Posts tonen met het label preutse Nederland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label preutse Nederland. Alle posts tonen

donderdag 14 april 2016

Waar blijft het bloot in de media?



Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/
Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na, namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie, internet en in bushokjes en abri’s op straat.

Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische speelfilm’  Fifty Shades of Grey zijn gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen? Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd heeft op de politieke besluitvorming.

Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer. Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.

Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt. Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.

Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

zaterdag 13 juni 2015

Naakt in de stad

Foto: Tumblr


Nederland had al een gelegaliseerd homohuwelijk. Ook prostitué is in Nederland een officieel erkend beroep. Een beroepsgroep die gewoon belasting betaalt. Softdrugs zijn in Nederland ook gerealiseerd. Nederland is een liberaal land, zo je denken. Tot het op naakt aankomt. Dan komen de oude Calvinistische waarden weer om te hoek kijken. Nederland is daarin nog te preuts. Onder invloed van de Amerikaanse massamedia wordt naakt in Nederland geassocieerd met seks en porno. Naakt is aanstootgevend en bovendien schadelijk voor de geest. Bovendien vinden katholieke en protestante geestelijken hier dat naaktheid de psyche van kleine kinderen schaadt. Tot op de dag van vandaag is er (nog) geen enkel sluitend wetenschappelijk bewijs gevonden dat dit inderdaad zo is. Het is al wel vastgesteld dat gewelddadige computerspelletjes invloed hebben op de belevingswereld van kinderen. Toch gaat de verkoop daarvan onverminderd door. Geld moet immers blijven rollen, nietwaar?

Maar onze Oosterburen zijn ons weer net even een stapje vóór. In de Duitse hoofdstad Berlijn was het al toegestaan om legaal naakt te zijn in het openbaar. Beperkt. Maar geen agent of andere overheidsdienaar zal je aanspreken als je bloot door het immense Tiergarten Park wandelt. Dit park ligt op letterlijk een steenworp afstand van het station Zoologischer Garten; het hoofdstation waar veel internationale treinen aan komen. Vanaf het nieuwe Hauptbahnhof is het nog wel een eindje lopen. Maar nu volgt München, de tweede grootste stad in Duitsland met maar liefst 6 gebieden waar naakt zijn in het openbaar is toegestaan. Alleen al in het stadspark Englisher Garten (in omvang vergelijkbaar met Hyde Park in Londen en Central Park in New York) zijn er drie. Dit meldt de Amerikaanse website The Huffington Post. München in de hoofdstad van de Duitse deelstaat Beieren en in die deelstaat is al sinds de jaren '70 van de vorige eeuw zeer liberaal met naakt en naaktheid.

Opmerkelijk: in Beieren is de conservatieve CSU (zusterpartij van het Nederlandse CDA) al meer dan veertig jaar aan de macht. Ook de hoofdstad München is al jaren een CSU bolwerk. De progressieve SPD heeft er niets te vertellen. Toch is naakt zijn in het openbaar er toegestaan; zij het beperkt. Maar zelfs die beperking is nog vooruitstrevend dan de Nederlandse wetgeving, die naaktheid in de buitenlucht wel toestaat, maar dan alleen in afgesloten gebieden. Niet in het openbaar, dus. Vrouwen die topless door de stad lopen kunnen op de bon worden geslingerd wegens aanstootgevend gedrag. Mannen die met ontbloot bovenlijf door de stad lopen worden met rust gelaten. Zelfs New York is hierin verder dan het liberale Amsterdam, waar decennia lang de progressieve PvdA veruit de grootste was. Sinds 2014 is dan veranderd. De PvdA is ingeruild voor het CDA. Dus binnenkort ook naakt in het Vondelpark? Op het Museumplein? Nee, waarschijnlijk niet. Daarvoor heeft de katholieke Kerk nog teveel macht. Zij zorgden voor het fabeltje dat naakt aanstootgevend is en de geest schaadt. Dus verwacht geen wonderen.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

donderdag 14 mei 2015

Naakt naar het Songfestival




Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

maandag 16 juni 2014

Verboden voor blote borsten

Foto: tumblr.com

Er heeft zich een revolutie voltrokken op Facebook: Blote borsten mogen weer. Tenminste, als er ook nog een baby bij wordt getoond. Tot een paar weken geleden was naakt absoluut verboden op het sociale netwerk, want er zouden maar een kleine kinderen naar kunnen kijken. Het zorgde voor behoorlijk wat verontwaardiging, aangevoerd door Scout Willis, de dochter van Hollywood acteur Bruce Willis. Toen haar account werd verwijderd van Facebook omdat ze er naakt op stond startte ze de #FreeTheNipple campagne, om Facebook gebruikers aan te moedigen zoveel mogelijk naaktfoto’s van zichzelf op het sociale netwerk te plaatsen. Het heeft ertoe geleid dat het concern overstag is gegaan en de Algemene Voorwaarden een klein beetje heeft aangepast: "We streven ernaar de rechten te respecteren van personen die inhoud van persoonlijk belang wensen te delen, of het nu gaat om foto's van een beeldhouwwerk zoals David van Michelangelo of familiefoto's van een kind dat borstvoeding krijgt."

