Posts tonen met het label wie durft. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wie durft. Alle posts tonen

zaterdag 24 februari 2024

Erotisch verhaal: Naked Museum Tour

Naked Museum Night

De zon scheen fel op de Rotterdamse skyline terwijl een gespannen menigte zich verzamelde in het beroemde museum. Vandaag was geen gewone dag; vandaag was het de dag van naakte rondleiding, een unieke kans om kunst te bewonderen zonder de barrières van kleding.

De deelnemers, nu nog gehuld hun eigen kleding, glimlachten zenuwachtig terwijl ze elkaar bekeken. Wie zou als eerst naakt gaan en hoe zou deze persoon er dan uit zien? Sommigen waren ervaren naturisten, anderen deden dit voor het eerst. Opvallend was het aantal vrouwelijke deelnemers, dat doorgaans bij evenementen waar naakt werd gegaan fors in de minderheid was. Nu leken de rollen omgedraaid. Maar allen waren ze nieuwsgierig naar hoe kunstbeleving zou zijn zonder de afleiding van kleding.

Nadat het startsein was gegeven kwamen de eerste naakte lichamen tevoorschijn; billen, borsten, vagina’s en penissen in de meest uiteenlopende vormen. Maar niet de doorgaans strakke lichamen van fotomodellen, maar het naakte lichaam van alledaagse mensen. Wat de deelnemers en deelneemsters van elkaar niet wisten was dat alle deelnemers(-sters) vooraf was gevraagd naakt te poseren in hun favoriete of meest erotische pose.

De rondleiding begon in de centrale hal, waar de imposante sculpturen hun onthullende vormen toonden. De gids, eveneens naakt, sprak met passie over de symboliek van naaktheid in de kunst en de verschillende manieren waarop kunstenaars het menselijk lichaam hebben afgebeeld. Deze bronzen sculpturen waren de naakte lichamen van de bezoekers en bezoeksters zelf. Op ware grootte. Het zorgde voor een onverwachte hilariteit ontstond

Verder werden door het hele museum de naakte lichamen van de deelnemers geprojecteerd op grote videoschermen, waardoor ze hun eigen lichaam op een nieuwe manier konden ervaren. Soms met bewegend beeld omdat een aantal van de bezoekers ervoor had gekozen seks te hebben met elkaar. Seks tussen man en vrouw maar ook vrouw met vrouw. Maar vooral seks waar de erotiek vanaf spatte. Seks wel tegen het decor van en dezelfde hagelwitte achtergrond als de muren van het museum.

Terwijl de groep zich door de goedverlichte zalen bewoog, werden de grenzen van comfort geleidelijk verlegd. In deze tentoonstelling bewonderden ze de elegantie van hun eigen naakte lichaam, terwijl ze in de zaal met elkaar discussieerden over de provocatieve naakte die op videoschermen en foto’s werden vertoond. Het was confronterend om hun eigen naakte lichaam aan het publiek te tonen. Maar nu iedereen naakt was, was het eigenlijk ook wel verlichtend om met wildvreemden over het naakte lichaam te discussiëren, elkaar aan te raken en te fotograferen. Het museumbezoek was één groot erotisch avontuur waarbij de bezoekers de opdracht kregen om elkaar in hun meest erotische pose te fotograferen. Dat betekende dat wildvreemden elkaar streelden, kusten en met elkaar konden vrijen terwijl de rest toekeek en foto’s van het erotische tafereel kon maken. De mannen hadden hierbij het geluk dat de vrouwen in de meerderheid waren zodat de mannen met meerdere vrouwen seks hadden. Na het klaarkomen kon het volgende stel gaan vrijen.

De tentoonstelling opende de ogen van de bezoekers, die zich plotseling niet meer bekeken voelden en zich niet meer schaamden voor hun eigen lichaam. De urenlange rondleiding eindigde in de museumtuin, waar de groep tussen menshoge naakte beelden onder het genot van een drankje reflecteerde op deze unieke ervaring. De meningen waren unaniem: Kunstbeleving zonder kleding was bevrijdend, ontwapenend en bracht een nieuwe dimensie van intimiteit en kwetsbaarheid.

