Naakt agenda 2016

U zult er zelf niet zo bij stil staan, maar de langste dag met de kortste nacht ligt alweer even achter ons. Dat betekent dat we bezig zijn met de tweede helft van 2015 en dat betekent dat we alweer langzaam naar het einde van het jaar hobbelen. Verhalen over wel of geen Zwarte Piet en de Veramerikanisering van onze maatschappij door het oprukkende vreetfestijn kerstfeest duiken de kop weer op. Wel of geen Halloween? Het houdt velen van ons bezig. Maar wat ons pas echt bezighoudt is misschien wel de keuze voor de agenda  van 2016. Ieder jaar weer rond deze tijd komen de aanbiedingen voor nieuwe agenda’s en kalenders binnen. Wat moeten we doen? Welke keuze maken we voor het nieuwe jaar?

In dit kader doen veel sportverenigingen een duit in het zakje. Door bezuinigingen is de subsidie weggevallen en dus komt het voortbestaan van de club of vereniging in gevaar. Dus moet de clubkas worden gespekt met… u raadt het waarschijnlijk al: een naaktkalender. Een kalender met daarop naaktfoto’s in allerlei soorten en maten, vormen en kleuren. Veelal vrouwelijk naakt, want dat verkoopt het beste. Vrouwelijk naakt verkoopt altijd goed. Dus gaan veel meiden van sportverenigingen (maar bijvoorbeeld ook studentenverenigingen) uit de kleren voor een paar opwindende foto’s voor een naaktkalender.

De oude Grieken sportten immers ook naakt. Opgehitste mannen kopen maar al te graag een kalender met daarop naakte vrouwelijke sporters. Het vrouwenelftal van FC Bayern München ging naakt, zoals ook het dames voetbalelftal van VfL Sedelfingen, het nationale vrouwen rugbyteam van Frankrijk en het dames volleybalteam van het Belgische Waregem. Erg opwindend waren die foto’s allemaal niet: alles bleef keurig bedekt en het naakt werd vooral overgelaten aan de fantasie van de (overwegend) mannelijke koper.

Hoewel dus aangeprezen als een naaktkalender is al het naakt keurig bedekt en dat is kopersbedrog. Het is een kat in de zak. Het is een miskoop. Op een echte naaktkalender zijn de speelsters in vol ornaat te zien. Dus open en bloot. Niet hun billen, borsten en vagina bedekkend met een voetbal, volleybal of ordinair met de handen. De vrouwen sporters doen alsof ze een gedurfde stap hebben ondernomen, maar eigenlijk hadden ze de kleren gewoon aan kunnen houden want je ziet niks.

Dus tenzij het een echte naaktkalender is waarop de dames echt naakt zijn is de naaktkalender geen echte naaktkalender. U kunt ‘m in dit gavel gewoon links (of rechts, zo u wilt) laten liggen. Daarom hierbij de oproep aan de vrouwelijke sporters die dit jaar weer overwegen een naaktkalender te produceren om de clubkas te spekken: maak voor 2016 nou eens een echte naaktkalender, waarop echt naakt te zien is!

Veel succes.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Naakt naar het Songfestival

Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e