Erotisch verhaal: Werkloosheidsverzekering

Nu ging het allemaal nog goed met haar. Nu had ze een goede baan, een goed inkomen en een dak boven haar hoofd. Ze had nauwelijks schulden, woonde in een huurhuis waarvan ze de huur iedere maand nog vrij probleemloos kon betalen en zij en haar zoontje hadden iedere dag eten. De 40-jarige Belgische Gènevieve Hummels (blanke huid, 1,68 meter, kort blond haar, blauwe ogen, slank gebouwd maar niet te dun, cupmaat DD borsten, geen tatoeages, geen piercings) was administratief medewerkster bij een levensmiddelengroothandel in een stadje vlakbij Antwerpen. Dat ging op zich goed; ze stond zelfs aan de vooravond van haar 12,5 jarig jubileum bij dit bedrijf.

Gènevieve zat poedelnaakt op de rand van de eettafel in haar woonkamer. Haar lange, slanke benen had ze om de middel van een stevig gebouwde kerel heen geslagen. Een man die ze kende en die ze toestemming had gegeven om haar tussen haar benen te penetreren. Het tweetal hijgde en pufte, zoals het dat de afgelopen tien, vijftien minuten had gedaan. Om elkaar op te warmen voor het orgasme had het tweetal elkaar al die tijd recht in de ogen aangekeken. Dit was het slotstuk voor het klaarkomen. Nog even een laatste stootje en hij kwam in haar klaar. Nog even bleef hij in haar, waarna hij zich langzaam terug trok en een stapje achteruit zette. Hij moest oppassen dat hij niet één van de vijf ‘full HD’ camera’s omver liep, die rondom de eettafel stonden om de zojuist geleverde seksuele prestatie minutieus en tot in de kleinste detail op te nemen.

Gènevieve wist als geen ander dat het gevaar op de loer lag. Ze zag collega’s en vrienden om de vreemdste redenen worden ontslagen. Voornamelijk de oudere werknemers vielen daarna in een groot, zwart gat. Ze waren vaak te oud voor de arbeidsmarkt en werden niet meer aangenomen, of moesten erg lang wachten op een nieuwe betrekking.

De man die haar zojuist had bevredigd deed dit bij meerdere vrouwen. Circa 5 vrouwen bevredigde hij. Ieder weekeinde weer een andere vrouw op een andere locatie. Dan weer in een hotel, dan in de vrije natuur of gewoon op het bed. Steeds weer met camera’s om zich heen. Camera’s die ieder waren geplaatst op een eigen statief, en die de seks haarfijn opnamen. De vrouw bepaalde de locatie en hoeveel filmpjes er die dagen werden opgenomen. Hij had één eis: Hij bedreef alleen maar slow seks.

De beelden van haar seksuele daden bewaakte Gènevieve met haar leven. De DVD’s werden achter slot en grendel stofvrij opgeborgen. Diverse vrouwen waren Gènevieve al voor gegaan. Ze hadden tientallen korte filmpjes opgenomen en bewaard. Toen het noodlot van werkloosheid toesloeg waren deze vrouwen soms al tien jaar of verder. De korte- en middellange filmpjes die soms tien jaar (of langer) geleden waren opgenomen, belandden na de daad op DVD, omdat na al die jaren de beeldkwaliteit van een DVD niet verloren ging, en de beelden nog goed leesbaar waren voor vrijwel iedere personal computer. De beelden werden vervolgens aan elkaar gemonteerd tot een film op speelfilmlengte (circa 90 minuten) en gedigitaliseerd, waarna ze achter een betaalmuur op diverse grote pornowebsites geplaatst. Wie de film wilde zien, moest daarvoor tussen de 4 en 6 US Dollar betalen. Een bedrag waarvan de maakster van het filmpje ongeveer 60% ontving. Bij meer dan honderd miljoen bezoekers per maand zou ruwweg de helft daarvan geld over hebben om  te betalen voor films.  

Plaatsing van haar seksfilm achter een betaalmuur waren haar garantie dat ze straks op latere leeftijd nog steeds een inkomen had, mocht ze worden ontslagen en geen inkomen meer hebben.

Deze seks was dus haar werkloosheidsverzekering.

