Posts tonen met het label schaamte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label schaamte. Alle posts tonen

zondag 2 juni 2019

Naked Night Ride: Naakt achter het stuur

Het moment dat ik mijn broek en mijn T-shirt uittrek zijn eigenlijk de lekkerste momenten van het nudisme. Het voelt spannend en opwindend tegelijkertijd. Het geeft een gevoel van: het gaat beginnen! Je doet iets – of gaat iets doen – wat door de maatschappij niet geaccepteerd is. De maatschappij keurt dit soort gedrag af en – sterker nog – zet er een boete op wegens onzedelijk gedrag. Maar het naakt gaan is zoveel meer dan onzedelijk gedrag. Het is een life style. Het is een manier om je te uiten. Naakt in huis, in de tuin en op vakantie. Het heeft allemaal niets met seks te maken. Hoewel dat zo door de maatschappij wel wordt ervaren en dus beboet.

Zittend achter het stuur trek ik de autogordel om. Het voelt meteen al goed; die gordel op mijn naakte lichaam. In alles voel ik dat ik bloot op de bestuurdersstoel zit. De parkeerplaats is redelijk verlicht en bezoekers kunnen mij zien dus ik moet snel maken dat ik weg kom.

De volgende 110 kilometer die ik rijd luister ik naar de radio. Ik voel me opgewonden. Ik weet dat dit niet mag. Bij een politiecontrole loop ik de kans op een boete van tegen de vierhonderd euro. Het is een overtreding van Artikel 5 van de Wegen Verkeerswet; zodanig hinder veroorzaken dat het andere weggebruikers hindert aan hun deelname aan het verkeer. Ik zou er een ongeluk me kunnen veroorzaken, zonder dat dat misschien bewust zou zijn. Het is laat op de avond – ik heb gewacht totdat het donker was. Op dit tijdstip vinden er regelmatig alcoholcontroles plaats. Vooral rond de grote steden. Het is daarom dat ik besluit het rondje in te korten; mijn oorspronkelijke plan behelsde 400 kilometer naakt rijden.

Ik voel me onzeker als de straatverlichting mijn auto binnen schijnt. Passanten kunnen mij dan zien en wellicht slaan ze daarop aan. Van letterlijk iedere auto die mij passeert probeer ik oogcontact te maken met de bestuurder. Ik heb me dan ook voorgenomen dat ik mijn kleding direct weer aantrek als een bestuurder in mijn auto kijkt, claxonneert en naar zijn voorhoofd wijst. Alsof ik gek ben geworden dat ik poedelnaakt achter het stuur kruip. Wat bezielt zo iemand? Als het mis gaat dan heb ik mijn kleding naast me op de bijrijdersstoel. Ik kan me dus snel weer aankleden als het moet. Desnoods rijdend. Maar geen enkele bestuurder/-ster kijkt terug. Sommige delen van de snelweg zijn niet verlicht. Daar kunnen bestuurders niet in mijn auto kijken en dus zien ze mij ook niet zitten. Als ik op stukken snelweg rijdt zonder straatverlichting, c.q. waar de straatverlichting is uitgeschakeld voel ik me een stuk zekerder.

Ik streel me zelf. Speel een beetje met mezelf. Ik voel mijn lichaam alsof iemand anders dat zou doen. Erotiek achter het stuur zeg maar. Al was het alleen maar om mezelf ervan te vergewissen dat ik toch echt naakt achter het stuur zit. Mijn lichaam voel zacht. Mijn tepels zijn hard. Zou dat door de spanning komen of is het de airco? Vóór aanvang van de rit heb ik mezelf nog even goed gewassen, zodat eventuele nare lichaamsgeurtjes zijn geëlimineerd.

Ogen op de weg gericht. Naarmate de rit vordert merk ik dat ik steeds minder vaak oogcontact probeer te maken met medeweggebruikers. Ik voel me eigenlijk heel wat dat ik dit durf. Het is stout.

