zondag 20 januari 2019

Erotisch verhaal: Dansen in de schaduw

Dansen in de schaduw

Ik zit in een stoel. Het is een stoel die ik ooit kocht bij de Zweedse meubelgrootgrutter die destijds zwaar was afgeprijsd omdat ‘ie incompleet was. Maar ruim negen jaar na de aankoop is het mijn favoriete stoel. Het ding kreeg een prominente plaats in mijn slaapkamer. Normaliter wordt daar kleding in gesmeten omdat de drager ervan geen zin heeft om die fatsoenlijk op te vouwen. Die kleding heeft nu even plaatsgemaakt voor mij. Ik zit achterover en schommel heen en weer.

In de schaduw van het half donker speelt zich een geweldig erotisch schouwspel af. Een prachtige vrouw van achterin de veertig met halflang, stijl zwart haar en een slanke maar gespierde man met kort, blond haar van dezelfde leeftijd vrijen er lustig op los. Die vrouw ken ik: Dat is Susanne Werkman. Susanne en ik zijn al twaalf jaar getrouwd toch lijkt die man in geen velden of wegen op mij. Zijn lichaam is veel beter afgetraind en zijn armen zijn dikker omdat zijn spieren ergens naartoe moeten. Zijn kont is net als de rest van zijn lichaam goed vormgegeven. Goed, het is geen bodybuilderstype. Maar als heteroseksuele man moet ik toegeven dat de man die nu met mijn vrouw vrijt er best aantrekkelijk uit ziet. Geen tatoeages of piercings. Ik vind tatoeages en piercings niet aantrekkelijk.

Geen idee hoelang ik al naar dit schaduwspel heb zitten kijken. Het zag er allemaal te mooi uit om de tijd in de gaten te houden. Ik wilde geen seconde missen. Geen standje. Niets. Dan zit op en horloge of radiowekker kijken niet bij. Dit stel is goed op elkaar ingespeeld. Ik zie hem met haar lichaam spelen. Ik zie hem haar borsten kneden als ze bovenop hem zit. Ik zie zijn jongeheer voor de zoveelste keer tussen haar benen in haar verdwijnen. Ze slaakt een enorme zucht als het gebeurd. Het gaat allemaal vrij langzaam maar het ziet er adembenemend mooi uit. Hij komt overeind en kust haar borsten. Wat heet kussen: hij vreet ze bijna op. Maar ze geniet. Ze vindt het zo geweldig dat ze geen seconde aandacht heeft voor haar omgeving. Beide lichamen transpireren hevig omdat ze na lang met elkaars lichaam te hebben gespeeld op het punt staan klaar te komen. De slaapkamer ruikt naar zweetgeur. Het klaarkomen duurt voor mijn gevoel net zo lang als de hele vrijscène die er aan vooraf ging. Hij ligt niet meer maar zit en zij zit in zijn schoot met zijn jongeheer nog altijd in haar. Tijdens het opwekken van het orgasme houden ze elkaar stevig vast. Soms sluit ze haar ogen om het orgasme nog wat kracht bij te zetten.

Hij komt als eerste klaar. Ik voel hoe hij zijn goedje in haar aflevert. Het moet met immense snelheden bij haar naar binnen spuiten. Ze wacht even totdat hij klaar is met spuiten. Dat lijkt heel even te duren want seconden lang blijft hij stijf zitten en houdt haar lichaam stevig tegen zich aan. Het klaarkomen lijkt een eeuwigheid te duren maar zo gauw hij haar ook maar een beetje loslaat komt zij klaar. Ze schreeuwt het uit van opwinding en laat haar lichaam daarna de vrije loop, net zoals hij dat enkele seconden eerder deed.