Erotisch verhaal: Aarbeving op Rotterdam Centraal Station

Toen we elkaar leerden kennen had ik nog een vriend en hij was nog getrouwd. Maar de eerste keer dat wij seks hadden was een moment om nooit meet te vergeten. Het was perron 11 op Rotterdam Centraal, waar we op de trein naar Amsterdam (die rijdt via Heemstede en Haarlem) stonden te wachten. Ik zag de trein aankomen en bedacht dat ik eigenlijk seks met hem wilde. Het was laat op de avond en eigenlijk had ik deze trein moeten hebben om überhaupt nog in Haarlem te geraken maar ik wilde dat hij me verscheurde. Dus terwijl de trein het station binnen rolde draaide ik me om en pakte hem vol op zijn mond. Hij schrok even maar deed na wat tegenstribbelen mee. We kusten gedurende de tijd dat de trein vaart minderde en afremde. We kusten terwijl de deuren open gingen en de passagiers uitstapten. We kusten terwijl de trein stilstond en wachtte tot dat de nieuwe passagiers waren ingestapt. We kusten bij het eerste fluitsignaal. We kusten bij het tweede fluitsignaal. We kusten bij het derde en laatste fluitsignaal. Tijdens het tongen duwde ik hem naar het dichtst bij zijnde bankje, bijna aan het einde van het perron. Ik duwde hem op het bankje en trok mijn leren jasje uit. Terwijl de trein zich in beweging zette en de passagiers in de coupé met ene verbaasde blik naar ons keken trok ik mijn truitje uit en maakte mijn beha los. Met een verbaasde blik keek hij haar mijn tieten. Ik nam plaats in zijn schoot en zette het tongen verder. De trein rolde het station uit waarna de rust op het anders zo drukke station weder keerde. Ik pakte hem weer op zijn mond en drukte hem tegen me aan. Een intense tongzoen volgde. Tussendoor riep ik heb op mijn tieten te pakken en ermee te spelen. Tijdens het zoenen hield ik de omgeving in de gaten. Ik genoot van iedere seconde dat ik daar topless bovenop hem zat. Ik genoot van de wetenschap dat om ons heen tientallen, misschien wel honderden beveiligingscamera’s hingen die ons nauwlettend in de gaten konden houden. Geen idee of dat ook zo was.

Ik stond op, trok mijn broek omlaag en mijn slipje. Ik trok zijn broek omlaag en zijn onderbroek uit en zag dat hij een immense stijve had. Nog vóór hij iets kon zeggen klom ik weer bovenop hem, liet zijn pik in mijn kutje verdwijnen en tongzoende verder. Met mijn onderlichaam maakte in een wippende beweging, zodat zijn pik in mijn kutje bewoog. Ik lachte naar hem en fluisterde zachtjes naar hem dat ik op het punt stond klaar te komen. Een nog altijd verbaasde hij liet het allemaal gebeiren maar hij kreeg ook geen kans om ook maar iets aan deze opgewonden vrouw te doen. Het bewegen van mijn onderlichaam ging steeds langzamer omdat ik daadwerkelijk op het punt stond klaar te komen. Ik voelde de spanning van het kunnen worden ontdekt. Ik voelde zijn hartkloppingen. Ik voelde ook de adrenaline door mijn lichaam gieren. Ik zag de lichtjes in de wolkenkrabbers om het station heen. Ik wist dat we door beveiligingscamera’s in de gaten werden gehouden en dat alles wond me zo enorm op. Het idee alleen al dat hier binnen een paar minuten een groepje beveiligers kon staan die ons zouden kunnen vastpakken, arresteren en in de cel gooien, waarna we er met een vette boete vanaf zouden komen maakte mijn lichaam van binnen warm. Dat gecombineerd met zijn stijve pik in mijn kutje die op het punt stond te schieten was een ervaring die ik nog nooit eerder mee had gemaakt. Hij fluisterde dat hij op het punt stond in mij klaar te komen en ik lachte hem toe. Ik zei dat hij dat maar moest doen. Ik was klaar om zijn zaadjes te ontvangen. Hij greep me beet en kwam helemaal ik me klaar. Het duurde wel even voordat de spanning van zijn lichaam was en hij weer terug zakte op het steenkoude ijzeren bankje. Ik liet het maar gebeuren, dat klaarkomen. Ik had mijn hoogtepunt een paar seconden daarvóór al gehad. Tijdens mijn ontlading had ik hem vastgepakt en hem al het werk laten doen. Ik krijste het uit van plezier. Mijn schreeuw klonk zo hard door de verlaten stationshal dat het leek alsof ik in nood was. De aarde leek te schudden. Het station leek om me heen als een kaartenhuis in elkaar te storten. De grond schudde als de zwaarste aardbeving ooit door de mens waargenomen. Het leek er ook op dat ik mensen hoorde schreeuwen, op zoek naar een veilig heenkomen.