Deze rondleiding was meer dan een tentoonstelling; het was een experiment in grenzen verleggen, verbinding en zelfbewustzijn. De deelnemers namen niet alleen een unieke kunstervaring mee naar huis, maar ook een gevoel van trots en acceptatie van hun eigen lichaam. De aan het begin van deze rondleiding wildvreemden voor elkaar hadden elkaar gevonden en leren accepteren voor wie ze waren. Ze hadden uren met elkaar staan praten over naakt, naakt zijn en hun naakte avonturen. Ze praatten over de opwinding en hoe het was om naakt te poseren, en hoe het was om seks te hebben terwijl een groep toekeek.

In de straten van Rotterdam droegen de inmiddels weer geklede museumbezoekers het gevoel van bevrijding mee. De blikken van voorbijgangers waren nieuwsgierig, soms bevreemd, maar de kunstliefhebbers liepen met opgeheven hoofd. Ze hadden vandaag de kunst ervaren in haar meest pure vorm, en dat was een ervaring die ze nooit meer zouden vergeten. Plotseling hadden ze zelfs een vriendschapsband met elkaar opgebouwd. Deze avond zal ze nog lang bij blijven. Het museum had zijn doel bereikt.



zondag 17 mei 2020

Test Fleshlight Girls Riley Reid Utopia Masturbator – Huidskleur - Deze vrouw heeft nooit hoofdpijn, kent geen maandelijkse periodes en altijd zin in seks


Voor mannen die ondanks hun inspanningen nog niet aan de vrouw van hun dromen ten prooi zijn gevallen is er de ‘masturbator’, een seksspeeltje voor mannen die het ultieme gevoel van penetratie willen beleven. Het speeltje ziet eruit , heeft de vorm en heeft ook het gewicht van een stevige zaklamp – zo’n ding dat menig beveiliger bij zich heeft om in het holst van de nacht ongewenste personen te snappen.

De buitenkant is van hard plastic en heeft een geribbelde rand voor betere houvast. De binnenkant is gemaakt van een soort zacht siliconen materiaal met een zachte coating er omheen. Het gaatje is gemodelleerd naar een heuse vulva, meestal die van een bekende pornoster. Haar naam en foto prijken op de doos waarin het geheel wordt geleverd. Voor wie vaak naar pornofilms of websites als X-Hamster, YouPorn of PornHub kijkt zullen de namen van de vrouwen bekend voor komen.

Duurtest
Voor gebruik moet een plastic staaf uit de ‘masturbator’ worden gehaald. De staaf houdt de nepvulva goed tijdens transport. Ongeacht de lengte en diameter van de penis, is het met een stijve penis is het lekker penetreren in de ‘masturbator’. Penetratie geeft een gevoel van verluchting. De binnenkant is heerlijk zacht en voelt direct comfortabel aan. De ‘schaamlippen’ sluiten zich goed om de penis waardoor het gevoel van penetratie in en strak kutje snel wordt bereikt. Mannen met een wat langere penis kunnen genieten van de geribbelde binnenrand en andere structuren verderop in de ‘masturbator’. De ‘masturbator’ neemt de temperatuur van de penis aan en voelt daardoor van binnen niet direct koud aan. Met het bewegen van de ‘masturbator’ zelf kan een pijpbeurt worden nagebootst; met het op de plaats houden van de ‘masturbator’ kan penetratie in een kutje (van voren in de missionarishouding, of van achteren in het hondjesstandje) worden nagebootst. De rest van de vrouw moet er even worden bij gedacht. Want alleen met veel voorstellingsvermogen kan worden vergeten dat penetratie niet plaatsvindt in een echte vrouw, maar in een nepkut.

