Erotisch verhaal - Beertje

Wanneer je het gevoel hebt dan heb je het gevoel. Ik kan het niet anders omschrijven. Wanneer ik met mijn gezicht naar de muur sta, handen boven mijn hoofd, hoofd gericht naar het plafond terwijl een man mij van achteren penetreert en in me klaar komt, dan is dan vanwege een reden. Nadat hij in me was klaargekomen liet ik hem ook even gaan. Het was dan ook een goed gevoel om seks met hem te hebben. Ondanks de oncomfortabele plek die we hadden uitgekozen; de douchezaal van de tennisclub. Een zaal waar tien, vijftien douchekoppen hingen om de sporters na hun prestatie op te frissen.

Langzaam draaide ik mijn hoofd naar hem toe – zo ver als het kon. Ik zag een man. Een kerel. Gewoon een bink van een vent. Een man die dertig, veertig jaar ouder was dan ik. Stevig gebouwd, kort blond haar en blauwe ogen. Vanwege zijn bouw noemde ik hem ‘beer’ en soms ‘beertje’. ‘Beer’ vond ik leuker omdat dat meer indruk maakte op mijn vriendinnen. Zo goed en zo kwaad als het ging gaven we elkaar een zoen en hij trok zijn penis terug uit mijn kutje. Ik lachte naar hem. Ons gekreun moest tot in de grote zaal te horen zijn geweest. Maar de dames daar deden net alsof ze ons niet hadden gehoord en gingen rustig verder met hun tennisspel. Tijdens de seks had ik stilletjes gehoopt dat één of meerdere van de vrouwen stiekem mee hadden gekeken. Die gedachte wond me op.

Dat we seks hadden gehad in de douchezaal was niet de eerste keer. Het was de derde keer. We hadden besloten of we onze seksrelatie konden omzetten in een heuse relatie. Als stel.  Daartoe hadden we afgesproken voor de deur van een Argentijns steakrestaurant in de binnenstad. Hij was een fan van steaks en at deze graag bij dit restaurant. We zouden die avond samen eten en bespreken of een relatie zin had, en hoe we die zouden aanpakken. Maar eigenlijk ging het bij de voordeur al mis. We keken elkaar aan en hij liet de deurknop direct weer los. Hand in hand wandelden we vervolgens zwijgend naar het door hem geboekte hotel, een paar straten verderop. Zonder een woord te wisselen wandelden we de lift in, waar we elkaar aankeken. Symbolisch trok ik mijn slipje uit. Nog geen seconde later vlogen we elkaar alweer in de armen en volgde een innige tongzoen. Ik klom tegen zijn lichaam op en klampte mijn benen om zijn middel. Mijn rokje schoot omhoog waardoor mijn billen tevoorschijn kwamen.

De liftdeuren gingen open en hij liep naar zijn hotelkamer. Het slipje bleef achter op de vloer van de lift. Ik hoorde de liftdeuren sluiten en voelde de wind zachtjes over mijn billen strelen. Ik voelde hoe zijn stevige handen mijn billen vast hielden zodat ik een comfortabele zitpositie had. Op de hotelkamer smeet hij mij op bed, trok zijn kleren uit en nam geknield plaats op de grond aan de rand van het bed. Hij likte mijn kutje net zo lang totdat ik het niet meer kon houden en mijn kutje begon te spuiten. Ik schoot overeind en begon hem te tongzoenen. Hij trok mijn jasje uit en zag dat ik daaronder geen behaatje droeg. Daarna trok hij mijn rokje uit en nam bovenop me plaats. Mijn hoge hakschoenen hield ik aan. Dat vond ik sexy. Wat volgde was intense seks. Passionele, intens vurige seks, waarbij ik verschillende malen klaarkwam. Het werd een spelletje wie het eerst zou willen stoppen omdat de batterij op was. Maar daar leken we geen van twee aan te willen toegeven.  Hij kwam verschillende malen in me klaar. Maar steeds als ik dacht dat hij nou wel zou stoppen dan ging hij toch nog even door.

Onder de comfortabel warm water stromende douche vond de finale plaats. Van achteren, zoals we de eerste keren seks met elkaar hadden gehad. Na het douchen en afdrogen bestelden we eten en drank via de roomservice. Uitgeput kwam ik tegen zijn grote lichaam liggen. Hij sloeg een arm om me heen en staarde naar het plafond. Op het zacht zoemen van de airco na was het stil in de hotelkamer. Zelfs het verkeer buiten was hier onhoorbaar. Ik speelde met zijn lichaam. Soms trok ik hem even af, likte aan zijn tepels of pijpte hem kort. Ik kon niet van hem afblijven en hij leek dat erg prettig te vinden. 

‘Moeten we nog praten over of we een serieuze relatie met elkaar aan zouden gaan?’,vroeg ik zachtjes, zonder hem aan te kijken. Mijn gedachten waren bij mijn vriendinnen, die zouden moeten accepteren dat een kerel van ergens in de zestig en een meisje van nog geen negentien een stel zouden gaan vormen.

Erotisch verhaal: Dankje wel

 In de hotelkamer ligt ze ’s nachts te slapen, die slanke vrouw van achterin de twintig, met kortgeknipt blond haar. Haar kleren hangen netjes over de stoel en haar lap top staat dichtgeklapt op het bureautje. Op haar nachtkastje staat een lampje aan. Dat s ze overduidelijk vergeten uit te zetten toen ze in slaap sukkelde. De wekker geeft aan dat het midden in de nacht is.

Plotseling wordt ze wakker van een geluid uit de badkamer. Het lijkt wel alsof er iemand staat te douchen in haar badkamer. Een inbreker? Een ongenode gast? Met enige angst in haar lichaam stapt ze haar bed uit en loopt voorzichtig naar de badkamer. Voorzichtig, omdat ze niet helemaal zeker weet of ze op het gevaar af loopt.

In de douchecabine staat inderdaad een naakte man, die haar zwijgend aankijkt als ze in de deuropening staat. Als hij de deur van de douchecabine opent en zijn hand uitsteekt aarzelt ze even maar haast gehypnotiseerd stapt ze de douchecabine binnen en begint hem intens te kussen. Hij kust haar en streelt haar over haar lichaam en kneed in haar borsten. Na een tijdje gaat hij op zijn knieën vóór haar zitten en trekt haar zwarte slipje langzaam uit. Zij trekt haar pyjamahemdje omhoog zodat hij haar geschoren kutje kan likken. Door het kussen onder de douche is haar nachtkleding helemaal nat geworden. Met haar handen stuurt ze zijn hoofd over haar kutje omdat het zo lekker voelt. Ze weet niet of ze moet lachen van opwinding of een strak gezicht moet houden omdat hij haar kutje opwindt.

Als hij haar kutje heeft gelikt trekt ze haar pyjamahemdje ook uit en vrijen ze staand in de douche verder. Ze laat zich helemaal door hem verwennen, maar verwent hem ook door hem langdurig intens te pijpen. Daarna penetreert hij haar van achteren, tussen haar gespreide benen en kontje naar achteren. Na een tijdje trekt hij zich terug, draait haar om en penetreert haar van voren, terwijl ze haar benen om zijn middel heeft geslagen en met haar rug tegen de muur omhoog wordt gedrukt. Terwijl hij met zijn pik in haar kutje beweegt kreunt en steunt ze dat ze bijna haar bewustzijn verliest.

De beelden van het vrijen in de badkamer worden afgewisseld met beelden van hetzelfde vrijende stel op het bed, maar dan met een droog lichaam en droge haren. Zij ligt wijdbeens in de missionarishouding terwijl hij bovenop haar ligt met zijn pik gepenetreerd in haar kutje. Naarmate het tweetal hun hoogtepunt bereikt wordt de seks intenser en begint haar lichaam zelfs een beetje te schokken. Hij komt als eerste in haar klaar. Hij komt lang en hard in haar klaar. Gedurende enkele seconden lang spuit hij zijn sperma in haar kutje. Na het klaarkomen trekt hij zich niet ui har kutje terug. Tot haar verrassing vrijt hij door omdat zij nog niet is klaargekomen. Naarmate zij haar hoogtepunt bereikt pakt ze hem steviger vast bij zijn billen en gooit haar hoofd achterover. Ze voelt dat ze schaamlippen van haar kutje op het punt staan te persen. Ze is blij dat hij zichzelf nog niet heeft teruggetrokken. Ook de vrouw in de douche (wat dezelfde vrouw is) staat op het punt klaar te komen. De man in de douche (wat dezelfde man als de man op het bed is) blijft met zijn pik in haar kutje bewegen totdat ze helemaal klaarkomt. Haar lichaam is inmiddels vuurrood geworden van opwinding. Zowel de vrouw op het bed als de vrouw onder de stromende douche komen gillend klaar, terwijl de man toekijkt en haar lichaam bestudeert. Tijdens het klaarkomen sluit ze haar ogen even.