Niet alleen hoorde ik de paniek; ik leek ook wat te voelen. Ik voelde de wereld om me heen draaien en het beeld werd vaag. Mijn lichaam werd slap en vermoeid en ik voelde mezelf tegen de grond aan worden gedrukt. Ik voelde de koude tegelvloer tegen mijn lichaam en iemand bedekte me met een stuk textiel. Mensen schreeuwden, mensen raakten ik paniek en ik keek om me heen om proberen waar te nemen wat er gebeurde. Ik was nog volledig in een roes maar leek daar langzaam uit te ontwaken. Ik hoorde rinkelende kettingen en voelde hoe ik hardhandig werd beetgenomen. Ik voelde me zweven laag over de grond en hoorde sirenes van een politieauto. Een deur open en een deur dicht. Het immer draaiende blauwe licht deed me ontwaken uit mijn roes.

Ik keek om me heen en zag dat ik in een politieauto was beland. Ik zag hoe ik inmiddels weer was aangekleed en voelde dat ik in de handboeien was geslagen. Naast me in het busje zat een totaal verwarde man die eveneens in de handboeien was geslagen. Ik hoorde mannen tegen elkaar praten over ‘seks op het perron’ en ‘een hoertje’ en wist dat ze het over ons hadden. Ik hoorde de beide portieren van de auto open gaan en zak agenten aan weerszijden instappen. De auto reed door de Rotterdamse nacht naar het politiebureau en ik genoot weer van iedere seconde. Ik begon te lachen en keek naar buiten. Ik zag hoe de stad in hoog tempo aan me voorbij trok. Ik zag het weerkaatsen van het blauwe licht op het dak tegen de gebouwen. Op het politiebureau is proces verbaal opgemaakt. Met een boete van 400 gulden (dit speel eind jaren negentig) mochten we beiden naar huis. Wat een nacht..!

Ondanks de boete zijn we elkaar blijven opzoeken. Zo sloop ik midden in de nacht mijn bed uit, nam de laatste trein vanuit Haarlem naar Rotterdam, had seks met hem en nam de trein weer terug. Ik sloop dan net op tijd mijn bed in om te voorkomen dat mijn toenmalige vriend ook maar iets van mijn afwezigheid had gemerkt.

Steeds als ik voor de een draaiende camera seks heb dan bekruipt me dat gevoel van die nacht op het perron. Ik ontwikkel mijn orgasmen beter en kom beter klaar. Dus toen het perron werd verruild voor een comfortabel echt bed moest daar een compensatie voor komen. Die compensatie bestond uit twaalf draaiende camera’s rond het bed waar we seks hadden.

Prikkelzinnen 3/2018: "Wat op ieders wensenlijstje zou moeten staan"