Beide lichamen ontspannen zich. Pas nadat beide lichamen zich hebben ontspannen kijkt Susanne om en ziet mij daar in die Zweedse stoel zitten. Als we oogcontact maken knikt ze instemmend. Alsof ze me wil bedanken voor deze vrijpartij. Ik zwijg, maar met de blik op mijn gezicht laat ik haar weten dat ik het erg aantrekkelijk vond om dit indrukwekkend mooie erotische spel te mogen bijwonen. Ik kan naar websites als Pornhub of YouPorn gaan op het internet. Ik kan honderden DVD’s kopen met daarop actrices die klaarkomen – of in ieder geval doen alsof ze klaarkomen –. Geen van die films komen ook maar in de buurt van het echte werk: Als een stel ligt te vrijen en ik mag daar rechtstreeks getuige van zijn. Mooier is er niet. (Soft) erotische speelfilms gaan naar verloop van tijd vervelen. Rechtstreeks naar een vrijend stel kijken verveelt nooit. Geloof me, dit is niet de eerste keer dat Susanne met een andere kerel seks heeft terwijl ik toekijk. Omgekeerd gebeurt het net zo hard overigens.

Daarom heb ik niet ingegrepen. Susanne bedankt me daarvoor.

donderdag 27 december 2018

Erotisch verhaal: 'SCHOMMELEN IN DE NACHTTREIN'

Ik had nog gevraagd of de deur wel echt op slot zat. Terwijl hij de coupé ombouwde van een zitcoupé naar een slaapvertrek verzekerde hij me dat er niets kon gebeuren. De deur zat dicht, de gordijnen waren gesloten. De verwarming werd ingeschakeld. Iedereen die hier langs zou lopen zou denken dat hier mensen lagen te slapen. Na deze geruststellende woorden trok ik mijn kleding uit.

De trein zette zich in beweging en mijn vriend nam poedelnaakt plaats bovenop me. Benen optrekken en uit elkaar houden! O, ja! Mijn hart bonkte in mijn keel en de zenuwen gierden door mijn lijf. Mijn vriend begon me te kussen, zoals hij dat wel vaker deed als we vrijden. Eerst mijn nek, daarna mijn tieten, gevolgd door mijn buik om tussen mijn benen de eindigen. Ik liet hem maar gaan en dacht alleen maar aan mijn medepassagiers. Ik hoorde hun stemmen, al had ik geen idee waar de gesprekken over gingen. Ik hoorde kranten ritselen en ik hoorde voetstappen. De trein was niet eens op volle snelheid en ik voelde me nu al opgelaten. Hoewel het likken over mijn schaamlippen goed voelde bedacht ik me dat ik niet te hard moest schreeuwen anders zouden onze medepassagiers wel eens kunnen komen kijken wat in deze cabine gaande was. Compleet gedesoriënteerd begon ik mijn vriend daarna te pijpen waarbij ik erg veel moeite ik moest vechten tegen de zwaartekracht en tegen de duisternis. Om de medepassagiers niet op ideeën te brengen hadden we besloten het licht in de cabine uit te laten.

Het was begin jaren ’90 van de vorige eeuw en niemand had nog gehoord van een lijst waarop extraordinaire levensgebeurtenissen stonden die je mee moest hebben gemaakt alvorens je het tijdelijke voor het eeuwige zou verwisselen. Seks in een rijdende trein moest hoe dan ook op zo’n lijst staan en dus besloten mijn toenmalige vriend en ik dat we ons daaraan maar eens moesten wagen. Ik voelde me dan ook een waaghals toen ik poedelnaakt plaatsnam in de tot slaapvertrek omgebouwde Duitse treincoupé. Terwijl ik daar lag voelde ik de voetstappen van de medepassagiers passeren. Bij iedere voetstap had ik het idee dat iemand van hen de deur open zou kunnen schuiven en mijn vriend en mij daar poedelnaakt zag vrijen. Wat zouden ze dan doen? Wat zouden ze zeggen?

De trein minderde alweer vaart en het volgende station kwam alweer in zicht. Weer zenuwen. Weer voetstappen en stemmen. Weer de angst dat anderen ons zouden zien. Door de gordijntjes konden we zien dat een enkeling twijfelde om bij onze coupé naar binnen te gaan. Van schrik bedekte ik met mijn handen mijn tieten en schaamlippen. Vol verwachting keken we naar de passerende schaduwen. Er gebeurde niets. De trein zette zich weer in beweging en we konden verder vrijen. Ook bij het volgende station gebeurde er niets en daarna weer niets. Ik was er wel aan gewend geraakt dat er voetstappen en stemmen langs kwamen en voelde me eigenlijk steeds zelfverzekerder. De spanning had plaatsgemaakt voor opwinding en een gezonde dosis stress. Steeds als de trein wat wilder begon te wiebelen had ik het idee dat ik van deze bedden kon vallen terwijl dat onmogelijk was.

