Erotisch verhaal: Waarom haar woede tot iets moois leidde

Ze kon bijna niet uit haar woorden komen toen ze vertelde wat er was overkomen. Er waren weinig gebeurtenissen die op haar indruk maakten, maar hierover liep ze witheet van woede aan. Veertig jaar had ze dag in, dag uit klaargestaan en nu kreeg ze dit over zich heen. Dit kon niet zonder gevolgen blijven.

We schrijven maart 2022, toen de coronacrisis in Nederland in alle hevigheid losbarstte. Het virus had al wild om zich heen geslagen. Daarom had de regering besloten alle horeca tot nader orde te sluiten om verdere verspreiding van het virus te voorkomen. Dat betekende ook dat reizen werd verboden en dat betekende dat haar werkgever het hotel dat zij runde tot nader orde zou sluiten. Al het personeel werd ontslagen. Ook zij.

Ze had bij haar werkgever bedongen dat ze twee weken de tijd zou krijgen voor het immense gebouw in de buurt van Den Haag zou sluiten, en de sleutel overhandigen aan de regiomanager. Feitelijk had ze maar een paar dagen nodig maar voor de resterende tijd had een plannetje bedacht. Ze wilde iets doen wat haar werkgever pijn zou doen. Iets wat ze veertien haar lang wilde, maar nooit kon doen omdat ze dan zou worden ontslagen. Maar ontslagen was ze nu al dus het kon. Nee, geen criminele activiteiten, maar iets lucratiefs. In die wens mocht ik alles met haar doen, zolang ik haar maar geen pijn deed. Ze wilde zelfs haar haren kort laten knippen omdat ik op vrouwen met een kort kapsel viel. Ze vroeg me niet eens of ik het een goed idee vond, maar of ik me aanstaande vrijdag bij de receptie van het hotel zou kunnen melden. Weigeren was geen optie.

Haar plan was om in alle vertrekken van het hotel seks te hebben. Overal in het gebouw: van het restaurant en de bar tot het zwembad, de liften en de sauna, van de keuken, vergaderruimtes en de minibioscoop tot het wijnkelder en van de simpelste hotelkamer tot de meest luxueuze suites met uitzicht op zee. In drie dagen tijd moesten alle vertrekken, alle ruimtes en alle hotelkamers worden bezocht. In de ruimte waar zou worden gevreeën moesten camera’s worden geïnstalleerd, waarna er seks kon worden bedreven. Echte seks, inclusief penetratie en klaarkomen. Na het klaarkomen hadden we heel even pauze om het lichaam weer op te laden. In die tijd konden we het hotel controleren op ongenode gasten, het lichaam reinigen of eventueel iets eten en drinken. Maar daarna moesten de camera’s alweer worden opgesteld in de volgende ruimte, waarna er weer seks kon worden bedreven.

Omdat maandagochtend de verhuizers voor de deur zouden staan was er geen tijd te verliezen. Dus de seks ging de dag en nacht door. Van vrijdagochtend tot maandagochtend joegen we er talloze geheugenkaartjes doorheen. Honderden condooms werden er verzameld die maandagochtend toen de opnames erop zaten. We waren moe, maar voldaan. Seks bedrijven in zo’n enorm complex, waar verder niemand aanwezig was zorgde voor de meeste opwinding. Tot onze eigen verbazing waren alle vertrekken van het immense gebouw aangedaan, inclusief de 340 hotelkamers. Ons erotische project was afgerond.

De filmpjes die we van de seks hadden gemaakt werden aan elkaar gemonteerd en verschenen in een serie van liefst 17 afleveringen van 1,5 uur per stuk op een erotische website, achter een betaalmuur. Commercieel zó interessant dat ze de coronatijd zonder financiële ondersteuning van de overheid kon doorkomen. Maar pijn deed dat haar inmiddels ex-werkgever allerminst. Sterker nog: Na de coronatijd werd ze gebeld met de vraag of ze terug wilde komen. Want er was dringend behoefte aan horecapersoneel nu de horeca weer open mocht.

Alleen had ze toen al een baan aangenomen als actrice in soft erotische speelfilms in Hollywood.

Erotisch verhaal:"KUNSTMATIGE INTELLIGENTIE EN SEKS; HET BESTAAT AL JAREN"

Terwijl acteurs en schrijvers in Hollywood ruzie maken met filmproducenten over het gebruik van kunstmatige intelligentie maakt het koppel Tessa en Paul er al meer dan tien jaar gebruik van. Het stel produceert speelfilms die eigenlijk een anderhalf uur durende seksscène zijn.

Het tweetal leerde elkaar kennen toen hij al tien jaar ondernemer was en zij nog studente aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zij was zeventien en hij 39 als ze voor de eerste keer seks hebben. Dat voelde van beide kanten zo goed dat ze meer wilden. Een relatie hebben ze wel geprobeerd maar vanwege het leeftijdsverschil zat een relatie er gewoon niet in. Zo af en toe seks met elkaar was veel spannender. Het maakte het verlangen naar elkaar groter. De term ‘seksmaatjes’ was geboren.

Het tweetal experimenteerde veelvuldig met seks voor een draaiende camera en maakte in 2010 uiteindelijk een tweetal erotisch getinte Kerstfilms. De opnames vonden verspreid over 4 jaar plaats in Noorwegen, op IJsland en in de Verenigde Staten. In die twee films is het tweetal gedurende de hele film naakt. Tussen de omgevingsshots door vrijt het tweetal in bed en voor een haardvuur, omringt door kerstsferen. Tussen het vrijen door worden beelden vertoond van een naakt sneeuwballengevecht en een naaktwandeling in de sneeuw. De films bleken een commercieel succes. Nog steeds.

Het succes van deze speelfilms was een Zweedse regisseuse niet ontgaan. Zij nodigde het tweetal uit om seks te hebben op een privévliegveld op het Spaanse eiland Mallorca. Het vliegveld zag eruit en had alle faciliteiten als een echt vliegveld maar kende nauwelijks passagiers, omdat de eigenaar het vliegveld voor zichzelf wilde houden. Een unieke locatie om seks te hebben. Maar waar de Zweedse regisseuse maar één film wilde maken, wilde het tweetal een hele serie speelfilms op de luchthaven maken. Ze spraken af dat de Zweedse regisseuse alle dertien afleveringen zou maken, maar voor haar speelfilm slechts enkele seksscènes zou gebruiken. Het overige materiaal mochten Paul en Tessa gebruiken. Zowel de speelfilm als de speelfilmserie waren een commercieel succes.

Seks op verschillende locaties zou de leidraad in hun bestaan worden. Alleen hadden ze niet altijd de tijd om daadwerkelijk naar die locaties toe te reizen. Dus besloten Tessa en Paul een studio te bouwen. Binnen zouden alleen maar groene schermen hangen, en computerapparatuur die de omgeving waarin ze seks zouden hebben kunnen nabootsen. Zo kon de computer op basis van miljoenen foto’s beschikbaar op het internet in luttele seconden een hotelkamer, de binnenkant van een passagiersvliegtuig of een natuurgebied nabouwen. Die locatie kon worden geprojecteerd op de groene schermen om hen heen zodat de kijker dacht dat het tweetal daar daadwerkelijk was, terwijl de omgeving waarin ze zich bevonden nergens ter wereld bestond. Van de Australische woestenij, een eeuwenoude molen in Nederland via een luxueus chalet hoog in de Zwitserse Alpen tot aan een hagelwit strand in de Caraïben; De hotelkamer, het cruiseschip, treincoupé, een vliegtuig en het leegstaande autodealers waarin ze seks hadden waren allemaal nep. Tijdens de seks op klaarlichte dag in een Frans dorpje hebben de twee weliswaar echte seks, maar zijn het steegje waarin het tweetal intense seks heeft en de markt verderop door de computer nagebootst. Die markt, waar honderden mensen tussen enkele tientallen marktkraampjes wandelen is er nooit geweest en die mensen die daar lopen ook niet. Sterker nog: Die mensen bestaan helemaal niet maar zijn – net als de markt en de omgeving geheel door de computer gecreëerd, inclusief de licht- en geluidseffecten. Het dorpje bestaat niet, het marktpleintje ook niet en zelfs de marktkooplui bestaan niet. Toch ziet het geheel er levensecht uit alsof het wel degelijk bestaat. Dat er iets niet helemaal klopt kan de kijker eigenlijk alleen maar opmaken omdat sommige mannen en vrouwen wel erg schaars gekleed zijn, of soms helemaal naakt rond lopen zonder dat iemand daar iets van zegt. Ook lijk het steegje waar het tweetal intense seks heeft zich op een steenworp afstand van de drukken markt te bevinden terwijl ook daar niets van wordt gezegd door de bezoekers.

