Posts tonen met het label buiten de gebaande paden lopen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label buiten de gebaande paden lopen. Alle posts tonen

maandag 27 april 2020

Erotisch verhaal: Elevator Bitch

Mens, wat kan die kerel kussen, zeg! Voor mijn gevoel staat we hier nu al uren elkaars tong op te vreten alsof het een niet te versmaden steak met pepersaus is. Hij vreet me bijna op zo lijkt het.  Ik moet happen naar adem om niet achter te blijven. Maar dat lukt me nog net. Maar er is niets in mij dat dit erg vindt. Ik sta met mijn rug tegen de muur, een beetje onderuit gezakt met mijn benen een paar centimeter uit elkaar gespreid. Mijn hand heeft inmiddels zijn hand naar mijn kutje begeleid om die te strelen en met zijn vinger te penetreren. Ik wil genieten van het moment dus ik laat hem met mijn lippen spelen, terwijl ik zijn pik aftrek en doorga met deze intens erotische tongzoen. Omdat ik me moet concentreren op het tongzoenen gaat het aftrekken naar langzaam en bovendien is zijn pik ook niet heel lang. Maar ik verlang zó naar méér..!
“Je kust beter dan mijn vriend…”,kan ik er nog net uitbrengen.
“Misschien moeten we dit dan vaker doen…”,hijgt hij er tussendoor.
“Je zult in mijn geen tegenstander vinden..!”
Had ik hem verteld dat ik een vriend had? Weet ik zelf nog wet dat ik een vriend heb die in geen enkel opzicht op deze kerel lijkt? Het tongen gaat verder. Ik vind het geweldig hoe hij met mijn kutje speelt. Hij kust me in mijn nek en op mijn borsten. Ik gooi mijn hoofd naar achteren en kijk naar het plafond. Daar zie ik saai licht tussen plafonnières. Ik voel hoe hij aan mijn tepels likt en mijn tieten wil opvreten. Ik voel hoe hij mijn buik kust en daarna aan mijn kutje begint te likken. Ik spreid mijn benen iets verder uit elkaar om hem de volledig toestemming te geven om mijn kutje te bevredigen. Mijn linker voet zet ik een richel die tegen de wand ie gemonteerd. Normaliter zouden passagiers zich hieraan moeten vastklampen maar nu staat er één van mijn groene pumps op, met mijn voet erin. In deze kleine ruimte wordt gepuft en gehijgd. Iedere beweging klinkt als een mokerslag. Alles wat we doen is verdiepingen lager misschien wel te horen. Maar het genot waarmee hij mijn kutje opvreet kan niet tippen aan het moment waarop we wellicht betrapt zullen gaan worden.
“Vind je dit lekker?”,vraagt hij nog.
“Ja!”,gil ik bijna van opwinding. “Ik wil dat je verder gaat!”
“Als jij me dadelijk pijpt…”
“Afgesproken. Maar ga door!!”
Ik voel de ondergrond onder ons verdwijnen. Ik hoor het zachte zoemen van een motortje ergens boven die plafonnières. Ik voel de zachte wind van de airco over mijn lichaam glijden. Ik  voel me zweven in deze benauwde ruimte. Ik voel dat ik naar adem moet happen. Alsof ik meters diep onder water ben en geen schijn van kans heb  op tijd de oppervlakte te bereiken. Toch bevalt dit benauwde me wel. Het likken over mijn kutje voelt geweldig. Dat hij een beetje ruw met me omgaat beschouw ik als onderdeel van het spel. Toch is het niet zo ruw dat ik hier verwondingen aan ga overhouden. Ook niet als hij me omdraait, me met mijn gezicht tegen de want drukt en me van achteren in mijn kutje penetreert. Hij tolt me. Hij speelt met me. Hij maakt me helemaal gek met zijn plotselinge manoeuvres. Ik hoor het ketsen van twee huiden op elkaar. Ik hoor het hijgen in een kleine ruimte. Ik voel zijn handen op mijn heupen. Ik voel zijn pik in mijn kutje bewegen. Ik voel zijn warme adem in mijn nek. Ik voel hoe hij dieper in mijn kutje wil penetreren maar dat op één of andere manier niet gaat.
“Neuk ik ook beter dan jouw vriend..?!”,vraagt hij ondertussen.
“Zeker weten”,kreun ik. “Ik wil dat je in me klaarkomt… Kom in mij…! Snel, want we hebben niet zo lang meer.”
Hij legt zijn handen op mijn schouders en drukt me naar beneden. Alsof hij mij in zich wil hebben. Maar ik denk dat het hem eerder gaat dat hij met zijn pik niet dieper in mijn kutje kan komen. Het ketsen gaat steeds langzamer. Zowel het geluid als het gevoel van zijn huid tegen de mijne. Nog even speelt hij met mijn tieten. Daarna slaakt hij een kreun en blijft een paar seconden stil staan. Terwijl hij in mij klaarkomt streel ik hem over zijn lichaam voor zover dat mogelijk is. Het spuiten in mijn kutje duurt blijkbaar even maar ik heb de tijd. Laat maar lekker spuiten. Laat zijn lichaam maar even ontspannen. Ik voel dat hij zich terugtrekt en draai me weer naar hem toe. Nog even een tongzoen en zijn pik aftrekken. Zijn pik is nat en nog altijd stijf. Ik ben nog niet klaargekomen, maar we kijken elkaar wel tevreden aan.
“Ik heb intens genoten van deze seks”, complimenteer ik hem. “Volgende keer weer?”
“Laat het niet te lang duren”,antwoordt hij. “Als je vriend dat goed vindt…”
We horen een belletje. Geschrokken kijken we om. Achter hem gaan deuren open e we staren in een grote, lege kantoorruimte. Alle bureaus zijn leeg. De lampen zijn gedoofd. Haastig rapen we onze kleding bijeen en stappen de lift uit. Wat een ervaring.

