Posts tonen met het label massamedia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label massamedia. Alle posts tonen

dinsdag 25 april 2017

Facebook heeft geen enkel probleem met verkrachting, moord en excessief geweld

Vandaag filmde een Thaise man hoe hij zijn 2-jarige dochtertje van een flatgebouw naar beneden gooide. Het filmpje zette hij op Facebook waarna hij er zelf achteraan sprong. Die sprong werd op Facebook Live gevolgd. Honderden mensen keken rechtstreeks mee. Niemand stak een poot uit. Pas na een klacht van de Thaise autoriteiten haalde Facebook het filmpje offline.

Is dit een incident? Helaas niet. 2014: Brute mishandeling 14 jarig Duits meisje massaal op Facebook bekeken en gedeeld. Facebook blokkeerde niets. 2015: Twee meisjes van 14 en 15 uit Helmond mishandelen een leeftijdsgenote. Het filmpje zetten ze op Facebook. Dat werd vervolgens massaal gedeeld en bekeken. Facebook blokkeerde niets of niemand. Toch werden dankzij dit filmpje de mishandelende meisjes herkend en opgepakt. 2016: Vier tieners uit Waalwijk zijn aangehouden nadat ze een 12 jarig meisje molesteerden. Ook dat filmpje belandde schaamteloos op Facebook en werd massaal bekeken en gedeeld. Facebook haalde het filmpje na weken pas offline. Maar het filmpje was toen al in de publiciteit geweest. De daders hadden hun straf alweer gehad en waren alweer thuis.

Meer recentelijk: In januari 2017 verkrachtten vier (4!) mannen een Zweedse vrouw. Het filmpje dat deze zieke geesten maakten werd geplaatst in een Facebook groep waar 60.000 mensen lid van zijn. Geen enkele ziel van deze 60.000 mensen stak een poot uit. Ook Facebook liet het filmpje gewoon staan. Het slachtoffer deed aangifte bij de politie en pas toen werd Facebook wakker.

Eveneens in januari 2017: Vier mannen mishandelen een gehandicapte jongen. Ze binden hem vast aan een verwarmingsbuis en schoppen minutenland op hem in. Het filmpje werd op Facebook geplaatst en na drie weken pas offline gehaald na een klacht van de politie.

Steve Stephens schoot een nietsvermoedende voorbijganger dood en zette dat filmpje op Facebook. Filmpje bleef 3 dagen online staan.

Daders filmen hun slachtoffers. Bij wijze van een trofee plaatsen ze hun filmpje online. Officieel luidt de Facebook regel dat ze het sociale netwerk leuk en gezellig willen houden. Officieel vindt Facebook dit soort filmpjes verwerpelijk. Toch blijven die filmpjes dagenlang en soms wekenlang online staan. Zolang daders en slachtoffers maar gekleed zijn. Want bij het tonen van twee mensen die elkaar lief hebben is Facebook er als de kippen bij om straffen uit te delen. De filmpjes worden pas door Facebook van het web gehaald na klachten van gebruikers of de autoriteiten.

Facebook heeft blijkbaar geen enkel probleem met excessief geweld, verkrachtingen en moord.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

donderdag 14 april 2016

Waar blijft het bloot in de media?



Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/
Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na, namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie, internet en in bushokjes en abri’s op straat.

Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische speelfilm’  Fifty Shades of Grey zijn gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen? Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd heeft op de politieke besluitvorming.

Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer. Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.

Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt. Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.

Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

zaterdag 26 september 2015

Eindelijk meer naakt in Amerikaanse massaproducties?



Acteur en producent Kevin Bacon opende een paar weken geleden de discussie over meer mannelijk naakt in speelfilms. Hij vindt de Amerikaanse televisieseries en bioscoopfilms veel te preuts en dat hoort niet bij deze tijd. Verschillende acteurs zijn hem inmiddels gevolgd in die mening, met grootheden als Carice van Houten en Tom Middelston als afsluiter. In Nederland pleitte actrice Anna Raadsveld al voor meer (mannelijk) naakt in speelfilms en series. Ook zij vond Nederlandse producties steeds preutser worden. Daar waar Nederlandse producties tot diep in de jaren ’90 van de vorige eeuw voorop liepen met het vertonen van naakt in speelfilms en series. Dat is er nu wel vanaf. De preutse houding van Amerikaanse massamedia is overgeslagen naar Nederland.