Om het nóg verwarrender te maken worden beelden die door de computer zijn gecreëerd gemixt met beelden die echt op die locatie zijn opgenomen. Het tweetal maakt uitvoering beelden van de omgeving waarin het graag seks zou willen hebben, om dat vervolgens aan de computer te tonen. Doormiddel van de omgevingsshots leert de computer ook in welke omgeving het tweetal seks zou willen hebben. Zo kan de computer niet alleen de achtergrond bewerken maar bijvoorbeeld ook meubilair tussen plaatsen in de ruimte waar het tweetal seks heeft, of, in het geval van de autodealer, auto’s in de ruimte plaatsen. Om het voor de kijker verwarrend te maken of dit nou allemaal echt is maakt het tweetal gebruik van een vliegende camera van grote afstand naar het vrijende tweetal toe vliegt, en om het vrijende tweetal heen – zowel van veraf als van (heel) dichtbij.

Tijdens hun 25 jarig jubileum – het tweetal kende elkaar 25 jaar – bracht het koppel via hun betaalkanaal een liefst 18-delige documentaire uit, waarin ze anekdotes afwisselden met seksscènes. Echter hadden ze geen beelden van hun eerste seksuele escapades. Dus werden die beelden in elkaar gezet door de computer. Zo zien we het tweetal seks hebben in een studentenkamer waarbij Tessa 17 jaar is en hij 39. Ook heeft het tweetal langdurig intense seks midden in de nacht op een perron op het Rotterdam Centraal Station van 2006. Zij is dan 28 jaar en hij vijftig. Dit perron inclusief gereedstaande treinen is door de computer nagebootst en op de groene schermen geprojecteerd. Tijdens de seks zijn de motoren van de treinen te horen en het ogenschijnlijk drukke verkeer aan het Weena, het plein waaraan het Centraal Station ligt. Wanneer de camera vanuit andere perrons naar het perron vliegt waar het tweetal seks heeft blijkt dat er op die andere perrons wel degelijk mensen aanwezig zijn. Maar die mensen zeggen niets van het naakte tweetal.

Om commerciële redenen heeft het tweetal in hun speelfilms een heel andere leeftijd dan in het echte leven. Vaak spelen ze dertigers. Maar voor de seks in de studentenkamer heeft de computer de dan 42-jarige Tessa op beeld 17 jaar jong gemaakt en Paul 39; de leeftijd die het tweetal tijdens hun ontmoeting daadwerkelijk had. Voor de seks op het Centraal Station is zij 28 gemaakt en hij 50. De computer heeft ze niet alleen jonger gemaakt, maar ze zien er ook nog eens beter uit dan in het echt. Hun huid heeft een gezonde bruine kleur, zijn penis is groter, dikker en langer dan in het echt en zijn billen zijn groter en ronder dan in het werkelijke leven. Zijn buik is strakker en armen gespierder. Ook bij haar zijn digitale aanpassingen gemaakt: Zo zijn haar borsten groter en elastischer, is haar buik mooi plat en zijn haar billen ronder en voller. Wanneer zij een meisje van 17 speelt zijn haar borsten iets kleiner (wel vol), ovaler en lopen spitser naar voren af. Zoals nog niet volgroeide meisjesborsten horen te zijn. Alle lichaamsbeharing – behalve de haren op het hoofd en de wenkbrauwen – is voor zover aanwezig digitaal weggeschoren. Ook dragen hun digitale evenknieën dure juwelen zoals een peperduur horloge om hun pols, een 24-karaats gouden kettinkje om hun nek met daaraan met diamantjes beklede de letters “TP” (Tessa en Paul) en draagt zij een (op het zicht) dure armband met edelstenen. Maar feitelijk bestaat dat meisje van 17 helemaal niet en heeft het zelfs nooit bestaan. Ook die man die eruit ziet als een superknappe bodybuilder bestaat niet en heeft nooit bestaan. Dat 17-jarige meisje is gecreëerd uit miljoenen foto’s van 17-jarige meisjes over de gehele wereld en die man is eveneens samengesteld uit de miljoenen foto’s van bodybuilders die op het internet beschikbaar zijn.

Als alles kan worden gecreëerd door en computer, waarom dan nog echt vrijen met elkaar? Simpel: Omdat de technologie nog niet zo ver is. De niet van echt te onderscheiden avatars die via een tiental camera’s iedere beweging van het vrijende koppel volgen en in de virtuele wereld overnemen; wat ze ook doen. Alles – elke seconde – en zelfs de omgeving zien er levensecht uit en is niet te onderscheiden van de werkelijkheid. Iedere beweging van ieder lichaamsdeel, iedere emotie. Ieder detail. Alle lichaamsdelen en spieren bewegen in de virtuele wereld zoals het vrijende koppel in het echte leven ook doet. Zelfs niet wanneer de camera door de ruimte en vliegt waar het tweetal seks heeft, of om het tweetal heen vliegt. Zelfs met de lichtinval en de tijd van de dag is rekening gehouden.

Uit de miljoenen romantische muziekstukken die het internet rijk is maakt de computer ook nog eens romantische achtergrondmuziek, die over de beelden heen wordt gespeeld. De muziek duurt zolang de film duurt. De computer maakt zelf een begin en een eind aan de door de computer terplekke zelf gecomponeerde muziekstukken. De computer weet zelfs wanneer de muziek harder en zachter moet klinken wanneer de seks begin, op het hoogtepunt is en wanneer het eindigt.

Het tweetal heeft inmiddels honderden speelfilms opgenomen en het publiek lijkt er nog altijd van te smullen. Commercieel zijn de films nog altijd succesvol: Hun seksuele samenwerking heeft het tweetal inmiddels meer dan een half miljard dollar opgebracht. Ze zijn digitaal onherkenbaar gemaakt en kunnen zich op deze manier makkelijk door het echte leven bewegen zonder herkend of lastiggevallen te worden. Dankzij deze kunstmatige intelligentie kunnen ze hun beroep blijven uitoefenen (hij is directeur van een investeringsmaatschappij met meer dan 100.000 werknemers en zij is filmmaakster) en in hun spaarzame vrije tijd intense seks hebben en met elkaar wegdromen.