Klaarkomen deed ik daarom zonder moeite. Daarna nog een keer of zeven. Steeds minder vaak was ik me bewust van de omgeving waarin we ons bevonden. Steeds vaker vrijden we tijdens stops op de stations gewoon door. Het transpiratievocht gutste ondertussen uit mijn lichaam en uit dat van mijn vriend. Niet van de zenuwen, maar omdat het inmiddels bloedheet was geworden in de coupé. De warmte kon door de gesloten deuren en gordijnen bijna niet weg. Ik hoorde geen stemmen meer. Ik hoorde geen voetstappen meer. Het zoemen van de elektromotor was me ontgaan. Zelfs dat iemand van de medepassagiers de deur van onze cabine zou kunnen openen.

Het was ons dan ook volledig ontgaan dat de trein inmiddels op zijn plaats van bestemming was aangekomen. De laatste passagiers hadden de trein verlaten en de trein was verder gegaan naar een rangeerterrein, waar ook het personeel de trein had verlaten. Pas vroeg in de ochtend werden we door een schoonmaakploeg ontdekt, en wisten wij wat er was gebeurd. Na een bezoekje aan de Spoorwegpolitie mochten we een treinkaartje naar huis kopen. Geen goedkoop enkeltje: we waren inmiddels 800 kilometer verderop in het zuiden van Europa beland.

maandag 24 december 2018

Erotisch verhaal: "De Avondwinkel"

Het is weer zo’n nacht dat ik niet in slaap kan komen. Wat ik ook probeer; luisteren naar de radio, het lezen van een boek, in mijn kamerjas ronddolen door het huis… Niks wil lukken. Plotseling schiet me te binnen dat ik nog geen avondwandeling heb gemaakt. In de frisse avondlucht denk ik dagelijks voor het slapengaan na over wat er die dag allemaal is gebeurd. Het is ijskoud buiten. Ik zet mijn gedachten op een rijtje en maak mijn hoofd leeg. Soms vergezeld door een sigaret of wat. Ik denk na over de toekomst en heel soms ben ik in gedachten bij mijn moeder, die vier jaar geleden het leven heeft gelaten. Het ommetje geeft me rust en de broodnodige beweging. Dat zal het ei van Columbus zijn!

De wandelroute is al twaalf jaar dezelfde. Mij vallen daarom nauwelijks nog details op. Een verdwaalde kroegtijger. Een auto die op hoge snelheid zijn bestemming opzoekt. Bootjes dobberend in de Trekvaart. Lege bankjes op de kade. De stad slaapt.

Op één van de laatste bankjes zit een man die direct mijn aandacht trekt. Hij murmelt vóór zich uit en staart in de leegte. Hele gesprekken komen er uit zijn mond. Ik hoor hem wel doch is de afstand te groot om te verstaan wat hij zegt. Ik vraag me af tegen wie hij praat want er is verder niemand in zijn directe omgeving aanwezig. Ik ga naast hem zitten. Oudere man, brildragend… leeftijd van mijn vader schat ik. Ik vraag hem wat hij hier midden in de nacht doet. Hij kijkt me aan met een blik alsof ik dat niet had mogen vragen. Zijn ogen glijden langs mijn lichaam. Alsof hij me aanraakt. Na het overhandigen van een sigaret raakt hij aan de praat. Hij is hier voor zijn bedrijf. Maar het bedrijf wil maar niet van de grond komen en hij denkt erover om ermee te stoppen. Zeven jaar ligt daar, wijzend naar het water. Mijn ogen glijden langs zijn lichaam. Zijn hand met daarin de sigaret beeft. Zijn hele lichaam geeft. Ik ook. Wat hij nodig heeft is een opwarmertje. Net als ik overigens. Een borrel?