Amerikaanse massamedia vertonen al sinds het eind van de jaren ’70 geen naakte lichamen meer in speelfilms, omdat de Motion Picture Association of America (MPAA) de films dan afwijst voor een groot bioscooppubliek. De speelfilm wordt dan aangeduid als voor 18 jaar en ouder en dat betekent dat minderjarigen niet kunnen zien hoe bijvoorbeeld Bruce Willis, Arnold Schwarzenegger of Sylvester Stallone per film ongeveer 1.000 mensen de dood in jagen. Dus worden blote borsten afgedekt of houdt de camera het op een shot van slechts het hoofd. Dus staat een naakte vrouw ’s morgens op met een dekbed om haar lichaam heen geslagen, nadat ze die nacht ervóór naakt met een man het bed is in gedoken. Dus wordt een naakte man van de achterkant gefilmd, zodat de kijker zijn of haar fantasie kan gebruiken bij hij er aan de voorkant uit ziet. Die Amerikaanse producties die wel naakte acteurs en actrices laten zien houden dat nog steeds beperkt: seksscènes duren maximaal anderhalve minuut, de man is niet in vol ornaat te zin omdat hij geen stijve penis heeft en het stel komt niet echt klaar. Een naakt lichaam is nou eenmaal fouter dan een actieheld die hele volksstammen de dood in jaagt.

Verschillende acteurs en actrices zijn daartegen nu in opstand gekomen. Een opmerkelijke zet, aangezien diezelfde acteur en actrices het daar een paar jaar geleden nog niet over wilden hebben. Maar ook zij zien kijkers weglopen bij hun productie als die geen (expliciet) naakt bevat, of daarmee wel heel erg preuts is. Op het internet zijn er talloze initiatieven beschikbaar waarbij kijkers (weliswaar tegen betaling) veel langer tegen een naakt lichaam kunnen aankijken, man of vrouw of beiden. De seks op websites als JoyMii, Erotica X, Passion HD en 21 Naturals is explicieter, de acteurs en actrices zien er beter uit en de stellen komen echt klaar. Acteurs hebben echt een stijve penis en actrices raken echt opgewonden. De seks duurt langer dan die anderhalve minuut; filmpjes hebben een lengte van soms wel een half uur (een aflevering van een gemiddelde kwaliteitsserie duurt een kwartier langer). Dus dan zit je als kijken een half uur naar een vrijend stel te kijken, waarbij de seks van het scherm spat. En dan is het nog het initiatief van Naked News; een tien jaar oud initiatief waarbij nieuwslezeressen naakt het dagelijkse nieuws doornemen. In vol ornaat; alles is te zien. Daar wil je als kijker eerder voor betalen dan voor een speelfilm die honderden mensen de dood in jaagt en tegelijkertijd erg voorzichtig is met het vertonen van naakt.

Dat kwaliteitsseries als ‘Strike Back’, 'Game of Thrones' en ‘Masters of Sex’ nu wel vrouwelijk naakt in vol ornaat tonen is puur omdat er anders niemand naar kijkt. Om dezelfde redenen wordt de seks explicieter, zoals in de serie ‘Girls’. De kijker heeft het allemaal wel gezien hoe een elite eenheid van het Amerikaanse leger met een Tomahawk raket op honderd kilometer afstand een mug castreert. De kijker weet dat het Amerikaanse leger dat kan. Leuk. Dus de kijker kijkt niet meer vanwege de technische hoogstandjes of schitterende dialogen. Niet meer vanwege een mooie vrouw die in badpak of gewikkeld in een dekbed door het beeld heen hobbelt. Let wel: in De Verenigde Staten zijn bijna alle zenders betaalzenders. Je moet betalen om die zenders te kunnen ontvangen. Als je dan niet krijgt wat je wilt dan ga je naar het internet, waar naakt in overvloed voorhanden is. Dus als Hollywoodsterren openlijk roepen dat ze meer naakt in speelfilms en televisieseries willen, dan is dat een initiatief dat uit pure noodzaak is geboren.

 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e