Misleiding

Foto: Tumblr.com

Een programma maken over het kopen van een huis; dat kan nooit echt spannend zijn. Ga maar bij jezelf na, als je een huis koopt. Hypotheken vergelijken, praten met banken, huizen bekijken, langs bij de notaris en een koopakte tekenen. Niet erg opwindende bezigheden. Dat zijn formats die al zo zijn uitgemolken dat ze bijna geen kijkers meer trekken. De laatste jaren hebben we al zoveel survival-, dating- en huizenprogramma's in allerlei kleuren, geuren, lengtes, hoogtes en breedtes voorbij zien komen. Zoveel, dat we die eigenlijk wel beu zijn. Maar diezelfde programma's maar dan met naakte kandidaten was nog niet eerder uitgeprobeerd. Want je gaat echt niet kijken naar een televisieprogramma waarin mensen door de jungle rennen, elkaar de liefde verklaren of een huis kopen. De Amerikaanse televisiezender TLC komt met (naar hun mening) revolutionair programma: 'Buying Naked', over een makelaar die huizen verkoopt aan mensen die graag naakt zijn. Naakt trekt lekker veel kijkers, moeten de producers hebben gedacht. Iedereen wil kunnen genieten van volgevreten vette Westerse lichamen die door het beeld huppelen. TLC is bedoeld voor vrouwen, dus die vinden dat altijd wel leuk. Dus dezelfde formats passeren de revue opnieuw, maar dan staat iedereen in zijn of haar blootje voor de lens. Origineel!

Maar ja dames, het is wel Amerikaanse televisie, dus de Katholieke Kerk kijkt mee en dat zijn over het algemeen oude, ietwat conservatief ingestelde mannen met grijze haren, uit het Stenen Tijdperk. Mannen die denken dat naakt vies, smerig en aanstootgevend is, en mogelijk trauma's overhoudt. Die trauma's houdt niemand over aan actiefilms waarin elke minuut tientallen mensen bruut worden neergemaaid, denken die mannen uit het Stenen Tijdperk. Die mannen zien liever een baby van twee jaar oud dat in de supermarkt naar de handtas van moeder grijpt, een pistool eruit graait er daarmee speelt, zodat moeders ter plekke wordt doodgeschoten. Dat nog liever, dan een paar blote borsten op televisie. Geweld mag. Maar een paar blote borsten... Nee, dat kan niet.

Dus alles in Buying Naked is keurig afgedekt, of wordt spontaan vervaagd. Bent u een fan van naakt, dan wordt u met deze serie zwaar op de proef gesteld. Gaat u er eens lekker voor zitten om naakte lichamen te bekijken, dan komt u wellicht wat bedrogen uit. U ziet namelijk geen blote borsten, penissen of vagina's, want die hebben de kandidaten niet. Net op de plek waar de camera een ontblote penis zou filmen, staat ineens een bekertje of een figuurtje, dat de penis keurig afdekt. Vrouwen hebben ineens een kookshort aan (lekker stereotiepe!) en als er al geen naakt wordt vervaagd, dan filmt de camera het naakte lichaam van achteren. Draait het naakte lichaam zich naar de camera toe, dan staat daar plotseling dat figuurtje weer! Precies op de plaats waar de edele delen zitten. Of wordt de boel vervaagd, zodat het net lijkt alsof de vrouwen geen vagina en borsten hebben, en de mannen speciaal voor deze serie hun penis hebben laten afhakken. Of dat blaadje aan die ene boom waait precies op dat moment zó, dat de penis, de vagina of de borsten worden afgedekt. Moeder Natuur laat zich niet sturen. Maar blijkbaar is in de VS alles mogelijk!

Deze truuk is ook al toegepast bij 'Naked and Afraid' en 'Dating Naked'. Het woord 'naked' in de titel impliceert dat de kijker naar naakte lichamen gaat kijken. Maar helaas. De programma's voeren wel 'naked' in hun titel, maar juist dat 'naked' wordt keurig afgedekt. De cameraviering is op zich wel origineel, maar misleidend en daardoor erg storend.

