Erotisch verhaal:"KUNSTMATIGE INTELLIGENTIE EN SEKS; HET BESTAAT AL JAREN"

Terwijl acteurs en schrijvers in Hollywood ruzie maken met filmproducenten over het gebruik van kunstmatige intelligentie maakt het koppel Tessa en Paul er al meer dan tien jaar gebruik van. Het stel produceert speelfilms die eigenlijk een anderhalf uur durende seksscène zijn.

Het tweetal leerde elkaar kennen toen hij al tien jaar ondernemer was en zij nog studente aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Zij was zeventien en hij 39 als ze voor de eerste keer seks hebben. Dat voelde van beide kanten zo goed dat ze meer wilden. Een relatie hebben ze wel geprobeerd maar vanwege het leeftijdsverschil zat een relatie er gewoon niet in. Zo af en toe seks met elkaar was veel spannender. Het maakte het verlangen naar elkaar groter. De term ‘seksmaatjes’ was geboren.

Het tweetal experimenteerde veelvuldig met seks voor een draaiende camera en maakte in 2010 uiteindelijk een tweetal erotisch getinte Kerstfilms. De opnames vonden verspreid over 4 jaar plaats in Noorwegen, op IJsland en in de Verenigde Staten. In die twee films is het tweetal gedurende de hele film naakt. Tussen de omgevingsshots door vrijt het tweetal in bed en voor een haardvuur, omringt door kerstsferen. Tussen het vrijen door worden beelden vertoond van een naakt sneeuwballengevecht en een naaktwandeling in de sneeuw. De films bleken een commercieel succes. Nog steeds.

Het succes van deze speelfilms was een Zweedse regisseuse niet ontgaan. Zij nodigde het tweetal uit om seks te hebben op een privévliegveld op het Spaanse eiland Mallorca. Het vliegveld zag eruit en had alle faciliteiten als een echt vliegveld maar kende nauwelijks passagiers, omdat de eigenaar het vliegveld voor zichzelf wilde houden. Een unieke locatie om seks te hebben. Maar waar de Zweedse regisseuse maar één film wilde maken, wilde het tweetal een hele serie speelfilms op de luchthaven maken. Ze spraken af dat de Zweedse regisseuse alle dertien afleveringen zou maken, maar voor haar speelfilm slechts enkele seksscènes zou gebruiken. Het overige materiaal mochten Paul en Tessa gebruiken. Zowel de speelfilm als de speelfilmserie waren een commercieel succes.

Seks op verschillende locaties zou de leidraad in hun bestaan worden. Alleen hadden ze niet altijd de tijd om daadwerkelijk naar die locaties toe te reizen. Dus besloten Tessa en Paul een studio te bouwen. Binnen zouden alleen maar groene schermen hangen, en computerapparatuur die de omgeving waarin ze seks zouden hebben kunnen nabootsen. Zo kon de computer op basis van miljoenen foto’s beschikbaar op het internet in luttele seconden een hotelkamer, de binnenkant van een passagiersvliegtuig of een natuurgebied nabouwen. Die locatie kon worden geprojecteerd op de groene schermen om hen heen zodat de kijker dacht dat het tweetal daar daadwerkelijk was, terwijl de omgeving waarin ze zich bevonden nergens ter wereld bestond. Van de Australische woestenij, een eeuwenoude molen in Nederland via een luxueus chalet hoog in de Zwitserse Alpen tot aan een hagelwit strand in de Caraïben; De hotelkamer, het cruiseschip, treincoupé, een vliegtuig en het leegstaande autodealers waarin ze seks hadden waren allemaal nep. Tijdens de seks op klaarlichte dag in een Frans dorpje hebben de twee weliswaar echte seks, maar zijn het steegje waarin het tweetal intense seks heeft en de markt verderop door de computer nagebootst. Die markt, waar honderden mensen tussen enkele tientallen marktkraampjes wandelen is er nooit geweest en die mensen die daar lopen ook niet. Sterker nog: Die mensen bestaan helemaal niet maar zijn – net als de markt en de omgeving geheel door de computer gecreëerd, inclusief de licht- en geluidseffecten. Het dorpje bestaat niet, het marktpleintje ook niet en zelfs de marktkooplui bestaan niet. Toch ziet het geheel er levensecht uit alsof het wel degelijk bestaat. Dat er iets niet helemaal klopt kan de kijker eigenlijk alleen maar opmaken omdat sommige mannen en vrouwen wel erg schaars gekleed zijn, of soms helemaal naakt rond lopen zonder dat iemand daar iets van zegt. Ook lijk het steegje waar het tweetal intense seks heeft zich op een steenworp afstand van de drukken markt te bevinden terwijl ook daar niets van wordt gezegd door de bezoekers.