Mijn huis is niet berekend op bezoek. Niet in het holst van de nacht. Ik vraag hem zich er niet aan te storen. Zittend in de hoek van de bank steekt hij nog een sigaret op en ik overhandig hem een glas rum. Hij kijkt me vragend aan: Waarom heb ik mijn jas nog aan? Pas dan realiseer ik me dat ik mijn kamerjas heb geruild door deze manteljas. Hieronder heb ik niks aan; ik ben helemaal naakt. Dus sta ik naakt vóór hem met alleen nog laarsjes aan. De sigaret en het glas rum gaan weg en ik beland in zijn schoot. Zijn blouse gaat uit en daarna de rest van zijn kleding. We vallen op de bank. Onze tongen vinden elkaar rap. Daarna vreet hij mijn borsten één voor  één helemaal op. Zijn hoofd gaat tussen mijn benen; zijn tong tussen mijn lippen. In het volgende standje pijp ik hem totdat zijn jongeheer ervan gaat glimmen.

Hij belandt bovenop me. Ik wil wel verder. Hij mag best naar binnen. Seks is gezond, beweging is goed. Maar als hij naar binnen wil dan niet zonder regenjas om zijn inmiddels glimmende pik. Hij knikt, staat op en biedt aan in de avondwinkel hier vlakbij condooms te kopen. Ik schaam me. Tijdens het aankleden bied ik wel een miljoen keer mijn excuses aan. Als hij straks terug is dan maak ik alles goed. Hij mag dan alles met me doen, zo lang hij wil, als hij me maar geen pijn doet. Eigenlijk moet ik gaan maffen omdat om zeven uur de wekker weer gaat. Maar fuck die baan maar even. Fuck die vriend van me. Fuck de hele wereld! Hij knikt instemmend en snelt de deur uit.

De rust keert weder. Daar lig ik dan; poedelnaakt, één been op de grond en één been steunend op de armleuning en nog altijd met laarsjes aan. Tijdens een hijs aan een nieuwe sigaret staar ik naar het plafond en zet de gebeurtenissen van vannacht op een rijtje. Wat zeg ik  straks tegen mijn collega’s? Wat vertel ik mijn vriend? Hoe zou het trouwens voelen, een pik van een kerel van dik twee keer mijn leeftijd in me? Ik staar naar het horloge op het tafeltje naast me. Drie uur ‘s nachts. Mooi ding, dat horloge. Zwart, mooie wijzerplaat… Grappig eigenlijk dat ik al twaalf jaar vrijwel iedere avond hetzelfde rondje loop. Grappig eigenlijk dat ik in die twaalf jaar er nooit over heb nagedacht midden in de nacht een vreemde man op te pikken om daar vervolgens mee seks te hebben. Hopelijk komt hij snel terug zodat we het af kunnen maken. Ik kom overeind om de eerste as in de asbak te legen. Mijn hoofd maalt verder.

Grappig ook eigenlijk dat mij in diezelfde twaalf jaar is mij nog nooit een avondwinkel opgevallen.

Iemand nog een herenhorloge nodig?



zaterdag 15 december 2018

Prikkelzinnen 01/2019: "Tietenverhalen"

Tietenverhalen

Begin dit jaar ben ik er maar voor uitgekomen. Gewoon: uit de kast. Voor de draad ermee! Waarom dit leven nog langer verbergen als ik er plezier aan beleef? Dus heb ik het maar verteld. In de kroeg, op school, de sportclub, tegen mijn moeder en in mijn vriendenclub: Hup, daar ligt het en kijk maar wat je met die informatie doet. Kan mij het schelen!

Wandelend door de oude binnenstad van Haarlem zag ik hem daar twee jaar geleden zitten op een bankje langs de Haarlemmer Trekvaart. De verlaten blik en zijn houding trokken me als een magneet naar hem toe. Zijn woorden deden de rest. Ik was verkocht aan een man die mijn vader had kunnen zijn. Mijn biologische vader heeft mijn moeder, mijn zusje en mij verlaten voor een jongere bloem. Dus dacht ik: Zo vader, zo dochter. Ik begon een relatie met een kerel die mijn vader had kunnen zijn.

