Posts tonen met het label huisje-boompje-beestje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label huisje-boompje-beestje. Alle posts tonen

zaterdag 24 oktober 2015

Een ode aan de blote borsten van Heleen van Royen





Dit is een ode aan Heleen van Royen. Of eigenlijk aan de borsten van Heleen van Royen. Heleen is geen meisje: het is een stoere vrouw die opkomt tegen de gevestigde elite. Het is een vrouw die graag buiten de gebaande paden loopt en lekker controversieel is. Tegen de stroom in zwemmen; geen doorsnee leventje leiden. Even lekker stout zijn en je niet aan de ongeschreven wetten van deze maatschappij houden. Eigenlijk droomt iedere vrouw daarvan, want de boeken van Heleen gaan als hete broodjes over de toonbank. Haar boek Stout werd vooral en massaal gekocht door vrouwelijke lezers. Van de verkoop van die boeken heeft Heleen inmiddels een huis in Portugal van kunnen kopen. Een huis, waar ze zich afgelopen jaar schaamteloos naakt liet fotograferen door mannenblad Playboy. Heleen schrijft namelijk al jaren hele dikke boekwerken vol met avontuurlijke verhalen en hoe je als vrouw je saaie leventje gedag kunt zeggen, zoals ik zelf onlangs in mijn boek Hotel vol Verlangens schreef. Hotel vol Verlangens gaat over de ontmoeting tussen de ik-persoon en Lykke, die altijd een keurig leven heeft geleid maar eigenlijk nooit gelukkig is geweest. Tijdens een vakantie in Griekenland ontmoet ze een man, die haar leert los te komen van zichzelf. Dit doet hij door Lykke te laten zien dat er ook nog een ander leven is, dan dat strak geregisseerde degelijke leventje dat ze tot dat moment altijd heeft geleid. Net als Heleen buiten de gebaande paden durven lopen. Lef tonen, ogen openen en weg uit die tunnelvisie. Stap uit die kleinburgerlijke Opel Astra en in een nieuwe wereld.

Heleen was de eerste in Nederland, die via haar boeken vrouwen probeerde aan te sporen dat degelijke leventje zoals dat van Lykke achter zich te laten en zich te storten in het avontuur. Doe eens gek, doe eens stout. Doe eens anders dan anderen. Ga weg uit die rij mensen, die allemaal dezelfde kant op lopen. Nederlandse vrouwen zijn echter vrij traditioneel en doorgaans erg preuts. Naakt gaan is in Nederland nog altijd een echte mannenaangelegenheid; vrouwen vinden het wel spannend en leuk om erover te lezen, maar zien het zichzelf niet zo snel doen. Met haar boeken heeft Heleen geprobeerd de vrouwen er ook in te betrekken, maar die moeite is tot nu toe tevergeefs. Daar, waar Heleen geen enkele moeite heeft lekker naakt te gaan, maken Nederlandse vrouwen zich erg druk over hun lichaam en gaan dus niet snel uit de kleren. Het personage Lykke uit Hotel vol Verlangens is, hoewel ze de Deense nationaliteit heeft, gemodelleerd naar die materialistische, hebzuchtige Nederlandse vrouw, die niet verder kan denken dan huisje-boompje-beestje. Heleen fotografeert zichzelf graag naakt en laat zichzelf graag naakt fotograferen. Haar blote borsten zijn inmiddels beroemder dan zij zelf. Misschien wil de Nederlandse vrouw er niet aan, omdat Heleen in de media wordt afgeschilderd als een nymfomane en een seksverslaafde; een doorgedraaide gek, die wel heel erg trots is op haar eigen lichaam. Zo gauw Heleen zichzelf weer eens (letterlijk) bloot heeft op Twitter of Facebook, zijn de opmerkingen namelijk niet van de lucht. GeenStijl, een website die is gelieerd aan De Telegraaf, maakte deze week gehakt van haar actie. Vreemd, want De Telegraaf is toch niet vies van wat opruiend populisme.