Om het nóg verwarrender te maken worden beelden die door de computer zijn gecreëerd gemixt met beelden die echt op die locatie zijn opgenomen. Het tweetal maakt uitvoering beelden van de omgeving waarin het graag seks zou willen hebben, om dat vervolgens aan de computer te tonen. Doormiddel van de omgevingsshots leert de computer ook in welke omgeving het tweetal seks zou willen hebben. Zo kan de computer niet alleen de achtergrond bewerken maar bijvoorbeeld ook meubilair tussen plaatsen in de ruimte waar het tweetal seks heeft, of, in het geval van de autodealer, auto’s in de ruimte plaatsen. Om het voor de kijker verwarrend te maken of dit nou allemaal echt is maakt het tweetal gebruik van een vliegende camera van grote afstand naar het vrijende tweetal toe vliegt, en om het vrijende tweetal heen – zowel van veraf als van (heel) dichtbij.

Tijdens hun 25 jarig jubileum – het tweetal kende elkaar 25 jaar – bracht het koppel via hun betaalkanaal een liefst 18-delige documentaire uit, waarin ze anekdotes afwisselden met seksscènes. Echter hadden ze geen beelden van hun eerste seksuele escapades. Dus werden die beelden in elkaar gezet door de computer. Zo zien we het tweetal seks hebben in een studentenkamer waarbij Tessa 17 jaar is en hij 39. Ook heeft het tweetal langdurig intense seks midden in de nacht op een perron op het Rotterdam Centraal Station van 2006. Zij is dan 28 jaar en hij vijftig. Dit perron inclusief gereedstaande treinen is door de computer nagebootst en op de groene schermen geprojecteerd. Tijdens de seks zijn de motoren van de treinen te horen en het ogenschijnlijk drukke verkeer aan het Weena, het plein waaraan het Centraal Station ligt. Wanneer de camera vanuit andere perrons naar het perron vliegt waar het tweetal seks heeft blijkt dat er op die andere perrons wel degelijk mensen aanwezig zijn. Maar die mensen zeggen niets van het naakte tweetal.

Om commerciële redenen heeft het tweetal in hun speelfilms een heel andere leeftijd dan in het echte leven. Vaak spelen ze dertigers. Maar voor de seks in de studentenkamer heeft de computer de dan 42-jarige Tessa op beeld 17 jaar jong gemaakt en Paul 39; de leeftijd die het tweetal tijdens hun ontmoeting daadwerkelijk had. Voor de seks op het Centraal Station is zij 28 gemaakt en hij 50. De computer heeft ze niet alleen jonger gemaakt, maar ze zien er ook nog eens beter uit dan in het echt. Hun huid heeft een gezonde bruine kleur, zijn penis is groter, dikker en langer dan in het echt en zijn billen zijn groter en ronder dan in het werkelijke leven. Zijn buik is strakker en armen gespierder. Ook bij haar zijn digitale aanpassingen gemaakt: Zo zijn haar borsten groter en elastischer, is haar buik mooi plat en zijn haar billen ronder en voller. Wanneer zij een meisje van 17 speelt zijn haar borsten iets kleiner (wel vol), ovaler en lopen spitser naar voren af. Zoals nog niet volgroeide meisjesborsten horen te zijn. Alle lichaamsbeharing – behalve de haren op het hoofd en de wenkbrauwen – is voor zover aanwezig digitaal weggeschoren. Ook dragen hun digitale evenknieën dure juwelen zoals een peperduur horloge om hun pols, een 24-karaats gouden kettinkje om hun nek met daaraan met diamantjes beklede de letters “TP” (Tessa en Paul) en draagt zij een (op het zicht) dure armband met edelstenen. Maar feitelijk bestaat dat meisje van 17 helemaal niet en heeft het zelfs nooit bestaan. Ook die man die eruit ziet als een superknappe bodybuilder bestaat niet en heeft nooit bestaan. Dat 17-jarige meisje is gecreëerd uit miljoenen foto’s van 17-jarige meisjes over de gehele wereld en die man is eveneens samengesteld uit de miljoenen foto’s van bodybuilders die op het internet beschikbaar zijn.