Als ze haar ogen weer opent ligt ze weer onder de lakens in haar bed en is de ochtend inmiddels aangebroken. De douche stroomt nog altijd en de vrouw vraagt zich af of ze de seks van zojuist nu echt heeft meegemaakt of dat het een droom was. Ze stapt uit het bed en verwacht onder de stromende douche in de badkamer een naakte man te zien. Maar die is er niet. Ze is helemaal alleen in haar hotelkamer. Het was dus blijkbaar een droom. Enigszins teleurgesteld schakelt ze de douche uit en wandelt naar het raam om de gordijnen open te schuiven. Dan valt haar een kaartje op, dat op het hoofdkussen naast dat van haar ligt. Ze pakt het op en vouwt het open. Op het kaartje staat in een mannenhandschrift geschreven:”DANKJE WEL”.

Erotisch verhaal: Boswachtershuisje (longread)

Als je zo tegen de vijftig loopt dan heb je het gevoel dat je weer twintig wilt zijn. Het leven gaat zo verschrikkelijk snel dat je eigenlijk weer terug wil naar de tijd dat alles nog nieuw voor je was. De tijd dat alles wat op je af kwam even tijd nodig had om te verwerken. Nieuwe plaatsen ontdekken. De wereld ligt nog helemaal open. Alles is nog mogelijk. Je hebt de meest wilde ideeën over wat je met je leven wilt gaat doen. Iedere dag opnieuw schiet de adrenaline door je lichaam bij de gedachten wat je over tien jaar hebt willen bereiken.

Maar vaak loopt het allemaal niet zo. Eenmaal in de veertig merk je dat de wereld er heel anders uit ziet en dat veel van de ambities die je had zijn vervaagd of opgelost. Je merkt dat het leven er snel is gegaan en dat je niet veel tijd meer hebt om de door jou gestelde doelen te bereiken. Omdat je beseft dat het leven zo snel gaat verlang je weer terug naar twintig jaar geleden, toen het leven nog mooi, jong en onbezonnen was. Je gaat weer naar oude televisieseries kijken om dat gevoel van vroeger weer terug te krijgen. Niet omdat die televisieseries zo goed waren, maar omdat je er als kind, puber of twintiger altijd naar keek. Je ziet de haardracht van toen, de kleding en de technologie die ze destijds gebruikten. Je denkt aan misstappen die je in het leven hebt gemaakt, verkeerde beslissingen die je hebt genomen of vrienden en kennissen die je inmiddels niet meer spreekt. Je glimlacht en je denkt terug aan die tijd, toen voor jou het leven nog veilig was. Soms heb ik het idee dat hij van daaruit tevreden op zijn dochter neerkijkt.

Ik kijk videofilms uit die tijd terug en zie hoe mijn thuisstad Haarlem door de jaren heen een metamorfose heeft doorgemaakt. Ik zie mijn vader door het beeld dartelen en denk aan hem, terwijl ik even naar de hemel kijk. Sinds een paar jaar is hij niet meer onder ons. Ik hoor hem lachen met die typische lach die iedereen – ook mij – aan het lachen krijgt. Ik hoor de nuchterheid in zijn stem, maar denk vooral aan hoe hij met vrijwel iedereen over vrijwel elk onderwerp kon meepraten. Mijn vader las erg veel boeken, kranten en tijdschriften. In de krant interesseerden vooral achtergrondverhalen hem. Het nieuws achter het nieuws. Ik hef mijn glas naar de hemel en hoop dat hij het goed heeft daarboven. Alhoewel ik weet dat daarboven geen boven is. Er is een hemel, atmosfeer en stratosfeer. Daarna is er de ruimte. Sterren en planeten waarvan bij veruit de meeste wij als mensheid het bestaat niet eens weten, ook al turen we al decennialang met de meest geavanceerde telescopen naar de eindeloze ruimte.

Ik heb een actief seksleven. Maar ik zorg goed voor mezelf en neem verschillende maatregelen om geen enge ziektes op te lopen. Ik denk dat ik al vroeg door had dat het leven zo kort kon zijn. Noem het een vooruitziende blik. Noem het ook een soort opwinding wanneer ik tijdens de seks die ik met de verschillende mannen had filmcamera’s liet meelopen. Soms wisten de mannen dat. Maar nog vaker wisten de mannen dat niet. Met een knop naast het bed kon ik 12 filmcamera’s inschakelen, die vervolgens de seks die ik bedreef haarfijn, in haarscherp beeldkwaliteit en tot in detail vast legden. Niets is aan het toeval overgelaten. Zelfs het gezicht van de man in kwestie was duidelijk herkenbaar en zichtbaar. Misschien is het beroepsdeformatie om alles maar op te nemen. Maar na iets meer dan twintig jaar al die seks te hebben opgenomen ben ik er eigenlijk wel blij mee.

Tussen al die mannen waarmee ik door de jaren heen is er maar één man die nog altijd bij me terugkeert en mij steunt. Als ik geen carrière in de Verenigde Staten had willen maken dan waren we nu getrouwd geweest. Maar  op mijn 28ste kreeg ik een aanbieding uit Hollywood die ik niet kon weigeren. Hij – ruim twintig jaar ouder dan ik – weigerde met me mee te gaan omdat hij zijn bedrijf in Nederland had en dus leek onze relatie voorbij. Toch bleven we elkaar bellen en schrijven, en later videobellen. Hoewel ik ook met andere mannen sliep had ik eigenlijk geen behoefte aan een andere man. Ik wilde met hem verder.

Steeds als wij samen kwamen dan hadden we intense seks. Niet even een vluggertje, maar seks die soms een hele nacht kon duren. Omdat we wisten dat we elkaar daarna lange tijd niet meer zouden zien maakten we er een hele show van. Alleen al het uitkleden was veel méér dan heel snel de kleding uittrekken zodat we op bed konden gaan liggen en binnen tien á twintig minuten tot ons hoogtepunt komen. Onze eigen seksshow bestond uit het langzaam en erotisch ontdoen van onze  kleding. Eenmaal naakt kusten en streelden we elkaar alsof we elkaar lang niet hadden gezien. Wat niet helemaal waar was, want sinds het videobellen via internet is uitgevonden spreken we elkaar vrijwel iedere zaterdagavond (zaterdagmiddag voor mij) en dan zit ik over het algemeen naakt voor de camera. De opnames daarvan heb ik ook nog. Eigenlijk vanaf het begin dat we elkaar leerden kennen – ik was vierentwintig, bijna vijfentwintig – lieten we de camera’s mee snorren terwijl we de liefde bedreven en knuffelden zonder kleren aan (wat ben ik nog steeds jaloers op de vrouw van vijfentwintig die daar seks heeft, terwijl ik dat zelf ben). ’s Morgens, ’s middags of ’s avonds en zelfs ’s nachts: steeds als we seks hadden dan lieten we twaalf of dertien camera’s meelopen. Soms hadden we seks in zijn huis in Den Haag, in Nederland. Soms hadden we seks in mijn huis; eerst in Haarlem in Nederland, later in een dorpje vlakbij Los Angeles, in de VS. Filmcamera’s legden elk detail in haarscherp beeld vast. Die beelden hebben we allebei bewaard. De beelden die ik heb gemaakt staan op een serie van (inmiddels) honderd DVD’s en hij heeft er ongeveer net zoveel. We bewaken de DVD’s met ons leven en alles wat we hebben. Ze liggen opgeslagen o peen plaats waar geen hacker of crimineel erbij kan. De beelden zijn ons dierbaar.

Zo dierbaar dat we vorig jaar besloten hebben om er een samenvatting van te maken. Een levensverhaal van ons seksleven. Onze eigen seksbiografie. We zijn begonnen met het categoriseren van alle beelden die we hebben naar datum, daarna naar dagdeel (’s morgens, ’s middags of ’s avonds of ’s nachts) en seksstandje. We maken stukken film van ongeveer vijf á tien minuten met shots vanuit alle camerastanden. Inmiddels zitten we bij iedere montage naakt achter de montagetafel omdat we soms beelden willen hebben die niet in ons rijke archief zit. Naast de beelden van de seks die ik met hem had/heb, heb ik ook de beelden ingebracht van seks die ik met andere mannen heb gehad. Daarnaast heb ik vorig jaar (2019) de plaats achter de camera verruild voor een plaats vóór de camera en heb een aantal rollen op me genomen waarin ik diverse seksscènes had. Alles bij elkaar levert nog eens enkele tientallen DVD’s vol met ruw (dat wil zeggen ongemonteerd) filmmateriaal op. Tel ik de DVD’s met de videogesprekken daarbij op dan kom ik op een veelvoud van die honderd DVD’s. Maar omdat ik daarop geen seks heb worden die DVD’s niet gebruikt in onze eigen erotische speelfilm. Wanneer we shots nodig hebben die niet in het rijke archief zit dan bedrijven we terplekke seks om die beelden alsnog te krijgen. Zo zitten er erg weinig beeldmateriaal bij van zijn penetratie in mijn kutje; zowel in het hondjesstandje als in de missionarishouding. Ieder standje die we nodig hebben maar niet in ons rijke beeldarchief zit, wordt opnieuw geschoten. We nemen het standje door, plaatsen de camera’s in de juiste positie en gaan dan vrijen totdat één van ons – of liefst allebei – klaarkomt. Die beelden monteren we later in de film tussen bestaande beelden.

