisse avondlucht denk ik dagelijks voor het slapengaan na over wat er die dag allemaal is gebeurd. Het is ijskoud buiten. Ik zet mijn gedachten op een rijtje en maak mijn hoofd leeg. Soms vergezeld door een sigaret of wat. Ik denk na over de toekomst en heel soms ben ik in gedachten bij mijn moeder, die vier jaar geleden het leven heeft gelaten. Het ommetje geeft me rust en de broodnodige beweging. Dat zal het ei van Columbus zijn!
De wandelroute is al twaalf jaar dezelfde. Mij vallen daarom nauwelijks nog details op. Een verdwaalde kroegtijger. Een auto die op hoge snelheid zijn bestemming opzoekt. Bootjes dobberend in de Trekvaart. Lege bankjes op de kade. De stad slaapt.
Op één van de laatste bankjes zit een man die direct mijn aandacht trekt. Hij murmelt vóór zich uit en staart in de leegte. Hele gesprekken komen er uit zijn mond. Ik hoor hem wel doch is de afstand te groot om te verstaan wat hij zegt. Ik vraag me af tegen wie hij praat want er is verder niemand in zijn directe omgeving aanwezig. Ik ga naast hem zitten. Oudere man, brildragend… leeftijd van mijn vader schat ik. Ik vraag hem wat hij hier midden in de nacht doet. Hij kijkt me aan met een blik alsof ik dat niet had mogen vragen. Zijn ogen glijden langs mijn lichaam. Alsof hij me aanraakt. Na het overhandigen van een sigaret raakt hij aan de praat. Hij is hier voor zijn bedrijf. Maar het bedrijf wil maar niet van de grond komen en hij denkt erover om ermee te stoppen. Zeven jaar ligt daar, wijzend naar het water. Mijn ogen glijden langs zijn lichaam. Zijn hand met daarin de sigaret beeft. Zijn hele lichaam geeft. Ik ook. Wat hij nodig heeft is een opwarmertje. Net als ik overigens. Een borrel?
Mijn huis is niet berekend op bezoek. Niet in het holst van de nacht. Ik vraag hem zich er niet aan te storen. Zittend in de hoek van de bank steekt hij nog een sigaret op en ik overhandig hem een glas rum. Hij kijkt me vragend aan: Waarom heb ik mijn jas nog aan? Pas dan realiseer ik me dat ik mijn kamerjas heb geruild door deze manteljas. Hieronder heb ik niks aan; ik ben helemaal naakt. Dus sta ik naakt vóór hem met alleen nog laarsjes aan. De sigaret en het glas rum gaan weg en ik beland in zijn schoot. Zijn blouse gaat uit en daarna de rest van zijn kleding. We vallen op de bank. Onze tongen vinden elkaar rap. Daarna vreet hij mijn borsten één voor één helemaal op. Zijn hoofd gaat tussen mijn benen; zijn tong tussen mijn lippen. In het volgende standje pijp ik hem totdat zijn jongeheer ervan gaat glimmen.
Hij belandt bovenop me. Ik wil wel verder. Hij mag best naar binnen. Seks is gezond, beweging is goed. Maar als hij naar binnen wil dan niet zonder regenjas om zijn inmiddels glimmende pik. Hij knikt, staat op en biedt aan in de avondwinkel hier vlakbij condooms te kopen. Ik schaam me. Tijdens het aankleden bied ik wel een miljoen keer mijn excuses aan. Als hij straks terug is dan maak ik alles goed. Hij mag dan alles met me doen, zo lang hij wil, als hij me maar geen pijn doet. Eigenlijk moet ik gaan maffen omdat om zeven uur de wekker weer gaat. Maar fuck die baan maar even. Fuck die vriend van me. Fuck de hele wereld! Hij knikt instemmend en snelt de deur uit.