Ivy gaat hard

‘Wanneer ik niet slaag voor mijn rechtenstudie, dan kan ik nog altijd pornoactrice worden’, zo meende Lucie Verrijken (geboren 1995, blanke huid, 1,59 meter, kort licht golvend zwart haar, bruine ogen, slank maar stevig gebouwd, cupmaat DD ronde borsten, geen tatoeages, geen piercings) nadat ze voor de zoveelste keer met Paul was klaargekomen. Seks voor de camera voelde niet alleen erg prettig, maar was ook nog eens opwindend. Zeker als je medespeler gewoon goed meedoet. Tientallen camera’s hadden vastgelegd hoe de kleine vrouw Lucie helemaal in zichzelf op ging en haar orgasme ontwikkelde. Hoe haar lichaam langzaam rood werd van de inspanningen en na verloop van tijd begon te transpireren. Die straaltjes vocht die langs haar lichaam naar beneden druppelden hadden eigenlijk wel wat, vond ze zelf. Maar ze lette ook op hem. Ze lette op zijn bewegingen maar vooral op zijn inspanningen. Toen ze zag dat ook bij hem de huid langzaam rood werd en ook hij hing transpireren van de inspanningen zag ze dat het goed was. Vanaf nu kwam ze één keer per maand of één keer per twee maanden bij hem langs om de seks op te nemen. Pas nadat ze was geslaagd voor haar studie rechten en een baan had gevonden konden de films openbaar worden gemaakt, zo sprak ze af. Met zo’n afspraak moet je maar vertrouwen dat je partner zich aan die afspraken houdt. Maar, zo beloofde ze, wanneer hij zich aan die afspraken houdt dan blijft ze seks met hem hebben. Geen andere kerel in haar leven. Alleen hij. En hij mocht doen en laten met haar lichaam wat hij wilde. Elk standje en zolang hij wilde.  Zolang hij haar maar geen pijn deed. Het liefst had ze ook nog wat met SM gedaan. Hem vastbinden en dan bevredigen. Maar zoals ze niet wilde dat hij haar pijn deed, wilde ze ook niet dat ze hem pijn deed. Bovendien was hij niet van de SM.

Zij wel. Sinds dat boek ‘Vijftig Tinten Grijs’ (2012) was zij helemaal verkocht aan SM. Het leek haar heerlijk door een man te worden vastgebonden en dan door hem te worden verkracht. Verkracht wel met de intentie om elkaar op te winden, want echt verkracht worden ging haar ook wel een beetje ver. Ze ging op het internet op zoek naar een man die dat ook met haar zou willen doen maar kwam eigenlijk alleen maar uit bij vage types. Een vriendin van haar, Petra (geboren 1995, blanke huid, 1,65 meter, halflang licht golvend blond haar, blauwe ogen, slank maar stevig gebouwd, cupmaat DD ronde borsten, geen tatoeages, geen piercings), was op bezoek geweest bij een hobbyfotograaf voor een naaktpose. Ze wilde naakt voor de camera staan omdat dat haar enorm opwond. De man had haar niet alleen bevredigd met de lens van haar camera. Want eenmaal opgewonden hadden de twee intense seks. Seks terwijl een tiental camera’s meedraaiden en de seks haarfijn vastlegde. Ze kwam er eens per twee maanden op zaterdag en het beviel haar prima. Soms waren ze een hele dag met elkaar bezig. Van ’s morgens een uur of negen tot ver in de avond. Later kon ze het niet maken, want dan miste ze de laatste trein naar huis. Hij gaf haar echt het gevoel dat zij de baas was over de situatie. Hij deed wat zij wilde, al wilde hij niet aan verwondingen en pijn doen. Zij wilde dat eigenlijk wel, maar nam genoegen met de camera’s om hen heen die de seks gedetailleerd en minutieus vastlegde.

Lucie belde de man en maakte een afspraak. Dat was nog niet makkelijk want hij was zeer wantrouwend richting haar. Maar al na de eerste fotosessie vloog het tweetal elkaar in de armen en had urenlang seks. Seks in de fotostudio. Seks in de aangrenzende fotowinkel. Seks op het dak van het gebouw terwijl beneden op staat mensen aan het winkelen waren. Seks op bed, waar zij hem vroeg om haar vast te binden en haar daarna te verkrachten. De boeien had ze zelf al meegenomen. Hij aarzelde maar deed het toch. Ze had de seks van haar leven. Petra had gelijk. Dit was de ideale oplossing voor de onafhankelijke vrouw.

Na haar rechtenstudie trad ze eerst in dienst bij een advocatenkantoor om het vak van advocaat te leren maar dat werd al snel erg saai. Bovendien was het kantoor er niet zo blij mee dat ze in haar vrije tijd seks had voor een draaiende camera en in enkele van die films zichzelf ook nog eens liet vastketenen op een bed of aan een muur. Geheel volgens afspraak waren de films namelijk na haar rechtenstudie en na haar indiensttreding naar buiten gekomen en circuleerden rond op het internet.  Lucie nam ontslag en trad in dienst bij het bedrijf van de hobbyfotograaf. Daar hadden ze minder moeite met haar privéleven, waarin ze op verschillende locaties regelmatig seks met hem had. Ze kwam er al snel achter waarom: Er waren meerdere vrouwen die het met hem deden en waarvan de seks werd opgenomen.

Het tweetal maakt sinds hun eerste ontmoeting circa 2 speelfilms per jaar. Dat wil zeggen dat ze en keer of tien seks hebben en daarvan monteren ze de mooiste momenten tot twee speelfilms. Speelfilms waarin het tweetal nauwelijks met elkaar praat maar waarin het wel intensief seks heeft met elkaar. Seks waarin de erotiek er vanaf spat en waarin echt wordt gepenetreerd en klaargekomen. In de speelfilms heet ze overigens geen Lucie, maar “Ivy”. De titels van de speelfilms beginnen dan ook steeds met de naam “Ivy”.

Erotisch verhaal: Werkloosheidsverzekering

Nu ging het allemaal nog goed met haar. Nu had ze een goede baan, een goed inkomen en een dak boven haar hoofd. Ze had nauwelijks schulden, woonde in een huurhuis waarvan ze de huur iedere maand nog vrij probleemloos kon betalen en zij en haar zoontje hadden iedere dag eten. De 40-jarige Belgische Gènevieve Hummels (blanke huid, 1,68 meter, kort blond haar, blauwe ogen, slank gebouwd maar niet te dun, cupmaat DD borsten, geen tatoeages, geen piercings) was administratief medewerkster bij een levensmiddelengroothandel in een stadje vlakbij Antwerpen. Dat ging op zich goed; ze stond zelfs aan de vooravond van haar 12,5 jarig jubileum bij dit bedrijf.

Gènevieve zat poedelnaakt op de rand van de eettafel in haar woonkamer. Haar lange, slanke benen had ze om de middel van een stevig gebouwde kerel heen geslagen. Een man die ze kende en die ze toestemming had gegeven om haar tussen haar benen te penetreren. Het tweetal hijgde en pufte, zoals het dat de afgelopen tien, vijftien minuten had gedaan. Om elkaar op te warmen voor het orgasme had het tweetal elkaar al die tijd recht in de ogen aangekeken. Dit was het slotstuk voor het klaarkomen. Nog even een laatste stootje en hij kwam in haar klaar. Nog even bleef hij in haar, waarna hij zich langzaam terug trok en een stapje achteruit zette. Hij moest oppassen dat hij niet één van de vijf ‘full HD’ camera’s omver liep, die rondom de eettafel stonden om de zojuist geleverde seksuele prestatie minutieus en tot in de kleinste detail op te nemen.

Gènevieve wist als geen ander dat het gevaar op de loer lag. Ze zag collega’s en vrienden om de vreemdste redenen worden ontslagen. Voornamelijk de oudere werknemers vielen daarna in een groot, zwart gat. Ze waren vaak te oud voor de arbeidsmarkt en werden niet meer aangenomen, of moesten erg lang wachten op een nieuwe betrekking.

De man die haar zojuist had bevredigd deed dit bij meerdere vrouwen. Circa 5 vrouwen bevredigde hij. Ieder weekeinde weer een andere vrouw op een andere locatie. Dan weer in een hotel, dan in de vrije natuur of gewoon op het bed. Steeds weer met camera’s om zich heen. Camera’s die ieder waren geplaatst op een eigen statief, en die de seks haarfijn opnamen. De vrouw bepaalde de locatie en hoeveel filmpjes er die dagen werden opgenomen. Hij had één eis: Hij bedreef alleen maar slow seks.