De aanpassing volgde stilletjes, in de hoop dat nu niet alle bijna één miljard Facebook gebruikers naaktfoto’s van zichzelf zouden gaan posten. Het blijven natuurlik wel preutse Amerikanen, die er steevast in blijven geloven dat een naakt lichaam zondig is. Een naakt lichaam schrikt kinderen af en die zouden daar traumatische ervaringen aan over kunnen houden. Gemakshalve vergeet Facebook maar even dat in de VS bijna iedere week een klein kind of een tiener met een machinepistool de school binnen rent om daar zijn of haar klasgenootjes af te schieten. Deze kinderen worden over het algemeen geïnspireerd door computerspelletje en foto’s op Facebook, waarop dit soort gruwelijkheden vrijelijk getoond kunnen worden. Filmpjes waarop mensen elkaar uitschelden, schofferen, afranselen en martelen zijn voor Facebook namelijk geen enkel probleem. Hoe meer bloed, hoe sensationeler en hoe meer bezoekers dus meer adverteerders. Facebook, Google, Apple en Microsoft voelen zich dan ook op geen enkele manier aangetrokken tot het brute geweld dat tieners in de VS elkaar tegenwoordig aandoen. Makers van computerspelletjes als EA, Microsoft, Sony maar ook Google kijken gemakshalve even weg als er voor de zoveelste keer een groep tieners op brute wijze om het leven wordt gebracht. Gewoon, omdat ze op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats waren. Daar, waar een gestoorde gek met een pistool los gaat op nietsvermoedende passanten, die daar eigenlijk alleen maar lopen omdat ze inkopen wilden doen, of studeerden aan en universiteit of hogeschool omdat ze later iets wilden bereiken. Die mensen bereiken nu helemaal niets meer simpelweg omdat ze dood zijn.

Dus een naakt lichaam op Facebook blijft verboden. Zelfs op de Facebook website Being Nude zijn de edele delen keurig afgedekt waardoor de lichamen op de site net niet openlijk naakt zijn. Hierdoor schurkt deze website ter promotie van het naakt en naakt gaan tegen de grenzen van het kunnen op Facebook aan. Het is schandalig dat we daar in 2014 nog zo terughoudend over moeten zijn. Het is geld verdienen over de rug van weerloze slachtoffers. Het is pure censuur van het niveau dat we kennen uit landen met een twijfelachtig regime als Iran, China en Rusland. Het aan banden leggen van naakt simpelweg is onacceptabel anno 2014. Het is daarom van het grootste belang dat we met z'n allen opstaan tegen deze hypocrisie van de bovenste plank en Free the Nipple steunen. Al was het alleen maar om een punt te maken.

Borsten en baby's mogen nu dus. Borsten zonder baby blijven wel een issue. De grote internetconcerns die ons leven tegenwoordig bestieren staan daar niet bij stil. Ze denken niet verder na en brengen met alle liefde het volgende schietspel op de markt, dat dan ook weer gretig aftrek vindt. Miljoenen exemplaren worden er van verkocht. Miljoenen gebruikers die zich in hun huisje terugtrekken in hun eigen omgeving, om zich vervolgens te vergapen aan een spel waarin ze in een paar minuten zijn honderden mensen op brute wijze kunt afslachten. Als er al commentaar wordt geleverd op die spellen, dan verdedigen Google, Microsoft, Sony en Facebook zich met het argument dat het allemaal niet echt is. Blote borsten zijn wel echt. Het schrikt vooral kleine kinderen af die gaan dan denken dat het allemaal gewoon is. Maar wat is erger: een mooie slanke vrouw met een paar blote borsten of een nietsvermoedende voorbijganger die door de ontvangst van een kogel op brute wijze uit het leven wordt weggerukt? Kiezen Google, Microsoft, Facebook en Apple voor de kogel of de borsten. Tot nu toe kiezen ze voor de kogel. Want dat levert geld op. En doden.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

zaterdag 19 april 2014

Waarom moet Adam zoekt Eva worden verbeterd?

