Waarom je op reis uit de kleren zou moeten gaan

Lees hier (je wordt doorgeleid naar onze Facebook pagina)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

Waar blijft het bloot in de media?

Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/

Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na, namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie, internet en in bushokjes en abri’s op straat.

Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische speelfilm’  Fifty Shades of Grey zijn gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen? Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd heeft op de politieke besluitvorming.

Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer. Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.

Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt. Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.

Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Het woord ´overspel´ staat op het punt te verdwijnen uit de woordenboeken

Foto: Tumblr

U kent dat wel: u neemt een taxi van A naar B maar de chauffeur maakt een extra ommetje. Extra kilometers maken is immers extra geld en dus extra inkomsten. De taxiwereld is berucht om dit soort praktijken. Internetdienst UberPop wilde daar een eind aan maken, door gewone mensen hun auto te laten delen. Wie van A naar B wil kan via UberPop een auto in de buurt oproepen, die hem of haar oppikt en naar de gewenste bestemming brengt. Vaste prijs. Geen omwegen. Maar Franse taxichauffeurs (net als hun evenknieën in de rest van de EU) vinden UberPop illegaal en eisten een verbod. De rechter staat al aan hun kant: in diverse Europese landen is UberPop verboden verklaard. De rechter vindt het niet goed dat taxichauffeurs vergunningen moeten aanvragen en hun auto’s aanpassen, terwijl de taxichauffeurs van UberPop dat niet hoeven. Daarmee geeft de rechter dus legitimiteit aan het in elkaar rossen van taxichauffeurs die UberPop gebruiken, door taxichauffeurs die kosten hebben moeten maken om zich überhaupt taxichauffeur te mogen noemen. Maar de taxichauffeurs voeren een achterhoedegevecht. Goed, UberPop is nu verboden. Maar het is een kwestie van tijd voor er zich een legaal alternatief aandoet, waardoor taxichauffeurs hun monopoly definitief kwijt zijn.

Deze week dreigde de hackers van The Impact Team gegevens openbaar te maken van klanten van Ashley Madison. Op deze website kunnen getrouwde mannen en vrouwen elkaar in het geheim ontmoeten voor een afspraakje. In rond Hollands heet dat ‘overspel’. De hackers van The Impact Team vinden dat overspel niet thuis hoort in deze wereld. Mannen en vrouwen die overspel plegen zijn viezeriken. Het huwelijk is iets tussen één man en één vrouw, zo vinden zij. Dus websites die zich richten op homo’s, lesbiennes en LHBT’ers (transseksuelen) zijn gewaarschuwd: ook zij moeten voor een aanval vrezen. Ook hun websites zullen worden aangevallen door moraalridders. Ook de gegevens van hun klanten worden op straat gesmeten. Alleen maar omdat een groepje moraalridders vindt dat zij gene bestaansrecht hebben. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Opmerkelijk is de reactie van de eigenaar van Ashley Madison, het Canadese Avid Life Media. Ze geven toe dat er is gehackt in hun systemen, maar weigeren toe te geven aan de eisen van de hackers: het sluiten van de overspelsite. Dat komt namelijk omdat het anno 2015 steeds normaler is geworden om ook eens met een andere partner het bed te delen. Immers delen we van alles. Na het delen van informatie over elkaar op sociale media delen we nu ook spullen. Simpelweg omdat het leven voor veel mensen te duur is geworden. We delen elkaars huis als we op vakantie gaan (via AirBnb). We delen elkaars auto als we even een transportje moeten uitvoeren. Er is crowdfunding, waarin we samen investeren in een project zodat we samen het risico delen of van A naar B moeten (zoals UberPop). Er zijn zelfs huizen waar meerdere mensen tegelijkertijd wonen omdat ze zelf niet meer in staat zijn de torenhoge kosten van de hypotheek te delen (zgn. ‘Friends-huizen’, vernoemd naar de mateloos populaire jaren ’90 serie Friends).

Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Is monogamie dan de enige weg die mocht worden bewandeld? Wie schreef dat eigenlijk voor? De wet? De maatschappij? De katholieke kerk? Had religie de maatschappij de laatste jaren nou juist niet vrijheden ontnomen, ten koste van eigen gewin? Waren al die wetten en regels niet opgesteld om de kas van de religieuze leiders te spekken en daarmee hun macht te versterken? Waarom mocht een vrouw niet gewoon genieten van haar leven? Waarom moest een man zich zijn hele leven aan één en dezelfde partner binden? Waar stond dat opgeschreven? Kreeg een vrouw een boete of gevangenisstraf als ze open en eerlijk was dat ze met meerdere mannen seks had? Waren we met alles de moderne tijd binnen gestapt, maar op het gebied van seks nog in de jaren vóór Christus? Moesten mannen en vrouwen die met meerdere partners seks hadden zich daarvoor verantwoorden voor een rechtbank?