Een betere elevator pitch komt er nooit meer…

zondag 24 februari 2019

Erotisch verhaal: Lara

Lara

Mijn moeder heeft echt een topgozer getroffen. Een man met een gouden hart. Zoals deze man lopen er niet veel rond op de wereld. Mannen die niet zeuren, maar er gewoon de schouders onder zetten en overal een uitweg proberen te vinden. Sommigen zouden dat als negatief ervaren, maar mijn moeder en ik zullen dat aders uitleggen. Ik in ieder geval.

Mijn moeder ontmoette hem tijdens een bedrijfsfeestje. Haar werkgever had een feestje georganiseerd om nieuwe klanten te werven. Zo gaat dat in de wereld van het grote geld. Maar in de plaats van klant te worden bij de werkgever van mijn moeder werd mijn moeder zijn aanbidster. Ze begonnen een affaire die liefst drie jaar (1.000 dagen) duurde voordat het bekend werd. Ik was de enige die vanaf het begin wist van die affaire. Als mijn biologische vader voor zijn werk vaak een paar dagen op zakenreis ging, dan ging mijn moeder naar haar nieuwe vriend toe. Soms sprak mijn moeder na werktijd met hem af in een hotel om met hem seks te hebben.  Vooral de spanning dat we op een dag zouden worden ontdekt door mijn vader deed mijn hart soms sneller kloppen als ik de nieuwe vriend van mijn moeder weer zag.

Als mijn moeder weer bij hem thuis was dan was ze vaak naakt. Dat wilde hij graag, zo vertelde ze me toen ik vroeg waarom. Ze voelde zich vrijer en daarom zag ze het ook als statement: Weg uit de gevangenis van mijn biologische vader, in de vrije wereld die haar nieuwe vriend moest voorstellen. Omdat ze regelmatig bloot was thuis, was de stap naar seks niet zo groot. Ze hadden dan ook veel en vaak seks. ’s Morgens als ze wakker werden. ’s Avonds voordat ze naar bed gingen. Soms ook tussendoor. Ik keek vaak toe zonder dat ze ervan wisten. Leunend tegen de deurpost maakte ik met mijn telefoon opnames van hun seksspel. Niet om mijn moeder daarmee te chanteren, maar omdat het er gewoon erg mooi uit zag. Het zag er teder uit en ze namen de tijd voor elkaar. Ze deden echt moeite voor elkaar. Dit was gewoon een verliefd stel die alles voor elkaar deed. Het duurde soms wel uren voordat ze ermee ophielden maar het verveelde nooit. Toen hij merkte dat ik stiekem opnames maakte werd hij niet eens boos. Sterker nog:  Onder de voorwaarde dat ik mijn moeder niet in gevaar bracht mocht ik erbij zijn. Ik kreeg een heuse videocamera in mijn handen gedrukt en mocht zoveel en zo vaak filmen als ik wilde. Na afloop kregen zij een kopie en ik behield het origineel.