    Leunend tegen de tweezits cabriolet met mijn armen over elkaar gevouwen staarde ik de verte in. Ik keek over een prairieachtig landschap. Grote zandvlaktes met daartussen immense rotsformaties. Sommige rotsformatie snel geschat honderd meter recht omhoog. Een enkele struik probeerde zich op die dorre vlakte te nestelen. Maar het was duidelijk dat het zijn voorgangers niet was gelukt. Net als in die klassieke Westernfilms liet prairiegras zich over de vlaktes meenemen door de wind. In mijn achterhoofd speelden de klassiekers van Ennio Morricone. Het beeld dat ik vóór me zag was precies hetzelfde als in de spaghettiwesterns uit de jaren zestig. Afgezien van het geluid dat de wind met zich meebracht heerste hier een indrukwekkende stilte. Sinds ik hier stond had ik nog geen voorbijganger gezien of gehoord. Niet eens in de verte. De snelweg die als een lange tong over de prairie lag zag eruit alsof hij nog nooit was gebruikt. Daar aan de horizon leek het erop alsof de aarde inderdaad een platte schijf was. Alsof de aarde inderdaad plat was en daar ergens ophield. Alsof je daarná van de schijf af zou vallen in het grote zwarte niets, begeleid door de duivelse hitte van de zondvloed.
    Alles wat ik verder nog in dit adembenemende prairielandschap zag was de achterkant van een poedelnaakte vrouw langs de kant van de weg. Een slanke vrouw, met prachtige volle billen. Een vrouw van midden veertig, met halflang stijl zwart haar stond langs de kant van de weg alsof ze wachtte op een lift. Felle zonnestralen beschenen haar oogverblindend mooie lichaam. Haar schaduw was zo nog erotischer dan zij zelf. Een vrouw met rondingen zo vol en zo mooi dat mijn honger naar seks met haar maar niet wilde stillen. Ik wenste dat ze daar eeuwig bleef staan. Tegelijkertijd wilde ik haar vastpakken om iedere millimeter van haar lichaam te kussen. Het was een onweerstaanbaar mooie vrouw. Ik kwam superlatieven te kort om haar te omschrijven. Twaalf jaar waren we nu samen maar ik kon nog steeds geen woorden vinden om haar samen te vatten. Als ze zich naar me toe draaide en sensueel mijn kant op wandelde kon ik niets meer en niets minder doen dan genieten. Iedere dag nog genoot ik van de aanblik. Iedere dag nog dankte ik ieder opperwezen die er bestond dat ik met haar samen mocht zijn. Onbewust deed ik iedere een schietgebedje dat ik bevoorrecht was om haar te zien lopen. Wat een vrouw!
Ik zette mijn zonnebril af om de sierlijke bewegingen te bestuderen waarmee Susanne met zwoele pasjes zich voortbewoog. Haar hakschoenen en de zonnebril op haar hoofd waren alles wat ze droeg. Klik klak klik klak, klonk het in deze immense leegte. Platte buik en prachtige volle tieten. Niet te groot. Groot genoeg om te dansen bij iedere stap die ze zette. Haar geschoren vagina was helemaal klaar om mijn penis te verzwelgen. Waarom had ik toch het gevoel dat haar vagina mij uitdaagde? Alsof haar vagina me streng toesprak. Misschien lachte haar vagina mij wel uit.
    Toen Susanne bij me stond vroeg ik haar of ze het zeker wist. Het was hier nogal droog, dor en saai. Zonder verder nadenken wees ze naar een steile helling. Een berg rood gekleurde rotsen zoals die er zoveel hier en daar verspreid in dit landschap lagen. Susanne vond dat de rotsen die ze aanwees de vorm van een schildpad hadden. Een andere stapel rotsen had de vorm van een jezuïetenkruis. Vol bewondering zei ze dat deze rotsen miljoenen jaren oud waren en door corrosie niet alleen rode kleur hadden aangenomen, maar ook nog een opmerkelijke vorm. Die van een vogel of een beer. Op zich had ze daar ook wel een punt. De rotsformaties in dit vijftig vierkante kilometer grote nationale park waren wereldberoemd vanwege hun opmerkelijke vormen. Op zich konden deskundigen makkelijk uitleggen hoe die rode kleur was ontstaan – corrosie –. Maar niemand kon verklaren hoe die opmerkelijke vormen waren ontstaan. Indianenstammen hadden deze grond daarom heilig verklaard. Opmerkelijk want veel Indianen konden in die tijd nog nooit een schildpad hebben gezien, laat staan dat ze wisten wie Jezus Christus was. Vooral die laatste kennis kwam pas eeuwen later, toen de Europeanen hier voet aan land zetten.
    Was dit dan de plek waar het moest gebeuren? Zo ongeveer iedere plek waar we tijdens deze reis waren geweest had Susanne magisch gevonden en heilig verklaard.  Ze gaf toe dat het strand aan de Baai van San Francisco een prachtig uitzicht had. De seks langs dat riviertje op die wijnboerderij was ook wel leuk. Maar op die plaatsen was haar lichaam ook niet aangeslagen. Nu was dat wel gebeurd. Hier vertelde haar lichaam dat wel. Ze meende dat de het gevoel had dat de wind haar wilde oppakken en meenemen naar een magische plek. Ze wist al precies waar die plek was: Daar, op die heuvel. Ik draaide me om en keek een stenen rotsheuvel op. De heuvel liep niet echt kaarsrecht omhoog dus was prima te belopen. Na een kleine honderd meter begon wel een steile helling die alleen ervaren klimmers zouden kunnen bedwingen. Dus dat werd ‘m niet. Maar een meter of vijftig naar rechts was een gat in de rots, dat eruit zag als een ring. Een soort boog. Een brug over water dat er niet lag. Bovenop die boog vermaakte een groepje vogels zich met elkaar van de rand af pesten. Terwijl ik de rots bestudeerde dook Susanne in de auto om er een mandje en  een koffertje uit te halen. Ik keek haar aan en kon mijn ogen wederom niet van haar lichaam houden. Zoals ze er nu bij stond, zo voorover gebogen met haar benen gespreid… zo had ik haar direct willen nemen. Alsof ze mijn gedachten kon lezen waarschuwde ze me en commandeerde dat ik mijn kleding moest uittrekken. Ik twijfelde. Kon ze met die schoenen die helling wel op klimmen? Had dit project kans van slagen? Ze was immers midden veertig. Ik moest me maar geen zorgen maken. Ik moest me uitkleden. En wel nu. Ze wilde haar huwelijksreis niet door mij laten verpesten.