U hoeft deze programma's dus niet te kijken voor het naakt, dus waarvoor dan eigenlijk wel? Naakt is immers pas naakt als het echt naakt is. Ook op de preutse Amerikaanse televisie.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Adam zkt. Teleurstelling

Foto: Tumblr.com

We hebben er even op moeten wachten, maar dinsdag 4 maart 2014 was het dan eindelijk zo ver: het nieuwe naaktprogramma Adam Zkt. Eva op RTL5. Het is een datingprogramma waarin de geliefden elkaar voor de eerste keer direct naakt tegemoet treden. Datingshows waren er in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw in overvloed. Deze eeuw moesten deze shows, die veelal een Amerikaans karakter en -naam hadden, worden heruitgevonden. De vrouwen waar RTL5 op mikt – die van twintig en dertig die nauwelijks nog een fatsoenlijk woord Nederlands kunnen spreken maar slechts nog een soort Nederamerikaans – zijn er groot mee geworden. Vrouwen kunnen eindeloze gesprekken voeren over relaties. Daar zit méér in, moet producent Reinout Oerlemans hebben gedacht en bedacht een nieuw soort datingshow. Het doorsnee publiek denkt bij naakt toch al gauw aan seks en porno en dat wordt dan automatisch weer gekoppeld aan dat andere fenomeen uit de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw: de spotgoedkope en zeer slecht gemaakte softpornofilm. De Duitse zender RTL Plus kon er op de late zaterdagavond geen genoeg van krijgen en begin deze eeuw deed RTL5 – toen nog ‘meer voor mannen’ – dat dunnetjes over. Die films waren Amerikaans maar al niet veel beter.

Een televisieprogramma waar deelnemers langdurig naakt in beeld worden gebracht is sowieso al vernieuwend. Na de eerste aflevering te hebben gezien lijkt Adam Zoekt Eva méér een experiment hoever televisiemakers kunnen gaan met het vertonen van naakt, dan een naakte zoektocht naar de Ware Jacob of Jacoba. De makers waren niet te bescheiden met het in beeld brengen van het mannelijk naakt, maar over het vrouwelijk naakt werd krampachtig en afstandelijk gedaan. De lange haren van de kandidate hingen keurig voor haar borstjes en de interviews waren met close ups tot boven de borst. De kandidate zat onder de tatoeages, wat in dit geval alleen maar storend werkte. Het ontbrak niet aan lange afstandsshots waarbij wel was te zien dat de kandidate naakt was, maar de rest werd overgelaten aan de verbeelding van de kijker. Het was duidelijk gericht op vrouwen, die naakte mannen willen zien en niet op mannen, die een naakt vrouwenlichaam willen zien. De presentatrice kwam niet naakt in beeld. Als je kandidaten naakt zijn, ga dan zelf ook naakt. Presentatrice Nicolette Kluiver stond eerder in vol ornaat in de Playboy. Maar de blondine is wat ouder en wijzer en heeft inmiddels ook een man en een kind. In dat geval kan mamma niet meer naakt voor de camera gaan staan. Een presentator (presentatrice in dit geval) moet zich op hetzelfde niveau begeven als zijn (haar) kandidaten. Maar voor dit televisieprogramma ging ze zelf niet uit de kleren. Als je naakte lichamen in beeld brengt, breng dan alles in beeld. Dus voor de volgende aflevering is het te hopen dat het vrouwelijk naakt wat beter in beeld wordt gebracht.

Feit is dat een naakt lichaam om religieuze redenen nog altijd niet geaccepteerd is in onze  maatschappij met onze hamburgercultuur en ons Nederamerikaans taalgebruik. Iedere mening die we hebben smijten we zonder nadenken op Twitter (zelfs doodsbedreigingen); iedere beweging die we maken delen we met honderden “vrienden” op Facebook. Ons hele CV zetten we tot in detail op LinkedIn of Monsterboard (waarschijnlijk hopend op die ene  werkgever die een megacontract aanbiedt). Met onze mobieltjes maken we van alles en iedereen foto’s en publiceren dat direct op elke willekeurige website. Vanaf deze zomer kan zelfs elke 30 seconden een foto worden gemaakt met bijvoorbeeld de Narrative of de Google Glass. Foto’s op het internet verspreiden zich sneller dan de snelheid van het licht. In een moordend tempo staat de foto met jou erop op talloze websites. Maar naakt gaan is toch net even dat ene stapje te ver. 