Ik werd zwanger van een man die veel op hem leek, maar uiteindelijk lang niet zo hoffelijk en vriendelijk bleek als de gentleman die mijn moeder had getroffen. De  biologische vader gaf plotseling niet thuis. Maar de nieuwe vriend ven mijn moeder en  mijn moeder vingen me op en zorgden ervoor dat mijn huidige dochtertje Jessica met open armen in deze wereld werd ontvangen. De affaire die mijn moeder had was inmiddels naar buiten en mijn moeder werd door mijn biologische vader op straat gezet. De nieuwe vriend met wie ze al die tijd een affaire had gehad ving ons op. We mochten tijdelijk in zijn huis wonen, bij hem en zijn vriendin. Dat tijdelijk werd permanent en ze trouwden. Mijn moeder werd twee keer zwanger van hem en nu heb ik er twee stiefzusjes bij.

Sinds mijn zwangerschap heb ik geen echte relatie meer gehad. Hier en daar wat jongens en mannen. Allen deinsden terug toen ze merkten dat ik al een kind had. Eerst was ik daar boos en verdrietig om. Maar sinds een paar jaar gaat het weer wat beter met me. Ik heb mijn studie afgerond, ik heb een leuke baan, mijn dochtertje is kerngezond en groeit als kool. Ze gaat naar school en wordt geweldig opgevangen door mijn moeder, stiefvader en stiefzusjes. De meisjes spelen met elkaar en doen net alsof ze dezelfde ouders hebben. Het is vertederend om te zien.

Hij heeft ons door een moeilijke periode geholpen en zeurde nooit over geld. Hij corrigeerde me als ik te ver dreigde te gaan en stimuleerde me als ik het even niet meer zag zitten. Daarvoor wil ik hem danken. Ik kan hem alleen maar danken op dezelfde manier als mijn moeder. Het is een blijk van dank maar het is ook enorm opwindend als we seks hebben. Op mijn verjaardag (23 februari)  gaan we als familie altijd eten in een restaurant van mijn keuze. Die familie is inmiddels behoorlijk uitgedijt met zijn kinderen, zijn vriendin (die nog altijd bij hem is), mijn moeder, ik en mijn dochtertje.  Na het eten gat de rest naar huis, maar hij en ik gaan naar een nabijgelegen hotel. Daar mag hij met mijn lichaam spelen zolang en zo vaak als hij nodig vindt. Al duurt het de hele nacht. Al duurt het twee nachten. Al duurt het een week.

donderdag 1 november 2018

Verslag NFN Volleybalweekend


Soms moet je iets nieuws proberen in je leven. Omdat je iets nieuws wil ontdekken of omdat je uit de sleur van alledag wil vertrekken. Even anders dan anders. Uit de dagelijkse sleur. Niet achter de karavaan aan. Naakt lopen is lekker. Naakt bivakkeren voelt bevrijdend en ook wel een beetje opwindend. Dus zou de deelname aan de NFN Volleybalweekeinde dus ook bevrijdend moeten voelen. NFN leden komen samen om een naturistencamping om een weekeinde samen naakt te sporten, is de opzet.

Het is een druk bezet weekeinde, want de parkeerplaats is al snel vol. Het is de bedoeling dat alleen teams meedoen. Individuele NFN leden kunnen meedoen met een door de organisatie samengesteld team. Maar veel deelnemers melden zich te elfder ure af.

Het spel is verdeeld in sets van twee keer tien minuten. Na een set moet er gewisseld worden van kant. Er zijn drie velden en er is niet voor alle deelnemers plaats, dus enkele teams hebben een korte pauze tussen twee spelen door. Er doen drie teams mee aan een spel: twee op het veld en één levert de scheidsrechter en de persoon die de score bijhoudt. Verder is het de bal over het net rossen en hopen dat hij aan de andere kant op de grond valt. Voor elke gewonnen set zijn er punten te verdelen.

De naam suggereert dat het een dag lang van negen uur ’s morgens tot een uurtje of vier ‘s middags naakt sporten is. Maar wie dat denkt komt bedrogen uit. Veruit de meeste spelers/-sters zijn gewoon gekleed.

Stereotiepen worden hier wel bevestigd. Waar je ook kijkt: op het naaktstrand, de vrije natuur of een gezamenlijke activiteit als deze: Naakt gaan is over het algemeen een aangelegenheid voor mannen. Het is gissen in het donker waarom vrouwen over het algemeen niet bloot gaan. Toch is dat wel vreemd. Op deze nudistencamping bevindt zich een groep mensen die het naakt zijn tot een soort heiligdom heeft verheven. In de loop van de dag gingen er wel een paar vrouwen uit de kleren. Maar niet tijdens het sporten. Wie voornamelijk naakt gaat is man en vooral de leeftijd van vijftig gepasseerd, heeft een welvaartsbuik(je) of zit over het algemeen onder de oorringen, tatoeages en/of piercings. Of dat storend of juist heel mooi is, is een kwestie van persoonlijke smaak