De beelden worden afgewisseld met een naakte dansende ik, die door het beeld danst. Soms een shot van voren genomen; soms van opzij. Je ziet dan ons twee vrijen terwijl ik door het beeld huppel. Ook hebben we de andere mannen waarmee ik seks heb gehad, maar die daar ongetwijfeld niets van wisten digitaal weggesneden. Het gaat immers om de seks met mij en mijn blote lichaam, afgewisseld met beelden van zijn blote lichaam zodat de kijker zal denken dat het steeds dezelfde man is waarmee ik seks heb. Om meer sfeer te creëren hebben we – weliswaar digitaal – kaarsjes rondom het bed geplaatst. Dit bracht ons op het idee om een DVD te bestellen met daarop een haardvuur. Die bleek ook bij de lokale supermarkt te liggen, samen met een DVD met daarop een brandende kaars. Vijf dollar per DVD en je kunt anderhalf uur gaan kijken naar een brandend haardvuur of een brandende kaars. Het is maar hoe je je tijd wilt besteden. Ook deze beelden hebben we in ons seksuele levensverhaal gemonteerd om een romantische sfeer te creëren. Alles zou worden afgemaakt met romantische muziek en ingesproken romantische gedichten, die we via de voice over aan elkaar zouden voorlezen. Ondertussen zie je daar gewoon een jonge vrouw van halverwege de twintig, begin dertig seks hebben met een kerel die ruim twintig haar ouder is. Want sinds we met het monteren zin begonnen hebben we een tijdsspanne van vanaf 1998 – toen we elkaar voor het eerst leerden kennen, en direct al voor draaiende camera’s seks hadden – tot en met ruwweg 2005 op twee DVD’s gemonteerd. Één DVD is dan ongeveer 90 minuten film. Één film is een aaneenschakeling van stukjes film van vijf á tien minuten. De uiteindelijke film wordt digitaal bewerkt zodat er HD of 4K beeld ontstaat. Beeld dat voldoet aan de eisen van de moderne weergave. Zo krijg je geen beelden met 240 beeldlijnen, afgewisseld met HD beeldmateriaal, dat 1080 beeldlijnen heeft. Nu heeft alles 4K beeldlijnen. Het kost te computer gigantisch veel rekenkracht, want alle beelden moeten in dezelfde weergave komen en moeten ook nog eens in kleur, contrast en helderheid worden bijgesteld. Het kan best een paar weken duren voordat een moderne computer dat allemaal heeft rechtgetrokken. Maar wanneer dat is rechtgetrokken dan ziet het resultaat er naar volle tevredenheid uit. Pas na bewerking door de computer worden de erotische muziek en de erotische gedichten toegevoegd. Wanneer we de gedichten hebben ingesproken dan wordt er een soort echo aan het effect toegevoegd, om het geheel allemaal nóg romantischer te maken. Bij het zien van al die erotiek kregen we zelf weer zin in seks met elkaar, want wéér nieuw beeldmateriaal oplevert.

Maar onderweg van de supermarkt naar huis bedachten we ons dat we eigenlijk helemaal geen beelden in ons rijke archief hebben waarbij we seks bedreven voor een haardvuur. Daar moest maar eens verandering in komen vonden we beiden. Zo iets doen we wel vaker; dan realiseren we ons dat we bepaalde beelden nog niet hebben dus dan maken we die. Zo hebben we ook al eens seks gehad in de openlucht, onder een helblauwe hemel en een schitterend zonnetje. Hiervoor zijn we naar de Grand Canyon en naar het Joshua Tree National Park gereden, hebben een geschikt plekje opgezocht, camera’s opgesteld, uitgekleed en seks bedreven. Die beelden komen ook nog in ons seksuele levensverhaal, in de DVD’s die de tijdsspanne met daarin 2018 verslaan. Maar we willen nog méér opnames maken van seks onder een helblauwe hemel op andere locaties. Eenmaal thuis kroop ik achter de computer om op het internet een huis te zoeken met een openhaard waar we snel terecht konden. Hij moest binnen enkele dagen weer terug naar Nederland en dus was er niet heel veel tijd om een geschikte locatie te vinden. Maar ik vond hem toch: een boswachtershuisje op flink wat uren rijden van Los Angeles, in de staat Washington tegen de Canadese grens aan. Het was de enige plaats die aan al onze eisen voldeed en waar we op zo korte termijn terecht konden. Een huurauto hadden we al. Dus we vertelden de meiden dat we een paar dagen weg zouden gaan en vertrokken met een flink arsenaal filmcamera’s.

De eigenaar van het buisje ontving ons hartelijk en was blij dat er eindelijk weer eens huurders in zijn huisje kwamen. Al was het maar voor twee dagen. Hij leidde ons rond en vertelde over de indrukwekkende omgeving en liet zien hoe de krakkemikkige badkamer werkte. Voedsel moest goed worden opgeborgen voor beren, want die zaten er in deze omgeving nogal wat. Hij wees op een kluisje even buiten het huisje waar voedsel in kon worden opgeslagen en waarvan hij beweerde dat een beer er nooit bij zou kunnen. De rondleiding door het relatief kleine huisje duurde erg lang, waardoor de tijd dat we konden filmen steeds korter werd. Toch wilden we niet te gehaast lijken omdat de eigenaar – een oude, dikke bebaarde man – dan misschien lont zou ruiken. Dus borgen we het meegebrachte voedsel op in het kluisje en lieten hem zijn gang gaan met de uitleg. Mijn enige vraag was of we de openhaard konden gebruiken omdat hier nou eenmaal geen centrale verwarming was. De man knikte instemmend: Natuurlijk mochten we de openhaar gebruiken maar ook hier weer oppassen voor beren, die mogelijk op het licht zouden kunnen afkomen. We mochten ook geen hout gebruiken uit het bos, want de president had dit gebied tot beschermd gebied verklaard. De vorige president dan, niet de mafketel die nu in het Witte Huis zat. Toen er echt niets meer uit te leggen was liep de man terug naar de pick up truck en gaf mijn vriend een geweer om de beren mee af te schrikken. Mijn vriend nam het wapen aan maar vertelde dat hij eigenlijk tegen het gebruik van wapens is. De oudere man knikte instemmend en zei dat hij dat ook was, tot het moment dat er een immense beer tegenover hem stond. Hij had het beest met enkele schoten in de lucht kunnen verjagen. Hij wilde ook geen beren doden.

Daarna stapte hij in zijn pick up truck en reed weg. We keken nog even of hij echt was verdwenen, waarna we naar binnen liepen en het pistool in de woonkamer naast de openhaard stalden. Daarna keken we elkaar aan en wisten we niet hoe snel we uit de kleren moesten. Het haardvuur werd opgestookt met hout en aanmaakblokjes uit de supermarkt. Ondertussen haalde ik de camera’s uit de auto en installeerde de apparatuur op strategische plekken, alsof ik een Hollywoodfilm moest opnemen. Ik controleerde de belichting en het testte het geluid. Onderweg hier naartoe hadden we op basis van de foto’s die op het internet stonden al een beetje bepaald welke shots en cameraposities we zouden nemen. Op basis daarvan hadden we tijdens de autorit ook al bepaald wanneer welke standjes zouden worden gefilmd en hoe dat in beeld zou worden gebracht. Terwijl het haardvuur zich ontwikkelde verplaatsten we het meubilair uit de woonkamer naar de keuken en toen die vol stond, naar buiten. Daarna werd het tijd om al het vuil en stof  van ons lichaam te wassen. We moesten er schoon en goed verzorgd uit zien op beeld. In het krakkemikkige badkamertje wierp hij ijskoud water over mij heen en ik kon mijn lichaam wassen, waarna hij hetzelfde bij hem deed. De avond was inmiddels ingevallen en de tijd begon te dringen. Dus aan de slag.

We hadden seks, een paar minuten pauze en daarna weer seks met andere cameraposities. Daarna weer en daarna weer. Onderweg hier naartoe hadden we besloten wanneer we welk standje zouden filmen en hoelang die mocht duren. Vaak was het krijsen, hijgen en puffen geacteerd. Diverse malen kwam hij in me klaar, waarna er weer een pauze werd ingelast. We dronken wat en praatten over wat we zojuist hadden gefilmd. We bekeken de beelden en vertelden elkaar hoe we verbeteringen konden aanbrengen. Hij wilde meer beelden van mijn borsten en ik wilde beter beeld van zijn penis in mijn kutje. Ik wilde zijn billen wat beter in beeld hebben en hij wilde wat meer dansende tieten in beeld als ik in het hondjesstandje zat. Van hem mocht het pijpen wat langer duren en op mijn beurt vond ik dat hij mijn kutje wat langer en intenser mocht likken. De close-up beelden van mijn kutje moesten worden verbeterd en de belichting worden bijgesteld. Vooral als hij mijn kutje in de missionarishouding penetreerde dan was dat nauwelijks te zien. Ook vonden we beiden dat de houten vloer nogal hard kraakte. Het leek net alsof we er ieder moment doorheen konden zakken. Toch was het wel lekker om me te laten nemen op een krakende houten vloer. Ik kwam niet altijd klaar en deed dan alsof ik klaarkwam. Omdat er weinig tijd tussen de seks zat kon hij niet elke keer opnieuw een stijve krijgen. Maar dat viel voor de kijker allemaal straks toch niet op. Tijdens mijn werk had ik gezien hoe actrices geloofwaardig deden om klaar te komen, terwijl er een laken om hun lichaam heen gedrapeerd was en de mannelijke tegenspeler bovenop dat laken lag. Van enige penetratie kon geen sprake zijn; dan kon een blind paard zien. Zo preuts is Hollywood tegenwoordig. Maar het leverde prachtige beelden op waar de regisseur uiteindelijk zijn of haar goedkeurig aan gaf. Dat acteren had ik vannacht maar overgenomen. Het ging er ook niet om of ik klaarkwam, maar dat de kijker zag dat daar een vrouw klaarkwam. Ook al kwam ze niet echt klaar.