Foto: Tumblr.com
Presentatrice Nicolette Kluijver is ontevreden over de kijkcijfers van 's langs enige naaktshow Adam zoekt Eva. Had het televisieprogramma bij aanvang nog bijna één miljoen kijkers, na 7 afleveringen zijn daar nog net geen 600.000 van over. RTL5 is tevreden over de kijkcijfers en wil een tweede seizoen. Maar Kluijver wil alleen meedoen als de opzet van het programma wijzigt. Ze wil meer spanning en een twist in het spel. De vraag is of dat gaat gebeuren, want producent Eyeworks is eveneens meer dan tevreden, nu het format van het programma is verkocht aan landen als Frankrijk, Duitsland en België. Toch willen we de presentatrice een handje helpen met wat verbeterpunten. De vraag of die worden overgenomen kan hardop worden gesteld.

Presentatie
Als je kandidaten naakt zijn waarom zou de presentatrice zelf ook niet uit de kleren gaan en de interviews naakt afnemen? Kluijver durfde eerder wel in vol ornaat in de Playboy maar naakt een programma presenteren gaat blijkbaar te ver. Terwijl je daarmee nou juist interessante televisie maakt: lef en durf. Heel even zagen we Kluijver naakt, van een afstandje en dan alleen haar rug en billen. De fantasie moest de rest doen. Waarom niet vanaf het begin iedereen die in beeld komt direct naakt en dat zo houden tot aan het einde. Dan nog: als de interviews tussentijds worden afgenomen dan wordt dat keurig gedaan met alleen het hoofd in beeld. Dat is allemaal nog te voorzichtig. De kandidaat is naakt: laat dat zien!

Tattoo's en piercings
De grote hoeveelheid aan naakte lichamen met een overvloed tatoeages en piercings die in de show voorbij komt is storend. Zowel bij de mannen als de vrouwen. Alsof heel Nederland over het hele lichaam getatoeëerd is en vol hangt met metaal. Dat mag best een tandje minder. Het is nu erg opvallend als een kandidaat/kandidate geen plaatjes op het lichaam heeft. Dat moet toch echt anders.

Standaard
Het is allemaal wel heel basic. Iedere aflevering is hetzelfde; kent dezelfde shots en hetzelfde verloop. Terwijl je pas echt kijkers trekt en dus het gesprek van de dag wordt als er iets verrassends gebeurd. In één van de afleveringen bleken een kandidaat en kandidate zo op elkaar te zijn gevallen dat ze de eerste nacht bij elkaar al seks hadden. Het werd buiten het programma gelaten, terwijl dat nou juist een verrassend element had kunnen zijn. Ook hierin is het programma toch wat voorzichtig. Programma's als Utopia en Big Brother scoorden nou juist omdat deelnemers en deelneemsters 'het' met elkaar deden. Dat was de volgende dat het gesprek bij de koffieautomaat. Wie het niet had gezien ging  eerstvolgende keer wel kijken, in de hoop dat het weer zou gebeuren. Voor Adam zoekt Eva is dit misschien iets teveel gevraagd.

Het zou jammer zijn als het programma van de buis moet omdat er in dit calvinistisch preutse landje geen kijkers voor zijn. Maar alleen een verrassing kan het tweede seizoen van 's lands enige naaktshow nog redden. En een forse toename in het aantal kijkers natuurlijk.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

woensdag 26 februari 2014

Adam zkt. Teleurstelling

Foto: Tumblr.com




We hebben er even op moeten wachten, maar dinsdag 4 maart 2014 was het dan eindelijk zo ver: het nieuwe naaktprogramma Adam Zkt. Eva op RTL5. Het is een datingprogramma waarin de geliefden elkaar voor de eerste keer direct naakt tegemoet treden. Datingshows waren er in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw in overvloed. Deze eeuw moesten deze shows, die veelal een Amerikaans karakter en -naam hadden, worden heruitgevonden. De vrouwen waar RTL5 op mikt – die van twintig en dertig die nauwelijks nog een fatsoenlijk woord Nederlands kunnen spreken maar slechts nog een soort Nederamerikaans – zijn er groot mee geworden. Vrouwen kunnen eindeloze gesprekken voeren over relaties. Daar zit méér in, moet producent Reinout Oerlemans hebben gedacht en bedacht een nieuw soort datingshow. Het doorsnee publiek denkt bij naakt toch al gauw aan seks en porno en dat wordt dan automatisch weer gekoppeld aan dat andere fenomeen uit de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw: de spotgoedkope en zeer slecht gemaakte softpornofilm. De Duitse zender RTL Plus kon er op de late zaterdagavond geen genoeg van krijgen en begin deze eeuw deed RTL5 – toen nog ‘meer voor mannen’ – dat dunnetjes over. Die films waren Amerikaans maar al niet veel beter.