De beelden van haar seksuele daden bewaakte Gènevieve met haar leven. De DVD’s werden achter slot en grendel stofvrij opgeborgen. Diverse vrouwen waren Gènevieve al voor gegaan. Ze hadden tientallen korte filmpjes opgenomen en bewaard. Toen het noodlot van werkloosheid toesloeg waren deze vrouwen soms al tien jaar of verder. De korte- en middellange filmpjes die soms tien jaar (of langer) geleden waren opgenomen, belandden na de daad op DVD, omdat na al die jaren de beeldkwaliteit van een DVD niet verloren ging, en de beelden nog goed leesbaar waren voor vrijwel iedere personal computer. De beelden werden vervolgens aan elkaar gemonteerd tot een film op speelfilmlengte (circa 90 minuten) en gedigitaliseerd, waarna ze achter een betaalmuur op diverse grote pornowebsites geplaatst. Wie de film wilde zien, moest daarvoor tussen de 4 en 6 US Dollar betalen. Een bedrag waarvan de maakster van het filmpje ongeveer 60% ontving. Bij meer dan honderd miljoen bezoekers per maand zou ruwweg de helft daarvan geld over hebben om  te betalen voor films.  

Plaatsing van haar seksfilm achter een betaalmuur waren haar garantie dat ze straks op latere leeftijd nog steeds een inkomen had, mocht ze worden ontslagen en geen inkomen meer hebben.

Deze seks was dus haar werkloosheidsverzekering.

Erotisch verhaal : Jenna van Kuijk: Hoop in de nieuwe eeuw

Wie anno 2010 een huis wilde kopen had veel moeite om een hypotheek af te sluiten. Door de bankencrisis waren banken niet zo happig meer op het verstrekken van leningen, en vooral met zichzelf bezig. Dit zorgde voor een initiatief dat ze als 15-jarig meisje samen met een klasgenoot opzette voor Juno, een bedrijfje dat via crowfunding leningen verstrekte. Het fenomeen was destijds nieuw in Nederland. Daardoor kreeg het veel aandacht in de media, wat voor groei van het klantenbestand zorgde.  Met haar bedrijfje Steva – destijds de naam van haar hond – ging kocht ze fietsen in en leverde die af bij de klant, zonder dat ze zelf een magazijn vol fietsen had. Zo deed ze dat ook met elektronica, schoonmaakmiddelen en zelfs met cosmetica. Wie zijn auto wilde verkopen zonder daarvoor een nieuwe te moeten terugkopen kon terecht bij Gerard, een website waarop auto’s konden worden aangeboden.  Gerard was de naam van haar vader, die zelf automonteur was.

De bedrijfjes liepen zo goed dat ze haar middelbare school nooit af maakte. Nog vóór haar achttiende had ze het zo druk met al die websites dat ze geen tijd meer had om te studeren. De initiatieven werden websites en de websites werden bedrijven, met ieder tien, twintig mensen personeel. Het zorgde er ook voor dat ze vóór haar achttiende al miljonaire was. Maar het trok ook de aandacht van de bedrijven die in 2010 alleen nog met zichzelf bezig waren: Juno ging naar een Zweedse investeerder en een Nederlandse bank; Steva ging naar een investeerder die rijk was geworden met de verkoop keukens en badkamers en Gerard werd overgenomen door een Nederlandse importeur van personenauto’s.

Jenna van Kuijk heet ze. Nog vóór haar 25ste was ze miljardair en kon ze een haar eigen Gates LearJet privévliegtuig kopen waarmee ze tegenwoordig de wereld over vliegt op zoek naar nieuwe initiatieven om in te investeren. Soms met ingehuurde piloot; soms vliegt ze zelf . Maar met de kleine privéjet vliegt ze ook van lezing naar lezing om voor veel geld (enkele tienduizenden euro’s per keer, exclusief reis- en verblijfskosten) grote zalen vol vooral mannen toe te spreken over haar successen. Ze is een graag geziene gast in nationale- en internationale praatprogramma’s en een Duitse filmploeg van het YouTube kanaal DW heeft haar zelfs een half jaar lang gevolgd om een driedelige documentaireserie over haar te maken. Haar verhalen gaan over hoe ze nooit ook maar één opleiding succesvol afrondde maar ervoor koos om eigen baas te worden. Haar vliegbrevet haalde ze wel.

De mannen in de zalen waar ze spreekt zijn allemaal bankiers, investeerders of directeuren van grote financiële instellingen. Hoge ambtenaren van ministeries, ministers en presidenten uit de meest uiteenlopende landen. Geboeid luisteren de mannen naar haar verhaal over waarin te investeren en hoe haar verfijnde neus voor dat ene lekkere brokje vlees werkt. Haar verhaal is soms onsamenhangend en ze treedt vaak in herhalingen. Vragen uit het publiek beantwoordt ze met een verhaal waar eigenlijk nog méér vragen uit ontstaan. Maar dat schijnt niemand in deze zaal echt te boeien. Alle aanwezigen vragen zich af hoe zo’n jonge vrouw zo vroeg zo snel superrijk kon worden.

Ik ben één van die toehoorders. Uitgenodigd door een zakenrelatie zit ik samen met een paar honderd andere mannen in een chique zaal vol kroonluchters en luxueuze stoelen, in een evenzo luxueus hotel in Salzburg, Oostenrijk. Ik kijk het allemaal aan. Ik luister naar haar verhaal en denk er het mijne over. Alleen ik weet hoe fascinerend mooi haar naakte lichaam eruit ziet. Ik weet hoe ze de liefde bedrijft, hoe een succesvolle vrouw  haar orgasme ontwikkelt en intens klaarkomt. Ik ken de omvang van die mooie, volle borsten waarvan de tepeluiteinden ieder een andere kant op wijzen. Haar borsten hangen er een beetje bij, waardoor ze niet strak zijn maar dansen over haar lichaam bij iedere beweging die ze maakt. Ik ken de bewegingen die ze maakt en ik weet hoe ze kreunt tijdens het opwekken van haar orgasme. Ik weet dat haar dansende borsten naar aardbeitjes smaken. Ik weet dat haar borsten wilde bewegingen maken als ze in het hondjesstandje op haar knieën zit en een man haar van achteren in haar kutje neemt. Ik weet dat ze graag van achteren in haar kutje wil worden genomen. Ze staart dan naar de muur of naar het plafond, zodat ze de man die haar neemt niet hoeft te zien. Stilletjes vraag ik me af of ze wel eens een man meeneemt in dat vliegtuig om op grote hoogte intens klaar te komen. Maar ze is wars van wilde erotische fantasieën en ziet een man als noodzakelijk kwaad. Toch kan ik genieten van haar lichaam. Ik voel de mierzoete aardbeiensmaak als ik een andere man haar kutje zie bevredigen.

Door al die vragen moet ik mee aansluiten bij de rest van ze zaal: Ik snap geen woord van haar verhaal. Toch staan alle aanwezigen op om te applaudisseren voor haar als ze haar verhaal heeft afgerond. In een hoek van het podium zitten achter een tafel drie vrouwen en twee mannen; allen strak in het pak gehesen. Net als de rest van de aanwezigen. Die aanwezigen geven haar een staande ovatie en ze buigt diep om het applaus nederig in ontvangst te nemen.  Ze ziet mij. Ze weet dat ik tientallen films heb met daarop hoe ze intense seks heeft. Maar dat lijkt haar niet echt te boeien.

Test Fleshlight Girls Riley Reid Utopia Masturbator – Huidskleur - Deze vrouw heeft nooit hoofdpijn, kent geen maandelijkse periodes en altijd zin in seks

Voor mannen die ondanks hun inspanningen nog niet aan de vrouw van hun dromen ten prooi zijn gevallen is er de ‘masturbator’, een seksspeeltje voor mannen die het ultieme gevoel van penetratie willen beleven. Het speeltje ziet eruit , heeft de vorm en heeft ook het gewicht van een stevige zaklamp – zo’n ding dat menig beveiliger bij zich heeft om in het holst van de nacht ongewenste personen te snappen.

De buitenkant is van hard plastic en heeft een geribbelde rand voor betere houvast. De binnenkant is gemaakt van een soort zacht siliconen materiaal met een zachte coating er omheen. Het gaatje is gemodelleerd naar een heuse vulva, meestal die van een bekende pornoster. Haar naam en foto prijken op de doos waarin het geheel wordt geleverd. Voor wie vaak naar pornofilms of websites als X-Hamster, YouPorn of PornHub kijkt zullen de namen van de vrouwen bekend voor komen.

