Naked Night Ride: Naakt achter het stuur

Het moment dat ik mijn broek en mijn T-shirt uittrek zijn eigenlijk de lekkerste momenten van het nudisme. Het voelt spannend en opwindend tegelijkertijd. Het geeft een gevoel van: het gaat beginnen! Je doet iets – of gaat iets doen – wat door de maatschappij niet geaccepteerd is. De maatschappij keurt dit soort gedrag af en – sterker nog – zet er een boete op wegens onzedelijk gedrag. Maar het naakt gaan is zoveel meer dan onzedelijk gedrag. Het is een life style. Het is een manier om je te uiten. Naakt in huis, in de tuin en op vakantie. Het heeft allemaal niets met seks te maken. Hoewel dat zo door de maatschappij wel wordt ervaren en dus beboet.

Zittend achter het stuur trek ik de autogordel om. Het voelt meteen al goed; die gordel op mijn naakte lichaam. In alles voel ik dat ik bloot op de bestuurdersstoel zit. De parkeerplaats is redelijk verlicht en bezoekers kunnen mij zien dus ik moet snel maken dat ik weg kom.

De volgende 110 kilometer die ik rijd luister ik naar de radio. Ik voel me opgewonden. Ik weet dat dit niet mag. Bij een politiecontrole loop ik de kans op een boete van tegen de vierhonderd euro. Het is een overtreding van Artikel 5 van de Wegen Verkeerswet; zodanig hinder veroorzaken dat het andere weggebruikers hindert aan hun deelname aan het verkeer. Ik zou er een ongeluk me kunnen veroorzaken, zonder dat dat misschien bewust zou zijn. Het is laat op de avond – ik heb gewacht totdat het donker was. Op dit tijdstip vinden er regelmatig alcoholcontroles plaats. Vooral rond de grote steden. Het is daarom dat ik besluit het rondje in te korten; mijn oorspronkelijke plan behelsde 400 kilometer naakt rijden.

Ik voel me onzeker als de straatverlichting mijn auto binnen schijnt. Passanten kunnen mij dan zien en wellicht slaan ze daarop aan. Van letterlijk iedere auto die mij passeert probeer ik oogcontact te maken met de bestuurder. Ik heb me dan ook voorgenomen dat ik mijn kleding direct weer aantrek als een bestuurder in mijn auto kijkt, claxonneert en naar zijn voorhoofd wijst. Alsof ik gek ben geworden dat ik poedelnaakt achter het stuur kruip. Wat bezielt zo iemand? Als het mis gaat dan heb ik mijn kleding naast me op de bijrijdersstoel. Ik kan me dus snel weer aankleden als het moet. Desnoods rijdend. Maar geen enkele bestuurder/-ster kijkt terug. Sommige delen van de snelweg zijn niet verlicht. Daar kunnen bestuurders niet in mijn auto kijken en dus zien ze mij ook niet zitten. Als ik op stukken snelweg rijdt zonder straatverlichting, c.q. waar de straatverlichting is uitgeschakeld voel ik me een stuk zekerder.

Ik streel me zelf. Speel een beetje met mezelf. Ik voel mijn lichaam alsof iemand anders dat zou doen. Erotiek achter het stuur zeg maar. Al was het alleen maar om mezelf ervan te vergewissen dat ik toch echt naakt achter het stuur zit. Mijn lichaam voel zacht. Mijn tepels zijn hard. Zou dat door de spanning komen of is het de airco? Vóór aanvang van de rit heb ik mezelf nog even goed gewassen, zodat eventuele nare lichaamsgeurtjes zijn geëlimineerd.

Ogen op de weg gericht. Naarmate de rit vordert merk ik dat ik steeds minder vaak oogcontact probeer te maken met medeweggebruikers. Ik voel me eigenlijk heel wat dat ik dit durf. Het is stout.

Maar het voelt wel lekker en daar doe ik het voor…

Seks in de lucht

Bij de anders zo keurige budgetmaatschappij Transavia is een heuse seksrel uitgebroken. Een vrouwelijke purser heeft seks gehad met collega’s. Niet een paar, maar een heleboel. Mannelijke collega’s maar ook vrouwelijke. In het vliegtuig, in hotels, in personeelsruimte op de luchthavens en op toiletten. De purser (zelf halverwege de veertig, drie puberende kinderen) hield over haar seksuele escapades een dagboek bij op haar lap top. Dat dagboek is nu door haar echtgenoot ontdekt. Bij wijze vak wraak heeft die de verhalen per e-mail gestuurd naar de medewerkers waarmee zijn overspelige echtgenoot seks had. Zo konden die de avontuurtjes herbeleven. Om te voorkomen dat de verhalen openbaar worden gemaakt heeft de overspelige purser haar echtgenoot voor de Haagse rechter gegooid en zo kwam De Telegraaf erachter. De zaak dient eind van de week.