Als ik hem bezoek dan kleed ik me zo licht mogelijk, zodat we snel bloot zijn. Geen blouse, maar een truitje (‘s zomers een jurkje zonder beha). Als hij tijdens het vrijen zijn armen om me heen slaat dan voel ik me veilig. Als ik zijn warmte voel dan geeft me dat het idee dat ik me koningin van mijn eigen rijkje ben. Ik laat me dan ook helemaal gaan. Of we nou vrijen in de keuken waarbij hij me van achteren penetreert (eigenlijk standaard ons openingsritueel), of we op de rand van het bed zitten waarbij ik in zijn schoot zit, of liggend in de missionarishouding… hij is zo aanwezig wanneer hij zijn armen om me heen slaat en tegen me praat.

Tussen het vrijen door vertelt hij over zijn werk, zijn leven, de toestand in de wereld…. Hij corrigeert me als ik onzin spreek, doordraaf of stompzinnige ideeën heb. Of alle drie. Hij helpt me met mijn problemen. Hij vertelt me over landen waar hij is geweest, en wat hij daar heeft beleefd. Op zo’n moment hang ik werkelijk aan zijn lippen. Hij is ongelofelijk knap. Innerlijk dan. Uiterlijk kan er nog wel wat aan zijn lichaam worden gesleuteld. Maar hij weet echt alles! Als bonus spreekt hij ook nog eens vijf talen vrijwel vloeiend, dus hij helpt me met het voorbereiden op (tussentijdse) examens Engels, Frans en Duits.

Tijdens het vrijen verleidt hij me met zachte lieve  woordjes. Hij speelt met mijn tieten en vertelt erover. Ze zijn zo mooi, rond en vol… en ze wiebelen lekker. Niet mijn woorden. Zijn bevindingen. Terwijl hij met mijn tieten speelt fluistert hij het ene na het andere verhaal over mijn tieten. Niet eens echt ordinair, of zo. Wel altijd persoonlijk; Terstond krijgen ze een eigen identiteit en maken hun eigen avonturen mee. Het verhaal heeft geen begin en geen einde. Alles wat ik kan doen is hem terugbetalen met hijgen, puffen, strelen over zijn lichaam, pijpen en mijn lichaam helemaal aan hem geven. Ik ben helemaal verlamd als hij tijdens het vrijen over mijn tieten praat. Ik ben helemaal weg.

Zijn verhalen klinken poëtisch. Alsof Wiliam Schakespeare uit zijn graf is opgestaan en met mij vrijt. Zijn woorden rijmen zelden maar de prachtige volzinnen sluiten naadloos op elkaar aan. Maar het is vooral de toon waarop hij de woorden uitspreekt. Eigenlijk praat hij niet; hij zingt. Ik zou zo snel geen lied weten waarmee dat te vergelijken is en misschien moet dat ook zo blijven. Die zacht kreunende toon in mijn oor en tegelijkertijd het gevoel van zijn jongeheer in mij helpen me bij het ontwikkelen van mijn orgasme. Het vrijen met hem is al een erotische dans op dito muziek. Soms valt hij stil en dan begin ik zelf maar. Op de vraag wat hij van mijn tieten vind komt er weer een heel verhaal uit waarmee ik weer een tijdje zoet ben.

Hij is de derde man in mijn korte leven waarmee ik seks heb. Geen van zijn voorgangers konden tijdens het vrijen (zulke) erotische verhalen vertellen. Voor zover ik in mijn vriendenclub heb kunnen peilen zijn de heren altijd als eerste klaar met hun daad. De vrouw doet dan alsof ze klaarkomt. Mijn vriendinnen zijn jaloers als ik vertel over zijn verhalen over mijn tieten. Ik kom vrijwel altijd als eerste klaar. Hij moet dan nog in me klaarkomen. Maar ik laat hem gaan; ik vind het niet erg.

 Ik heb hem wel eens gevraagd om die verhalen op te schrijven. Ik vind ze geweldig. Maar dat weigert hij. Zelfs niet als ik hem foto’s stuur van mijn tieten, of selfies van mijn naakte lichaam. Schrijf het zelf maar op, is dan zijn antwoord.

En weet je: Ik denk dat hij nog gelijk heeft ook.