    Poedelnaakt wandelden we dus de rotsheuvel op. Ik met een mandje in mijn handen; Susanne met een koffertje. Eenmaal boven zetten we de spullen op de grond en genoten van het uitzicht. We lieten de zon en de wind spelen met ons lichaam. Niet alleen was het uitzicht hier adembenemend mooi; tegen de lichtshow die Moeder Natuur ons gaf was geen andere voorstelling opgewassen. Ik sloeg mijn armen om haar lichaam en kuste haar in haar nek. Ze voelde zich op haar gemak. Omdat ik achter haar stond kon ik haar gezicht niet zien. Maar het was te merken toen ik haar hartslag voelde. Het was de manier waarop ze in mijn armen lag. Het was ze manier waarop ze mijn onderarmen en handen streelde. De manier waarop ze zweeg. De manier waarop ze met zichzelf liet spelen. Het was waarop ze zich helemaal aan mij overgaf. Ondertussen voelde ik mijn penis stijf worden. Ze draaide haar gezicht naar me toe en glimlachte.
    Ze wist het zeker: Ze wilde hier genomen worden. Dit uitzicht. Deze indrukwekkende plek. De magie van de indianenstammen die hier eeuwenlang over de vlakten hebben gezworven, voordat blanke mensen hun leven wreed kwamen verstoren. Hier wilde Susanne de liefde bedrijven. De hele nacht als het moest. Hier wilde ze dat haar kindje werd verwekt, zodat het de magie van deze vlaktes levenslang met zich zou meedragen.
    Uit het mandje werd vervolgens een kleed gepakt en over de vlakke ondergrond gespreid. Maarliefst vier filmcamera’s werden op hun statief geplaatst en geïnstalleerd. Daarna was het vrijen, vrijen en nog eens vrijen. Zoals Susanne wenste hadden we op deze rots, in deze vlakte intense seks. We vreeën en kusten elkaar. We speelden met elkaars lichaam dat het een lust voor het oog was. Geen standje bleef bespaard. Al behoorden het hondjesstandje en de missionarishouding tot onze favorieten. Nadat ik in haar was klaargekomen werd een pauze ingelast zodat mijn lichaam zich weer kon opladen. Ondertussen dronken we water of frisdrank, of aten een broodje. Ook gebruikten we de pauze om nieuwe geheugenkaartjes in de filmcamera’s te plaatsen als dat nodig was. De volle geheugenkaartjes werden gemarkeerd. Na het vervangen van de eerste set geheugenkaartjes passeerde de eerste vrachtwagens en een paar personenauto’s. Geen van deze voertuigen stopte om te zien waar de passagiers van die lichtblauwe cabriolet waren gebleven. Zelfs toen de zon onder ging vreeën Susanne en ik alsof dit de laatste dag van ons leven was. Alsof we elkaar hierna nooit meer zouden zien. Het geschal over de vlakte kwam niet van prairiehonden, maar van een orgasme ontwikkelende Susanne. Het vereiste energie, kracht en uithoudingsvermogen. Daarom hielden we elkaar tussen de bedrijven door aan de praat. Voorafgaand aan deze ‘road trip’ hadden we hierop geoefend. Met condoom want ze wilde per se tijdens deze reis worden bevrucht. Ze had de reis ook zo gepland dat ze vlak ná haar maandelijkse periode bevrucht werd. Volgens diverse medische sites vergrootte dat de kans op zwangerschap. Susanne geloofde dat het kindje speciale magische krachten mee zou krijgen als het op deze plaats zou worden verwekt. Dus moedigde ze me aan niet in slaap te sukkelen. Niet nu. Kom op , doorgaan! Volhouden!
    De zon had plaatsgemaakt voor een heldere sterrenhemel maar Susanne en ik wisten van geen ophouden. We vreeën door tot de zon weer op kwam en pas toen vonden we het beiden wel genoeg geweest. Uit het zwarte koffertje kwamen twee gekoelde champagneglazen en een flesje overheerlijke eveneens goed gekoelde champagne. Susanne schonk de glazen vol terwijl ik naar haar rug en prachtige volle billen bleef staren. Ik kon het niet laten haar lichaam te kussen. Iets waar ze hoorbaar van genoot.
    Susanne reikte me een glas champagne. Na een toost op de hopelijk goede afloop van ons samenzijn dronken we het gouden vocht op. Lepeltje aan lepeltje vielen we hevig vermoeid op het deken in elkaars armen. Nog één keer kwam ik in haar klaar voordat ik mijn ogen sloot, met mijn armen om haar middel geslagen. Het glas champagne viel uit mijn handen en rolde de rots af. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik glasgerinkel heb gehoord. Maar het zal wel.
    Seks in de openlucht onder een intens blauwe hemel met alle soorten kleuren blauw je je kon voorstellen. Vrijen onder een heldere sterrenhemel zou verplichte therapie moeten zijn voor stelletjes met relatieproblemen. Vrijen op ongewone plekken als deze is spannender en daarom fijner dan op de slaapkamer. Deze ervaring zou eigenlijk op ieders wensenlijst moeten staan.