Heftige reacties
Naar aanleiding van bovenstaand verslag braken er heftige reacties los op sociale media. Een aantal mannen voelde zich aangesproken door de zin dat het vooral mannen van boven de vijftig waren die naakt gingen. Veel vrouwen vonden de tekst vrouwonvriendelijk. Aangeboden excuses werden door de boze NFN leden niet geaccepteerd, omdat deze excuses ‘te algemeen’ waren. Drie NFN leden bleven de schrijver ook privé achtervolgen met scheldkanonnades en dreigementen. De gedachte dat naturisten/nudisten vredelievende en sociale mensen waren is bij deze ontkracht.

Overigens viel het de schrijver in aanloop naar het NFN Volleybalweekeinde op dat er nergens op het internet een verslag was te vinden over wat er zich precies tijdens zo’n weekeinde afspeelt. Is dit een gesloten wereldje? Zouden er meerdere schrijvers zijn bedreigd?


dinsdag 10 juli 2018

Prikkelzinnen 3/2018: "Wat op ieders wensenlijstje zou moeten staan"

    Leunend tegen de tweezits cabriolet met mijn armen over elkaar gevouwen staarde ik de verte in. Ik keek over een prairieachtig landschap. Grote zandvlaktes met daartussen immense rotsformaties. Sommige rotsformatie snel geschat honderd meter recht omhoog. Een enkele struik probeerde zich op die dorre vlakte te nestelen. Maar het was duidelijk dat het zijn voorgangers niet was gelukt. Net als in die klassieke Westernfilms liet prairiegras zich over de vlaktes meenemen door de wind. In mijn achterhoofd speelden de klassiekers van Ennio Morricone. Het beeld dat ik vóór me zag was precies hetzelfde als in de spaghettiwesterns uit de jaren zestig. Afgezien van het geluid dat de wind met zich meebracht heerste hier een indrukwekkende stilte. Sinds ik hier stond had ik nog geen voorbijganger gezien of gehoord. Niet eens in de verte. De snelweg die als een lange tong over de prairie lag zag eruit alsof hij nog nooit was gebruikt. Daar aan de horizon leek het erop alsof de aarde inderdaad een platte schijf was. Alsof de aarde inderdaad plat was en daar ergens ophield. Alsof je daarná van de schijf af zou vallen in het grote zwarte niets, begeleid door de duivelse hitte van de zondvloed.
    Alles wat ik verder nog in dit adembenemende prairielandschap zag was de achterkant van een poedelnaakte vrouw langs de kant van de weg. Een slanke vrouw, met prachtige volle billen. Een vrouw van midden veertig, met halflang stijl zwart haar stond langs de kant van de weg alsof ze wachtte op een lift. Felle zonnestralen beschenen haar oogverblindend mooie lichaam. Haar schaduw was zo nog erotischer dan zij zelf. Een vrouw met rondingen zo vol en zo mooi dat mijn honger naar seks met haar maar niet wilde stillen. Ik wenste dat ze daar eeuwig bleef staan. Tegelijkertijd wilde ik haar vastpakken om iedere millimeter van haar lichaam te kussen. Het was een onweerstaanbaar mooie vrouw. Ik kwam superlatieven te kort om haar te omschrijven. Twaalf jaar waren we nu samen maar ik kon nog steeds geen woorden vinden om haar samen te vatten. Als ze zich naar me toe draaide en sensueel mijn kant op wandelde kon ik niets meer en niets minder doen dan genieten. Iedere dag nog genoot ik van de aanblik. Iedere dag nog dankte ik ieder opperwezen die er bestond dat ik met haar samen mocht zijn. Onbewust deed ik iedere een schietgebedje dat ik bevoorrecht was om haar te zien lopen. Wat een vrouw!
Ik zette mijn zonnebril af om de sierlijke bewegingen te bestuderen waarmee Susanne met zwoele pasjes zich voortbewoog. Haar hakschoenen en de zonnebril op haar hoofd waren alles wat ze droeg. Klik klak klik klak, klonk het in deze immense leegte. Platte buik en prachtige volle tieten. Niet te groot. Groot genoeg om te dansen bij iedere stap die ze zette. Haar geschoren vagina was helemaal klaar om mijn penis te verzwelgen. Waarom had ik toch het gevoel dat haar vagina mij uitdaagde? Alsof haar vagina me streng toesprak. Misschien lachte haar vagina mij wel uit.