Onderhoud
De man kan kiezen voor klaarkomen in de ‘masturbator’, of terugtrekken en het laatste zetje met de hand doen. In beide gevallen is het raadzaam om niet al te lang na gebruik de binnenkant van de ‘mastorbator’ goed uit en met koud water door te spoelen. Schoon maken kan ook met door de fabrikant geleverde ‘toy cleaner’ (apart te koop). De ‘masturbator’ kan uit de houder worden gehaald maar is er daarna erg lastig weer in te stoppen. Meestal is het goed doorspoelen koud water en daarna 6 – 8 uur laten drogen, zonder doppen aan de voor- en achterkant erop voldoende. Soms is het nodig om wat vloeibare douchezeep om en in het gaatje te spuiten om echt zeker te zijn van goede reiniging.

Levensduur
De ‘masturbator’ is geen lang leven beschoren; na een half jaar, driekwart jaar is de vulva zich gaan vormen naar de penis en is het gevoel van de strakke schaamlippen weg. Ook zal de ‘masturbator’ bij matig tot slecht onderhoud – of het te vroeg erop schroeven van de beschermdoppen –  gaan stinken, wat alleen maar en feest is voor kwaadwillende bacteriën.

Conclusie
Wat voor vrouwen een vibrator is, is de ‘masturbator’ voor mannen.  De ‘masturbator’ is een goed alternatief voor mannen waar de vrouwen maar niet naar om willen kijken. Deze vrouw heeft nooit hoofdpijn en altijd zin in seks. Toch speelt de vraag of het de seksuele behoefte van de man op langere termijn oplost. Voor de ultieme belevenis is veel voorstellingsvermogen nodig en dat kan het plezier verstoren. De ‘masturbator’ kan geen kind baren dus  voor mannen met een kinderwens moeten nog even door gaan met hun zoekacties.

Bediening via mobiele app                       Nee
Elektrisch                                                  Nee
Geschikt voor langdurig gebruik              Nee
Geslacht                                                    Mannen
Inbrenglengte                                            22 cm
Kleur                                                         Huidskleurig
Materiaal                                                   Siliconen
Met extra stimulatie                                  Nee
Pocketsize                                                 Ja
Type masturbator                                      Kunstvagina
Verpakkingsinhoud                                   Pearl case, lotus insert, sample glijmiddel, 
                                                                  gebruiksaanwijzing
Wasbaar                                                    Ja
Watervast                                                  Ja

Gekocht bij Bol.com, prijs € 52 (Mei 2020)

donderdag 27 december 2018

Erotisch verhaal: 'SCHOMMELEN IN DE NACHTTREIN'

Ik had nog gevraagd of de deur wel echt op slot zat. Terwijl hij de coupé ombouwde van een zitcoupé naar een slaapvertrek verzekerde hij me dat er niets kon gebeuren. De deur zat dicht, de gordijnen waren gesloten. De verwarming werd ingeschakeld. Iedereen die hier langs zou lopen zou denken dat hier mensen lagen te slapen. Na deze geruststellende woorden trok ik mijn kleding uit.

De trein zette zich in beweging en mijn vriend nam poedelnaakt plaats bovenop me. Benen optrekken en uit elkaar houden! O, ja! Mijn hart bonkte in mijn keel en de zenuwen gierden door mijn lijf. Mijn vriend begon me te kussen, zoals hij dat wel vaker deed als we vrijden. Eerst mijn nek, daarna mijn tieten, gevolgd door mijn buik om tussen mijn benen de eindigen. Ik liet hem maar gaan en dacht alleen maar aan mijn medepassagiers. Ik hoorde hun stemmen, al had ik geen idee waar de gesprekken over gingen. Ik hoorde kranten ritselen en ik hoorde voetstappen. De trein was niet eens op volle snelheid en ik voelde me nu al opgelaten. Hoewel het likken over mijn schaamlippen goed voelde bedacht ik me dat ik niet te hard moest schreeuwen anders zouden onze medepassagiers wel eens kunnen komen kijken wat in deze cabine gaande was. Compleet gedesoriënteerd begon ik mijn vriend daarna te pijpen waarbij ik erg veel moeite ik moest vechten tegen de zwaartekracht en tegen de duisternis. Om de medepassagiers niet op ideeën te brengen hadden we besloten het licht in de cabine uit te laten.

