Vandaag filmde een Thaise man hoe hij zijn 2-jarige dochtertje van een flatgebouw naar beneden gooide. Het filmpje zette hij op Facebook waarna hij er zelf achteraan sprong. Die sprong werd op Facebook Live gevolgd. Honderden mensen keken rechtstreeks mee. Niemand stak een poot uit. Pas na een klacht van de Thaise autoriteiten haalde Facebook het filmpje offline.
Is dit een incident? Helaas niet. 2014: Brute mishandeling 14 jarig Duits meisje massaal op Facebook bekeken en gedeeld. Facebook blokkeerde niets. 2015: Twee meisjes van 14 en 15 uit Helmond mishandelen een leeftijdsgenote. Het filmpje zetten ze op Facebook. Dat werd vervolgens massaal gedeeld en bekeken. Facebook blokkeerde niets of niemand. Toch werden dankzij dit filmpje de mishandelende meisjes herkend en opgepakt. 2016: Vier tieners uit Waalwijk zijn aangehouden nadat ze een 12 jarig meisje molesteerden. Ook dat filmpje belandde schaamteloos op Facebook en werd massaal bekeken en gedeeld. Facebook haalde het filmpje na weken pas offline. Maar het filmpje was toen al in de publiciteit geweest. De daders hadden hun straf alweer gehad en waren alweer thuis.
Meer recentelijk: In januari 2017 verkrachtten vier (4!) mannen een Zweedse vrouw. Het filmpje dat deze zieke geesten maakten werd geplaatst in een Facebook groep waar 60.000 mensen lid van zijn. Geen enkele ziel van deze 60.000 mensen stak een poot uit. Ook Facebook liet het filmpje gewoon staan. Het slachtoffer deed aangifte bij de politie en pas toen werd Facebook wakker.
Eveneens in januari 2017: Vier mannen mishandelen een gehandicapte jongen. Ze binden hem vast aan een verwarmingsbuis en schoppen minutenland op hem in. Het filmpje werd op Facebook geplaatst en na drie weken pas offline gehaald na een klacht van de politie.
Steve Stephens schoot een nietsvermoedende voorbijganger dood en zette dat filmpje op Facebook. Filmpje bleef 3 dagen online staan.
Daders filmen hun slachtoffers. Bij wijze van een trofee plaatsen ze hun filmpje online. Officieel luidt de Facebook regel dat ze het sociale netwerk leuk en
gezellig willen houden. Officieel vindt Facebook dit soort filmpjes
verwerpelijk. Toch blijven die filmpjes dagenlang en soms wekenlang online staan. Zolang daders en slachtoffers maar gekleed zijn. Want bij het tonen van
twee mensen die elkaar lief hebben is Facebook er als de kippen bij om
straffen uit te delen. De filmpjes worden pas door Facebook van het web gehaald na klachten van gebruikers of de autoriteiten.
Facebook heeft blijkbaar geen enkel probleem met excessief geweld, verkrachtingen en moord.
Hotel vol Verlangens
is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is
vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij
waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep
vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf
ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap.
Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn
levensstijl.
'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e
Over naakt, naakt zijn en de taboes die daarop rusten. Onderwerpen die ook worden behandeld in het boek Hotel vol Verlangens, dat beschikbaar is in vrijwel iedere internetboekhandel. Want; wie wil er nou niet even buiten de gebaande paden lopen?
Hotel vol Verlangens is supporter van http://www.gotopless.org/
Posts tonen met het label massamedia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label massamedia. Alle posts tonen
dinsdag 25 april 2017
Facebook heeft geen enkel probleem met verkrachting, moord en excessief geweld
Labels:
aapjes kijken,
Amerikaanse invloeden in onze maatschappij,
bloot,
excessief geweld,
Facebook,
Hotel vol Verlangens,
HQ/e,
hypocriet,
massamedia,
misbruik,
mishandeling,
moord,
verkrachting
donderdag 14 april 2016
Waar blijft het bloot in de media?
![]() |
| Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/ |
Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op
televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon
het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als
een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn
filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk
bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit
direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers
een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na,
namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en
filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor
reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie,
internet en in bushokjes en abri’s op straat.
Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch
nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te
vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot
van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed
geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat
waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door
feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse
origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite
IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische
speelfilm’ Fifty Shades of Grey zijn
gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn
dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat
allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen
en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te
laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn
hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen?
Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd
heeft op de politieke besluitvorming.
Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de
kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de
kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs
en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie
waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele
aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer.
Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.
Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het
verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar
de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere
culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot
heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord
vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin
blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen
nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt.
Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want
dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens
zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen
op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.
Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.
Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.
'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e
Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.
'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e
Labels:
Adam Zkt Eva,
adverteerders,
Amerikaanse invloeden in onze maatschappij,
ebook,
Hotel vol Verlangens,
HQ/e,
kerk,
macht,
massamedia,
naakt,
preutse Nederland,
reclame,
vluchtelingencrisis
zaterdag 26 september 2015
Eindelijk meer naakt in Amerikaanse massaproducties?
Acteur en producent Kevin Bacon opende een paar weken
geleden de discussie over meer mannelijk naakt in speelfilms. Hij vindt de
Amerikaanse televisieseries en bioscoopfilms veel te preuts en dat hoort niet
bij deze tijd. Verschillende acteurs zijn hem inmiddels gevolgd in die mening,
met grootheden als Carice van Houten en Tom Middelston als afsluiter. In
Nederland pleitte actrice Anna Raadsveld al voor meer (mannelijk) naakt
in speelfilms en series. Ook zij vond Nederlandse producties steeds preutser
worden. Daar waar Nederlandse producties tot diep in de jaren ’90 van de vorige
eeuw voorop liepen met het vertonen van naakt in speelfilms en series. Dat is
er nu wel vanaf. De preutse houding van Amerikaanse massamedia is overgeslagen naar
Nederland.
Amerikaanse massamedia vertonen al sinds het eind van de
jaren ’70 geen naakte lichamen meer in speelfilms, omdat de Motion Picture
Association of America (MPAA) de films dan afwijst voor een groot bioscooppubliek.
De speelfilm wordt dan aangeduid als voor 18 jaar en ouder en dat betekent dat
minderjarigen niet kunnen zien hoe bijvoorbeeld Bruce Willis, Arnold
Schwarzenegger of Sylvester Stallone per film ongeveer 1.000 mensen de dood in
jagen. Dus worden blote borsten afgedekt of houdt de camera het op een shot van
slechts het hoofd. Dus staat een naakte vrouw ’s morgens op met een dekbed om
haar lichaam heen geslagen, nadat ze die nacht ervóór naakt met een man het bed
is in gedoken. Dus wordt een naakte man van de achterkant gefilmd, zodat de kijker
zijn of haar fantasie kan gebruiken bij hij er aan de voorkant uit ziet. Die
Amerikaanse producties die wel naakte acteurs en actrices laten zien houden dat
nog steeds beperkt: seksscènes duren maximaal anderhalve minuut, de man is niet
in vol ornaat te zin omdat hij geen stijve penis heeft en het stel komt niet
echt klaar. Een naakt lichaam is nou eenmaal fouter dan een actieheld die hele
volksstammen de dood in jaagt.
Verschillende acteurs en actrices zijn daartegen nu in
opstand gekomen. Een opmerkelijke zet, aangezien diezelfde acteur en actrices
het daar een paar jaar geleden nog niet over wilden hebben. Maar ook zij zien
kijkers weglopen bij hun productie als die geen (expliciet) naakt bevat, of
daarmee wel heel erg preuts is. Op het internet zijn er talloze initiatieven
beschikbaar waarbij kijkers (weliswaar tegen betaling) veel langer tegen een
naakt lichaam kunnen aankijken, man of vrouw of beiden. De seks op websites als
JoyMii, Erotica X, Passion HD en 21 Naturals is explicieter, de acteurs en actrices zien er
beter uit en de stellen komen echt klaar. Acteurs hebben echt een stijve penis
en actrices raken echt opgewonden. De seks duurt langer dan die anderhalve
minuut; filmpjes hebben een lengte van soms wel een half uur (een aflevering van een gemiddelde kwaliteitsserie duurt een kwartier langer). Dus dan zit je
als kijken een half uur naar een vrijend stel te kijken, waarbij de seks van
het scherm spat. En dan is het nog het initiatief van Naked News; een tien jaar
oud initiatief waarbij nieuwslezeressen naakt het dagelijkse nieuws doornemen. In
vol ornaat; alles is te zien. Daar wil je als kijker eerder voor betalen dan
voor een speelfilm die honderden mensen de dood in jaagt en tegelijkertijd erg
voorzichtig is met het vertonen van naakt.
Hotel vol Verlangens
is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is
vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij
waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep
vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf
ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap.
Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn
levensstijl.
'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e
Abonneren op:
Posts (Atom)