We gingen door meer filmen totdat het echt niet meer kon. De zon was inmiddels alweer opgekomen en nachtelijke opnames zouden niet meer geloofwaardig zijn. We besloten te gaan slapen en te wachten tot het weer donker werd om verder te gaan met opnames. Zo konden we ook wat energie tanken en kon zijn lichaam weer even op adem komen om zijn penis weer stijf te laten worden. Omdat er toch niemand in de buurt was bleven we naakt. Wel hielden we de omgeving een beetje in de gaten om te kijken of er pottenkijkers of beren in de buurt waren. Toen dat niet zo was en de avond weer was ingevallen, werd het haardvuur weer opgestookt en konden we weer verder met het opnemen van onze seksscène. Ik installeerde nieuwe accu’s en lege geheugenkaartjes in de camera’s. Voor de zoveelste keer. Er waren vannacht al heel wat geheugenkaartjes volgeschoten.
Als de Hollywoodfilms van tegenwoordig niet zó preuts waren geweest dan had onze seksscène er moeiteloos ingepast. De beelden zagen er erg professioneel en scherp uit. Alsof een heuse filmploeg ons had vergezeld. Niets was minder waar: We waren twee dagen alleen geweest om deze indrukwekkend romantische beelden zelf te schieten. Geen pottenkijkers. Zelfs de eigenaar was niet even teruggekomen om te kijken wat wij uitspookten. We hadden de beelden in alle rust kunnen maken, evalueren en verbeteringen kunnen aanbrengen.

We wel langs was geweest was een beer, die het onbreekbare kluisje had opengebroken en het voedsel eruit gehaald. We gaven het wapen terug aan de eigenaar en bedankten hem dat we dit weekeinde in deze prachtige omgeving hadden kunnen doorbrengen.

Al vergingen we wel bijna van de honger…

Erotisch verhaal: Seks op de werkvloer: Olympische Seksspelen

Altijd gedacht dat naakt en naakt gaan iets voor witte mannen van middelbare- of hogere leeftijd was. Wel eens wat filmpjes voorbij zien komen op het internet van sportende naakte vrouwen. Maar altijd gedacht dat dit een opzetje was, speciaal bedoeld om de kijkende witte man van middelbare- of hogere leeftijd met die dansende tieten op te winden. Heel veel meer was er niet te zien op de filmpjes, die niet hoog in aantal waren en waarvan de kwaliteit vaak te wensen overliet.

Normaliter geef ik leiding aan een multinational met wereldwijd 38.000 medewerkers. Een drukke baan waar je iets te weinig tijd aan over houdt. Geen negen-tot-vijf-baan en weekeinden en feestdagen bestaan in dit beroep niet. De wereld gaan altijd ergens wel door. Want feestdagen in het ene land zijn werkdagen in een ander land. De tijd die ik overhoudt besteed ik aan mijn gezin van liefst 12 kinderen en hun in totaal acht moeders. Als ik dán nog tijd overhoud dan is er de fotostudio, waar ik jaarlijks tussen de 30 en 40 meiden en vrouwen naakt op de foto zet. In het begin moest ik de vrouwen zelf benaderen. Na een paar jaar wisten vrouwen zelf mijn fotostudio te vinden en vroegen mij en een foto van hen te maken. Die foto’s wilden zij weer gebruiken om een carrière als fotomodel of actrice na te jagen.

Zo was dat niet het geval bij een groepje vrouwen die op een zaterdagmiddag de fotostudio binnen stapten met tennisrackets. Zij wilden individueel naakt op de foto. Na het zien van de resultaten werd in uitgenodigd om ook eens langs te komen op de club. Er moest een naaktkalender worden gedrukt om de clubkas te spekken. Mannen waren doorgaans niet toegestaan bij de naakte tenniswedstrijden. De club waar ze speelden speelde alleen maar bloot. Eenmaal in de zaal werden alle vertrekken gecontroleerd op de aanwezigheid van pottenkijkende witte mannen van middelbare- of hogere leeftijd. Toen de zaal vrij was van mannen gingen de broekjes omlaag en beha’s uit. Voor een man van middelbare leeftijd als ik geweldig opwindend om daar rechtstreeks bij te zijn. Tennisschoenen en een petje was alles dat de speelsters tijdens het spelen mochten dragen. Het waren alleen maar vrouwen die hier poedelnaakt op de tennisbaan stonden. We spraken af dat ik overal foto’s van mocht maken en dat de vrouwen zich open opstelden. Dus geen handen voor de borsten en kutje omdat die op de foto niet gezien mochten worden. Maar ook geen pornografische foto’s. Sportfoto’s moesten het worden. Concentratie, ogen op het spel en actie. Maar dan naakt.

Met de naaktkalender kon clubkas behoorlijk worden gespekt. Dat bracht andere clubs ook op het idee om een naaktkalender te maken. Binnen zeer korte tijd meldden er zich Wat hebben handbalsters, wielrensters, roeisters, voetbalsters en een kookclub. Mannen kregen van mij een afwijzing. Vóór ik het wist stond ik die prachtige lichamen te fotograferen: Alleen de roeisters en de dames van de kookclub waren wat ouder; allen in de veertig. De andere sporters waren allemaal jonge meiden en vrouwen in de bloei van hen leven. Prachtig goed gevormde volle, ronde tieten die op en neer sprongen. Tieten die dansten op atletisch gevormde, zwaar bezwete lichamen. Goed geschoren, kale, strak kleine kutjes die daar heerlijk tussen die benen meegingen. Schaamlippen die van links naar rechts leken te zwiepen maar tegelijkertijd stevig op hun plaats zaten. Ze lachten de kijker uitdagend toe. De schaamlippen leken te snakken naar een lange, opgewonden pik die ze penetreerde en zelfs na het klaarkomen niet meer uit wilde. Heupen zo mooi rond en stevig gevormd door goed geoefende spieren. Volle, ronde billen die de kijker uitdagend nalachten. Net als de tieten niet overdreven groot of rond, maar door de vele spieren goed gevormd en klaar om te doden. Platte buik, mooie slanke benen en gespierde armen zoals dat van een sportster mag worden verwacht. Smal gezicht, door de intensieve sportieve prestatie uitpuilende geconcentreerde ogen. Haren op het hoofd waar nodig bij elkaar gebonden. Afgezien van de haren op het hoofd was alle lichaamsbeharing vakkundig met een scheermesje weggehaald.

Tijdens de teamsporten handbal en voetbal schreeuwden de rood aangelopen meiden fanatiek naar elkaar als het even niet liep zoals het moest. Wat waren die rood aangelopen jonge vrouwen opwindend om te zien. Ik moest me concentreren op de actie en het sportieve spel, maar ik kon het niet nalaten ook de uitdagende kutjes en dansende tieten te fotograferen. De kutjes waren nat van het zweet, dat er in druppeltjes vanaf gleed. Die zouden de naaktkalender nooit halen, maar daar maalde ik niet om. Ik zag rood aangebrande billen en dansende tieten. Na het fotograferen van iedere speelster individueel begon ik me daarop te concentreren. Soms omdat de bal daar was, soms omdat het spel zich daar afspeelde. Maar vooral omdat ik er vanuit ging dat ik zoveel atletisch afgetraind vrouwelijk schoon nooit meer van dichtbij zou zien. Ik prees mezelf gelukkig dat deze vrouwen tijdens hun naakte activiteiten geen mannen toe lieten behalve mij. Na het nemen van iedere foto kon ik op het beeldscherm van mijn camera zien of de foto was gelukt. Als dat zo was dan deed ik snel een schietgebedje en ging door met de volgende foto. De avonden dat ik bij deze sportende naakte vrouwen was hem ik miljoenen keren de Hoge Goden aangeboden. De vrouwen zagen dat niet, dacht ik. Zij waren bezig met hun training.