De rust keert weder. Daar lig ik dan; poedelnaakt, één been op de grond en één been steunend op de armleuning en nog altijd met laarsjes aan. Tijdens een hijs aan een nieuwe sigaret staar ik naar het plafond en zet de gebeurtenissen van vannacht op een rijtje. Wat zeg ik straks tegen mijn collega’s? Wat vertel ik mijn vriend? Hoe zou het trouwens voelen, een pik van een kerel van dik twee keer mijn leeftijd in me? Ik staar naar het horloge op het tafeltje naast me. Drie uur ‘s nachts. Mooi ding, dat horloge. Zwart, mooie wijzerplaat… Grappig eigenlijk dat ik al twaalf jaar vrijwel iedere avond hetzelfde rondje loop. Grappig eigenlijk dat ik in die twaalf jaar er nooit over heb nagedacht midden in de nacht een vreemde man op te pikken om daar vervolgens mee seks te hebben. Hopelijk komt hij snel terug zodat we het af kunnen maken. Ik kom overeind om de eerste as in de asbak te legen. Mijn hoofd maalt verder.
Grappig ook eigenlijk dat mij in diezelfde twaalf jaar is mij nog nooit een avondwinkel opgevallen.
Iemand nog een herenhorloge nodig?
Over naakt, naakt zijn en de taboes die daarop rusten. Onderwerpen die ook worden behandeld in het boek Hotel vol Verlangens, dat beschikbaar is in vrijwel iedere internetboekhandel. Want; wie wil er nou niet even buiten de gebaande paden lopen?
Hotel vol Verlangens is supporter van http://www.gotopless.org/
Posts tonen met het label wandelweer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wandelweer. Alle posts tonen
maandag 24 december 2018
Erotisch verhaal: "De Avondwinkel"
Labels:
erotiek,
erotisch,
erotisch verhaal,
Hotel vol Verlangens,
HQ/e,
jonge vrouw oudere man,
korte verhalen,
liefde inde nacht,
naakt,
naakt lichaam,
seks,
vreemde man,
vrouwelijk naakt,
wandelen,
wandelweer
woensdag 11 september 2013
Kun je naakt wandelen in Nederland?
![]() |
| Foto: Tumblr.com |
Op één van de vele blootfora werd de (overigens geheel terechte) vraag gesteld of het mogelijk is in alle rust naakt te kunnen wandelen in Nederland. Kan dat? Het antwoord is al even simpel als eenvoudig: ja, dat kan. En nee, er hoeft geen afgebakend naaktstrand te zijn waar je wordt bekeken als dieren in een dierentuin (wat zijn dat nou voor vreemde wezens?). Je hoeft ook niet met tientallen tegelijkertijd de Flevonatuur in te duiken, of naar aan naturistencamping. Je hoeft niet naar de sauna of op afgesproken tijden naar een zwembad, waar je naar een paar uur alweer weg moet omdat de andere badgasten niet gediend zijn van al die naakte lichamen. Het kan anders.
Je kunt in alle rust naakt wandelen in één van de vele bossen in Drenthe. Genietend van de wind die niet alleen zijn weg tussen de bomen zoekt, maar ook jouw lichaam. Temperatuur niet te koud; niet te warm. Zo'n 15 - 17 graden. Prima naaktwandelweer. Drenthe is nog het enige stukje Nederland waar je urenlang in alle rust kunt vertoeven, zonder anderen in de weg te zitten. Je kunt er genieten, zonder anderen tot last te zijn. Dat geldt dus ook voor een naakt lichaam, waarvan niet iedereen blij zal zijn die tijdens zijn/haar uitje in de natuur te zien. Naakt wandelen kan er ongestoord en zonder de hele tijd om je heen te kijken of je door iemand wordt gevolgd. Een verdwaalde jager of een quadrijder klinken in de verte, maar komen nooit dichtbij. Deze geluiden zijn overigens de enige die je hoort; verder is het er muisstil. Je bent bijna bang om te gaan fluiten of neuriën voor jezelf. Bang om de serene rust te verstoren. Je kunt er letterlijk buiten de gebaande paden wandelen. Naakt wandelen is een bijzondere ervaring op zich en voor iedereen aan te raden. Het is niet alleen een bezigheid voor mensen die in hun geest wat zijn verdwaald, maar iets dat je moet hebben gedaan in je leven. Het is voor herhaling vatbaar.
Maar ja... wie durft er buiten die gebaande paden te lopen..?
Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.
Abonneren op:
Posts (Atom)