Het was begin jaren ’90 van de vorige eeuw en niemand had nog gehoord van een lijst waarop extraordinaire levensgebeurtenissen stonden die je mee moest hebben gemaakt alvorens je het tijdelijke voor het eeuwige zou verwisselen. Seks in een rijdende trein moest hoe dan ook op zo’n lijst staan en dus besloten mijn toenmalige vriend en ik dat we ons daaraan maar eens moesten wagen. Ik voelde me dan ook een waaghals toen ik poedelnaakt plaatsnam in de tot slaapvertrek omgebouwde Duitse treincoupé. Terwijl ik daar lag voelde ik de voetstappen van de medepassagiers passeren. Bij iedere voetstap had ik het idee dat iemand van hen de deur open zou kunnen schuiven en mijn vriend en mij daar poedelnaakt zag vrijen. Wat zouden ze dan doen? Wat zouden ze zeggen?

De trein minderde alweer vaart en het volgende station kwam alweer in zicht. Weer zenuwen. Weer voetstappen en stemmen. Weer de angst dat anderen ons zouden zien. Door de gordijntjes konden we zien dat een enkeling twijfelde om bij onze coupé naar binnen te gaan. Van schrik bedekte ik met mijn handen mijn tieten en schaamlippen. Vol verwachting keken we naar de passerende schaduwen. Er gebeurde niets. De trein zette zich weer in beweging en we konden verder vrijen. Ook bij het volgende station gebeurde er niets en daarna weer niets. Ik was er wel aan gewend geraakt dat er voetstappen en stemmen langs kwamen en voelde me eigenlijk steeds zelfverzekerder. De spanning had plaatsgemaakt voor opwinding en een gezonde dosis stress. Steeds als de trein wat wilder begon te wiebelen had ik het idee dat ik van deze bedden kon vallen terwijl dat onmogelijk was.

Klaarkomen deed ik daarom zonder moeite. Daarna nog een keer of zeven. Steeds minder vaak was ik me bewust van de omgeving waarin we ons bevonden. Steeds vaker vrijden we tijdens stops op de stations gewoon door. Het transpiratievocht gutste ondertussen uit mijn lichaam en uit dat van mijn vriend. Niet van de zenuwen, maar omdat het inmiddels bloedheet was geworden in de coupé. De warmte kon door de gesloten deuren en gordijnen bijna niet weg. Ik hoorde geen stemmen meer. Ik hoorde geen voetstappen meer. Het zoemen van de elektromotor was me ontgaan. Zelfs dat iemand van de medepassagiers de deur van onze cabine zou kunnen openen.

Het was ons dan ook volledig ontgaan dat de trein inmiddels op zijn plaats van bestemming was aangekomen. De laatste passagiers hadden de trein verlaten en de trein was verder gegaan naar een rangeerterrein, waar ook het personeel de trein had verlaten. Pas vroeg in de ochtend werden we door een schoonmaakploeg ontdekt, en wisten wij wat er was gebeurd. Na een bezoekje aan de Spoorwegpolitie mochten we een treinkaartje naar huis kopen. Geen goedkoop enkeltje: we waren inmiddels 800 kilometer verderop in het zuiden van Europa beland.