Maar dat was een naïeve gedachte. Één van de meiden uit de handbalgroep, Emily, vond al dat fotograferen tijdens de sportieve inspanningen zo opwindend dat ze me na afloop van de wedstrijd apart nam en volledig op me los ging. Tijdens deze seks beval ze me met haar tieten te spelen en, toen ze languit op de massagetafel lag, met haar kutje te spelen. Vóór ik gaar kutje penetreerde moest ik foto’s maken van haar kutje. Iedere afdruk van mijn camera wond haar verder op. Maar ondanks haar zwakte bleef ze de regie over de situatie houden. Ze bleef me aanwijzingen geven en schoof behendig een condoom over mijn penis toen het op penetratie aankwam. Tijdens het klaarkomen in de 18-jarige – de groep bestond uit voornamelijk 18- en 19-jarige meiden – greep ik haar lichaam op talloze plaatsen vast maar vooral op haar volle tieten. Die waren zo lekker warm en zacht. Zo mooi vol en rond. Ik kon er uren aan likken maar dat wilde Emliy niet. Eigenlijk deed ik alles op commando, behalve het klaarkomen. Het klaarkomen nam een behoorlijke tijd in beslag. Na afloop richtte Emily zich op en keek me tevreden aan. Dit was beter klaarkomen dan met haar vriend. Ik mocht dit best nog een paar keer doen. De vrouwen genoten van mijn diensten. Ze begonnen zelfs de geloven dat seks voorafgaand of tijdens het sporten hun prestaties verbeterde. De roeisters wilden dat ik met hen mee ging naar de Olympische Spelen om hen dáár, pal voorafgaand aan hun sportieve prestaties, seksueel te bevredigen. Ook de wielrensters wilden dat ik meeging naar de wereldkampioenschappen op de weg, om eveneens voor seksuele doping te zorgen. Als enige man mocht ik mee tot in de kleedkamer van de dames. Zodra de dames naakt gingen om hun sportkleding aan te trekken en/of te douchen dan moesten trainers en verzorgers weg. Op verzoek van de vrouwen bleef ik bij hen. Ik moest er voor hen zijn zodra ze mij nodig hadden.

De verhalen dat intense seks pal voor een wedstrijd leidt tot betere sportprestaties zijn nooit wetenschappelijk bewezen. Toch behaalden de vrouwen roeisters tijdens de Olympische Spelen het zilver en wonnen de wielrensters op verschillende onderdelen drie keer goud op de wereldkampioenschappen. De vrouwen handbalsters versloegen voor het eerst in de sportgeschiedenis de nationale vrouwenploeg van Noorwegen; een ploeg waar ze vaak tegen hadden gespeeld en tot nu toe altijd verloren. De vrouwen voetbalploeg van een niet nader genoemde vrouwen eredivisieclub behaalde voor het eerst in de clubgeschiedenis een plaatsing voor de Vrouwen Champions League. Hoewel ze daar in de kwartfinale onderuit gingen bleven ze hun goede sportieve prestaties wijten aan de seks die enkele belangrijkste speelsters hadden met mij, voorafgaand aan de wedstrijd.

Het leverde mij een nieuwe bijbaan op… en negen maanden later voor mijn kinderen een hoop nieuwe broertjes en zusjes, voor de clubs een hoop zwangere speelsters en voor de speelsters zelf een hoop relatiebreuken...

Daarna is het experiment maar gestopt.

Prikkelzinnen 2/2018: "Bescheiden ster onder de Spaanse voetbalhemel"

De Vliegende Hollander werd ze genoemd. De enige mens die kon vliegen zonder vleugels. Reden was dat ze slechts een paar stappen in de richting van de aanstormende bal hoefde te zetten en ze sprong de lucht in om daar haar kunsten te vertonen. In de lucht nam ze de bal aan, controleerde en draaide vervolgens om haar as om de bal in de richting van het doel te schieten. In de lucht strekte ze zich languit om de bal aan te nemen en naar een medespeelster te spelen. Na het afspelen van de bal draaide ze nog één keer om haar as om zich daarna weer over te leveren aan de zwaartekracht. Met een doffe klap belandde ze vervolgens op het veld. Geen pijn. Geen tijd voor.
“Angela Christ vraagt om de bal en ze krijgt hem dan ook”, schreeuwde de televisiecommentator enthousiast in de microfoon.”Wat een sublieme balaanname in de lucht en wat geweldig speelt ze die weer af! Wat een actie!”
    De stemmen van haar medespeelsters hoorde ze niet. Niet alleen omdat een tot aan de nok toe gevuld stadion haar naam scandeerde. Angela krabbelde snel weer overeind en rende harder dan haar eigen benen haar konden dagen. Haar blik was gericht op de bal, die nu bij een medespeelster was. Ze ging er vanuit dat de vrouwen die hetzelfde clubtenue droegen als zij, haar medespeelsters waren. De trainer – Een Zwitserse vrouw van ergens begin vijftig  - maakte wilde gebaren naar de teamgenotes dat ze de bal moesten afgeven aan Angela. Want alleen als Angela aan de bal was dan konden de tegenstandsters de bal maar moeilijk weer afpakken. In de kleedkamer had de trainer nog even de laatste aanwijzigen gegeven op een magneetbord. Vijfentwintig gespannen gezichten keken ernaar. Vierentwintig daarvan waren in het clubtenue gehesen: Alleen Angela was nog steeds bloot. Vierentwintig atletisch gebouwde meiden luisterden aandachtig naar het strijdplan va de trainer. Alleen Angela leek afwezig. Ze zei niets. Ze keek niemand aan maar staarde de leegte in.
“Dames, we kunnen deze tegenstander verslaan!”,riep de trainer tegen de speelsters. “We gaan vier-drie-drie spelen met een controlerende spits en dat is Angela Christ. Hernandez, Cruz, Petrovic en Juliano: Jullie hebben maar één opdracht en die is zorgen dat de bal het doel niet bereikt. Verder komen jullie niet op de helft van de tegenstander. Is dat helder?”
“Maar dan ontstaat er een man meer situatie op …”,luidde het protest.
“Is dat helder?!”
“Ja, trainer.”
Overal waar die witte stip zich bevond moest Angela zijn, zo was de gedachte van de trainer. Kappen, draaien. Kappen, draaien. Drie stappen zetten en weer enkele meters de lucht in om de bal van een tegenstandster afpakken. De bal in de lucht aannemen en richting het doel werken. Het ging allemaal volautomatisch; zonder nadenken. Zonder logica. Er was geen ander plan dan alle ballen afspelen op de centrale spits en dat was Angela.
De bijna honderdduizend toeschouwers en andere aanwezigen in het stadion keken er met open mond van verbazing naar. Soms was het ook gewoon doodstil als zij de bal aannam. Als Angela Christ – want zo heette ze – de bal aannam dan hield iedereen behalve haar eigen teamgenotes de adem in. Die omhalen. Het in de lucht afpakken van de bal. In staande houding vliegend laag over de grond. Schijnbeweging naar links en dan toch naar rechts bewegen. Het was een lust voor het oog om deze jonge vrouw te zien. Voor dit spel kwam je nar het stadion! Hiervoor telde je € 85 neer voor een wedstrijdkaartje. Het voetbalspel was door deze vrouw tot een kunst verheven zo behendig ontweek Angela tegenstandsters. Niemand opzettelijk aanraken. Gericht op de bal. Dat waren de regels van het voetbalspel. Weer een tegenstandster in de war. De volgende dan. Ook die raakte verward van Angela’s behendigheid. Soepel in de heupen en bal aan de voet proberen te houden.