Duurtest

Voor gebruik moet een plastic staaf uit de ‘masturbator’ worden gehaald. De staaf houdt de nepvulva goed tijdens transport. Ongeacht de lengte en diameter van de penis, is het met een stijve penis is het lekker penetreren in de ‘masturbator’. Penetratie geeft een gevoel van verluchting. De binnenkant is heerlijk zacht en voelt direct comfortabel aan. De ‘schaamlippen’ sluiten zich goed om de penis waardoor het gevoel van penetratie in en strak kutje snel wordt bereikt. Mannen met een wat langere penis kunnen genieten van de geribbelde binnenrand en andere structuren verderop in de ‘masturbator’. De ‘masturbator’ neemt de temperatuur van de penis aan en voelt daardoor van binnen niet direct koud aan. Met het bewegen van de ‘masturbator’ zelf kan een pijpbeurt worden nagebootst; met het op de plaats houden van de ‘masturbator’ kan penetratie in een kutje (van voren in de missionarishouding, of van achteren in het hondjesstandje) worden nagebootst. De rest van de vrouw moet er even worden bij gedacht. Want alleen met veel voorstellingsvermogen kan worden vergeten dat penetratie niet plaatsvindt in een echte vrouw, maar in een nepkut.

Onderhoud

De man kan kiezen voor klaarkomen in de ‘masturbator’, of terugtrekken en het laatste zetje met de hand doen. In beide gevallen is het raadzaam om niet al te lang na gebruik de binnenkant van de ‘mastorbator’ goed uit en met koud water door te spoelen. Schoon maken kan ook met door de fabrikant geleverde ‘toy cleaner’ (apart te koop). De ‘masturbator’ kan uit de houder worden gehaald maar is er daarna erg lastig weer in te stoppen. Meestal is het goed doorspoelen koud water en daarna 6 – 8 uur laten drogen, zonder doppen aan de voor- en achterkant erop voldoende. Soms is het nodig om wat vloeibare douchezeep om en in het gaatje te spuiten om echt zeker te zijn van goede reiniging.

Levensduur

De ‘masturbator’ is geen lang leven beschoren; na een half jaar, driekwart jaar is de vulva zich gaan vormen naar de penis en is het gevoel van de strakke schaamlippen weg. Ook zal de ‘masturbator’ bij matig tot slecht onderhoud – of het te vroeg erop schroeven van de beschermdoppen –  gaan stinken, wat alleen maar en feest is voor kwaadwillende bacteriën.

Conclusie

Wat voor vrouwen een vibrator is, is de ‘masturbator’ voor mannen.  De ‘masturbator’ is een goed alternatief voor mannen waar de vrouwen maar niet naar om willen kijken. Deze vrouw heeft nooit hoofdpijn en altijd zin in seks. Toch speelt de vraag of het de seksuele behoefte van de man op langere termijn oplost. Voor de ultieme belevenis is veel voorstellingsvermogen nodig en dat kan het plezier verstoren. De ‘masturbator’ kan geen kind baren dus  voor mannen met een kinderwens moeten nog even door gaan met hun zoekacties.

Bediening via mobiele app                       Nee

Elektrisch                                                  Nee

Geschikt voor langdurig gebruik              Nee

Geslacht                                                    Mannen

Inbrenglengte                                            22 cm

Kleur                                                         Huidskleurig

Materiaal                                                   Siliconen

Met extra stimulatie                                  Nee

Pocketsize                                                 Ja

Type masturbator                                      Kunstvagina

Verpakkingsinhoud                                   Pearl case, lotus insert, sample glijmiddel, 

                                                                  gebruiksaanwijzing

Wasbaar                                                    Ja

Watervast                                                  Ja

Gekocht bij Bol.com, prijs € 52 (Mei 2020)

Erotisch verhaal: Aarbeving op Rotterdam Centraal Station

Toen we elkaar leerden kennen had ik nog een vriend en hij was nog getrouwd. Maar de eerste keer dat wij seks hadden was een moment om nooit meet te vergeten. Het was perron 11 op Rotterdam Centraal, waar we op de trein naar Amsterdam (die rijdt via Heemstede en Haarlem) stonden te wachten. Ik zag de trein aankomen en bedacht dat ik eigenlijk seks met hem wilde. Het was laat op de avond en eigenlijk had ik deze trein moeten hebben om überhaupt nog in Haarlem te geraken maar ik wilde dat hij me verscheurde. Dus terwijl de trein het station binnen rolde draaide ik me om en pakte hem vol op zijn mond. Hij schrok even maar deed na wat tegenstribbelen mee. We kusten gedurende de tijd dat de trein vaart minderde en afremde. We kusten terwijl de deuren open gingen en de passagiers uitstapten. We kusten terwijl de trein stilstond en wachtte tot dat de nieuwe passagiers waren ingestapt. We kusten bij het eerste fluitsignaal. We kusten bij het tweede fluitsignaal. We kusten bij het derde en laatste fluitsignaal. Tijdens het tongen duwde ik hem naar het dichtst bij zijnde bankje, bijna aan het einde van het perron. Ik duwde hem op het bankje en trok mijn leren jasje uit. Terwijl de trein zich in beweging zette en de passagiers in de coupé met ene verbaasde blik naar ons keken trok ik mijn truitje uit en maakte mijn beha los. Met een verbaasde blik keek hij haar mijn tieten. Ik nam plaats in zijn schoot en zette het tongen verder. De trein rolde het station uit waarna de rust op het anders zo drukke station weder keerde. Ik pakte hem weer op zijn mond en drukte hem tegen me aan. Een intense tongzoen volgde. Tussendoor riep ik heb op mijn tieten te pakken en ermee te spelen. Tijdens het zoenen hield ik de omgeving in de gaten. Ik genoot van iedere seconde dat ik daar topless bovenop hem zat. Ik genoot van de wetenschap dat om ons heen tientallen, misschien wel honderden beveiligingscamera’s hingen die ons nauwlettend in de gaten konden houden. Geen idee of dat ook zo was.

Ik stond op, trok mijn broek omlaag en mijn slipje. Ik trok zijn broek omlaag en zijn onderbroek uit en zag dat hij een immense stijve had. Nog vóór hij iets kon zeggen klom ik weer bovenop hem, liet zijn pik in mijn kutje verdwijnen en tongzoende verder. Met mijn onderlichaam maakte in een wippende beweging, zodat zijn pik in mijn kutje bewoog. Ik lachte naar hem en fluisterde zachtjes naar hem dat ik op het punt stond klaar te komen. Een nog altijd verbaasde hij liet het allemaal gebeiren maar hij kreeg ook geen kans om ook maar iets aan deze opgewonden vrouw te doen. Het bewegen van mijn onderlichaam ging steeds langzamer omdat ik daadwerkelijk op het punt stond klaar te komen. Ik voelde de spanning van het kunnen worden ontdekt. Ik voelde zijn hartkloppingen. Ik voelde ook de adrenaline door mijn lichaam gieren. Ik zag de lichtjes in de wolkenkrabbers om het station heen. Ik wist dat we door beveiligingscamera’s in de gaten werden gehouden en dat alles wond me zo enorm op. Het idee alleen al dat hier binnen een paar minuten een groepje beveiligers kon staan die ons zouden kunnen vastpakken, arresteren en in de cel gooien, waarna we er met een vette boete vanaf zouden komen maakte mijn lichaam van binnen warm. Dat gecombineerd met zijn stijve pik in mijn kutje die op het punt stond te schieten was een ervaring die ik nog nooit eerder mee had gemaakt. Hij fluisterde dat hij op het punt stond in mij klaar te komen en ik lachte hem toe. Ik zei dat hij dat maar moest doen. Ik was klaar om zijn zaadjes te ontvangen. Hij greep me beet en kwam helemaal ik me klaar. Het duurde wel even voordat de spanning van zijn lichaam was en hij weer terug zakte op het steenkoude ijzeren bankje. Ik liet het maar gebeuren, dat klaarkomen. Ik had mijn hoogtepunt een paar seconden daarvóór al gehad. Tijdens mijn ontlading had ik hem vastgepakt en hem al het werk laten doen. Ik krijste het uit van plezier. Mijn schreeuw klonk zo hard door de verlaten stationshal dat het leek alsof ik in nood was. De aarde leek te schudden. Het station leek om me heen als een kaartenhuis in elkaar te storten. De grond schudde als de zwaarste aardbeving ooit door de mens waargenomen. Het leek er ook op dat ik mensen hoorde schreeuwen, op zoek naar een veilig heenkomen.