Deze week blokkeerde het Amerikaanse Facebook dan ook eens 24 uur de toegang voor Heleen, nadat ze een naaktfoto van zichzelf op haar eigen Facebook pagina had geplaatst. De foto is erg donker en er wordt slechts één borst getoond en die is door de donkere omgeving ook nog eens nauwelijks zichtbaar. Maar genoeg voor het preutse Facebook om haar de toegang tot haar eigen pagina te blokkeren. Twitter nam tot nu toe nog geen maatregelen, maar Facebook wil niet dat gebruikers naaktfoto’s van zichzelf publiceren, omdat ook jeugdige bezoekers mee zouden kunnen kijken. In het verweer van Facebook stond te lezen dat naaktfoto’s angstaanjagend kunnen overkomen op jeugdigde Facebook gebruikers. Dus moeten die jeugdige bezoekers worden beschermd tegen dit soort duivelse praktijken. Maar wat is er nou zo aangstjagend aan een naakt vrouwenlichaam? Jeugdige Facebook bezoekers zien er over tien jaar precies zo uit, zoals de naakte Heleen. Was dat maar waar, want Heleen heeft best een mooi lichaam! Diezelfde jeugdige bezoekers mogen ondertussen gewoon foto’s plaatsen en zien van afgehakte lichamen, lichamen in verre staat van ontbinding en mensen, die ter plekke worden doodgeschoten. Foto’s van groepen jongeren, die een iemand mishandelen en/of pesten vanwege afkomst of gedrag worden door Facebook ook niet geweerd. Jongeren, die andermans eigendommen kapot maken en daarvan foto’s op Facebook plaatsen, zoals het Project X-feest in Haren. En die foto’s blijven gewoon staan! Misschien omdat de slchtoffers hun kleren nog aan hebben, als ze worden mishandeld of vermoord?

Als je jeugdige internetgebruikers echt wil beschermen, dan moet er strenger toezicht komen op de verkoop van bijvoorbeeld videospelletjes voor Xbox, WII en PlayStation. Zij mogen wel aan videogames, waarin de gebruikers op inventieve wijzen elkaar van het leven kunt beroven. Of, zoals deze week in een gratis ochtendkrant stond te lezen (citaat):”Je kunt uit allerlei wapens kiezen waarmee je je tegenstander op inventieve wijze kunt doden”. Ook na twee keer terug te hebben gelezen, stond dit er toch echt. Werd hier nou het moorden en doden van mensen gepromoot? Alsof jonge kinderen eenvoudig het verschil tussen fictie (videospelletje) en het echte leven kunnen onderscheiden. Op documentairezender National Geographic was te zien hoe een (hoe kan het ook anders) Amerikaans jongetje van nog geen 10 jaar oud een Bushmaster halfautomatisch pistool vast hield, terwijl zijn vader hem leerde hiermee te schieten. Hoe raakte hij zo snel mogelijk zijn doel? Een jochie van 10! Als dat soort beelden schaamteloos worden getoond, is het onbestaanbaar dat Facebook de persoonlijke pagina een vrouw blokkeert, die erop staat met één ontblote borst waarvan de contouren ook nog eens slecht zichtbaar zijn. De tepel was niet eens zichtbaar! Facebook, die eerder de persoonlijke pagina van nieuwsorganisatie NOS blokkeerde, omdat daar het woord “porno” op stond (niet eens een afbeelding, alleen een woord!. Videowebsite YouTube verwijdert filmpjes met daarin naakte vrouwen, maar filmpjes uit Syrië laat staan, waarin een man een andere man van heel dichtbij (nog geen meter) dood schiet. Sterker nog: de filmpjes uit Syrië op YouTube zijn de enige mogelijkheid waarop de opstandelingen contact kunnen hebben met de buitenwereld en hoe de buitenwereld kan zien, welke wreedheden Assad zijn volk aandoet.

Heleen inspireerde nog maar weinig vrouwen tot het wandelen buiten de gebaande paden. Ze heeft haar Facebook pagina weer terug, maar heeft wel plechtig moeten beloven dat ze er echt geen naaktfoto’s meer op publiceert. Van zichzelf, noch van anderen. Heleen is echter een vrouw die wars is van regels en richtlijnen ('Stout'), dus het is wachten op de eerstvolgende naaktfoto en de volgende blokkade op haar Facebook pagina, die dan waarschijnlijk voor altijd zal gelden. Daarom is dit een ode aan de blote borsten van Heleen…en die van Lykke natuurlijk.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

donderdag 1 januari 2015

Misleiding

Foto: Tumblr.com

Een programma maken over het kopen van een huis; dat kan nooit echt spannend zijn. Ga maar bij jezelf na, als je een huis koopt. Hypotheken vergelijken, praten met banken, huizen bekijken, langs bij de notaris en een koopakte tekenen. Niet erg opwindende bezigheden. Dat zijn formats die al zo zijn uitgemolken dat ze bijna geen kijkers meer trekken. De laatste jaren hebben we al zoveel survival-, dating- en huizenprogramma's in allerlei kleuren, geuren, lengtes, hoogtes en breedtes voorbij zien komen. Zoveel, dat we die eigenlijk wel beu zijn. Maar diezelfde programma's maar dan met naakte kandidaten was nog niet eerder uitgeprobeerd. Want je gaat echt niet kijken naar een televisieprogramma waarin mensen door de jungle rennen, elkaar de liefde verklaren of een huis kopen. De Amerikaanse televisiezender TLC komt met (naar hun mening) revolutionair programma: 'Buying Naked', over een makelaar die huizen verkoopt aan mensen die graag naakt zijn. Naakt trekt lekker veel kijkers, moeten de producers hebben gedacht. Iedereen wil kunnen genieten van volgevreten vette Westerse lichamen die door het beeld huppelen. TLC is bedoeld voor vrouwen, dus die vinden dat altijd wel leuk. Dus dezelfde formats passeren de revue opnieuw, maar dan staat iedereen in zijn of haar blootje voor de lens. Origineel!