Maar het voelt wel lekker en daar doe ik het voor…

zondag 24 april 2016

Waarom je op reis uit de kleren zou moeten gaan



Lees hier (je wordt doorgeleid naar onze Facebook pagina)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

maandag 16 juni 2014

Verboden voor blote borsten

Foto: tumblr.com

Er heeft zich een revolutie voltrokken op Facebook: Blote borsten mogen weer. Tenminste, als er ook nog een baby bij wordt getoond. Tot een paar weken geleden was naakt absoluut verboden op het sociale netwerk, want er zouden maar een kleine kinderen naar kunnen kijken. Het zorgde voor behoorlijk wat verontwaardiging, aangevoerd door Scout Willis, de dochter van Hollywood acteur Bruce Willis. Toen haar account werd verwijderd van Facebook omdat ze er naakt op stond startte ze de #FreeTheNipple campagne, om Facebook gebruikers aan te moedigen zoveel mogelijk naaktfoto’s van zichzelf op het sociale netwerk te plaatsen. Het heeft ertoe geleid dat het concern overstag is gegaan en de Algemene Voorwaarden een klein beetje heeft aangepast: "We streven ernaar de rechten te respecteren van personen die inhoud van persoonlijk belang wensen te delen, of het nu gaat om foto's van een beeldhouwwerk zoals David van Michelangelo of familiefoto's van een kind dat borstvoeding krijgt."

De aanpassing volgde stilletjes, in de hoop dat nu niet alle bijna één miljard Facebook gebruikers naaktfoto’s van zichzelf zouden gaan posten. Het blijven natuurlik wel preutse Amerikanen, die er steevast in blijven geloven dat een naakt lichaam zondig is. Een naakt lichaam schrikt kinderen af en die zouden daar traumatische ervaringen aan over kunnen houden. Gemakshalve vergeet Facebook maar even dat in de VS bijna iedere week een klein kind of een tiener met een machinepistool de school binnen rent om daar zijn of haar klasgenootjes af te schieten. Deze kinderen worden over het algemeen geïnspireerd door computerspelletje en foto’s op Facebook, waarop dit soort gruwelijkheden vrijelijk getoond kunnen worden. Filmpjes waarop mensen elkaar uitschelden, schofferen, afranselen en martelen zijn voor Facebook namelijk geen enkel probleem. Hoe meer bloed, hoe sensationeler en hoe meer bezoekers dus meer adverteerders. Facebook, Google, Apple en Microsoft voelen zich dan ook op geen enkele manier aangetrokken tot het brute geweld dat tieners in de VS elkaar tegenwoordig aandoen. Makers van computerspelletjes als EA, Microsoft, Sony maar ook Google kijken gemakshalve even weg als er voor de zoveelste keer een groep tieners op brute wijze om het leven wordt gebracht. Gewoon, omdat ze op de verkeerde tijd op de verkeerde plaats waren. Daar, waar een gestoorde gek met een pistool los gaat op nietsvermoedende passanten, die daar eigenlijk alleen maar lopen omdat ze inkopen wilden doen, of studeerden aan en universiteit of hogeschool omdat ze later iets wilden bereiken. Die mensen bereiken nu helemaal niets meer simpelweg omdat ze dood zijn.

Dus een naakt lichaam op Facebook blijft verboden. Zelfs op de Facebook website Being Nude zijn de edele delen keurig afgedekt waardoor de lichamen op de site net niet openlijk naakt zijn. Hierdoor schurkt deze website ter promotie van het naakt en naakt gaan tegen de grenzen van het kunnen op Facebook aan. Het is schandalig dat we daar in 2014 nog zo terughoudend over moeten zijn. Het is geld verdienen over de rug van weerloze slachtoffers. Het is pure censuur van het niveau dat we kennen uit landen met een twijfelachtig regime als Iran, China en Rusland. Het aan banden leggen van naakt simpelweg is onacceptabel anno 2014. Het is daarom van het grootste belang dat we met z'n allen opstaan tegen deze hypocrisie van de bovenste plank en Free the Nipple steunen. Al was het alleen maar om een punt te maken.