“Deze speelster heeft een uithoudingsvermogen dat niet zou misstaan bij de mannen”,vertelde de commentator verder. “Hoe kan zij zó onverwoestbaar zijn?”
Angela hijgde. Haar half lange haren wapperden in de wind alsof ook zij moeite hadden de watervlugge voetbalkunsterares bij te houden. De zweetdruppeltjes rolden over haar gezicht maar ze gaf er niet aan toe. Doorgaan. Doorgaan! Het werd wazig voor haar ogen. Alsof alles wat ze voorheen nog kon zien plotseling was weggevallen en alleen het doel nog goed zichtbaar was. De afstand die ze nog moest overbruggen leek immens en de krachtinspanningen die daarvoor nodig waren leken op hun eind te lopen. Medespeelsters moesten niets anders doen dan speelsters van de tegenpartij de weg blokkeren. Die laatste meters op dit veld waren verworden tot een behendig spelletje overeind blijven. Zou ze het halen? Zou ze zich tussen één, twee, drie… hup… en nog een speelster kunnen wurmen om de bal tussen de palen te krijgen?
    De keepster van de tegenpartij zag het gevaar al op zich af komen: Een atletisch gebouwde vrouw die eruit zag alsof ze voor niets en niemand bang was. Het was duidelijk dat de keepster geen idee had of ze haar doel moest uit komen om het doel kleiner te maken, of moest blijven staan om Angela tegen te gouden. De kapitale inschattingfout werd het eerste en zo kon Angela ook om het laatste obstakel heen en de bal in het net schoppen. Ze sprong, maakte zicht klein waardoor ze nog een paar centimeter hoger kwam en ze de bal naar de punt haar haar linker schoen kon brengen. Daarna trok ze haar linker been helemaal in om het vervolgens weer te strekken en de bal een enorme snelheid te geven. De bal vloog zo hard het net in dan het leek alsof de bal er doorheen wilde. Via een prachtig afstandsschot vanaf de zestien meter, recht in de rechter bovenhoek.
“Wauw!”,riep de tv-commentator. “Wat een juweel van een doelpunt, gemaakt door een juweel van een speelster. Wat een geweldige reclame voor het moderne vrouwenvoetbal. Moet je eens kijken: Het stadion zit helemaal vol. Iedereen in het stadion gaat helemaal uit zijn dak.”
     Hoewel ze zelf totaal geen idee had van haar lichamelijke toestand renden haar teamgenotes op haar af om haar te feliciteren met haar doelpunt. Ondertussen werd haar naam van de tribunes geschreeuwd. Terwijl haar fenomenale doelpunt en de daaraan voorafgaande formidabele acties nog een keer op een groot scherm werden getoond, rolde er een spandoek van de bovenste tribune naar beneden met daarop een tekening van Jezus Christus. Alleen was het gezicht geen bebaarde man maar dat van Angela.
“Sommige supporters hebben zich verkleed als Jezus Christus”,lachte de voetbalcommentator. “Een verwijzing naar de achternaam van deze verlosser. Wat de verlosser is niet door. Het is alleen geen man maar een vrouw en ze heet Angela Christ. 22 jaar uit Alphen aan den Rijn in Nederland. Geboren in het nieuwe millennium en wat een belofte voor de toekomst. Wat een vrouw. Wat een fenomeen. Hoe zou ze dit toch allemaal doen? Welk krachtvoer krijgt deze vrouw waar het zelfs de mannen dezer dagen aan ontbreekt? Neem een voorbeeld aan dit werkpaard. Neem een voorbeeld aan deze prachtvrouw. Deze Vliegende Hollander onder de Spaanse sterrenhemel.”
    Daar stond ze dan: Einde wedstrijd. Wedstrijd gewonnen. Hoofdprijs binnen. Op de achtergrond waren haar feestvierende teamgenotes hoorbaar. Ze zongen en schreeuwden het uit van plezier. Fotografen en camera’s maakten gewillig opnamen van speelsters die topless door de kleedkamer dansten, of evenzo naakt in het bubbelbad lagen met de prijs. Want als voetbalmannen een gewonnen prijs met ontbloot bovenlichaam mogen vieren, waarom zouden voetbalvrouwen dat dan niet mogen? Ook de trainer moest het daarbij ontgelden: Zij werd door een aantal uitzinnige speelsters uitgekleed en het bubbelbad ingetrokken. Angela stond een paar deuren verderop helemaal alleen in een immense doucheruimte waar makkelijk twintig vrouwen konden douchen. Alle twintig douches spoten water, maar slechts één daarvan werd gebruikt. Angela stond gericht naar de muur. Armen rustend langs haar lichaam. Het was alsof ze gebiologeerd naar de witte tegels keek. Alsof daar iets interessants op te zien was. Hoewel de wedstrijd alweer achter haar lag schoot de adrenaline nog altijd alle kanten op in haar lichaam. Als Angela haar polsen en benen bekeek dan zag ze dat haar aderen moeite hadden om het bloed te verwerken. Het voelde nog altijd alsof ze uit haar lichaam kon klappen. Alsof haar lichaam te klein was haar haarzelf. Ze begon te trillen en te beven. Haar vuisten balden. Als een heuse bodybuilder trok haar onderarm naar haar bovenarm waarbij de bovenarm dikker leek te worden. Angela was er klaar voor. Dit was haar moment. Ze kon het aan! Met de nog altijd gebalde vuist van haar rechter hand sloeg ze tegen de betegelde muur. Er volgde slag en een schreeuw.
    Heel langzaam trok ze haar gebalde vuist terug. Alsof het haar zoveel moeite kostte dat de pijn die ze met deze beweging maakte, haast ondraaglijk was. Ze keek ernaar alsof ze deze vuist nog nooit eerder had gezien. De vuist draaide tot het niet verder kon. En daarna terug. En weer opnieuw. Ademhaling stokte. Het werd onregelmatiger. Even bleef ze nog staan kijken. Daarna draaide ze zich om en wandelde de doucheruimte uit. Op de plek waar ze eerder tegen de muur had geslagen was in het beton een scheur ontstaan van een centimeter of tien, vijftien lang en bijna een centimeter breed.
“Je bent verslaafd”,zei een vrouwenstem achter haar. “Je kunt niet meer zonder. Zo gauw je de behandeling hebt gehad ben je weg van de wereld. Alle geluiden weerkaatsen op je trommelvliezen en stuiteren terug naar waar ze vandaan kwamen.”
“Ik lijk wel aan de doping”, stamelde Angela.
“O, maar dat is het ook. Alleen zal niemand deze doping ooit ontdekken, simpelweg omdat dit nooit of te nimmer op welke lijst van verboden middelen komt te staan. Liefde is de ideale doping.”
    De trainer kwam naast Angela staan. Nog altijd poedelnaakt. De Zwitserse was een lange, slanke vrouw met kort blond haar en prachtige volle borsten. Met een goedkeurende blik keken haar felgroene ogen naar de enorme scheur in de wand. Haar ogen gleden langs het bevende lichaam van Angela. Ze legde haar armen om Angela’s naakte lichaam heen en drukte het tegen zich aan. Langzaam zakten de twee vrouwen naar de grond. Terwijl de trainer haar armen om Angela heen sloeg leek het beven af te nemen. Ze streelde Angela en kuste haar in haar nek.
“Als mijn experiment slaagt,”,vervolgde ze. “dan gaan alle vierentwintig vrouwen voorafgaand aan iedere wedstrijd met een man naar bed. Zonder condoom. Zonder voorbehoedsmiddelen. Ik moet alleen nog vierentwintig mannen zien te vinden met het ideale sperma om deze vrouwen van dezelfde magische krachten te voorzien als jou.”