Op 16 januari 2019 is de volgende Prikkelzinnen, de feedback bijeenkomst van het schrijverscollectief EroScripta. Het thema deze keer, 'talk to me dirty' werd ik geïnspireerd door de wekelijkse korte verhalen op de website van Viva. Hier schrijven (jonge) vrouwen over hun wandeling buiten de gebaande paden van het seksleven. Geniet ervan! Commentaar? Graag hieronder vermelden, of stuur een mail naar hqeuitgevers@gmail.com (of kom op 26 januari 2019 ook naar Utrecht!).

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zaterdag 10 november 2018

Erotisch verhaal: "Seks met een geest"


Als ik seks heb dan doe ik dat voor het raam met de gordijnen open. Om die reden heb ik het bed verplaatst van de slaapkamer naar de woonkamer. De gedachte alleen dat ik daar op mijn rug lig met een man tussen mijn gespreide benen maakt me helemaal gek. Het gaat zelfs zó ver dat ik geen idee heb waardoor ik klaarkom: de man die zijn best heeft gedaan, zijn imposante jongeheer die in mij bezig is geweest of het idee dat de kantoormedewerkers van het accountantsbureau in de kantoortoren tegenover mijn appartement de seks vanaf de eerste tot de laatste seconde hebben kunnen volgen.

Tijdens de seks glijd ik helemaal weg in mijn eigen wereldje. De man die op dat moment seks met mij heeft, heeft seks met een lichaam waar de geest uit is verdreven. De vrouw met wie hij seks heeft kreunt , hijgt en puft. Ze neemt elk standje aan die hij zich wenst. Maar daar is dan ook alles mee gezegd. Die geest – die overigens wel door het appartement blijft zweven - kijkt naar beneden, waar de drukke ochtendspits in de stad zijn weg probeert te vinden. De natte straten; mensen die zich een weg banen door de menigte. Sommigen beschermen zich op deze vroege ochtend tegen de regen. Verkeer stopt  voor het stoplicht waarna een mensenmassa het zebrapad trotseert. Mensen die op weg zijn naar hun werkplek.

Ik weet dat de medewerkers van de kantoortoren tegenover mijn appartement van achter hun bureaus als de eerste de beste voyeurs opgewonden zitten te gluren. Ik weet dat vergaderingen worden opgeschort en telefoontjes onderbroken. Ik weet dat alle medewerkers van het accountantsbureau verrekijkers en filmcamera’s hebben geïnstalleerd om mij te volgen. Ik weet dat ze klaar zitten met hun telefoontjes en tablets, en de filmpjes op het internet gooien. Maar het kan me allemaal niks schelen. Ik geniet van iedere seconde dat ik daar lig in de wetenschap dat deze loonslaven van het kapitalisme van achter hun bureaus naar mij kijken. De kleinburgerlijke slaven met hun saaie leventje mogen voor een hongerloontje aan rijkaards uitleggen hoe zij hun miljoenen kunnen wegsluizen naar belastingparadijzen. Ze weten zich geen houding te meten. Sommigen voelen zich gênant, sommigen genieten en anderen proberen heel stoer te doen.

Zesentwintig ‘full HD’ camera’s hangen er rond mijn bed. In de nachtelijke uurtjes monteer ik de beelden tot een flitsende film waar Hollywood jaloers op zal zijn. De kantoortorens zijn leeggelopen. De straten stil. De stad slaapt maar ik ben wakker. Slapen doe ik nog maar zelden. Tevreden staar ik naar de computer. Ik neem nog een slok van mijn glas witte wijn. In de verte schallen sirenes van ambulance, brandweer of politie door de nacht. Geluiden die horen bij de stad. Het filmpje verdwijnt in de krochten van het internet, waar mannen zich aftrekken op de beelden van mijn naakte lichaam. Mannen die ik niet ken. Mannen die mij niet kennen.

Het kan me allemaal niets meer schelen sinds ik een half jaar geleden de hoofdprijs in de loterij het gewonnen: vijftien miljoen euro. Ik ben nog geen veertig en ik hoef nooit meer te werken. Geen saaie vergaderingen meer. Ik ben nu zelf zo’n rijkaard. Geen negen tot vijf baan meer. Geen files onderweg van mijn huis naar kantoor. Het huis heb ik verkocht. Ik woon nu in dit appartement op drie hoog, tegenover het accountantskantoor waar ik elf jaar geleden mijn eerste uurtjes maakte.