Als alles kan worden gecreëerd door en computer, waarom dan nog echt vrijen met elkaar? Simpel: Omdat de technologie nog niet zo ver is. De niet van echt te onderscheiden avatars die via een tiental camera’s iedere beweging van het vrijende koppel volgen en in de virtuele wereld overnemen; wat ze ook doen. Alles – elke seconde – en zelfs de omgeving zien er levensecht uit en is niet te onderscheiden van de werkelijkheid. Iedere beweging van ieder lichaamsdeel, iedere emotie. Ieder detail. Alle lichaamsdelen en spieren bewegen in de virtuele wereld zoals het vrijende koppel in het echte leven ook doet. Zelfs niet wanneer de camera door de ruimte en vliegt waar het tweetal seks heeft, of om het tweetal heen vliegt. Zelfs met de lichtinval en de tijd van de dag is rekening gehouden.

Uit de miljoenen romantische muziekstukken die het internet rijk is maakt de computer ook nog eens romantische achtergrondmuziek, die over de beelden heen wordt gespeeld. De muziek duurt zolang de film duurt. De computer maakt zelf een begin en een eind aan de door de computer terplekke zelf gecomponeerde muziekstukken. De computer weet zelfs wanneer de muziek harder en zachter moet klinken wanneer de seks begin, op het hoogtepunt is en wanneer het eindigt.

Het tweetal heeft inmiddels honderden speelfilms opgenomen en het publiek lijkt er nog altijd van te smullen. Commercieel zijn de films nog altijd succesvol: Hun seksuele samenwerking heeft het tweetal inmiddels meer dan een half miljard dollar opgebracht. Ze zijn digitaal onherkenbaar gemaakt en kunnen zich op deze manier makkelijk door het echte leven bewegen zonder herkend of lastiggevallen te worden. Dankzij deze kunstmatige intelligentie kunnen ze hun beroep blijven uitoefenen (hij is directeur van een investeringsmaatschappij met meer dan 100.000 werknemers en zij is filmmaakster) en in hun spaarzame vrije tijd intense seks hebben en met elkaar wegdromen.