Monogamie is geen verrijking voor het seksleven. Monogamie verveelt; iedere keer seks met dezelfde partner wordt zo vervelend dat de twee partners op gegeven moment bijna geen seks meer hebben. Hoeveel huwelijken stranden niet doordat beide partners op elkaar zijn uitkeken? Hoeveel ruzies zijn er niet ontstaan doordat beide partners verlangden naar seks, maar die gewoon niet krijgen om dat de ander geen zin had? Hoeveel stelletjes hebben na de geboorte van één of meerdere kinderen bijna geen seks meer? Hoeveel mannen en vrouwen hebben niet die erotische fantasie om het ook eens met een andere partner te proberen? Hoeveel vrouwen (maar ook mannen) maken al op jonge leeftijd de keuze voor hun grote liefde? De twintig nog niet gepasseerd maken ze al de keuze voor de partner van hun leven. Hij (of zij) was het immers helemaal. Maar eenmaal halverwege de dertig komt de sleur erin. Wat hebben ze nu allemaal; een koophuis met spaarhypotheek, allebei een auto, twee of drie opgroeiende kinderen… allebei een baan en een druk leven… Maar is dit het allemaal? Is dit nou het leven? Kan het hoofdstuk nu worden gesloten? Veel mannen en vrouwen vinden van niet  en gaan vreemd. Ze leven een tweede leven. Ze gaan met andere partner naar bed. Dat zet hun eigen relatie weer onder druk, met als gevolg ruzies en echtscheidingen. Rechtszaken, verdeling van inboedel en geld, omgangsregelingen met de kinderen, enzovoorts. Alleen maar een hoop ellende en ergernissen die vooraf makkelijk zijn te voorkomen als je elkaar wat meer ruimte zou geven.

Net als de taxichauffeurs voeren ook de moraalridders van The Impact Team een achterhoedegevecht. Het zijn ontwikkelingen die niet zijn te stoppen. Of de moraalridders van The Impact Team nou willen of niet; de deeleconomie is een feit. Het woord ´overspel´ staat op het punt te verdwijnen uit de woordenboeken.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Binnen de lijntjes

Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Terwijl dat nou juist de mensen waren die genoten en alles uit het leven haalden. Het maakte de keuze lastiger en het zorgde ervoor dat jonge mensen steeds langer wachten met het zoeken naar een partner. Dit waren de genieters die wisten dat seks met één en de zelfde partner na een tijdje zou gaan vervelen. Zij wisten dat dit op den duur zou leiden tot relatieproblemen. Zij wilden onder geen voorwaarde meewerken aan een leven waarin ze hun agenda moesten trekken om een afspraak te maken wanneer ze met hun eigen partner seks konden hebben. Het hebben van seks met een andere partner verrijkte hun seksleven. Het deed hun verlangen naar elkaar alleen maar groeien. Het was avontuurlijk en je zag ook nog eens iemand anders naakt. Niet alleen dat, je mocht er ook nog eens mee spelen. Je mocht met dat andere naakte lichaam vrijen totdat je klaarkwam, en langer. 

Deze mensen konden seks hebben met een ander zonder dat ze daarop verliefd hoefde te worden. Zonder dat ze zich aan die partner hoefden te binden. Zonder dat ze met hun eigen partner ruzie kregen omdat ze waren vreemdgegaan. Vreemdgaan bestond in hun leven niet eens, omdat ze tegenover hun eigen partner eerlijk over de seks waren. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal. Nog vóór de seks zou aanvangen. Nog vóór ze die andere sekspartner ook maar hadden aangeraakt. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal tijdens een wandeling in het bos. Tijdens het ontbijt of gewoon terloops. Soms sliep die partner ook gewoon tussen hen in, in hetzelfde bed. Soms zat die partner naakt aan de ontbijttafel als één van de andere partners zijn of haar eigen huis binnenstapte. Soms werd er nog volop gevreeën met die sekspartner, terwijl één van de andere partners het huis binnenstapte. Ze wisten immers van elkaar dat er werd gevreeën omdat dat in de huiselijke agenda stond. Daar was niets mis mee. Geen van  beiden had er echt moeite mee. Zolang er maar het eerlijke verhaal werd verteld. Juist om te laten zien dat er niets aan de hand was werd de seks van beide partners opgenomen. Rond het bed stonden soms twee tot wel twaalf camera’s die het verloop van de seks minutieus registreerden. Het hoorde niet alleen bij de afspraken, maar stelde de ander ook gerust.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Erotische boeken winden vrouwen op