Maar ja dames, het is wel Amerikaanse televisie, dus de Katholieke Kerk kijkt mee en dat zijn over het algemeen oude, ietwat conservatief ingestelde mannen met grijze haren, uit het Stenen Tijdperk. Mannen die denken dat naakt vies, smerig en aanstootgevend is, en mogelijk trauma's overhoudt. Die trauma's houdt niemand over aan actiefilms waarin elke minuut tientallen mensen bruut worden neergemaaid, denken die mannen uit het Stenen Tijdperk. Die mannen zien liever een baby van twee jaar oud dat in de supermarkt naar de handtas van moeder grijpt, een pistool eruit graait er daarmee speelt, zodat moeders ter plekke wordt doodgeschoten. Dat nog liever, dan een paar blote borsten op televisie. Geweld mag. Maar een paar blote borsten... Nee, dat kan niet.

Dus alles in Buying Naked is keurig afgedekt, of wordt spontaan vervaagd. Bent u een fan van naakt, dan wordt u met deze serie zwaar op de proef gesteld. Gaat u er eens lekker voor zitten om naakte lichamen te bekijken, dan komt u wellicht wat bedrogen uit. U ziet namelijk geen blote borsten, penissen of vagina's, want die hebben de kandidaten niet. Net op de plek waar de camera een ontblote penis zou filmen, staat ineens een bekertje of een figuurtje, dat de penis keurig afdekt. Vrouwen hebben ineens een kookshort aan (lekker stereotiepe!) en als er al geen naakt wordt vervaagd, dan filmt de camera het naakte lichaam van achteren. Draait het naakte lichaam zich naar de camera toe, dan staat daar plotseling dat figuurtje weer! Precies op de plaats waar de edele delen zitten. Of wordt de boel vervaagd, zodat het net lijkt alsof de vrouwen geen vagina en borsten hebben, en de mannen speciaal voor deze serie hun penis hebben laten afhakken. Of dat blaadje aan die ene boom waait precies op dat moment zó, dat de penis, de vagina of de borsten worden afgedekt. Moeder Natuur laat zich niet sturen. Maar blijkbaar is in de VS alles mogelijk!

Deze truuk is ook al toegepast bij 'Naked and Afraid' en 'Dating Naked'. Het woord 'naked' in de titel impliceert dat de kijker naar naakte lichamen gaat kijken. Maar helaas. De programma's voeren wel 'naked' in hun titel, maar juist dat 'naked' wordt keurig afgedekt. De cameraviering is op zich wel origineel, maar misleidend en daardoor erg storend.

U hoeft deze programma's dus niet te kijken voor het naakt, dus waarvoor dan eigenlijk wel? Naakt is immers pas naakt als het echt naakt is. Ook op de preutse Amerikaanse televisie.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

vrijdag 22 augustus 2014

Lesje marketing


Foto: Tumblr
Deze week gaat de Nederlandse erotische speelfilm De Overgave in première. Of, liever gezegd: niet in première, want er is geen bioscoop in Nederland te vinden die de film wil vertonen. Daarmee lijkt De Overgave hetzelfde lot te ondergaan als I Love Dries, waarvoor ook geen enkele bioscoopexploitant echt warm liep. De Overgave dreigt commercieel dus een flop te worden. Een ongeloofwaardig plot, slechte acteerprestaties en falende techniek liggen aan de ondergang van de film ten grondslag. De Overgave is gebaseerd op de roman De Overgave van Floor van Renee van Amstel. Het werd bij het uitkomen gepresenteerd als het Nederlandse antwoord op het destijds mateloos populaire Vijftig Tinten Grijs, in de hoop mee te liften op het immense succes van dat boek. 'Als je Vijftig Tinten Grijs leuk vindt, dan vindt je dit ook leuk!',zo meldde de uitgever enthousiast. De stations hingen vol met posters waarop deze opmerking stond. De inzakkende boekenmarkt had inmiddels een gat ontdekt en uitgevers waren daarop massaal ingesprongen: vrouwen van in dertig wier seksleven een beetje in de sleur was geraakt. Zij verslonden Vijftig Tinten Grijs. De hoofdpersoon in De Overgave gaat op zoek naar vrouwen die dat boek verslinden en vraagt zich af waarom ze dat vinden. Kun je het nog volgen? Precies, het is niet meer te volgen. Feit is niet meer te onderscheiden van fictie.