zaterdag 24 oktober 2015

Een ode aan de blote borsten van Heleen van Royen





Dit is een ode aan Heleen van Royen. Of eigenlijk aan de borsten van Heleen van Royen. Heleen is geen meisje: het is een stoere vrouw die opkomt tegen de gevestigde elite. Het is een vrouw die graag buiten de gebaande paden loopt en lekker controversieel is. Tegen de stroom in zwemmen; geen doorsnee leventje leiden. Even lekker stout zijn en je niet aan de ongeschreven wetten van deze maatschappij houden. Eigenlijk droomt iedere vrouw daarvan, want de boeken van Heleen gaan als hete broodjes over de toonbank. Haar boek Stout werd vooral en massaal gekocht door vrouwelijke lezers. Van de verkoop van die boeken heeft Heleen inmiddels een huis in Portugal van kunnen kopen. Een huis, waar ze zich afgelopen jaar schaamteloos naakt liet fotograferen door mannenblad Playboy. Heleen schrijft namelijk al jaren hele dikke boekwerken vol met avontuurlijke verhalen en hoe je als vrouw je saaie leventje gedag kunt zeggen, zoals ik zelf onlangs in mijn boek Hotel vol Verlangens schreef. Hotel vol Verlangens gaat over de ontmoeting tussen de ik-persoon en Lykke, die altijd een keurig leven heeft geleid maar eigenlijk nooit gelukkig is geweest. Tijdens een vakantie in Griekenland ontmoet ze een man, die haar leert los te komen van zichzelf. Dit doet hij door Lykke te laten zien dat er ook nog een ander leven is, dan dat strak geregisseerde degelijke leventje dat ze tot dat moment altijd heeft geleid. Net als Heleen buiten de gebaande paden durven lopen. Lef tonen, ogen openen en weg uit die tunnelvisie. Stap uit die kleinburgerlijke Opel Astra en in een nieuwe wereld.

Heleen was de eerste in Nederland, die via haar boeken vrouwen probeerde aan te sporen dat degelijke leventje zoals dat van Lykke achter zich te laten en zich te storten in het avontuur. Doe eens gek, doe eens stout. Doe eens anders dan anderen. Ga weg uit die rij mensen, die allemaal dezelfde kant op lopen. Nederlandse vrouwen zijn echter vrij traditioneel en doorgaans erg preuts. Naakt gaan is in Nederland nog altijd een echte mannenaangelegenheid; vrouwen vinden het wel spannend en leuk om erover te lezen, maar zien het zichzelf niet zo snel doen. Met haar boeken heeft Heleen geprobeerd de vrouwen er ook in te betrekken, maar die moeite is tot nu toe tevergeefs. Daar, waar Heleen geen enkele moeite heeft lekker naakt te gaan, maken Nederlandse vrouwen zich erg druk over hun lichaam en gaan dus niet snel uit de kleren. Het personage Lykke uit Hotel vol Verlangens is, hoewel ze de Deense nationaliteit heeft, gemodelleerd naar die materialistische, hebzuchtige Nederlandse vrouw, die niet verder kan denken dan huisje-boompje-beestje. Heleen fotografeert zichzelf graag naakt en laat zichzelf graag naakt fotograferen. Haar blote borsten zijn inmiddels beroemder dan zij zelf. Misschien wil de Nederlandse vrouw er niet aan, omdat Heleen in de media wordt afgeschilderd als een nymfomane en een seksverslaafde; een doorgedraaide gek, die wel heel erg trots is op haar eigen lichaam. Zo gauw Heleen zichzelf weer eens (letterlijk) bloot heeft op Twitter of Facebook, zijn de opmerkingen namelijk niet van de lucht. GeenStijl, een website die is gelieerd aan De Telegraaf, maakte deze week gehakt van haar actie. Vreemd, want De Telegraaf is toch niet vies van wat opruiend populisme.