Op 26 mei 2018 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'sport' gaf me - met het wielerseizoen in volle gang - het idee in te gaan op het onderwerp doping. Ik heb geschreven over een middel dat nooit of te nummer op de lijst van verboden middelen terecht zou kunnen komen. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 26 mei ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

Prikkelzinnen 01/2018: Tuin der Lusten: 'Appeltje?'

                                                                                APPELTJE?

               Bij het openen van zijn ogen kijkt hij met enige tevredenheid naar de hemel. Hij ziet een aluminium frame zich in acht stukken delen, begeleid door een zacht zoemend geluid. Wat hij vervolgens ziet is de intens blauwe lucht die hij zojuist nog door plexiglas zag. De lucht die vervolgens de ruimte vult en zijn lichaam omwikkelt ruikt naar bloesem, vermengd met zeelucht. Het kan het beste worden omschreven als een warme zoete lucht waarin het ziltige hem uitnodigt aan de dag te beginnen. De muffe geur van de nacht wordt hiermee al snel verdreven. Het ruikt heerlijk zomers. Toch dingt met de lucht ook een enorme temperatuurstijging mee naar binnen. Binnen enkele seconden is de comfortabele lucht van de airco verdreven. Rondom hem bevinden zich er plexiglas wanden. Het is allemaal niet groot, deze ruimte. Meer dan gauw geschat  vijf, zes meter oppervlakte is er niet. Er is ook niet heel veel te zien en te doen in deze ruimte: Een bed, een keukentje, een kluisje en een toilet is alles wat erin past. Er is zelfs geen douche hier binnen. Een eettafel, stoelen, televisie… Het paste er allemaal niet in. Dit is duidelijk geen ruimte om lang in te verblijven. Alsof de ruimte hem toe schreeuwt:”Ga je bed uit! Ga naar buiten! Daar is het allemaal te doen. Ga weg hier!”
               Kort na het wakker worden opent het dak zich en nu hij naast zijn bed staat schuift een deel van de plexiglaswanden volautomatisch achter andere wanden, waardoor het dak rust op een aluminium frame en op een paar wanden die niet kunnen schuiven. De zon is het huisje binnen gedrongen en streelt zachtjes over zijn lichaam. Als hij naar buiten stapt wordt hij vriendelijk begroet door de buren aan weerszijden van zijn verblijf, en enkel e passanten. De buurvrouw van schuin tegenover staat zich te douchen. Omdat de douche niet binnen past, is deze op het balkon geplaatst. Iedereen kan dus zien hoe anderen poedelnaakt onder de douche zich staan te wassen. Sommigen blijven geïnteresseerd staan kijken; sommigen lopen door. Sommige kijkers halen hun fotocamera tevoorschijn (of hebben dat al gedaan). Sommige kijkers beginnen met filmen. De filmers en fotograven blijven op gepaste afstand en er wordt geen woord gewisseld. Opmerkelijk genoeg gaat de douchebeurt onverstoorbaar verder. Zonder handtastelijkheden, scheldpartijen of klachten over privacy. Alsof er helemaal geen camera’s in de buurt zijn.
Even kijkt hij naar de douche op zijn eigen veranda: een verder hypermodern uitgeruste douche met een douchekop van ongeveer een anderhalve meter doorsnede. De douchekop is net zo groot als de douchebak, die ook geen kinderachtige afmetingen heeft. Wanden heeft de douche niet, zodat hij echt voor iedere passant zichtbaar zou zijn. Zouden die fotografen en filmers ook zijn lichaam willen filmen? Zijn lichaam, dat echt verre van elegant is? Zijn lichaam, waarvoor vrouwen nou niet bepaald in de rij staan? En zou zijn net zo reageren als zijn buurvrouw van schuin tegenover, die nog altijd net doet alsof er geen groep filmers en fotografen om haar heen staat? Een groep die inmiddels is gegroeid naar ongeveer tien, vijftien mensen. Mannen en vrouwen die hun best doen om de mooiste opnames te maken, zonder daarbij de ander niet in de weg te zitten.
    Waar gaat dit over? Wat is dit precies? Waarom klaagt niemand? Waarom roept niemand over filmpjes die op internet belanden en mogelijk schadelijk zullen zijn voor carrière of leefomgeving? Hij besluit het drie treden tellende trapje van de veranda af te lopen om verder in de straat een kijkje te nemen. Hij loopt verder de buurt in. Verder het dorp in, in de richting van het strand. Naakt en op blote voeten, zoals iedereen hier. Naakt met alleen een telefoon in een hoesje om zijn bovenarm geklemd. Zijn blik glijdt langs dezelfde huisjes als die van hem: Een uit plexiglas en aluminium opgetrokken geheel dat veel weg heeft van een doorzichtige circustent. Huisjes waar stelletjes intens liggen te vrijen in de buitenlucht; huisjes waar de bewoners gewoon op de veranda een boek lezen of in deze ochtendzon genieten van het ontbijt. Wie hem ziet groet vriendelijk en vervolgt zijn of haar activiteiten. De voor iedere passant zichtbare vrijende stelletjes trekken zich helemaal niets van hem aan. Bij één van de huisjes ziet het seksspel er zó mooi uit dat hij zich bij de groep fotografen en filmers voegt.
“Waar is je appel?”,vraagt een stem naast hem.
    Verschrikt kijkt hij opzij. Een slanke vrouw van gauw geschat ergens in de twintig kijkt hem recht in de ogen aan.
“Appel?”,vraagt hij.
“Ja”,zegt ze eigenwijs. “Als je met haar wilt vrijen dan moet je haar een appel geven. Of ander fruit. Zoals op dat schilderij van die Nederlandse schilder… eh… Hoe heet ‘ie ook alweer?”
“Rembrandt? Van Gogh?”
    Ze schudt haar hoofd.
“Vermeer?”, gaat hij verder. “Ruysdeal? Jan Steen?”
 “Nee, die bedoel ik allemaal niet”,zegt ze.”Die schilder die ook duivels en goden tekende. Ik bedoel dat schilderij dat het paradijs moet voorstellen. Dat schilderij waarop de figuren elkaar verleiden met fruit, waarna ze seks hebben. Het is een Bijbels verhaal.”
“Oh, Jeroen Bosch! ‘Tuin der Lusten’! ”
 “Ja, die! Kom mee, ik wil je wat laten zien?”
    Ze trekt hem mee de straat op. Terwijl ze verder vertelt over het schilderij en hoe dit dorp op die leest is geschroeid, bestudeert hij haar lichaam. Het is een prachtige vrouw met een paar mooie volle borsten. Halflang, stijl zwart haar en  een paar mooie volle billen. Ze ziet er goed verzorgd uit. Ja, natuurlijk heeft zij door dat hij haar van onder tot boven bestudeert. Maar dat is omgekeerd net zo. Hij kent haar naam niet eens, maar in zijn hoofd heeft al de meest wilde plannen met haar. Geen idee wie het is maar toch wandelen ze hand in hand naar het strand alsof ze elkaar al jaren kennen. Op de boulevard langs het strand zijn tientallen grote en kleine winkeltjes zijn gevestigd. Maar ook een boulevard waar om de tien, vijftien meter een bankje staat. Een breed betonnen bankje waarop stelletjes kunnen vrijen, en dat ook uitvoerig doen.
“Wie zin heeft in seks geeft de passant van zijn of haar keuze een appel of ander fruit”,legt ze uit.”Als die ook wil vrijen dan neemt hij of zij de appel aan en de seks kan beginnen.”
“Gewoon?”,vraagt hij verbaasd. “Gewoon, hier in het openbaar? Daar, waar iedereen ze kan zien? Daar, waar iedereen films en foto’s kan maken?”
“Iedereen is hier bloot. Jij toch ook? Zelfs het personeel. Niemand heeft hier iets te verbergen. Als je problemen hebt met privacy dan moet je niet naakt gaan in het openbaar. Dan denk ik ook dat je op de verkeerde plek bent. Hier draait alles om lust en seks. Wel veilig, natuurlijk..!”
“En ik maar denken dat dit een nudistenoord was.”
“Nu je vraag over de appel is beantwoord kun je je dag vervolgen. Veel plezier verder!”
    Ze draait zich om en maakt aanstalten om te vertrekken. Wat een prachtige volle billen. Wat een mooi vol lichaam. Niet te dun. Niet te dik. Gewoon een stevige westerse meid. Dit lijkt hem wel een leuke vrouw. Ze is goedlachs, spontaan en ze ziet er ook nog eens fantastisch mooi uit. Na het bestuderen van haar lichaam wil hij eigenlijk ook wel met haar vrijen. Het probleem is alleen dat hij geen idee heeft hoe haar het hof te maken. Dat heeft hij natuurlijk wel na dat verhaal over die appel. Maar kán dat zomaar? Kan hij zomaar en appel pakken en haar die aanbieden, om vervolgens met haar seks te hebben? Gaat dat zó eenvoudig? Zo simpel? Verward kijkt hij om zich heen en ziet mensen inderdaad andere mensen een appel aanbieden. Soms een sinasappel. Soms een grapefruit. Het stukje fruit wordt samen geconsumeerd. Niet zelden wordt er wat vruchtensap al dan niet opzettelijk op het lichaam gemorst, waarna de partner die op geweldig erotische wijze van het lichaam likt. En niet zelden blijkt dat het begin van een prachtig seksspel waarin geen standje ontbreekt. Tussen de naakte wandelaars, hardlopers en winkelend publiek vrijen mannen met vrouwen, mannen met mannen en vrouwen met vrouwen. Geen van de passanten wordt boos of maakt andere schunnige opmerkingen. Het ziet eruit als een aards paradijs. Geen wilde seks. Geen harde porno. Gewoon, lekker intens vrijen in de ochtendzon. Hier op één van die bankjes of op het grasveldje even verderop. Natuurlijk kreunen zowel mannen als vrouwen en natuurlijk worden er de nodige geluiden gemaakt tijdens het vrijen. Dat hoort er gewoon bij.
“Maar wacht even..!”,stamelt hij. “Wanneer zie ik jou weer?”
“Je moet voor een appel zorgen!”,roept ze hem nog na.
    Een appel?! Waar haalt hij zo snel een appel vandaan? Geen appelboom in de buurt. Geen struik waar ander fruit wil groeien. Natuurlijk! De winkel. Maar welke winkel? Zo snel kan hij even geen winkel vinden waar ze fruit verkopen. Als een haas zo snel gaat hij op zoek naar een winkel waar ze fruit verkopen. Na wat zoeken ziet hij de deuren van een supermarkt. Daar moet hij zijn! Dus rent hij naar binnen en probeert zo snel mogelijk de groente- en fruitafdeling te vinden. Met enige verbazing kijkt het winkelend publiek hem aan. Één vrouw lijkt direct te begrijpen wat hij wil en wijst naar een hoek van de supermarkt waar fruit ligt. Snel neemt hij een appel, rent naar de kassa en verlaat zonder te betalen de supermarkt. Geld heeft hij immers niet bij zich. Als het winkelpersoneel de achtervolging wil inzetten houdt de vrouw die hem zojuist de weg wees het personeel tegen.
“Hier..”,zegt ze en geeft wat geld. “Hij wil met mijn dochter naar bed.”
    Teruggekomen op de plek waar ze hem verliet is ze er niet meer. Hoe hij ook kijkt. Hoe hij ook zoekt. Ze is verdwenen. Een vloek volgt. Daarna nog één. Daarna nog één, gevolgd door een ferme worp waarmee de appel in het grote blauwe niets verdwijnt. Ondertussen is hij alweer op de weg terug naar zijn huisje, wat nog even zoeken is omdat alle straten hier zo ongelofelijk op elkaar lijken. De straten hebben geen namen. De huisjes zijn slecht genummerd. Voor iemand die nog niet heeft gegeten wordt het steeds lastiger zoeken in de ochtendzon, die ook nog eens in kracht toeneemt. Bij een gasveldje bevindt zich een leeg huisje waarin spullen liggen die van hem kijken te zijn. Het huisje staat nog altijd wagenwijd open. Iedere passant kan zonder problemen naar binnen kijken of zelfs (een van) zijn eigendommen stelen. Maar al zijn bezittingen liggen er nog zoals hij ze heeft achtergelaten. De buren hebben hun huisje inmiddels verlaten en de fotografen aan de overkant zijn verdwenen.
    Vermoeid neemt hij plaats op een stoel op de veranda. Hij voelt dat hij hevig transpireert. Een glas ijskoud water stilt de dorst een beetje maar het transpireren wordt alleen maar heviger. In de huisjes om hem genieten de bewoners van het naakt zijn in de buitenlucht. Twee huisjes verderop ligt een stelletje in de zon te vrijen. Net als alle andere huisjes en langs de boulevard waar stelletjes genieten van seks is ook dit een prachtig mooi schouwspel. Niet ordinair of smerig. Geen dwang en geen intentie om elkaar te verwonden. Het was oogstrelend om naar te kijken. Geen wonder dat er opnames van werden gemaakt.
“Zij wel…”,mompelt hij nog in zichzelf.
Uitgeput neemt hij plaats onder de douche, die automatisch water begint te sproeien zodra hij onder de douchekop gaat staan. Het water voelt direct geweldig. Niet te warm. Niet te koud. En och, wat maakt het uit dat iedereen kan zien dat hij hier naakt staat de douchen? Misschien had die jonge vrouw van zojuist wel gelijk: Als je naakt bent dan moet je ook niet zeuren over privacy. Hij sluit zijn ogen en vergeet dat hij zojuist een ideale kans heeft laten lopen. Even wat water in de mond laten lopen en… Wat is dit nou weer? Plotseling voelt hij iets in zijn rug. Twee harde bolletjes priemen in zijn rug, gevolgd door iets zachts. Een hand glijdt over zijn rechter bil en over zijn buik rolt een rond voorwerp. De hand zojuist nog ver zijn bil gleed pakt zachtjes zijn penis beet en begint hem af te trekken. Zachtjes fluistert een vrouwenstem in zijn oor:”Appeltje?”
    Wat een heerlijk erotische toon! Zacht, intens en vooral uitnodigend. Even later ligt hij alsnog te vrijen met die geweldig mooie jonge vrouw. Op hun rechter zij, hij achter haar. Condoom om zijn penis en penis in haar vagina. Puffend en hijgend en met zijn handen strelend over haar prachtige volronde borsten. Voor het eerst in jaren heeft hij weer een vrouw gepenetreerd en wat voor een vrouw. Wat een prachtig lichaam. Wat een geweldig gevoel geeft ze hem door intens te hijgen en te puffen. Dus wat maakt dan nog uit als daar een paar fotografen opnames van maken? Wat maakt het uit als één van de filmers de vrouw is die eerder het appeltje in de supermarkt voor hem afrekende. De vrouw die eerder nog onverstoorbaar stond te douchen voor een tien-,vijftiental fotografen en filmers had nu zelf te filmcamera ter hand genomen.