Niet alleen hoorde ik de paniek; ik leek ook wat te voelen. Ik voelde de wereld om me heen draaien en het beeld werd vaag. Mijn lichaam werd slap en vermoeid en ik voelde mezelf tegen de grond aan worden gedrukt. Ik voelde de koude tegelvloer tegen mijn lichaam en iemand bedekte me met een stuk textiel. Mensen schreeuwden, mensen raakten ik paniek en ik keek om me heen om proberen waar te nemen wat er gebeurde. Ik was nog volledig in een roes maar leek daar langzaam uit te ontwaken. Ik hoorde rinkelende kettingen en voelde hoe ik hardhandig werd beetgenomen. Ik voelde me zweven laag over de grond en hoorde sirenes van een politieauto. Een deur open en een deur dicht. Het immer draaiende blauwe licht deed me ontwaken uit mijn roes.

Ik keek om me heen en zag dat ik in een politieauto was beland. Ik zag hoe ik inmiddels weer was aangekleed en voelde dat ik in de handboeien was geslagen. Naast me in het busje zat een totaal verwarde man die eveneens in de handboeien was geslagen. Ik hoorde mannen tegen elkaar praten over ‘seks op het perron’ en ‘een hoertje’ en wist dat ze het over ons hadden. Ik hoorde de beide portieren van de auto open gaan en zak agenten aan weerszijden instappen. De auto reed door de Rotterdamse nacht naar het politiebureau en ik genoot weer van iedere seconde. Ik begon te lachen en keek naar buiten. Ik zag hoe de stad in hoog tempo aan me voorbij trok. Ik zag het weerkaatsen van het blauwe licht op het dak tegen de gebouwen. Op het politiebureau is proces verbaal opgemaakt. Met een boete van 400 gulden (dit speel eind jaren negentig) mochten we beiden naar huis. Wat een nacht..!

Ondanks de boete zijn we elkaar blijven opzoeken. Zo sloop ik midden in de nacht mijn bed uit, nam de laatste trein vanuit Haarlem naar Rotterdam, had seks met hem en nam de trein weer terug. Ik sloop dan net op tijd mijn bed in om te voorkomen dat mijn toenmalige vriend ook maar iets van mijn afwezigheid had gemerkt.

Steeds als ik voor de een draaiende camera seks heb dan bekruipt me dat gevoel van die nacht op het perron. Ik ontwikkel mijn orgasmen beter en kom beter klaar. Dus toen het perron werd verruild voor een comfortabel echt bed moest daar een compensatie voor komen. Die compensatie bestond uit twaalf draaiende camera’s rond het bed waar we seks hadden.

Erotisch verhaal: Boswachtershuisje (longread)

Als je zo tegen de vijftig loopt dan heb je het gevoel dat je weer twintig wilt zijn. Het leven gaat zo verschrikkelijk snel dat je eigenlijk weer terug wil naar de tijd dat alles nog nieuw voor je was. De tijd dat alles wat op je af kwam even tijd nodig had om te verwerken. Nieuwe plaatsen ontdekken. De wereld ligt nog helemaal open. Alles is nog mogelijk. Je hebt de meest wilde ideeën over wat je met je leven wilt gaat doen. Iedere dag opnieuw schiet de adrenaline door je lichaam bij de gedachten wat je over tien jaar hebt willen bereiken.

Maar vaak loopt het allemaal niet zo. Eenmaal in de veertig merk je dat de wereld er heel anders uit ziet en dat veel van de ambities die je had zijn vervaagd of opgelost. Je merkt dat het leven er snel is gegaan en dat je niet veel tijd meer hebt om de door jou gestelde doelen te bereiken. Omdat je beseft dat het leven zo snel gaat verlang je weer terug naar twintig jaar geleden, toen het leven nog mooi, jong en onbezonnen was. Je gaat weer naar oude televisieseries kijken om dat gevoel van vroeger weer terug te krijgen. Niet omdat die televisieseries zo goed waren, maar omdat je er als kind, puber of twintiger altijd naar keek. Je ziet de haardracht van toen, de kleding en de technologie die ze destijds gebruikten. Je denkt aan misstappen die je in het leven hebt gemaakt, verkeerde beslissingen die je hebt genomen of vrienden en kennissen die je inmiddels niet meer spreekt. Je glimlacht en je denkt terug aan die tijd, toen voor jou het leven nog veilig was. Soms heb ik het idee dat hij van daaruit tevreden op zijn dochter neerkijkt.

Ik kijk videofilms uit die tijd terug en zie hoe mijn thuisstad Haarlem door de jaren heen een metamorfose heeft doorgemaakt. Ik zie mijn vader door het beeld dartelen en denk aan hem, terwijl ik even naar de hemel kijk. Sinds een paar jaar is hij niet meer onder ons. Ik hoor hem lachen met die typische lach die iedereen – ook mij – aan het lachen krijgt. Ik hoor de nuchterheid in zijn stem, maar denk vooral aan hoe hij met vrijwel iedereen over vrijwel elk onderwerp kon meepraten. Mijn vader las erg veel boeken, kranten en tijdschriften. In de krant interesseerden vooral achtergrondverhalen hem. Het nieuws achter het nieuws. Ik hef mijn glas naar de hemel en hoop dat hij het goed heeft daarboven. Alhoewel ik weet dat daarboven geen boven is. Er is een hemel, atmosfeer en stratosfeer. Daarna is er de ruimte. Sterren en planeten waarvan bij veruit de meeste wij als mensheid het bestaat niet eens weten, ook al turen we al decennialang met de meest geavanceerde telescopen naar de eindeloze ruimte.

Ik heb een actief seksleven. Maar ik zorg goed voor mezelf en neem verschillende maatregelen om geen enge ziektes op te lopen. Ik denk dat ik al vroeg door had dat het leven zo kort kon zijn. Noem het een vooruitziende blik. Noem het ook een soort opwinding wanneer ik tijdens de seks die ik met de verschillende mannen had filmcamera’s liet meelopen. Soms wisten de mannen dat. Maar nog vaker wisten de mannen dat niet. Met een knop naast het bed kon ik 12 filmcamera’s inschakelen, die vervolgens de seks die ik bedreef haarfijn, in haarscherp beeldkwaliteit en tot in detail vast legden. Niets is aan het toeval overgelaten. Zelfs het gezicht van de man in kwestie was duidelijk herkenbaar en zichtbaar. Misschien is het beroepsdeformatie om alles maar op te nemen. Maar na iets meer dan twintig jaar al die seks te hebben opgenomen ben ik er eigenlijk wel blij mee.

Tussen al die mannen waarmee ik door de jaren heen is er maar één man die nog altijd bij me terugkeert en mij steunt. Als ik geen carrière in de Verenigde Staten had willen maken dan waren we nu getrouwd geweest. Maar  op mijn 28ste kreeg ik een aanbieding uit Hollywood die ik niet kon weigeren. Hij – ruim twintig jaar ouder dan ik – weigerde met me mee te gaan omdat hij zijn bedrijf in Nederland had en dus leek onze relatie voorbij. Toch bleven we elkaar bellen en schrijven, en later videobellen. Hoewel ik ook met andere mannen sliep had ik eigenlijk geen behoefte aan een andere man. Ik wilde met hem verder.