Deze week blokkeerde het Amerikaanse Facebook dan ook eens 24 uur de toegang voor Heleen, nadat ze een naaktfoto van zichzelf op haar eigen Facebook pagina had geplaatst. De foto is erg donker en er wordt slechts één borst getoond en die is door de donkere omgeving ook nog eens nauwelijks zichtbaar. Maar genoeg voor het preutse Facebook om haar de toegang tot haar eigen pagina te blokkeren. Twitter nam tot nu toe nog geen maatregelen, maar Facebook wil niet dat gebruikers naaktfoto’s van zichzelf publiceren, omdat ook jeugdige bezoekers mee zouden kunnen kijken. In het verweer van Facebook stond te lezen dat naaktfoto’s angstaanjagend kunnen overkomen op jeugdigde Facebook gebruikers. Dus moeten die jeugdige bezoekers worden beschermd tegen dit soort duivelse praktijken. Maar wat is er nou zo aangstjagend aan een naakt vrouwenlichaam? Jeugdige Facebook bezoekers zien er over tien jaar precies zo uit, zoals de naakte Heleen. Was dat maar waar, want Heleen heeft best een mooi lichaam! Diezelfde jeugdige bezoekers mogen ondertussen gewoon foto’s plaatsen en zien van afgehakte lichamen, lichamen in verre staat van ontbinding en mensen, die ter plekke worden doodgeschoten. Foto’s van groepen jongeren, die een iemand mishandelen en/of pesten vanwege afkomst of gedrag worden door Facebook ook niet geweerd. Jongeren, die andermans eigendommen kapot maken en daarvan foto’s op Facebook plaatsen, zoals het Project X-feest in Haren. En die foto’s blijven gewoon staan! Misschien omdat de slchtoffers hun kleren nog aan hebben, als ze worden mishandeld of vermoord?

Als je jeugdige internetgebruikers echt wil beschermen, dan moet er strenger toezicht komen op de verkoop van bijvoorbeeld videospelletjes voor Xbox, WII en PlayStation. Zij mogen wel aan videogames, waarin de gebruikers op inventieve wijzen elkaar van het leven kunt beroven. Of, zoals deze week in een gratis ochtendkrant stond te lezen (citaat):”Je kunt uit allerlei wapens kiezen waarmee je je tegenstander op inventieve wijze kunt doden”. Ook na twee keer terug te hebben gelezen, stond dit er toch echt. Werd hier nou het moorden en doden van mensen gepromoot? Alsof jonge kinderen eenvoudig het verschil tussen fictie (videospelletje) en het echte leven kunnen onderscheiden. Op documentairezender National Geographic was te zien hoe een (hoe kan het ook anders) Amerikaans jongetje van nog geen 10 jaar oud een Bushmaster halfautomatisch pistool vast hield, terwijl zijn vader hem leerde hiermee te schieten. Hoe raakte hij zo snel mogelijk zijn doel? Een jochie van 10! Als dat soort beelden schaamteloos worden getoond, is het onbestaanbaar dat Facebook de persoonlijke pagina een vrouw blokkeert, die erop staat met één ontblote borst waarvan de contouren ook nog eens slecht zichtbaar zijn. De tepel was niet eens zichtbaar! Facebook, die eerder de persoonlijke pagina van nieuwsorganisatie NOS blokkeerde, omdat daar het woord “porno” op stond (niet eens een afbeelding, alleen een woord!. Videowebsite YouTube verwijdert filmpjes met daarin naakte vrouwen, maar filmpjes uit Syrië laat staan, waarin een man een andere man van heel dichtbij (nog geen meter) dood schiet. Sterker nog: de filmpjes uit Syrië op YouTube zijn de enige mogelijkheid waarop de opstandelingen contact kunnen hebben met de buitenwereld en hoe de buitenwereld kan zien, welke wreedheden Assad zijn volk aandoet.

Heleen inspireerde nog maar weinig vrouwen tot het wandelen buiten de gebaande paden. Ze heeft haar Facebook pagina weer terug, maar heeft wel plechtig moeten beloven dat ze er echt geen naaktfoto’s meer op publiceert. Van zichzelf, noch van anderen. Heleen is echter een vrouw die wars is van regels en richtlijnen ('Stout'), dus het is wachten op de eerstvolgende naaktfoto en de volgende blokkade op haar Facebook pagina, die dan waarschijnlijk voor altijd zal gelden. Daarom is dit een ode aan de blote borsten van Heleen…en die van Lykke natuurlijk.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zaterdag 13 juni 2015