Op 24 maart 2018 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'De Tuin der Lusten' van Jeroen Bosch, gaf me inspiratie om een moderne variant hierop te schrijven. Ik heb geschreven over een erotische vrijhaven met surrealisme en overdrijving, geheel in de traditie van de Bossche schilder. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 24 maart ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

Voor de eerste keer naakt (scène)

Foto: Tumblr.com

"Hij schaamde zich voor zijn penis, die opgewonden was geworden. Dat was eigenlijk al zo vanaf het moment dat hij deze ochtend zijn huis verliet en voor het eerst in zijn leven naakt door dit dorp liep. Nog niet eerder in zijn leven was hij naakt tussen andere naakte lichamen. Bang voor de reacties van de andere naakten, die ongetwijfeld al meer ervaring hadden in het naakt zijn. Bang dat de anderen hem lacherig zouden aanspreken. Deze eerste keer naakt onder de naakten voelde alsof hij voor de eerste keer seks had, en dan ook nog eens met een vrouw die veel meer ervaring had. Net als tijdens zo’n eerste keer schaamde hij zich ook voor zijn lichaam, dat niet bepaald strak en slank was. En dan zin penis, die maar niet in een normale positie wilde terugkeren. Hij was ook bang te worden aangesproken als hij met zijn stijve penis iets te lang naar een vrouwenlichaam keek. Maar het was heel moeilijk om dat niet te doen, want naakte vrouwenlichamen waren hier in overvloed. Sterker nog: ze leken zelfs in de meerderheid. Misschien zouden opgeschoten pubers hem uitlachen? Zou hij worden aangesproken door mannen die dachten dat hij van de herenliefde was? Zouden vrouwen van zijn leeftijd hem uitlachen omdat aan zo ongeveer alles te zien was dat dit de eerste keer was? Omdat hij van alle kanten uitstraalde dat hij bang was om zijn naakte lichaam in het openbaar te vertonen? Zouden er dorpsgenoten zijn die stiekem foto’s van zijn lichaam maakten en die vervolgens publiceerden op het internet? Binnen enkele seconden zou zijn foto te vinden zijn op talloze computers wereldwijd. Ook op computers van mensen die kwaad in de zin hadden. Zijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Zijn vrienden, kennissen en familie zouden hem uitlachen. Hun commentaar kon hij al raden. Misschien zou hij wel in moeilijkheden komen als hij zichzelf zou masturberen bij het aanzien van een naakt vrouwenlichaam, of dat ene tienermeisje die nog strak in haar vel zat. Uiteindelijk besloot hij de sprong maar te wagen en naar dit dorp te komen, om echt voor een lange tijd naakt te kunnen zijn. Hij wilde weten hoe het was om naakt tussen de naakten te zijn. Hij wilde voelen wat het betekende om minstens drie weken aan één stuk geen kledingstuk om zijn lichaam te hebben. Drie weken geen kleding dragen. Geen zwembroek. Geen T-shirt. Compleet naakt zou hij zijn, overal waar hij ging. Hoe zou het zijn om met een opgewonden penis over straat te lopen? Hoe zou er op zijn lichaam worden gereageerd en zou hij als onervaren nudist worden opgenomen in een groep ervaren naakten? Maar hij wilde die drempel over. Omdat hij een duidelijk punt wilde maken. Voor zichzelf, maar ook naar de rest van de wereld. Dit was zijn naakte lichaam. Dit was hij. Misschien niet strak, slank en gespierd. Misschien niet het lichaam dat vrouwen graag zagen, maar de vrouwen die hem tegemoet kwamen, moesten het hier maar mee doen. Misschien was het de eerste dagen wat onwennig om naakt rond te wandelen door dit dorp. Maar het moest er maar eens van komen. De horde moest maar eens worden genomen.

Uit pure schaamte voor zijn opgewonden penis had hij een plekje op het strand opgezocht waar weinig mensen waren. Daarna wist hij niet hoe snel hij het water in moest rennen, om zo niet al teveel dorpsgenoten en badgasten tot last te zijn met zijn nog immer opgewonden penis. Met angst in zijn ogen had hij naar tegenliggers, passanten en badgasten gekeken, in de hoop geen opmerking te krijgen over zijn stijve penis. Maar er was niemand die naar zijn penis keek. Niemand die er een opmerking over maakte. Sterker nog: iedereen in dit dorp deed net, alsof een man met een stijve penis in dit dorp heel gewoon was. En dat was het ook, want er liepen hier en daar verspreid over het dorp talloze mannen rond die ook een stijve penis hadden. Sommige van ven wandelden hand in hand met een naakte vrouw. Het was een merkwaardig beeld waar hij maar niet aan kon wennen. Tijdens zijn verblijf in het water ontspande zijn penis zich weer, dus durfde hij het water weer uit te komen. Hij kreeg het idee dat zijn lichaam inmiddels wel gewend was geraakt aan al dit naakt. Want net als hij was iedereen naakt. Hier waren naakte lichamen zover het oog kon reiken; en verder. Honderden. Duizenden. En niet zomaar even naakt als in topless of schaars gekleed. Niet als in net iets te kleine broekjes aan of alleen wat oudere mannen die liepen te flaneren met hun naakte lichaam. Niet als in vrouwen met iets te grote borsten in iets te kleine bikinibeha’s. Niet als een klein deel van het strand dat speciaal was gereserveerd voor naakte lichamen die alleen maar even een paar uurtjes kwamen bijkleuren in een speciaal voor hen afgezet gebied. Niet alleen oudere mannen en vrouwen die toch niets meer te verliezen hadden, maar ook jongere mensen: Tieners, twintigers, dertigers en veertigers. Geen onderscheid in leeftijd, huidskleur, geloof of geslacht. Vrouwen met een strak lichaam en forse borsten; meisjes met een pril lichaam en kleine borstjes, maar ook oudere vrouwen met wat minder volle borsten. Sommige borsten stonden strak, sommige hingen er een beetje. Sommige vagina’s wagen goed bijgehouden, anderen waren strak geschoren en weer andere vrouwen maakte het blijkbaar niet zoveel uit wat er tussen hun benen gebeurde. Er waren mannen met een strak lichaam en een grote penis, maar ook mannen met een minder strak lichaam en een kleine penis. Maar gelukkig voor hem waren er ook mannen zo als hij, die wat minder slank waren en een penis hadden die niet de ideale lengte had. Tot zijn opluchting schaamde hier niemand zich voor zijn of haar naakte lichaam. Hier maakte niemand een opmerking over een naakt lichaam dat niet aan de eisen van de tijd voldeed: goed verzorgd, strak, slank, geen oneffenheden en alles in perfecte conditie. Dit waren geen fotomodellen die allemaal strakke lijven hadden, maar mensen van alledag. Hier was iedereen naakt onder de naakten. Dit was één grote kolonie naakte mensen. Naakte lichamen in allerlei soorten en maten, hoogtes en breedtes. Alle activiteiten hier werden naakt uitgevoerd. Niet alleen zonnebaden op het strand of zwemmen in de zee, maar ook actieve sporten zoals hardlopen langs de waterlijn. Naakte mannen en vrouwen renden het kilometerslange strand af en luisterden ondertussen naar muziek uit hun MP3-speler. Ook op het terras een drankje nuttigen of wandelen over de kilometers lange boulevard ging naakt. Naakte lichamen liepen winkels in en uit en weer andere naakte lichamen zaten gewoon wat te zitten op één van de vele bankjes. Er waren naakte lichamen die zich kostelijk vermaakten met andere naakte lichamen, door ernaar te kijken of ermee te praten. Naakte lichamen maakten de straten schoon en andere naakte lichamen hadden een plaatsje gevonden in de schaduw en lagen in elkaars armen. Hier viel je pas op als je niet naakt was."

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.