Steeds als wij samen kwamen dan hadden we intense seks. Niet even een vluggertje, maar seks die soms een hele nacht kon duren. Omdat we wisten dat we elkaar daarna lange tijd niet meer zouden zien maakten we er een hele show van. Alleen al het uitkleden was veel méér dan heel snel de kleding uittrekken zodat we op bed konden gaan liggen en binnen tien á twintig minuten tot ons hoogtepunt komen. Onze eigen seksshow bestond uit het langzaam en erotisch ontdoen van onze  kleding. Eenmaal naakt kusten en streelden we elkaar alsof we elkaar lang niet hadden gezien. Wat niet helemaal waar was, want sinds het videobellen via internet is uitgevonden spreken we elkaar vrijwel iedere zaterdagavond (zaterdagmiddag voor mij) en dan zit ik over het algemeen naakt voor de camera. De opnames daarvan heb ik ook nog. Eigenlijk vanaf het begin dat we elkaar leerden kennen – ik was vierentwintig, bijna vijfentwintig – lieten we de camera’s mee snorren terwijl we de liefde bedreven en knuffelden zonder kleren aan (wat ben ik nog steeds jaloers op de vrouw van vijfentwintig die daar seks heeft, terwijl ik dat zelf ben). ’s Morgens, ’s middags of ’s avonds en zelfs ’s nachts: steeds als we seks hadden dan lieten we twaalf of dertien camera’s meelopen. Soms hadden we seks in zijn huis in Den Haag, in Nederland. Soms hadden we seks in mijn huis; eerst in Haarlem in Nederland, later in een dorpje vlakbij Los Angeles, in de VS. Filmcamera’s legden elk detail in haarscherp beeld vast. Die beelden hebben we allebei bewaard. De beelden die ik heb gemaakt staan op een serie van (inmiddels) honderd DVD’s en hij heeft er ongeveer net zoveel. We bewaken de DVD’s met ons leven en alles wat we hebben. Ze liggen opgeslagen o peen plaats waar geen hacker of crimineel erbij kan. De beelden zijn ons dierbaar.

Zo dierbaar dat we vorig jaar besloten hebben om er een samenvatting van te maken. Een levensverhaal van ons seksleven. Onze eigen seksbiografie. We zijn begonnen met het categoriseren van alle beelden die we hebben naar datum, daarna naar dagdeel (’s morgens, ’s middags of ’s avonds of ’s nachts) en seksstandje. We maken stukken film van ongeveer vijf á tien minuten met shots vanuit alle camerastanden. Inmiddels zitten we bij iedere montage naakt achter de montagetafel omdat we soms beelden willen hebben die niet in ons rijke archief zit. Naast de beelden van de seks die ik met hem had/heb, heb ik ook de beelden ingebracht van seks die ik met andere mannen heb gehad. Daarnaast heb ik vorig jaar (2019) de plaats achter de camera verruild voor een plaats vóór de camera en heb een aantal rollen op me genomen waarin ik diverse seksscènes had. Alles bij elkaar levert nog eens enkele tientallen DVD’s vol met ruw (dat wil zeggen ongemonteerd) filmmateriaal op. Tel ik de DVD’s met de videogesprekken daarbij op dan kom ik op een veelvoud van die honderd DVD’s. Maar omdat ik daarop geen seks heb worden die DVD’s niet gebruikt in onze eigen erotische speelfilm. Wanneer we shots nodig hebben die niet in het rijke archief zit dan bedrijven we terplekke seks om die beelden alsnog te krijgen. Zo zitten er erg weinig beeldmateriaal bij van zijn penetratie in mijn kutje; zowel in het hondjesstandje als in de missionarishouding. Ieder standje die we nodig hebben maar niet in ons rijke beeldarchief zit, wordt opnieuw geschoten. We nemen het standje door, plaatsen de camera’s in de juiste positie en gaan dan vrijen totdat één van ons – of liefst allebei – klaarkomt. Die beelden monteren we later in de film tussen bestaande beelden.

De beelden worden afgewisseld met een naakte dansende ik, die door het beeld danst. Soms een shot van voren genomen; soms van opzij. Je ziet dan ons twee vrijen terwijl ik door het beeld huppel. Ook hebben we de andere mannen waarmee ik seks heb gehad, maar die daar ongetwijfeld niets van wisten digitaal weggesneden. Het gaat immers om de seks met mij en mijn blote lichaam, afgewisseld met beelden van zijn blote lichaam zodat de kijker zal denken dat het steeds dezelfde man is waarmee ik seks heb. Om meer sfeer te creëren hebben we – weliswaar digitaal – kaarsjes rondom het bed geplaatst. Dit bracht ons op het idee om een DVD te bestellen met daarop een haardvuur. Die bleek ook bij de lokale supermarkt te liggen, samen met een DVD met daarop een brandende kaars. Vijf dollar per DVD en je kunt anderhalf uur gaan kijken naar een brandend haardvuur of een brandende kaars. Het is maar hoe je je tijd wilt besteden. Ook deze beelden hebben we in ons seksuele levensverhaal gemonteerd om een romantische sfeer te creëren. Alles zou worden afgemaakt met romantische muziek en ingesproken romantische gedichten, die we via de voice over aan elkaar zouden voorlezen. Ondertussen zie je daar gewoon een jonge vrouw van halverwege de twintig, begin dertig seks hebben met een kerel die ruim twintig haar ouder is. Want sinds we met het monteren zin begonnen hebben we een tijdsspanne van vanaf 1998 – toen we elkaar voor het eerst leerden kennen, en direct al voor draaiende camera’s seks hadden – tot en met ruwweg 2005 op twee DVD’s gemonteerd. Één DVD is dan ongeveer 90 minuten film. Één film is een aaneenschakeling van stukjes film van vijf á tien minuten. De uiteindelijke film wordt digitaal bewerkt zodat er HD of 4K beeld ontstaat. Beeld dat voldoet aan de eisen van de moderne weergave. Zo krijg je geen beelden met 240 beeldlijnen, afgewisseld met HD beeldmateriaal, dat 1080 beeldlijnen heeft. Nu heeft alles 4K beeldlijnen. Het kost te computer gigantisch veel rekenkracht, want alle beelden moeten in dezelfde weergave komen en moeten ook nog eens in kleur, contrast en helderheid worden bijgesteld. Het kan best een paar weken duren voordat een moderne computer dat allemaal heeft rechtgetrokken. Maar wanneer dat is rechtgetrokken dan ziet het resultaat er naar volle tevredenheid uit. Pas na bewerking door de computer worden de erotische muziek en de erotische gedichten toegevoegd. Wanneer we de gedichten hebben ingesproken dan wordt er een soort echo aan het effect toegevoegd, om het geheel allemaal nóg romantischer te maken. Bij het zien van al die erotiek kregen we zelf weer zin in seks met elkaar, want wéér nieuw beeldmateriaal oplevert.

Maar onderweg van de supermarkt naar huis bedachten we ons dat we eigenlijk helemaal geen beelden in ons rijke archief hebben waarbij we seks bedreven voor een haardvuur. Daar moest maar eens verandering in komen vonden we beiden. Zo iets doen we wel vaker; dan realiseren we ons dat we bepaalde beelden nog niet hebben dus dan maken we die. Zo hebben we ook al eens seks gehad in de openlucht, onder een helblauwe hemel en een schitterend zonnetje. Hiervoor zijn we naar de Grand Canyon en naar het Joshua Tree National Park gereden, hebben een geschikt plekje opgezocht, camera’s opgesteld, uitgekleed en seks bedreven. Die beelden komen ook nog in ons seksuele levensverhaal, in de DVD’s die de tijdsspanne met daarin 2018 verslaan. Maar we willen nog méér opnames maken van seks onder een helblauwe hemel op andere locaties. Eenmaal thuis kroop ik achter de computer om op het internet een huis te zoeken met een openhaard waar we snel terecht konden. Hij moest binnen enkele dagen weer terug naar Nederland en dus was er niet heel veel tijd om een geschikte locatie te vinden. Maar ik vond hem toch: een boswachtershuisje op flink wat uren rijden van Los Angeles, in de staat Washington tegen de Canadese grens aan. Het was de enige plaats die aan al onze eisen voldeed en waar we op zo korte termijn terecht konden. Een huurauto hadden we al. Dus we vertelden de meiden dat we een paar dagen weg zouden gaan en vertrokken met een flink arsenaal filmcamera’s.