    Toen Susanne bij me stond vroeg ik haar of ze het zeker wist. Het was hier nogal droog, dor en saai. Zonder verder nadenken wees ze naar een steile helling. Een berg rood gekleurde rotsen zoals die er zoveel hier en daar verspreid in dit landschap lagen. Susanne vond dat de rotsen die ze aanwees de vorm van een schildpad hadden. Een andere stapel rotsen had de vorm van een jezuïetenkruis. Vol bewondering zei ze dat deze rotsen miljoenen jaren oud waren en door corrosie niet alleen rode kleur hadden aangenomen, maar ook nog een opmerkelijke vorm. Die van een vogel of een beer. Op zich had ze daar ook wel een punt. De rotsformaties in dit vijftig vierkante kilometer grote nationale park waren wereldberoemd vanwege hun opmerkelijke vormen. Op zich konden deskundigen makkelijk uitleggen hoe die rode kleur was ontstaan – corrosie –. Maar niemand kon verklaren hoe die opmerkelijke vormen waren ontstaan. Indianenstammen hadden deze grond daarom heilig verklaard. Opmerkelijk want veel Indianen konden in die tijd nog nooit een schildpad hebben gezien, laat staan dat ze wisten wie Jezus Christus was. Vooral die laatste kennis kwam pas eeuwen later, toen de Europeanen hier voet aan land zetten.
    Was dit dan de plek waar het moest gebeuren? Zo ongeveer iedere plek waar we tijdens deze reis waren geweest had Susanne magisch gevonden en heilig verklaard.  Ze gaf toe dat het strand aan de Baai van San Francisco een prachtig uitzicht had. De seks langs dat riviertje op die wijnboerderij was ook wel leuk. Maar op die plaatsen was haar lichaam ook niet aangeslagen. Nu was dat wel gebeurd. Hier vertelde haar lichaam dat wel. Ze meende dat de het gevoel had dat de wind haar wilde oppakken en meenemen naar een magische plek. Ze wist al precies waar die plek was: Daar, op die heuvel. Ik draaide me om en keek een stenen rotsheuvel op. De heuvel liep niet echt kaarsrecht omhoog dus was prima te belopen. Na een kleine honderd meter begon wel een steile helling die alleen ervaren klimmers zouden kunnen bedwingen. Dus dat werd ‘m niet. Maar een meter of vijftig naar rechts was een gat in de rots, dat eruit zag als een ring. Een soort boog. Een brug over water dat er niet lag. Bovenop die boog vermaakte een groepje vogels zich met elkaar van de rand af pesten. Terwijl ik de rots bestudeerde dook Susanne in de auto om er een mandje en  een koffertje uit te halen. Ik keek haar aan en kon mijn ogen wederom niet van haar lichaam houden. Zoals ze er nu bij stond, zo voorover gebogen met haar benen gespreid… zo had ik haar direct willen nemen. Alsof ze mijn gedachten kon lezen waarschuwde ze me en commandeerde dat ik mijn kleding moest uittrekken. Ik twijfelde. Kon ze met die schoenen die helling wel op klimmen? Had dit project kans van slagen? Ze was immers midden veertig. Ik moest me maar geen zorgen maken. Ik moest me uitkleden. En wel nu. Ze wilde haar huwelijksreis niet door mij laten verpesten.
    Poedelnaakt wandelden we dus de rotsheuvel op. Ik met een mandje in mijn handen; Susanne met een koffertje. Eenmaal boven zetten we de spullen op de grond en genoten van het uitzicht. We lieten de zon en de wind spelen met ons lichaam. Niet alleen was het uitzicht hier adembenemend mooi; tegen de lichtshow die Moeder Natuur ons gaf was geen andere voorstelling opgewassen. Ik sloeg mijn armen om haar lichaam en kuste haar in haar nek. Ze voelde zich op haar gemak. Omdat ik achter haar stond kon ik haar gezicht niet zien. Maar het was te merken toen ik haar hartslag voelde. Het was de manier waarop ze in mijn armen lag. Het was ze manier waarop ze mijn onderarmen en handen streelde. De manier waarop ze zweeg. De manier waarop ze met zichzelf liet spelen. Het was waarop ze zich helemaal aan mij overgaf. Ondertussen voelde ik mijn penis stijf worden. Ze draaide haar gezicht naar me toe en glimlachte.