Seks in de lucht. Het spreekt tot ieders verbeelding. In ziekenhuizen hebben dokters seks met verpleegsters; in de lucht hebben piloten seks met stewardessen. Het hoort bij het stereotiepe beeld dat we allemaal van deze beroepsgroepen hebben. Zoals directeuren van grote bedrijven hun eigen personal assistant hebben; een veredelde secretaresse die niet alleen achter haar bureau zit en de ene na de andere brief typt, maar ook meegaat op reis en haar baas lichte werkzaamheden uit handen neemt. Tot zelfs zorgt voor seksueel genot. Het hoort erbij.

De gedachte is heerlijk. Het beeld dat twee mensen seks hebben in de kleine ruimtes die het vliegtuig biedt is opwindend. Net als de passagiers heeft het tweetal bijna geen bewegingsvrijheid. Bovendien moet er vaart worden gemaakt met de seks. Het vliegtuig is van een budgetmaatschappij dus ieder uur dat het toestel aan de grond staat kost bakken met geld.

Na het klaarkomen komen de passagiers nietsvermoedend binnen. Ze worden ontvangen door de stewardessen, die hen naar hun plaats wijzen. De deur naar de cockpit (what’s in a name) staat open zodat de passagiers kunnen zien dat de piloten hard aan het werk zijn het vliegtuig gereed te maken voor vertrek. Het interieur ziet er strak, schoon en opgeruimd uit. Zoals je dat zou mogen verwachten van een keurige maatschappij als Transavia (87 toestellen in Frankrijk, Nederland, Duitsland en Denemarken, onderdeel van KLM). Niets – maar dan ook niets – in het toestel dat er ook maar naar verwijst dat nog geen kwartier geleden twee mensen in dit toestel stomende passionele seks hebben gehad. De purser werkt keurig de veiligheidschecks af. Geheel volgens IATA regels, zoals het een keurige maatschappij als Transavia betaamd.

Wat de purser nog rest zijn de herinneringen. Die schrijft ze op in haar lap top. Met iedere letter die ze aanraakt beleeft ze iedere seconde opnieuw. De beelden van die naakte collega in die nauwe ruimte schieten weer door haar hoofd. Het gevoel alleen al wekt een nieuw orgasme op. Nog even streelt ze over haar lichaam voordat ze haar verhaal vervolgt.

Mens, wat zouden wij die verhalen graag een keer onder ogen komen!

Als de verhalen écht bestaan: het adres is hqeuitgevers@gmail.com

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

Naakt naar het Songfestival

Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Binnen de lijntjes

Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Terwijl dat nou juist de mensen waren die genoten en alles uit het leven haalden. Het maakte de keuze lastiger en het zorgde ervoor dat jonge mensen steeds langer wachten met het zoeken naar een partner. Dit waren de genieters die wisten dat seks met één en de zelfde partner na een tijdje zou gaan vervelen. Zij wisten dat dit op den duur zou leiden tot relatieproblemen. Zij wilden onder geen voorwaarde meewerken aan een leven waarin ze hun agenda moesten trekken om een afspraak te maken wanneer ze met hun eigen partner seks konden hebben. Het hebben van seks met een andere partner verrijkte hun seksleven. Het deed hun verlangen naar elkaar alleen maar groeien. Het was avontuurlijk en je zag ook nog eens iemand anders naakt. Niet alleen dat, je mocht er ook nog eens mee spelen. Je mocht met dat andere naakte lichaam vrijen totdat je klaarkwam, en langer. 

Deze mensen konden seks hebben met een ander zonder dat ze daarop verliefd hoefde te worden. Zonder dat ze zich aan die partner hoefden te binden. Zonder dat ze met hun eigen partner ruzie kregen omdat ze waren vreemdgegaan. Vreemdgaan bestond in hun leven niet eens, omdat ze tegenover hun eigen partner eerlijk over de seks waren. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal. Nog vóór de seks zou aanvangen. Nog vóór ze die andere sekspartner ook maar hadden aangeraakt. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal tijdens een wandeling in het bos. Tijdens het ontbijt of gewoon terloops. Soms sliep die partner ook gewoon tussen hen in, in hetzelfde bed. Soms zat die partner naakt aan de ontbijttafel als één van de andere partners zijn of haar eigen huis binnenstapte. Soms werd er nog volop gevreeën met die sekspartner, terwijl één van de andere partners het huis binnenstapte. Ze wisten immers van elkaar dat er werd gevreeën omdat dat in de huiselijke agenda stond. Daar was niets mis mee. Geen van  beiden had er echt moeite mee. Zolang er maar het eerlijke verhaal werd verteld. Juist om te laten zien dat er niets aan de hand was werd de seks van beide partners opgenomen. Rond het bed stonden soms twee tot wel twaalf camera’s die het verloop van de seks minutieus registreerden. Het hoorde niet alleen bij de afspraken, maar stelde de ander ook gerust.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Zij durfden het wel...