Op 21 juli 2018 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'een erotische road trip in dagboekvorm' bracht me terug naar mijn adembenemend mooie reis door het middenwesten van de Verenigde Staten in 2009. Deze opdracht bracht me terug naar het uitzicht van het Arches and Canyonlands National Park. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 21 juli ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

Afraid to be naked

Foto: Tumblr.com

Een paar weken geleden werd ik gewezen op de Discovery serie "Naked and Afraid", waar moderne mensen een wedstrijdje van de sterkste aangaan met Moeder Natuur. Zoals oermens ook eeuwenlang moest opboksen tegen de elementen van de natuur. In de serie doen ze dat na. Twee mensen (een man en een vrouw) van verschillend karakter worden door de producers uit het moderne Westerse leven gehaald en in de wilde natuur gedropt. Ze moeten binnen een bepaalde termijn een traject afleggen en ondertussen zien te overleven met eten, drinken, warmte en een bed. Dat bouwen en verbouwen ze natuurlijk allemaal zelf, want ze mogen slechts één voorwerp meenemen uit de moderne tijd. Dat voorwerp moeten ze gebruiken tijdens hun overlevingstocht. Na een korte kennismaking worden ze losgelaten op verschillende plekken: een stel moet bijvoorbeeld overleven in de jungle, een ander stel op een onbewoond eiland en een volgend stel in de ruige woestenij. Ze worden vergezeld door een cameraman en een geluidstechnicus, maar die mogen alleen ingrijpen in noodsituaties. Na verloop van tijd wordt het gezelschap uitgebreid, maar de groep blijft bestaan uit een gelijk aantal mannen en vrouwen. De mannen en vrouwen zijn volslagen onbekenden voor elkaar en... ze zijn naakt. Poedelnaakt. Helemaal naakt. De oermens droeg immers ook geen Levi Straus spijkerbroeken, Frank Rijkaard ondergoed, modieuze avondjurken of Gucci schoenen.

Het is een interessant gegeven: een man en een vrouw moeten naakt zien te overleven op een onbewoond tropisch eiland, in de keiharde jungle of in de meedogenloze woestenij. Interessante televisie. Het idee dat acteurs en actrices naakt zijn trekt kijkers. Veel kijkers. Vooral als de naakte mensen op zich doodgewone mensen zijn, zoals je die je iedere dag op straat tegen zou kunnen komen. Geen Hollywood sterren die hun lichaam elk jaar zes keer laten verbouwen of bijna niets eten omdat ze anders te vet denken te worden en een vet lichaam levert nou eenmaal geen 20 miljoen dollar per film op.