    Ze wist het zeker: Ze wilde hier genomen worden. Dit uitzicht. Deze indrukwekkende plek. De magie van de indianenstammen die hier eeuwenlang over de vlakten hebben gezworven, voordat blanke mensen hun leven wreed kwamen verstoren. Hier wilde Susanne de liefde bedrijven. De hele nacht als het moest. Hier wilde ze dat haar kindje werd verwekt, zodat het de magie van deze vlaktes levenslang met zich zou meedragen.
    Uit het mandje werd vervolgens een kleed gepakt en over de vlakke ondergrond gespreid. Maarliefst vier filmcamera’s werden op hun statief geplaatst en geïnstalleerd. Daarna was het vrijen, vrijen en nog eens vrijen. Zoals Susanne wenste hadden we op deze rots, in deze vlakte intense seks. We vreeën en kusten elkaar. We speelden met elkaars lichaam dat het een lust voor het oog was. Geen standje bleef bespaard. Al behoorden het hondjesstandje en de missionarishouding tot onze favorieten. Nadat ik in haar was klaargekomen werd een pauze ingelast zodat mijn lichaam zich weer kon opladen. Ondertussen dronken we water of frisdrank, of aten een broodje. Ook gebruikten we de pauze om nieuwe geheugenkaartjes in de filmcamera’s te plaatsen als dat nodig was. De volle geheugenkaartjes werden gemarkeerd. Na het vervangen van de eerste set geheugenkaartjes passeerde de eerste vrachtwagens en een paar personenauto’s. Geen van deze voertuigen stopte om te zien waar de passagiers van die lichtblauwe cabriolet waren gebleven. Zelfs toen de zon onder ging vreeën Susanne en ik alsof dit de laatste dag van ons leven was. Alsof we elkaar hierna nooit meer zouden zien. Het geschal over de vlakte kwam niet van prairiehonden, maar van een orgasme ontwikkelende Susanne. Het vereiste energie, kracht en uithoudingsvermogen. Daarom hielden we elkaar tussen de bedrijven door aan de praat. Voorafgaand aan deze ‘road trip’ hadden we hierop geoefend. Met condoom want ze wilde per se tijdens deze reis worden bevrucht. Ze had de reis ook zo gepland dat ze vlak ná haar maandelijkse periode bevrucht werd. Volgens diverse medische sites vergrootte dat de kans op zwangerschap. Susanne geloofde dat het kindje speciale magische krachten mee zou krijgen als het op deze plaats zou worden verwekt. Dus moedigde ze me aan niet in slaap te sukkelen. Niet nu. Kom op , doorgaan! Volhouden!
    De zon had plaatsgemaakt voor een heldere sterrenhemel maar Susanne en ik wisten van geen ophouden. We vreeën door tot de zon weer op kwam en pas toen vonden we het beiden wel genoeg geweest. Uit het zwarte koffertje kwamen twee gekoelde champagneglazen en een flesje overheerlijke eveneens goed gekoelde champagne. Susanne schonk de glazen vol terwijl ik naar haar rug en prachtige volle billen bleef staren. Ik kon het niet laten haar lichaam te kussen. Iets waar ze hoorbaar van genoot.
    Susanne reikte me een glas champagne. Na een toost op de hopelijk goede afloop van ons samenzijn dronken we het gouden vocht op. Lepeltje aan lepeltje vielen we hevig vermoeid op het deken in elkaars armen. Nog één keer kwam ik in haar klaar voordat ik mijn ogen sloot, met mijn armen om haar middel geslagen. Het glas champagne viel uit mijn handen en rolde de rots af. Ik kan niet met zekerheid zeggen dat ik glasgerinkel heb gehoord. Maar het zal wel.
    Seks in de openlucht onder een intens blauwe hemel met alle soorten kleuren blauw je je kon voorstellen. Vrijen onder een heldere sterrenhemel zou verplichte therapie moeten zijn voor stelletjes met relatieproblemen. Vrijen op ongewone plekken als deze is spannender en daarom fijner dan op de slaapkamer. Deze ervaring zou eigenlijk op ieders wensenlijst moeten staan.