De zon komt inmiddels weer op boven de stad. Een nieuwe dag is begonnen. Beneden op straat verschijnen de eerste loonslaven weer. Bij mij gaat de deurbel.

Werk ze, oud-collega’s!

donderdag 1 november 2018

Verslag NFN Volleybalweekend


Soms moet je iets nieuws proberen in je leven. Omdat je iets nieuws wil ontdekken of omdat je uit de sleur van alledag wil vertrekken. Even anders dan anders. Uit de dagelijkse sleur. Niet achter de karavaan aan. Naakt lopen is lekker. Naakt bivakkeren voelt bevrijdend en ook wel een beetje opwindend. Dus zou de deelname aan de NFN Volleybalweekeinde dus ook bevrijdend moeten voelen. NFN leden komen samen om een naturistencamping om een weekeinde samen naakt te sporten, is de opzet.

Het is een druk bezet weekeinde, want de parkeerplaats is al snel vol. Het is de bedoeling dat alleen teams meedoen. Individuele NFN leden kunnen meedoen met een door de organisatie samengesteld team. Maar veel deelnemers melden zich te elfder ure af.

Het spel is verdeeld in sets van twee keer tien minuten. Na een set moet er gewisseld worden van kant. Er zijn drie velden en er is niet voor alle deelnemers plaats, dus enkele teams hebben een korte pauze tussen twee spelen door. Er doen drie teams mee aan een spel: twee op het veld en één levert de scheidsrechter en de persoon die de score bijhoudt. Verder is het de bal over het net rossen en hopen dat hij aan de andere kant op de grond valt. Voor elke gewonnen set zijn er punten te verdelen.

De naam suggereert dat het een dag lang van negen uur ’s morgens tot een uurtje of vier ‘s middags naakt sporten is. Maar wie dat denkt komt bedrogen uit. Veruit de meeste spelers/-sters zijn gewoon gekleed.

Stereotiepen worden hier wel bevestigd. Waar je ook kijkt: op het naaktstrand, de vrije natuur of een gezamenlijke activiteit als deze: Naakt gaan is over het algemeen een aangelegenheid voor mannen. Het is gissen in het donker waarom vrouwen over het algemeen niet bloot gaan. Toch is dat wel vreemd. Op deze nudistencamping bevindt zich een groep mensen die het naakt zijn tot een soort heiligdom heeft verheven. In de loop van de dag gingen er wel een paar vrouwen uit de kleren. Maar niet tijdens het sporten. Wie voornamelijk naakt gaat is man en vooral de leeftijd van vijftig gepasseerd, heeft een welvaartsbuik(je) of zit over het algemeen onder de oorringen, tatoeages en/of piercings. Of dat storend of juist heel mooi is, is een kwestie van persoonlijke smaak

Heftige reacties
Naar aanleiding van bovenstaand verslag braken er heftige reacties los op sociale media. Een aantal mannen voelde zich aangesproken door de zin dat het vooral mannen van boven de vijftig waren die naakt gingen. Veel vrouwen vonden de tekst vrouwonvriendelijk. Aangeboden excuses werden door de boze NFN leden niet geaccepteerd, omdat deze excuses ‘te algemeen’ waren. Drie NFN leden bleven de schrijver ook privé achtervolgen met scheldkanonnades en dreigementen. De gedachte dat naturisten/nudisten vredelievende en sociale mensen waren is bij deze ontkracht.

Overigens viel het de schrijver in aanloop naar het NFN Volleybalweekeinde op dat er nergens op het internet een verslag was te vinden over wat er zich precies tijdens zo’n weekeinde afspeelt. Is dit een gesloten wereldje? Zouden er meerdere schrijvers zijn bedreigd?


zondag 28 oktober 2018

Erotisch verhaal: "Gek van opwinding"

"Gek van opwinding"

We moesten per se de trein van half één hebben. Geen trein eerder, geen trein later. Ook de aansluitende trein moest worden gehaald. Van Hilversum naar Amsterdam. Op Amsterdam Centraal naar Haarlem. In Haarlem per se die ene bus naar het centrum. Dan nog een minuutje of tien wandelen. Dat wandelen was meer snelwandelen en daarna rennen. Veronica wilde op tijd zijn.