Maar helaas... Het blijft wel Amerikaanse televisie. Daar kijkt een strenge waakhond mee en die toetst de beelden aan de wet. Aan de wet van de streng religieuze belangengroepen zoals de katholieke kerk, want die hebben bepaald dat een naakt lichaam aanstootgevend is. Twee blote borsten en een penis in beeld en de streng religieuze waakhond bepaalt al dat de serie naar de hele late avond moet worden verplaatst of helemaal niet mag worden uitgezonden. Dat zou een strop zijn voor de producenten, want die zijn gebaat bij zoveel mogelijk kijkers want dat levert adverteerders en dus veel geld op. Kleine kinderen zouden wel eens kunnen schrikken van die naakte mensen, bepalen de religieuze belangengroepen... euh... bepaalt natuurlijk de televisiewaakhond in de VS. Religie speelt nog altijd een belangrijke rol in de Amerikaanse maatschappij. Kijkers die naar de serie kijken om daar een paar naakte mensen door het beeld te zien hobbelen komen dus bedrogen uit: De acteurs zijn weliswaar naakt, maar voor de kijker hebben ze alles nog gewoon aan. Een groot deel van het naakte lichaam is namelijk wazig gemaakt. Vooral de geslachtsdelen. Er is niks te zien! Een commentaarstem roept wel dat de acteurs naakt zijn, maar alleen aan de billen is dat zichtbaar.

De titel 'Naked and Afraid' is dus volkomen misplaatst en dient per direct te worden vervangen door 'Afraid to be naked'. Als je naakte mensen in beeld brengt, breng ze dan ook echt naakt in beeld. Verschuil je niet achter mogelijke protesten van religieuze belangengroepen. Als je aan een dergelijk project begint, dan weet je waaraan je begint en dan weet je ook waarom mensen kijken: ze willen naakte mensen zien. Billen, borsten, vagina's en een penis. Dus dan moet je een naakt lichaam gewoon in vol ornaat in beeld brengen. Helemaal naakt. Gewoon poedelnaakt, zoals naakt is bedoeld. Niet vervagen of delen wazig maken. Als je als producent niet wilt dat mensen afhaken dan breng je alles in beeld en dan laat je niets van dat naakte lichaam wazig. Scheelt ook weer kijkers en dus adverteerders en dus reclame inkomsten.

U leest het al: de auteur van Hotel vol Verlangens is een warm pleitbezorger voor het naakte lichaam. Maar diezelfde auteur houdt zijn hart vast voor de naakte datingshow van Reinout Oerlemans en de de naakte Lingo Show van Lucille Werner. Allebei later dit jaar op de Nederlandse televisie te bewonderen. Naakt scoort en dus zullen de kijkers aan de buis gekluisterd zitten. "Nu gaan we lekker naakte mensen kijken!", denken de kijkers. "Dat wordt scoren!", denkt Reinout Oerlemans. Maar mensen die zich nu al verheugen op de blote borsten van Lucille Werner zullen bedrogen uitkomen. Ook de kandidaten zullen tegenvallen. Zowel bij de show van Oerlemans als die van Werner. Iemand die een leuk lichaam heeft om naar te kijken gaat dat niet in vol ornaat op de Nederlandse televisie tonen, dus zal zich ook niet gaan opgeven voor die show. Maar ook bij deze shows zullen waarschijnlijk de geslachtsdelen angstvallig onder een wazig beeld worden verborgen, want Lingo staat geprogrammeerd op de vooravond en dan zijn de kleine kinderen nog op. Naakt is immers aanstootgevend voor kleine kinderen, vinden ook religieuze belangengroepen in Nederland... euh, de televisiewaakhond in Nederland natuurlijk. Diezelfde religieuze belangengroepen hebben er dan weer geen enkele moeite mee als die kleine kinderen de meest wrede videospelletjes mogen spelen op hun spelcomputer, waarin ze iedere drie seconden op de meest wrede manieren en met de meest geavanceerde wapens hun tegenstander mogen neermaaien. Maar twee blote borsten en een penis moeten worden vervaagd van de nog immer streng religieuze televisiewetten. Ook in Nederland. Het is overigens nooit wetenschappelijk bewezen dat kinderen trauma's kunnen overhouden na het zien van een naakt lichaam. Dat is bijgeloof. Waar zouden kleine kinderen zou eerder een trauma aan overhouden: aan het doodschieten van een mens of het kijken naar een paar mooie blote borsten?

Maar ja... wie durft er buiten die gebaande paden te lopen..?

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.