Op 21 juli 2018 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'een erotische road trip in dagboekvorm' bracht me terug naar mijn adembenemend mooie reis door het middenwesten van de Verenigde Staten in 2009. Deze opdracht bracht me terug naar het uitzicht van het Arches and Canyonlands National Park. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 21 juli ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zondag 24 april 2016

Waarom je op reis uit de kleren zou moeten gaan



Lees hier (je wordt doorgeleid naar onze Facebook pagina)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

donderdag 18 december 2014

Binnen de lijntjes




Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Terwijl dat nou juist de mensen waren die genoten en alles uit het leven haalden. Het maakte de keuze lastiger en het zorgde ervoor dat jonge mensen steeds langer wachten met het zoeken naar een partner. Dit waren de genieters die wisten dat seks met één en de zelfde partner na een tijdje zou gaan vervelen. Zij wisten dat dit op den duur zou leiden tot relatieproblemen. Zij wilden onder geen voorwaarde meewerken aan een leven waarin ze hun agenda moesten trekken om een afspraak te maken wanneer ze met hun eigen partner seks konden hebben. Het hebben van seks met een andere partner verrijkte hun seksleven. Het deed hun verlangen naar elkaar alleen maar groeien. Het was avontuurlijk en je zag ook nog eens iemand anders naakt. Niet alleen dat, je mocht er ook nog eens mee spelen. Je mocht met dat andere naakte lichaam vrijen totdat je klaarkwam, en langer. 

Deze mensen konden seks hebben met een ander zonder dat ze daarop verliefd hoefde te worden. Zonder dat ze zich aan die partner hoefden te binden. Zonder dat ze met hun eigen partner ruzie kregen omdat ze waren vreemdgegaan. Vreemdgaan bestond in hun leven niet eens, omdat ze tegenover hun eigen partner eerlijk over de seks waren. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal. Nog vóór de seks zou aanvangen. Nog vóór ze die andere sekspartner ook maar hadden aangeraakt. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal tijdens een wandeling in het bos. Tijdens het ontbijt of gewoon terloops. Soms sliep die partner ook gewoon tussen hen in, in hetzelfde bed. Soms zat die partner naakt aan de ontbijttafel als één van de andere partners zijn of haar eigen huis binnenstapte. Soms werd er nog volop gevreeën met die sekspartner, terwijl één van de andere partners het huis binnenstapte. Ze wisten immers van elkaar dat er werd gevreeën omdat dat in de huiselijke agenda stond. Daar was niets mis mee. Geen van  beiden had er echt moeite mee. Zolang er maar het eerlijke verhaal werd verteld. Juist om te laten zien dat er niets aan de hand was werd de seks van beide partners opgenomen. Rond het bed stonden soms twee tot wel twaalf camera’s die het verloop van de seks minutieus registreerden. Het hoorde niet alleen bij de afspraken, maar stelde de ander ook gerust.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

vrijdag 22 augustus 2014

Lesje marketing


Foto: Tumblr
Deze week gaat de Nederlandse erotische speelfilm De Overgave in première. Of, liever gezegd: niet in première, want er is geen bioscoop in Nederland te vinden die de film wil vertonen. Daarmee lijkt De Overgave hetzelfde lot te ondergaan als I Love Dries, waarvoor ook geen enkele bioscoopexploitant echt warm liep. De Overgave dreigt commercieel dus een flop te worden. Een ongeloofwaardig plot, slechte acteerprestaties en falende techniek liggen aan de ondergang van de film ten grondslag. De Overgave is gebaseerd op de roman De Overgave van Floor van Renee van Amstel. Het werd bij het uitkomen gepresenteerd als het Nederlandse antwoord op het destijds mateloos populaire Vijftig Tinten Grijs, in de hoop mee te liften op het immense succes van dat boek. 'Als je Vijftig Tinten Grijs leuk vindt, dan vindt je dit ook leuk!',zo meldde de uitgever enthousiast. De stations hingen vol met posters waarop deze opmerking stond. De inzakkende boekenmarkt had inmiddels een gat ontdekt en uitgevers waren daarop massaal ingesprongen: vrouwen van in dertig wier seksleven een beetje in de sleur was geraakt. Zij verslonden Vijftig Tinten Grijs. De hoofdpersoon in De Overgave gaat op zoek naar vrouwen die dat boek verslinden en vraagt zich af waarom ze dat vinden. Kun je het nog volgen? Precies, het is niet meer te volgen. Feit is niet meer te onderscheiden van fictie.

Je product in de markt zetten door het te vergelijken met een succesvollere evenknie is de doodsteek voor ieder product. Het is een zwaktebod omdat je eigenlijk geen argumenten hebt om unieke eigenschappen van je eigen product onder het voetlicht te brengen. Je moet uitblinken een originaliteit. In de plaats van een vergelijking trekken moet je juist laten zien wat je onderscheidt van Vijftig Tinten Grijs, zonder dat product bij de naam te noemen. Het enige Nederlandse antwoord op Vijftig Tinten Grijs is de Nederlandse vertaling van Vijftig Tinten Grijs en geen enkel ander boek.