Ivy gaat hard

‘Wanneer ik niet slaag voor mijn rechtenstudie, dan kan ik nog altijd pornoactrice worden’, zo meende Lucie Verrijken (geboren 1995, blanke huid, 1,59 meter, kort licht golvend zwart haar, bruine ogen, slank maar stevig gebouwd, cupmaat DD ronde borsten, geen tatoeages, geen piercings) nadat ze voor de zoveelste keer met Paul was klaargekomen. Seks voor de camera voelde niet alleen erg prettig, maar was ook nog eens opwindend. Zeker als je medespeler gewoon goed meedoet. Tientallen camera’s hadden vastgelegd hoe de kleine vrouw Lucie helemaal in zichzelf op ging en haar orgasme ontwikkelde. Hoe haar lichaam langzaam rood werd van de inspanningen en na verloop van tijd begon te transpireren. Die straaltjes vocht die langs haar lichaam naar beneden druppelden hadden eigenlijk wel wat, vond ze zelf. Maar ze lette ook op hem. Ze lette op zijn bewegingen maar vooral op zijn inspanningen. Toen ze zag dat ook bij hem de huid langzaam rood werd en ook hij hing transpireren van de inspanningen zag ze dat het goed was. Vanaf nu kwam ze één keer per maand of één keer per twee maanden bij hem langs om de seks op te nemen. Pas nadat ze was geslaagd voor haar studie rechten en een baan had gevonden konden de films openbaar worden gemaakt, zo sprak ze af. Met zo’n afspraak moet je maar vertrouwen dat je partner zich aan die afspraken houdt. Maar, zo beloofde ze, wanneer hij zich aan die afspraken houdt dan blijft ze seks met hem hebben. Geen andere kerel in haar leven. Alleen hij. En hij mocht doen en laten met haar lichaam wat hij wilde. Elk standje en zolang hij wilde.  Zolang hij haar maar geen pijn deed. Het liefst had ze ook nog wat met SM gedaan. Hem vastbinden en dan bevredigen. Maar zoals ze niet wilde dat hij haar pijn deed, wilde ze ook niet dat ze hem pijn deed. Bovendien was hij niet van de SM.

Zij wel. Sinds dat boek ‘Vijftig Tinten Grijs’ (2012) was zij helemaal verkocht aan SM. Het leek haar heerlijk door een man te worden vastgebonden en dan door hem te worden verkracht. Verkracht wel met de intentie om elkaar op te winden, want echt verkracht worden ging haar ook wel een beetje ver. Ze ging op het internet op zoek naar een man die dat ook met haar zou willen doen maar kwam eigenlijk alleen maar uit bij vage types. Een vriendin van haar, Petra (geboren 1995, blanke huid, 1,65 meter, halflang licht golvend blond haar, blauwe ogen, slank maar stevig gebouwd, cupmaat DD ronde borsten, geen tatoeages, geen piercings), was op bezoek geweest bij een hobbyfotograaf voor een naaktpose. Ze wilde naakt voor de camera staan omdat dat haar enorm opwond. De man had haar niet alleen bevredigd met de lens van haar camera. Want eenmaal opgewonden hadden de twee intense seks. Seks terwijl een tiental camera’s meedraaiden en de seks haarfijn vastlegde. Ze kwam er eens per twee maanden op zaterdag en het beviel haar prima. Soms waren ze een hele dag met elkaar bezig. Van ’s morgens een uur of negen tot ver in de avond. Later kon ze het niet maken, want dan miste ze de laatste trein naar huis. Hij gaf haar echt het gevoel dat zij de baas was over de situatie. Hij deed wat zij wilde, al wilde hij niet aan verwondingen en pijn doen. Zij wilde dat eigenlijk wel, maar nam genoegen met de camera’s om hen heen die de seks gedetailleerd en minutieus vastlegde.

Lucie belde de man en maakte een afspraak. Dat was nog niet makkelijk want hij was zeer wantrouwend richting haar. Maar al na de eerste fotosessie vloog het tweetal elkaar in de armen en had urenlang seks. Seks in de fotostudio. Seks in de aangrenzende fotowinkel. Seks op het dak van het gebouw terwijl beneden op staat mensen aan het winkelen waren. Seks op bed, waar zij hem vroeg om haar vast te binden en haar daarna te verkrachten. De boeien had ze zelf al meegenomen. Hij aarzelde maar deed het toch. Ze had de seks van haar leven. Petra had gelijk. Dit was de ideale oplossing voor de onafhankelijke vrouw.

Na haar rechtenstudie trad ze eerst in dienst bij een advocatenkantoor om het vak van advocaat te leren maar dat werd al snel erg saai. Bovendien was het kantoor er niet zo blij mee dat ze in haar vrije tijd seks had voor een draaiende camera en in enkele van die films zichzelf ook nog eens liet vastketenen op een bed of aan een muur. Geheel volgens afspraak waren de films namelijk na haar rechtenstudie en na haar indiensttreding naar buiten gekomen en circuleerden rond op het internet.  Lucie nam ontslag en trad in dienst bij het bedrijf van de hobbyfotograaf. Daar hadden ze minder moeite met haar privéleven, waarin ze op verschillende locaties regelmatig seks met hem had. Ze kwam er al snel achter waarom: Er waren meerdere vrouwen die het met hem deden en waarvan de seks werd opgenomen.