Een studie toonde al eerder aan dat 73,5 procent van de vrouwen na het lezen van een erotisch getint boek een seksueel verlangen voelde. Onderzoeker F. Spufford: "Het plezier van lezen is niet alleen dat er een nieuwe wereld voor je opengaat maar dat het je ook bij jezelf brengt. En opwinding en verlangen beginnen in het hoofd."

En laten wij daar nou nét de oplossing voor hebben

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl. 

Lesje marketing

Foto: Tumblr

Deze week gaat de Nederlandse erotische speelfilm De Overgave in première. Of, liever gezegd: niet in première, want er is geen bioscoop in Nederland te vinden die de film wil vertonen. Daarmee lijkt De Overgave hetzelfde lot te ondergaan als I Love Dries, waarvoor ook geen enkele bioscoopexploitant echt warm liep. De Overgave dreigt commercieel dus een flop te worden. Een ongeloofwaardig plot, slechte acteerprestaties en falende techniek liggen aan de ondergang van de film ten grondslag. De Overgave is gebaseerd op de roman De Overgave van Floor van Renee van Amstel. Het werd bij het uitkomen gepresenteerd als het Nederlandse antwoord op het destijds mateloos populaire Vijftig Tinten Grijs, in de hoop mee te liften op het immense succes van dat boek. 'Als je Vijftig Tinten Grijs leuk vindt, dan vindt je dit ook leuk!',zo meldde de uitgever enthousiast. De stations hingen vol met posters waarop deze opmerking stond. De inzakkende boekenmarkt had inmiddels een gat ontdekt en uitgevers waren daarop massaal ingesprongen: vrouwen van in dertig wier seksleven een beetje in de sleur was geraakt. Zij verslonden Vijftig Tinten Grijs. De hoofdpersoon in De Overgave gaat op zoek naar vrouwen die dat boek verslinden en vraagt zich af waarom ze dat vinden. Kun je het nog volgen? Precies, het is niet meer te volgen. Feit is niet meer te onderscheiden van fictie.

Je product in de markt zetten door het te vergelijken met een succesvollere evenknie is de doodsteek voor ieder product. Het is een zwaktebod omdat je eigenlijk geen argumenten hebt om unieke eigenschappen van je eigen product onder het voetlicht te brengen. Je moet uitblinken een originaliteit. In de plaats van een vergelijking trekken moet je juist laten zien wat je onderscheidt van Vijftig Tinten Grijs, zonder dat product bij de naam te noemen. Het enige Nederlandse antwoord op Vijftig Tinten Grijs is de Nederlandse vertaling van Vijftig Tinten Grijs en geen enkel ander boek.

Daarom heeft HQ/e er ook voor gekozen iedere vergelijking met andere erotische romans uit de weg te gaan. Hotel vol Verlangens is een op zichzelf staand erotisch verhaal dat niets te maken heeft met SM of manieren die je seksleven een beetje uit de sleur halen. HQ/e wil met het werk laten zien dat erotiek niet alleen maar te maken heeft met hardcore seks of SM. Het gaat om durfallen. Het gaat om die mensen die die extra stap durven zetten; buiten de gebaande paden durven gaan. Anders willen zijn dan de massa. De hoofdpersonages in Hotel vol Verlangens zijn halverwege de dertig. Ze hebben bijna de helft van hun leven erop zitten. Tijdens een vakantie op een zonnig toeristeneiland vragen ze zich af: wat te doen met de rest? Wil ik zo verder leven? Waarom is het allemaal zo gewoon geworden? Hoe heeft het zover kunnen komen? Kan het anders? Zo ja, hoe? Wie leidt me naar een ander bestaan? Waarom ben ik zo wanhopig?

Hotel vol Verlangens is een ode aan durfallen. Aan die mensen die buiten de gebaande paden durven lopen. Tegen de stroom in zwemmen blijkt moeilijker dan gedacht, maar alleen de aanhouder wint.


Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.