Borsten en baby's mogen nu dus. Borsten zonder baby blijven wel een issue. De grote internetconcerns die ons leven tegenwoordig bestieren staan daar niet bij stil. Ze denken niet verder na en brengen met alle liefde het volgende schietspel op de markt, dat dan ook weer gretig aftrek vindt. Miljoenen exemplaren worden er van verkocht. Miljoenen gebruikers die zich in hun huisje terugtrekken in hun eigen omgeving, om zich vervolgens te vergapen aan een spel waarin ze in een paar minuten zijn honderden mensen op brute wijze kunt afslachten. Als er al commentaar wordt geleverd op die spellen, dan verdedigen Google, Microsoft, Sony en Facebook zich met het argument dat het allemaal niet echt is. Blote borsten zijn wel echt. Het schrikt vooral kleine kinderen af die gaan dan denken dat het allemaal gewoon is. Maar wat is erger: een mooie slanke vrouw met een paar blote borsten of een nietsvermoedende voorbijganger die door de ontvangst van een kogel op brute wijze uit het leven wordt weggerukt? Kiezen Google, Microsoft, Facebook en Apple voor de kogel of de borsten. Tot nu toe kiezen ze voor de kogel. Want dat levert geld op. En doden.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

maandag 2 juni 2014

Voor de eerste keer naakt (scène)