Naked couples

Zij durfden het ook

Zij willen ook naakt

Zij willen dagelijks naakt

Zij zonnen graag naakt

En jij? Zit er lef en durf in jou? Durf jij je te onderscheiden? Laat het zien! Ga naakt!

Binnen de gebaande paden

Nederlanders zijn het betrouwbaarst in hun relatie, zo meldt een Brits onderzoek. In een groot Europees onderzoek over vreemdgaan blijkt dat Nederlanders het trouwst zijn aan hun partner, waarover The Daily Mail bericht. Blijkbaar is de hang naar het wandelen binnen de gebaande paden groot. Geen uitschieters; huisje-boompje-beestje. Alles degelijk. Is niet erg, maar er is zoveel meer dag die degelijkheid. Het leven biedt zoveel meer dan dat kleinburgerlijke leven. Het oerdegelijke leventje uit de jaren vijftig en daarvóór lijkt weder te keren in onze samenleving en dat is zo vreselijk jammer. Er kan zoveel meer en het kan allemaal zoveel mooier zijn als je even buiten de gebaande paden durft te wandelen. Een mens kan zoveel meer uit zijn/haar leven halen als het alleen maar buiten de gebaande paden durft te kijken. Niet de daadwerkelijke stap zeggen; alleen maar even kijken. Kijken en dan zien hoeveel mooiere vormen het leven kan bieden door die degelijkheid even los te laten. Door even anders te zijn dan anderen. Door onderscheidend te zijn. Niet achter de massa aan te hollen, maar eigen keuzes te maken. Door gewoonweg het verschil te maken.Opvallen doe je alleen maar als je buiten de gebaande paden loopt. Iets bereiken in je leven doe je niet, als je alleen maar met de massa meegaat. Hotel vol Verlangens kan daarbij de ideale handleiding vormen over hoeveel groener het gras aan de overkant kan zijn.Of, zoals een lezer onlangs schreef:"Het boek bevat wel 100 tips om buiten de gebaande paden te lopen". Door verschillig te zijn en  keuzes te durven maken, die anderen niet durven maken of niet eens bij stilstaan val je buiten die massa. Door de massa te verlaten en te ondernemen maak je het verschil. Pas dan bepaal je hoe je leven in elkaar zit. Pas dan heb je het gevoel echt onderscheidend te zijn geweest en het leven van je wieg tot het graf niet te hebben geleefd, zoals de hele wereld zou willen dat je leeft. Jij bepaalt; jij maakt de regels. Laat een ander maar met de massa meegaan. Alleen dan kun je aan het eind van je leven deze aarde tevreden verlaten. Ieder mens is immers anders. Maar waarom valt dat dan alleen niet op?

Hotelvol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Schaam je!

Amerikaanse invloeden in onze samenleving worden steeds merkbaarder. Niet alleen omdat de gemiddelde twintiger, dertiger of veertiger geen fatsoenlijke Nederlandse zin meer kan uitspreken. Omdat we als samenleving de hele dag vertoeven op het internet, weerhouden Facebook, Google, Microsoft en Apple ons bijvoorbeeld ook van erotische teksten en foto’s. Het is aanstootgevend en mag daardoor niet worden gezien door bijvoorbeeld kinderen, vinden ze.

Dat Nederland steeds preutser wordt, is in ieder geval niet verder te bediscussiëren. Blijkbaar schamen mensen zich voor hun eigen lichaam. Vaak uit angst, dat erover opmerkingen worden gemaakt. Het geloof speelt hierbij een steeds grotere rol. Niet voor niets worden de VS gezien als het grootste katholieke land ter wereld. Waar de VS ladingen kritiek hebben op moslimlanden, waar de Koran zo ongeveer wordt gezien als grondwet, hanteert het zelf de Bijbel als leidraad voor zo ongeveer elke wet.

Dat heeft ook gevolgen voor de manier waarop we ons in Nederland gedragen. Er komen steeds minder mensen die graag naakt in de buitenlucht vertoeven en dat is zonde. Want als er iets tastbaars is, wat God je heeft gegeven en waar je trots op mag zijn, dan is het wel je eigen lichaam. En dat mag best worden getoond, aan iedereen die dat maar wil zien. Personen die daarover opmerkingen maken, zouden zich zelf moeten schamen.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.