Daarom heeft HQ/e er ook voor gekozen iedere vergelijking met andere erotische romans uit de weg te gaan. Hotel vol Verlangens is een op zichzelf staand erotisch verhaal dat niets te maken heeft met SM of manieren die je seksleven een beetje uit de sleur halen. HQ/e wil met het werk laten zien dat erotiek niet alleen maar te maken heeft met hardcore seks of SM. Het gaat om durfallen. Het gaat om die mensen die die extra stap durven zetten; buiten de gebaande paden durven gaan. Anders willen zijn dan de massa. De hoofdpersonages in Hotel vol Verlangens zijn halverwege de dertig. Ze hebben bijna de helft van hun leven erop zitten. Tijdens een vakantie op een zonnig toeristeneiland vragen ze zich af: wat te doen met de rest? Wil ik zo verder leven? Waarom is het allemaal zo gewoon geworden? Hoe heeft het zover kunnen komen? Kan het anders? Zo ja, hoe? Wie leidt me naar een ander bestaan? Waarom ben ik zo wanhopig?

Hotel vol Verlangens is een ode aan durfallen. Aan die mensen die buiten de gebaande paden durven lopen. Tegen de stroom in zwemmen blijkt moeilijker dan gedacht, maar alleen de aanhouder wint.


Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

vrijdag 7 juni 2013

Mens durf te leven!




Je eigen lichaam is het mooiste wat je hebt. Iets mooiers is er niet; niet je partner, niet je ouders of broers of zusters. Je mag best trots zijn op je eigen lichaam. Waarom al die schaamte? Waarom het mooiste wat je hebt, verbergen voor de buitenwereld en - nog erger - voor jezelf? Zoals je daar voor de spiegel staat; die billen, die borsten, die prachtig bijgehouden vagina... voor mannen: die penis... Waarom zo schichtig; waarom al die angst? Kom ervoor uit en laat het zien. Het is geen schande; dit ben jij! Voor de gelovigen onder ons: dit is, wat de Heer jou gegeven heeft. Wees er zuinig op; laat niet iedereen er zomaar misbruik van maken. Er is niets om je voor te schamen. Treedt buiten die gebaande paden en onderneem iets. Trek die lappen stof uit. Het zijn goedkope lappen stof, die onder slechte arbeidsomstandigheden in lagelonenlanden voor jou zijn gemaakt. Veelal door vrouwen en kinderen, die per jaar verdienen, wat jij in een uur krijgt. En dan zitten ze nog goed. Twijfelachtige arbeidsomstandigheden, lange uren (tot wel 14 uur per dag!), slecht loon, slechte gezondheid en kinderarbeid.. en daar maak jij je net zo schuldig aan door altijd maar weer bij die goedkope kledingwinkel je kleding te kopen.

Maar dat lichaam van jou; dat prachtige lichaam van jouw waarvoor jij je schaamt... dat lichaam van jou is gemaakt onder de meest prettige omstandigheden die er zijn: gewoon door het samenzijn van een man en een vrouw, die elkaar liefhadden (tenminste, dat geldt voor de meesten van ons). Maar als we eenmaal zijn gemaakt en 9 maanden later ter wereld komen, dan lijken we dat allemaal spontaan weer vergeten. Onnodig, want iets, dat onder de meest prettige arbeidsomstandigheden is gefabriceerd, mag best aan de buitenwereld worden getoond. Respecteer het naakte lichaam. Respecteer ook het naakte lichaam van anderen. Raak het alleen aan als dat van de eigenaar/eigenaresse mag. Streel het dan, voel het en beleef het intense gevoel van een naakt lichaam. Teder, liefdevol, hartelijk, innig, begripvol, liefhebbend, toegenegen... Maar wees er vooral zuinig op. Je krijgt er maar één van en een nieuwe is niet te koop.

Ga naar buiten en geniet! Juist in deze tijden van aanhouden slechte berichtgeving in de media. Beweeg! Werp die Amerikaanse preutsheid van je af. Durf te leven. Ruk dat textiel van je lichaam en neem die bewegingsvrijheid die naakt je biedt. Ervaar het; neem alles in je op wat je zintuigen je doorgeven. Kruip uit dat keurslijf en bewonder het naakte lichaam. Niet alleen vanwege de vrijheid; niet alleen omdat je graag tegendraads bent of oog hebt voor de natuur. Er zijn ook mensen die naakt zijn, zonder de nadruk te leggen op de natuur. Natuurlijk moeten wen zuinig zijn op die paar bomen en grassprietjes die we nog hebben. Maar juist daarom zouden we met z'n allen gewoon naakt moeten gaan. Het voelt buitengewoon lekker; bij het opwindende af. Want wat is er opwindender dan het zien van een prachtig naakt lichaam..?

Niets... toch?
 


Hotelvol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.