De goden verzoeken






Wat een wereld is dit. Wat een verschrikkelijk preutse maatschappij. Wat een idiotie rondom een negen jonge rugzaktoeristen (3 meiden en 6 mannen) die zo uitzinnig waren van blijdschap dat ze de top van de Kinabilu hadden bereikt de kleren uittrokken en naakt op de foto gingen. Jonge mensen, die daarvoor direct werden bestraft. Want een paar uur later werd Maleisië opgeschrikt door een aardbeving waarbij tot nu toe achttien doden vielen. De gids die de rugzaktoeristen naar boven had gebracht bracht de naaktfoto naar buiten en riep dat de goden boos waren geworden. Naakt op die heilige berg had de goden boos gemaakt en daarom was de aarde gaan schudden. In het streng religieuze Maleisië is dit natuurlijk koren op de molen van de leiders, die de mogelijkheden direct aangrepen om media aandacht te krijgen. De rugzaktoeristen werden beschuldigd van het veroorzaken van een aardbeving (!) en moesten ieder drie dagen de cel in, en omgerekend EUR 1.200 boete betalen. Alsof dat het verlies van achttien mensenlevens kan vergoeden.

De moeder van de Nederlandse rugzaktoerist Dylan – een van de jongeren die naakt op de foto waren gegaan – vond het eigenlijk wel goed dat haar zoon werd gestraft voor het naakt op de foto gaan. Want, zo redeneerde de kortzichtige moeder, als je naakt gaat lopen op de Dam dan blijft dat ook niet ongestraft. En dat was nog de minst erge opmerking in dit verband, want op Radio 1 kwam een deskundige aan het woord die schandelijk sprak van een nieuwe trend onder jongeren: de naakte selfie. Er is inmiddels een speciale Facebook pagina opgezet waarop naakte selfies kunnen worden gepost. Natuurlijk dan we alleen de achterkant en als de foto al van voren is genomen dan zijn de edele delen bedekt. Het blijft natuurlijk wel Facebook en die zijn Amerikaans en dus zwaar religieus en dus zwaar preuts. Met enige verbazing en veronachtzaming sprak de deskundige schande van dit nieuwe fenomeen, omdat naakt in het openbaar volgens hem gewoon niet kan. De presentatrice was het daarmee eens: alles moet bedekt blijven.

Goh, waar kennen we dit van? Kennen we dit niet uit streng Islamitische landen waar vooral vrouwen hun lichaam zoveel mogelijk bedekt moeten houden omdat ze anders het risico lopen verliefd te worden op een andere man? De vrouwen daar moeten onderdanig zijn aan de man en dus moet alles bedekt blijven. Alleen de ogen mogen onbedekt maar zelfs daar is een gaasje voor gemaakt in de boerka. In het Westen zijn we iets verder en hebben we de Boerka afgeschaft. Maar ook in het Westen is naakt nog altijd niet algemeen geaccepteerd. Iemand die naakt in de lopenlucht is wordt al snel gezien als psychisch niet in orde. Als iemand die zijn (of haar) verstand heeft verloren. Naakt wordt nog altijd gezien als aanstootgevend. Vaak wordt beweerd dat de aanblik van naakt, vooral als het een volwassene is, schadelijk is voor kinderen. Geen enkel onderzoek heeft de juistheid daarvan aangetoond.

Het verplicht bedekken van het lichaam is dus (wat verrassend) gestoeld op religieuze gronden. Gronden waarmee leiders van landen macht in handen willen krijgen en – als ze daarin zijn geslaagd – te houden. Het is nauwelijks voor te stellen dat we nu in het jaar 2015 leven. Het is nauwelijks voor te stellen dat we aan de ene kant vrijheid van meningsuiting en vrijheid van beweging eisen en op 4 en 5 mei herdenken dat dit door onderdrukken niet altijd mogelijk is, terwijl we aan de andere kant onszelf zoveel beperkingen opleggen uit religieuze gronden. Dat is in een moderne tijd als 2015 waanzinnig. Naakt is namelijk niet aanstootgevend. Naakt is puur en naakt is mooi. Iedereen heeft zijn eigen naakt lichaam waar hij of zij trots op mag zijn. Een lichaam heb je maar één. Wees er niet alleen zuinig op, maar doe er ook mee wat je wilt. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

donderdag 14 mei 2015

Naakt naar het Songfestival




Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e