Eenmaal aangekomen in een drukke winkelstraat stonden we voor een duister uitziend gebouw. Een soort tralies voor de ramen; een oude, eikenhouten deur. Op de gevel enkele borden met merknamen die mij toen niets zeiden. Aarzelend drukte Veronica op de bel. Lang gebeurde er niets. Maar toen ging de deur open en stond een man in de deuropening. Geen knapperd. Maar lelijk was hij ook weer niet. Hij schudde Veronica de hand en daarna mij. Misschien was het de blik in zijn ogen. Misschien was het de manier waarop hij mij de hand schudde. Misschien zijn glimlach. Maar ik voelde me tot hem aangetrokken. Als ik een jongen aantrekkelijk vind dan laat ik dat vaak wel aan hem weten. Deze keer hield ik wijselijk mijn mond. Hij moest zeker eind vijftig zijn; dat scheelde meer dan dertig jaar met mij.

Hij leidde ons door een donkere rommelige ruimte die de winkel moest voorstellen. Het rook er muf. Achterin was een hypermoderne fotostudio ingericht. In de hoek zag ik een deuropening naar een halletje, waar een meisje de trap af kwam. Ze zag er fris en gewassen uit. Ze bedankte de man en verliet de zaak via winkel.

Vóór ik het wist stond Veronica poedelnaakt vóór hem. Hij gaf haar aanwijzingen en knipte af. Stuk voor stuk prachtige zwart/witfoto’s maar ik volgde vooral hem. Veronica had ik al zo vaak bloot gezien. Even leek ik weg te zakken in mijn eigen fantasie. Zwart/wit beelden waarin ik hem zijn gang liet gaan over mijn lichaam. We lagen poedelnaakt in een bed, in een hypermodern uitziende slaapkamer waarvan de deuren naar buiten openstonden. De vitrages bewogen zachtjes op de golven van de wind. Liggend op mijn rug werd ik bijna gek van opwinding of dit heerlijke gevoel zou kwam door de wind die zachtjes zijn weg zocht over mijn lichaam, of zijn tong die zachtjes over mijn vagina gleed. De gekte bereikte zijn climax toen ik het niet meer hield en omhoog schoot en klaarkwam.

Mijn gil had blijkbaar zijn aandacht getrokken. Veronica was inmiddels niet meer in de studio aanwezig. Ze was zich aan het douchen, zo vertelde hij. Hier boven was een appartement, die via die trap in de hal bereikbaar was. Ik voelde me gênant maar hij vertelde dat meiden die als getuige mee kwamen wel vaker erotische gedachten kregen. In de tien, vijftien minuten dat ik alleen met hem was voelde ik me alleen maar méér tot hem aangetrokken. Het was een gentleman. Galant, hoffelijk, sprak met twee woorden en keek me recht in de ogen aan. Nog vóór Veronica de trap naar beneden liep vertelde ik hem dat ik over hem had gedroomd en dat ik hem nog een keer wilde zien. Hij twijfelde maar ik gaf hem snel mijn nummer. Bij vertrek uit de winkel keek ik hem nog een keer na en gebaarde dat hij mij echt moest bellen.

Dat heeft hij twee weken later gedaan. Aarzelend, dat wel. Hij wilde me eigenlijk vertellen dat hij het leeftijdsverschil te groot vond. Ik overtuigde hem door naaktfoto’s van mezelf te sturen. Iedere dag drie, en iedere dag op hetzelfde tijdstip. Totdat hij gek van me werd en toegaf. Dus lig ik nu poedelnaakt op mijn rug in een bed, in een hypermodern uitziende slaapkamer. De deuren naar het balkon staan open en de wind zoekt zijn weg tussen de vitrages en over mijn lichaam. Tussen mijn gespreide benen streelt een man van eind vijftig met zijn tong over mijn vagina. Mijn handen houden zijn hoofd op de juiste plek. Ik staar naar het plafond en realiseer me dat dit geen zwart/witfantasie is, maar levensechte kleurenbeelden. ‘Ga door, ga door’ is alles wat ik kreunend kan uitbrengen.

Ik word gek van opwinding.