Het tweetal maakt sinds hun eerste ontmoeting circa 2 speelfilms per jaar. Dat wil zeggen dat ze en keer of tien seks hebben en daarvan monteren ze de mooiste momenten tot twee speelfilms. Speelfilms waarin het tweetal nauwelijks met elkaar praat maar waarin het wel intensief seks heeft met elkaar. Seks waarin de erotiek er vanaf spat en waarin echt wordt gepenetreerd en klaargekomen. In de speelfilms heet ze overigens geen Lucie, maar “Ivy”. De titels van de speelfilms beginnen dan ook steeds met de naam “Ivy”.

Handleiding voor het filmen van een seksscène

Voor het filmen van een seksscène is uiterste concentratie nodig. Het stel dat de seks gaat hebben moet niet alleen het vertrouwen in elkaar hebben, maar zeker ook in de filmploeg. De omgeving moest rust uitstralen en dus niet teveel omgevingsgeluiden. De filmploeg mocht ook niet te uitgebreid zijn. Stonden er tijdens reguliere filmopname misschien wel twintig mensen achter de camera die ieder hun eigen taak hadden; tijdens een seksscène was de filmploeg uitgedund tot slechts enkele belangrijke medewerkers. De rest moest gaan.

Tessa ((44), blanke huid, 1,70 meter, halflang stijl zwart haar, groene ogen, slank maar stevig gebouwd, forse tieten die een beetje uit elkaar staan omdat ze natuurlijk zijn, geen tatoeages, geen piercings) had daarnaast zo haar rituelen. Zo droeg ze tijdens seksscènes ook gewoon haar juwelen:
haar dameshorloge dat hij haar ooit cadeau deed (exemplaar met diamantjes op de wijzerplaat, van ca. 25.000 dollar, en de inscriptie “T/P 1994” op de achterzijde), verlovingsring (waarmee ze wil aantonen dat ze bij Paul hoort) en een gouden kettinkje met daaraan gehangen een gouden hartje met daarop de inscriptie “T/P, 1994” (“Tessa/Paul”, en hun ontmoetingsjaar 1994)). Ze staat erop dat tijdens alle seks-/blootscènes waarin ze speelt haar verlovingsring en gouden kettinkje met het hartje “T/P” tijdens de seks een aantal keren in close-up in beeld worden gebracht. Soms draagt ze ook nog hoge hakschoenen of cowgirl laarzen.

Met het vertrouwen kwam het tussen haar en Paul wel goed. Hoewel niet getrouwd en ook geen dagelijkse relatie, kende het stel elkaar al vijfentwintig jaar. Ze vertrouwden elkaar tijdens deze filmopnames, die onder leiding stonden van Janneke de Bruin, Susanne Perla en Maaike Visser. Ook dat waren vrouwen waarop ze konden vertrouwen, want beiden hadden al vaker meegewerkt aan seksscènes met dit tweetal. Tessa en Paul wisten wat ze aan het drietal hadden. Geen gekke bewegingen met de camera, geen geluiden voorafgaand of tijdens de opnames. Slechts nog aanwijzingen van regisseuse Janneke de Bruin, die zich – net als de andere twee vrouwen – al eerder had laten filmen door zowel Tessa als Paul, terwijl ze seks had met  een andere man. Voor het vertrouwen had het drietal zich nu ook ontkleed en was dus net als het tweetal ook bloot.

Als omgeving was een statige villa in Zuid-Frankrijk uitgekozen. Een van de buitenkant klassiek aandoende, maar van de binnenkant hypermodern aangeklede villa met een immens zwembad in de achtertuin. De villa had twee verdiepingen (begane grond en eerste verdieping) waar het liefst zeven slaapkamers, twee badkamers en vier toiletten telde. Het zwembad had in de lengte en breedte weliswaar Olympische afmetingen, maar was op het diepste punt slechts 1,5 meter. Aan de rand stonden ligbedden en er stond een luxueus ingerichte buitendouche.