Een televisieprogramma waar deelnemers langdurig naakt in beeld worden gebracht is sowieso al vernieuwend. Na de eerste aflevering te hebben gezien lijkt Adam Zoekt Eva méér een experiment hoever televisiemakers kunnen gaan met het vertonen van naakt, dan een naakte zoektocht naar de Ware Jacob of Jacoba. De makers waren niet te bescheiden met het in beeld brengen van het mannelijk naakt, maar over het vrouwelijk naakt werd krampachtig en afstandelijk gedaan. De lange haren van de kandidate hingen keurig voor haar borstjes en de interviews waren met close ups tot boven de borst. De kandidate zat onder de tatoeages, wat in dit geval alleen maar storend werkte. Het ontbrak niet aan lange afstandsshots waarbij wel was te zien dat de kandidate naakt was, maar de rest werd overgelaten aan de verbeelding van de kijker. Het was duidelijk gericht op vrouwen, die naakte mannen willen zien en niet op mannen, die een naakt vrouwenlichaam willen zien. De presentatrice kwam niet naakt in beeld. Als je kandidaten naakt zijn, ga dan zelf ook naakt. Presentatrice Nicolette Kluiver stond eerder in vol ornaat in de Playboy. Maar de blondine is wat ouder en wijzer en heeft inmiddels ook een man en een kind. In dat geval kan mamma niet meer naakt voor de camera gaan staan. Een presentator (presentatrice in dit geval) moet zich op hetzelfde niveau begeven als zijn (haar) kandidaten. Maar voor dit televisieprogramma ging ze zelf niet uit de kleren. Als je naakte lichamen in beeld brengt, breng dan alles in beeld. Dus voor de volgende aflevering is het te hopen dat het vrouwelijk naakt wat beter in beeld wordt gebracht.

Feit is dat een naakt lichaam om religieuze redenen nog altijd niet geaccepteerd is in onze  maatschappij met onze hamburgercultuur en ons Nederamerikaans taalgebruik. Iedere mening die we hebben smijten we zonder nadenken op Twitter (zelfs doodsbedreigingen); iedere beweging die we maken delen we met honderden “vrienden” op Facebook. Ons hele CV zetten we tot in detail op LinkedIn of Monsterboard (waarschijnlijk hopend op die ene  werkgever die een megacontract aanbiedt). Met onze mobieltjes maken we van alles en iedereen foto’s en publiceren dat direct op elke willekeurige website. Vanaf deze zomer kan zelfs elke 30 seconden een foto worden gemaakt met bijvoorbeeld de Narrative of de Google Glass. Foto’s op het internet verspreiden zich sneller dan de snelheid van het licht. In een moordend tempo staat de foto met jou erop op talloze websites. Maar naakt gaan is toch net even dat ene stapje te ver. 

In het Discovery programma Naked and Afraid werden de naakte lichamen vervaagd. Dit was om te voorkomen dat de in de VS oppermachtige katholieke kerk zou ingrijpen. Adam Zoekt Eva maakte op dat gebied een sprongetje vooruit. Een heel voorzichtig sprongetje. Het programma zou pas echt vernieuwend zijn als het eeuwige taboe op naakt zou worden doorbroken. Het is moedig van Oerlemans om daar met deze naakte datingshow iets aan te doen. Naakt is uiteindelijk waarom kijkers überhaupt naar een dergelijk televisieprogramma willen kijken. Niet vanwege de exotische locaties en de hagelwitte stranden. Echt niet vanwege de romantiek en al helemaal niet vanwege de inhoud. Een man koopt geen Playboy omdat er zulke mooie auto’s in staan, maar gewoon vanwege de naakte vrouwen. Het vooraf door de producent beloofde naaktspektakel viel tegen. Daar is dit land te preuts voor. Het commentaar in de media doet nieuwe initiatieven om programma's te maken met daarin naakte kandidaten verder de grond in boren. Televisiemakers zullen wat terughoudender zijn met nieuwe programma’s waarin deelnemers en de presentatie langdurig naakt in beeld zullen worden gebracht. In de plaats daarvan zoeken de makers voorzichtig de grenzen van het maatschappelijk toelaatbare op. Zelden gaan ze er overheen. Kijkers die keken voor het naakt werden teleurgesteld. Een naakt lichaam is iets wat we allemaal hebben en waar we er maar één van hebben. Dat mag best worden bewonderd. Maar pas als de maatschappij daar klaar voor is.

En dat zal nog wel even op zich laten wachten. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.