Foto: Tumblr.com
"Hij schaamde zich voor zijn penis, die opgewonden was geworden. Dat was eigenlijk al zo vanaf het moment dat hij deze ochtend zijn huis verliet en voor het eerst in zijn leven naakt door dit dorp liep. Nog niet eerder in zijn leven was hij naakt tussen andere naakte lichamen. Bang voor de reacties van de andere naakten, die ongetwijfeld al meer ervaring hadden in het naakt zijn. Bang dat de anderen hem lacherig zouden aanspreken. Deze eerste keer naakt onder de naakten voelde alsof hij voor de eerste keer seks had, en dan ook nog eens met een vrouw die veel meer ervaring had. Net als tijdens zo’n eerste keer schaamde hij zich ook voor zijn lichaam, dat niet bepaald strak en slank was. En dan zin penis, die maar niet in een normale positie wilde terugkeren. Hij was ook bang te worden aangesproken als hij met zijn stijve penis iets te lang naar een vrouwenlichaam keek. Maar het was heel moeilijk om dat niet te doen, want naakte vrouwenlichamen waren hier in overvloed. Sterker nog: ze leken zelfs in de meerderheid. Misschien zouden opgeschoten pubers hem uitlachen? Zou hij worden aangesproken door mannen die dachten dat hij van de herenliefde was? Zouden vrouwen van zijn leeftijd hem uitlachen omdat aan zo ongeveer alles te zien was dat dit de eerste keer was? Omdat hij van alle kanten uitstraalde dat hij bang was om zijn naakte lichaam in het openbaar te vertonen? Zouden er dorpsgenoten zijn die stiekem foto’s van zijn lichaam maakten en die vervolgens publiceerden op het internet? Binnen enkele seconden zou zijn foto te vinden zijn op talloze computers wereldwijd. Ook op computers van mensen die kwaad in de zin hadden. Zijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Zijn vrienden, kennissen en familie zouden hem uitlachen. Hun commentaar kon hij al raden. Misschien zou hij wel in moeilijkheden komen als hij zichzelf zou masturberen bij het aanzien van een naakt vrouwenlichaam, of dat ene tienermeisje die nog strak in haar vel zat. Uiteindelijk besloot hij de sprong maar te wagen en naar dit dorp te komen, om echt voor een lange tijd naakt te kunnen zijn. Hij wilde weten hoe het was om naakt tussen de naakten te zijn. Hij wilde voelen wat het betekende om minstens drie weken aan één stuk geen kledingstuk om zijn lichaam te hebben. Drie weken geen kleding dragen. Geen zwembroek. Geen T-shirt. Compleet naakt zou hij zijn, overal waar hij ging. Hoe zou het zijn om met een opgewonden penis over straat te lopen? Hoe zou er op zijn lichaam worden gereageerd en zou hij als onervaren nudist worden opgenomen in een groep ervaren naakten? Maar hij wilde die drempel over. Omdat hij een duidelijk punt wilde maken. Voor zichzelf, maar ook naar de rest van de wereld. Dit was zijn naakte lichaam. Dit was hij. Misschien niet strak, slank en gespierd. Misschien niet het lichaam dat vrouwen graag zagen, maar de vrouwen die hem tegemoet kwamen, moesten het hier maar mee doen. Misschien was het de eerste dagen wat onwennig om naakt rond te wandelen door dit dorp. Maar het moest er maar eens van komen. De horde moest maar eens worden genomen.
Uit pure schaamte voor zijn opgewonden penis had hij een plekje op het strand opgezocht waar weinig mensen waren. Daarna wist hij niet hoe snel hij het water in moest rennen, om zo niet al teveel dorpsgenoten en badgasten tot last te zijn met zijn nog immer opgewonden penis. Met angst in zijn ogen had hij naar tegenliggers, passanten en badgasten gekeken, in de hoop geen opmerking te krijgen over zijn stijve penis. Maar er was niemand die naar zijn penis keek. Niemand die er een opmerking over maakte. Sterker nog: iedereen in dit dorp deed net, alsof een man met een stijve penis in dit dorp heel gewoon was. En dat was het ook, want er liepen hier en daar verspreid over het dorp talloze mannen rond die ook een stijve penis hadden. Sommige van ven wandelden hand in hand met een naakte vrouw. Het was een merkwaardig beeld waar hij maar niet aan kon wennen. Tijdens zijn verblijf in het water ontspande zijn penis zich weer, dus durfde hij het water weer uit te komen. Hij kreeg het idee dat zijn lichaam inmiddels wel gewend was geraakt aan al dit naakt. Want net als hij was iedereen naakt. Hier waren naakte lichamen zover het oog kon reiken; en verder. Honderden. Duizenden. En niet zomaar even naakt als in topless of schaars gekleed. Niet als in net iets te kleine broekjes aan of alleen wat oudere mannen die liepen te flaneren met hun naakte lichaam. Niet als in vrouwen met iets te grote borsten in iets te kleine bikinibeha’s. Niet als een klein deel van het strand dat speciaal was gereserveerd voor naakte lichamen die alleen maar even een paar uurtjes kwamen bijkleuren in een speciaal voor hen afgezet gebied. Niet alleen oudere mannen en vrouwen die toch niets meer te verliezen hadden, maar ook jongere mensen: Tieners, twintigers, dertigers en veertigers. Geen onderscheid in leeftijd, huidskleur, geloof of geslacht. Vrouwen met een strak lichaam en forse borsten; meisjes met een pril lichaam en kleine borstjes, maar ook oudere vrouwen met wat minder volle borsten. Sommige borsten stonden strak, sommige hingen er een beetje. Sommige vagina’s wagen goed bijgehouden, anderen waren strak geschoren en weer andere vrouwen maakte het blijkbaar niet zoveel uit wat er tussen hun benen gebeurde. Er waren mannen met een strak lichaam en een grote penis, maar ook mannen met een minder strak lichaam en een kleine penis. Maar gelukkig voor hem waren er ook mannen zo als hij, die wat minder slank waren en een penis hadden die niet de ideale lengte had. Tot zijn opluchting schaamde hier niemand zich voor zijn of haar naakte lichaam. Hier maakte niemand een opmerking over een naakt lichaam dat niet aan de eisen van de tijd voldeed: goed verzorgd, strak, slank, geen oneffenheden en alles in perfecte conditie. Dit waren geen fotomodellen die allemaal strakke lijven hadden, maar mensen van alledag. Hier was iedereen naakt onder de naakten. Dit was één grote kolonie naakte mensen. Naakte lichamen in allerlei soorten en maten, hoogtes en breedtes. Alle activiteiten hier werden naakt uitgevoerd. Niet alleen zonnebaden op het strand of zwemmen in de zee, maar ook actieve sporten zoals hardlopen langs de waterlijn. Naakte mannen en vrouwen renden het kilometerslange strand af en luisterden ondertussen naar muziek uit hun MP3-speler. Ook op het terras een drankje nuttigen of wandelen over de kilometers lange boulevard ging naakt. Naakte lichamen liepen winkels in en uit en weer andere naakte lichamen zaten gewoon wat te zitten op één van de vele bankjes. Er waren naakte lichamen die zich kostelijk vermaakten met andere naakte lichamen, door ernaar te kijken of ermee te praten. Naakte lichamen maakten de straten schoon en andere naakte lichamen hadden een plaatsje gevonden in de schaduw en lagen in elkaars armen. Hier viel je pas op als je niet naakt was."


Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.