Onder begeleiding van krekels en een zachte buitenwind was de seks binnen in de slaapkamer begonnen. De ramen en deuren stonden wagenwijd open. Dat kon omdat de buren enkele honderden meters verderop woonden en daardoor waarschijnlijk toch niet zagen dat zich hier een erotisch tafereel afspeelde. Tessa en Paul benaderden elkaar in alle rust en tederheid, begeleid met erotiek en romance. De seks moest niet alleen echt lijken; de seks was echt. Dus hij had echt een stijve penis, die echt door haar werd gepijpt en wanneer hij haar penetreerde, dan penetreerde hij haar echt. Het tweetal speelde niet alleen dat het opgewonden was; het was ook daadwerkelijk opgewonden. De zon stond hoog aan de hemel en de temperatuur was al snel opgelopen. Het transpiratievocht op hun voorhoofd en de rest van hun lichaam liet zien dat ze echt moeite deden. Er werd met de camera regelmatig op ingezoomd. Net als op haar prachtige volle borsten, zo mooi dansten bij iedere beweging die ze maakte. Haar volle billen en mooie brede heupen. Zijn billen en zijn stijve penis. Op de penetratie werd ingezoomd wanneer het tweetal in het hondjesstandje zat.

Vanwege de intense stilde van de omgeving was de penetratie niet alleen te zien, maar ook te horen. Tessa hield van hard en snelle seks; Paul was meer van het rustig opbouwen van het orgasme. Ze hadden daarom afgesproken de tijd van ongeveer een half uur te verdelen tussen de slow seks van Paul en het lange halen snel thuis van Tessa. De eerste helft van dat half uur was langzaam en romantisch; het tweede deel van het half uur zou wat sneller en erotischer gaan. Hierbij zou ook wat meer worden gekreund en gesteund.

Tessa liet zich helemaal door hem verwennen, maar bleef controle en de leiding over de situatie houden. Ze hield hem goed in de gaten en keek af en toe achter zich (hondjesstandje) of tussen haar benen (missionarishouding). Ze liet hem rustig in haar penetreren maar stopte hem wanneer ze het genoeg vond. Ze deed niets tegen haar wil. Belangrijker was dat ze zichtbaar plezier hadden, en dat dit aanstekelijk werkte. De gemaakte beelden waren opwindend en mooi, want beiden maakten er met hun erotische bewegingen en zacht gekreun wel een showtje van. Beiden hadden gevoel voor erotiek. Dat de seks echt was, was te zien aan het seksspel van het tweetal. Ze gaven elkaar de ruimte en lieten elkaar meegaan in elkaars erotische gevoelens. Tussentijds keken ze elkaar even aan en lachten naar elkaar. Het tweetal was goed op elkaar ingespeeld en had een goede chemie. Deze intense seksschow steeg uit boven alle Amerikaanse namaakseks. Hier geen opgepompte namaak tieten, maar echte mooie volle, dansende borsten. Geen tatoeages en piercings en geen seksscène van een twee minuten. Een seksscène moest minimaal tien minuten duren. Toch hielden ze het binnen de grenzen van het fatsoen. Ordinair werd de seks nooit en dat maakte het goed te verteren.

Ook het klaarkomen was echt. Hij kwam als eerste klaar maar wachtte op haar. Dat hadden ze zo afgesproken. Omdat ze al vaker seks hadden gehad met elkaar wist zij precies wanneer hij was klaargekomen. Hij zou zich pas uit haar terugtrekken wanneer ook zij was klaargekomen. Dat gebeurde een paar minuten nadat hij was klaargekomen. Zo goed was het tweetal op elkaar ingespeeld.

Na een goed half uur seksen stond deze seksscène erop. Regisseuse Janneke de Bruin was zeer tevreden met het resultaat.