Je product in de markt zetten door het te vergelijken met een succesvollere evenknie is de doodsteek voor ieder product. Het is een zwaktebod omdat je eigenlijk geen argumenten hebt om unieke eigenschappen van je eigen product onder het voetlicht te brengen. Je moet uitblinken een originaliteit. In de plaats van een vergelijking trekken moet je juist laten zien wat je onderscheidt van Vijftig Tinten Grijs, zonder dat product bij de naam te noemen. Het enige Nederlandse antwoord op Vijftig Tinten Grijs is de Nederlandse vertaling van Vijftig Tinten Grijs en geen enkel ander boek.

Daarom heeft HQ/e er ook voor gekozen iedere vergelijking met andere erotische romans uit de weg te gaan. Hotel vol Verlangens is een op zichzelf staand erotisch verhaal dat niets te maken heeft met SM of manieren die je seksleven een beetje uit de sleur halen. HQ/e wil met het werk laten zien dat erotiek niet alleen maar te maken heeft met hardcore seks of SM. Het gaat om durfallen. Het gaat om die mensen die die extra stap durven zetten; buiten de gebaande paden durven gaan. Anders willen zijn dan de massa. De hoofdpersonages in Hotel vol Verlangens zijn halverwege de dertig. Ze hebben bijna de helft van hun leven erop zitten. Tijdens een vakantie op een zonnig toeristeneiland vragen ze zich af: wat te doen met de rest? Wil ik zo verder leven? Waarom is het allemaal zo gewoon geworden? Hoe heeft het zover kunnen komen? Kan het anders? Zo ja, hoe? Wie leidt me naar een ander bestaan? Waarom ben ik zo wanhopig?

Hotel vol Verlangens is een ode aan durfallen. Aan die mensen die buiten de gebaande paden durven lopen. Tegen de stroom in zwemmen blijkt moeilijker dan gedacht, maar alleen de aanhouder wint.


Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

zaterdag 22 juni 2013

Binnen de gebaande paden

Nederlanders zijn het betrouwbaarst in hun relatie, zo meldt een Brits onderzoek. In een groot Europees onderzoek over vreemdgaan blijkt dat Nederlanders het trouwst zijn aan hun partner, waarover The Daily Mail bericht. Blijkbaar is de hang naar het wandelen binnen de gebaande paden groot. Geen uitschieters; huisje-boompje-beestje. Alles degelijk. Is niet erg, maar er is zoveel meer dag die degelijkheid. Het leven biedt zoveel meer dan dat kleinburgerlijke leven. Het oerdegelijke leventje uit de jaren vijftig en daarvóór lijkt weder te keren in onze samenleving en dat is zo vreselijk jammer. Er kan zoveel meer en het kan allemaal zoveel mooier zijn als je even buiten de gebaande paden durft te wandelen. Een mens kan zoveel meer uit zijn/haar leven halen als het alleen maar buiten de gebaande paden durft te kijken. Niet de daadwerkelijke stap zeggen; alleen maar even kijken. Kijken en dan zien hoeveel mooiere vormen het leven kan bieden door die degelijkheid even los te laten. Door even anders te zijn dan anderen. Door onderscheidend te zijn. Niet achter de massa aan te hollen, maar eigen keuzes te maken. Door gewoonweg het verschil te maken.Opvallen doe je alleen maar als je buiten de gebaande paden loopt. Iets bereiken in je leven doe je niet, als je alleen maar met de massa meegaat. Hotel vol Verlangens kan daarbij de ideale handleiding vormen over hoeveel groener het gras aan de overkant kan zijn.Of, zoals een lezer onlangs schreef:"Het boek bevat wel 100 tips om buiten de gebaande paden te lopen". Door verschillig te zijn en  keuzes te durven maken, die anderen niet durven maken of niet eens bij stilstaan val je buiten die massa. Door de massa te verlaten en te ondernemen maak je het verschil. Pas dan bepaal je hoe je leven in elkaar zit. Pas dan heb je het gevoel echt onderscheidend te zijn geweest en het leven van je wieg tot het graf niet te hebben geleefd, zoals de hele wereld zou willen dat je leeft. Jij bepaalt; jij maakt de regels. Laat een ander maar met de massa meegaan. Alleen dan kun je aan het eind van je leven deze aarde tevreden verlaten. Ieder mens is immers anders. Maar waarom valt dat dan alleen niet op?

Hotelvol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.