In het Discovery programma Naked and Afraid werden de naakte lichamen vervaagd. Dit was om te voorkomen dat de in de VS oppermachtige katholieke kerk zou ingrijpen. Adam Zoekt Eva maakte op dat gebied een sprongetje vooruit. Een heel voorzichtig sprongetje. Het programma zou pas echt vernieuwend zijn als het eeuwige taboe op naakt zou worden doorbroken. Het is moedig van Oerlemans om daar met deze naakte datingshow iets aan te doen. Naakt is uiteindelijk waarom kijkers überhaupt naar een dergelijk televisieprogramma willen kijken. Niet vanwege de exotische locaties en de hagelwitte stranden. Echt niet vanwege de romantiek en al helemaal niet vanwege de inhoud. Een man koopt geen Playboy omdat er zulke mooie auto’s in staan, maar gewoon vanwege de naakte vrouwen. Het vooraf door de producent beloofde naaktspektakel viel tegen. Daar is dit land te preuts voor. Het commentaar in de media doet nieuwe initiatieven om programma's te maken met daarin naakte kandidaten verder de grond in boren. Televisiemakers zullen wat terughoudender zijn met nieuwe programma’s waarin deelnemers en de presentatie langdurig naakt in beeld zullen worden gebracht. In de plaats daarvan zoeken de makers voorzichtig de grenzen van het maatschappelijk toelaatbare op. Zelden gaan ze er overheen. Kijkers die keken voor het naakt werden teleurgesteld. Een naakt lichaam is iets wat we allemaal hebben en waar we er maar één van hebben. Dat mag best worden bewonderd. Maar pas als de maatschappij daar klaar voor is.

En dat zal nog wel even op zich laten wachten. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Afraid to be naked

Foto: Tumblr.com

Een paar weken geleden werd ik gewezen op de Discovery serie "Naked and Afraid", waar moderne mensen een wedstrijdje van de sterkste aangaan met Moeder Natuur. Zoals oermens ook eeuwenlang moest opboksen tegen de elementen van de natuur. In de serie doen ze dat na. Twee mensen (een man en een vrouw) van verschillend karakter worden door de producers uit het moderne Westerse leven gehaald en in de wilde natuur gedropt. Ze moeten binnen een bepaalde termijn een traject afleggen en ondertussen zien te overleven met eten, drinken, warmte en een bed. Dat bouwen en verbouwen ze natuurlijk allemaal zelf, want ze mogen slechts één voorwerp meenemen uit de moderne tijd. Dat voorwerp moeten ze gebruiken tijdens hun overlevingstocht. Na een korte kennismaking worden ze losgelaten op verschillende plekken: een stel moet bijvoorbeeld overleven in de jungle, een ander stel op een onbewoond eiland en een volgend stel in de ruige woestenij. Ze worden vergezeld door een cameraman en een geluidstechnicus, maar die mogen alleen ingrijpen in noodsituaties. Na verloop van tijd wordt het gezelschap uitgebreid, maar de groep blijft bestaan uit een gelijk aantal mannen en vrouwen. De mannen en vrouwen zijn volslagen onbekenden voor elkaar en... ze zijn naakt. Poedelnaakt. Helemaal naakt. De oermens droeg immers ook geen Levi Straus spijkerbroeken, Frank Rijkaard ondergoed, modieuze avondjurken of Gucci schoenen.

Het is een interessant gegeven: een man en een vrouw moeten naakt zien te overleven op een onbewoond tropisch eiland, in de keiharde jungle of in de meedogenloze woestenij. Interessante televisie. Het idee dat acteurs en actrices naakt zijn trekt kijkers. Veel kijkers. Vooral als de naakte mensen op zich doodgewone mensen zijn, zoals je die je iedere dag op straat tegen zou kunnen komen. Geen Hollywood sterren die hun lichaam elk jaar zes keer laten verbouwen of bijna niets eten omdat ze anders te vet denken te worden en een vet lichaam levert nou eenmaal geen 20 miljoen dollar per film op.