De eigenaar van het buisje ontving ons hartelijk en was blij dat er eindelijk weer eens huurders in zijn huisje kwamen. Al was het maar voor twee dagen. Hij leidde ons rond en vertelde over de indrukwekkende omgeving en liet zien hoe de krakkemikkige badkamer werkte. Voedsel moest goed worden opgeborgen voor beren, want die zaten er in deze omgeving nogal wat. Hij wees op een kluisje even buiten het huisje waar voedsel in kon worden opgeslagen en waarvan hij beweerde dat een beer er nooit bij zou kunnen. De rondleiding door het relatief kleine huisje duurde erg lang, waardoor de tijd dat we konden filmen steeds korter werd. Toch wilden we niet te gehaast lijken omdat de eigenaar – een oude, dikke bebaarde man – dan misschien lont zou ruiken. Dus borgen we het meegebrachte voedsel op in het kluisje en lieten hem zijn gang gaan met de uitleg. Mijn enige vraag was of we de openhaard konden gebruiken omdat hier nou eenmaal geen centrale verwarming was. De man knikte instemmend: Natuurlijk mochten we de openhaar gebruiken maar ook hier weer oppassen voor beren, die mogelijk op het licht zouden kunnen afkomen. We mochten ook geen hout gebruiken uit het bos, want de president had dit gebied tot beschermd gebied verklaard. De vorige president dan, niet de mafketel die nu in het Witte Huis zat. Toen er echt niets meer uit te leggen was liep de man terug naar de pick up truck en gaf mijn vriend een geweer om de beren mee af te schrikken. Mijn vriend nam het wapen aan maar vertelde dat hij eigenlijk tegen het gebruik van wapens is. De oudere man knikte instemmend en zei dat hij dat ook was, tot het moment dat er een immense beer tegenover hem stond. Hij had het beest met enkele schoten in de lucht kunnen verjagen. Hij wilde ook geen beren doden.

Daarna stapte hij in zijn pick up truck en reed weg. We keken nog even of hij echt was verdwenen, waarna we naar binnen liepen en het pistool in de woonkamer naast de openhaard stalden. Daarna keken we elkaar aan en wisten we niet hoe snel we uit de kleren moesten. Het haardvuur werd opgestookt met hout en aanmaakblokjes uit de supermarkt. Ondertussen haalde ik de camera’s uit de auto en installeerde de apparatuur op strategische plekken, alsof ik een Hollywoodfilm moest opnemen. Ik controleerde de belichting en het testte het geluid. Onderweg hier naartoe hadden we op basis van de foto’s die op het internet stonden al een beetje bepaald welke shots en cameraposities we zouden nemen. Op basis daarvan hadden we tijdens de autorit ook al bepaald wanneer welke standjes zouden worden gefilmd en hoe dat in beeld zou worden gebracht. Terwijl het haardvuur zich ontwikkelde verplaatsten we het meubilair uit de woonkamer naar de keuken en toen die vol stond, naar buiten. Daarna werd het tijd om al het vuil en stof  van ons lichaam te wassen. We moesten er schoon en goed verzorgd uit zien op beeld. In het krakkemikkige badkamertje wierp hij ijskoud water over mij heen en ik kon mijn lichaam wassen, waarna hij hetzelfde bij hem deed. De avond was inmiddels ingevallen en de tijd begon te dringen. Dus aan de slag.

We hadden seks, een paar minuten pauze en daarna weer seks met andere cameraposities. Daarna weer en daarna weer. Onderweg hier naartoe hadden we besloten wanneer we welk standje zouden filmen en hoelang die mocht duren. Vaak was het krijsen, hijgen en puffen geacteerd. Diverse malen kwam hij in me klaar, waarna er weer een pauze werd ingelast. We dronken wat en praatten over wat we zojuist hadden gefilmd. We bekeken de beelden en vertelden elkaar hoe we verbeteringen konden aanbrengen. Hij wilde meer beelden van mijn borsten en ik wilde beter beeld van zijn penis in mijn kutje. Ik wilde zijn billen wat beter in beeld hebben en hij wilde wat meer dansende tieten in beeld als ik in het hondjesstandje zat. Van hem mocht het pijpen wat langer duren en op mijn beurt vond ik dat hij mijn kutje wat langer en intenser mocht likken. De close-up beelden van mijn kutje moesten worden verbeterd en de belichting worden bijgesteld. Vooral als hij mijn kutje in de missionarishouding penetreerde dan was dat nauwelijks te zien. Ook vonden we beiden dat de houten vloer nogal hard kraakte. Het leek net alsof we er ieder moment doorheen konden zakken. Toch was het wel lekker om me te laten nemen op een krakende houten vloer. Ik kwam niet altijd klaar en deed dan alsof ik klaarkwam. Omdat er weinig tijd tussen de seks zat kon hij niet elke keer opnieuw een stijve krijgen. Maar dat viel voor de kijker allemaal straks toch niet op. Tijdens mijn werk had ik gezien hoe actrices geloofwaardig deden om klaar te komen, terwijl er een laken om hun lichaam heen gedrapeerd was en de mannelijke tegenspeler bovenop dat laken lag. Van enige penetratie kon geen sprake zijn; dan kon een blind paard zien. Zo preuts is Hollywood tegenwoordig. Maar het leverde prachtige beelden op waar de regisseur uiteindelijk zijn of haar goedkeurig aan gaf. Dat acteren had ik vannacht maar overgenomen. Het ging er ook niet om of ik klaarkwam, maar dat de kijker zag dat daar een vrouw klaarkwam. Ook al kwam ze niet echt klaar.

We gingen door meer filmen totdat het echt niet meer kon. De zon was inmiddels alweer opgekomen en nachtelijke opnames zouden niet meer geloofwaardig zijn. We besloten te gaan slapen en te wachten tot het weer donker werd om verder te gaan met opnames. Zo konden we ook wat energie tanken en kon zijn lichaam weer even op adem komen om zijn penis weer stijf te laten worden. Omdat er toch niemand in de buurt was bleven we naakt. Wel hielden we de omgeving een beetje in de gaten om te kijken of er pottenkijkers of beren in de buurt waren. Toen dat niet zo was en de avond weer was ingevallen, werd het haardvuur weer opgestookt en konden we weer verder met het opnemen van onze seksscène. Ik installeerde nieuwe accu’s en lege geheugenkaartjes in de camera’s. Voor de zoveelste keer. Er waren vannacht al heel wat geheugenkaartjes volgeschoten.
Als de Hollywoodfilms van tegenwoordig niet zó preuts waren geweest dan had onze seksscène er moeiteloos ingepast. De beelden zagen er erg professioneel en scherp uit. Alsof een heuse filmploeg ons had vergezeld. Niets was minder waar: We waren twee dagen alleen geweest om deze indrukwekkend romantische beelden zelf te schieten. Geen pottenkijkers. Zelfs de eigenaar was niet even teruggekomen om te kijken wat wij uitspookten. We hadden de beelden in alle rust kunnen maken, evalueren en verbeteringen kunnen aanbrengen.

We wel langs was geweest was een beer, die het onbreekbare kluisje had opengebroken en het voedsel eruit gehaald. We gaven het wapen terug aan de eigenaar en bedankten hem dat we dit weekeinde in deze prachtige omgeving hadden kunnen doorbrengen.

Al vergingen we wel bijna van de honger…