Maar helaas... Het blijft wel Amerikaanse televisie. Daar kijkt een strenge waakhond mee en die toetst de beelden aan de wet. Aan de wet van de streng religieuze belangengroepen zoals de katholieke kerk, want die hebben bepaald dat een naakt lichaam aanstootgevend is. Twee blote borsten en een penis in beeld en de streng religieuze waakhond bepaalt al dat de serie naar de hele late avond moet worden verplaatst of helemaal niet mag worden uitgezonden. Dat zou een strop zijn voor de producenten, want die zijn gebaat bij zoveel mogelijk kijkers want dat levert adverteerders en dus veel geld op. Kleine kinderen zouden wel eens kunnen schrikken van die naakte mensen, bepalen de religieuze belangengroepen... euh... bepaalt natuurlijk de televisiewaakhond in de VS. Religie speelt nog altijd een belangrijke rol in de Amerikaanse maatschappij. Kijkers die naar de serie kijken om daar een paar naakte mensen door het beeld te zien hobbelen komen dus bedrogen uit: De acteurs zijn weliswaar naakt, maar voor de kijker hebben ze alles nog gewoon aan. Een groot deel van het naakte lichaam is namelijk wazig gemaakt. Vooral de geslachtsdelen. Er is niks te zien! Een commentaarstem roept wel dat de acteurs naakt zijn, maar alleen aan de billen is dat zichtbaar.

De titel 'Naked and Afraid' is dus volkomen misplaatst en dient per direct te worden vervangen door 'Afraid to be naked'. Als je naakte mensen in beeld brengt, breng ze dan ook echt naakt in beeld. Verschuil je niet achter mogelijke protesten van religieuze belangengroepen. Als je aan een dergelijk project begint, dan weet je waaraan je begint en dan weet je ook waarom mensen kijken: ze willen naakte mensen zien. Billen, borsten, vagina's en een penis. Dus dan moet je een naakt lichaam gewoon in vol ornaat in beeld brengen. Helemaal naakt. Gewoon poedelnaakt, zoals naakt is bedoeld. Niet vervagen of delen wazig maken. Als je als producent niet wilt dat mensen afhaken dan breng je alles in beeld en dan laat je niets van dat naakte lichaam wazig. Scheelt ook weer kijkers en dus adverteerders en dus reclame inkomsten.

U leest het al: de auteur van Hotel vol Verlangens is een warm pleitbezorger voor het naakte lichaam. Maar diezelfde auteur houdt zijn hart vast voor de naakte datingshow van Reinout Oerlemans en de de naakte Lingo Show van Lucille Werner. Allebei later dit jaar op de Nederlandse televisie te bewonderen. Naakt scoort en dus zullen de kijkers aan de buis gekluisterd zitten. "Nu gaan we lekker naakte mensen kijken!", denken de kijkers. "Dat wordt scoren!", denkt Reinout Oerlemans. Maar mensen die zich nu al verheugen op de blote borsten van Lucille Werner zullen bedrogen uitkomen. Ook de kandidaten zullen tegenvallen. Zowel bij de show van Oerlemans als die van Werner. Iemand die een leuk lichaam heeft om naar te kijken gaat dat niet in vol ornaat op de Nederlandse televisie tonen, dus zal zich ook niet gaan opgeven voor die show. Maar ook bij deze shows zullen waarschijnlijk de geslachtsdelen angstvallig onder een wazig beeld worden verborgen, want Lingo staat geprogrammeerd op de vooravond en dan zijn de kleine kinderen nog op. Naakt is immers aanstootgevend voor kleine kinderen, vinden ook religieuze belangengroepen in Nederland... euh, de televisiewaakhond in Nederland natuurlijk. Diezelfde religieuze belangengroepen hebben er dan weer geen enkele moeite mee als die kleine kinderen de meest wrede videospelletjes mogen spelen op hun spelcomputer, waarin ze iedere drie seconden op de meest wrede manieren en met de meest geavanceerde wapens hun tegenstander mogen neermaaien. Maar twee blote borsten en een penis moeten worden vervaagd van de nog immer streng religieuze televisiewetten. Ook in Nederland. Het is overigens nooit wetenschappelijk bewezen dat kinderen trauma's kunnen overhouden na het zien van een naakt lichaam. Dat is bijgeloof. Waar zouden kleine kinderen zou eerder een trauma aan overhouden: aan het doodschieten van een mens of het kijken naar een paar mooie blote borsten?

Maar ja... wie durft er buiten die gebaande paden te lopen..?

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.