Voor de eerste keer naakt (scène)

Foto: Tumblr.com

"Hij schaamde zich voor zijn penis, die opgewonden was geworden. Dat was eigenlijk al zo vanaf het moment dat hij deze ochtend zijn huis verliet en voor het eerst in zijn leven naakt door dit dorp liep. Nog niet eerder in zijn leven was hij naakt tussen andere naakte lichamen. Bang voor de reacties van de andere naakten, die ongetwijfeld al meer ervaring hadden in het naakt zijn. Bang dat de anderen hem lacherig zouden aanspreken. Deze eerste keer naakt onder de naakten voelde alsof hij voor de eerste keer seks had, en dan ook nog eens met een vrouw die veel meer ervaring had. Net als tijdens zo’n eerste keer schaamde hij zich ook voor zijn lichaam, dat niet bepaald strak en slank was. En dan zin penis, die maar niet in een normale positie wilde terugkeren. Hij was ook bang te worden aangesproken als hij met zijn stijve penis iets te lang naar een vrouwenlichaam keek. Maar het was heel moeilijk om dat niet te doen, want naakte vrouwenlichamen waren hier in overvloed. Sterker nog: ze leken zelfs in de meerderheid. Misschien zouden opgeschoten pubers hem uitlachen? Zou hij worden aangesproken door mannen die dachten dat hij van de herenliefde was? Zouden vrouwen van zijn leeftijd hem uitlachen omdat aan zo ongeveer alles te zien was dat dit de eerste keer was? Omdat hij van alle kanten uitstraalde dat hij bang was om zijn naakte lichaam in het openbaar te vertonen? Zouden er dorpsgenoten zijn die stiekem foto’s van zijn lichaam maakten en die vervolgens publiceerden op het internet? Binnen enkele seconden zou zijn foto te vinden zijn op talloze computers wereldwijd. Ook op computers van mensen die kwaad in de zin hadden. Zijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn. Zijn vrienden, kennissen en familie zouden hem uitlachen. Hun commentaar kon hij al raden. Misschien zou hij wel in moeilijkheden komen als hij zichzelf zou masturberen bij het aanzien van een naakt vrouwenlichaam, of dat ene tienermeisje die nog strak in haar vel zat. Uiteindelijk besloot hij de sprong maar te wagen en naar dit dorp te komen, om echt voor een lange tijd naakt te kunnen zijn. Hij wilde weten hoe het was om naakt tussen de naakten te zijn. Hij wilde voelen wat het betekende om minstens drie weken aan één stuk geen kledingstuk om zijn lichaam te hebben. Drie weken geen kleding dragen. Geen zwembroek. Geen T-shirt. Compleet naakt zou hij zijn, overal waar hij ging. Hoe zou het zijn om met een opgewonden penis over straat te lopen? Hoe zou er op zijn lichaam worden gereageerd en zou hij als onervaren nudist worden opgenomen in een groep ervaren naakten? Maar hij wilde die drempel over. Omdat hij een duidelijk punt wilde maken. Voor zichzelf, maar ook naar de rest van de wereld. Dit was zijn naakte lichaam. Dit was hij. Misschien niet strak, slank en gespierd. Misschien niet het lichaam dat vrouwen graag zagen, maar de vrouwen die hem tegemoet kwamen, moesten het hier maar mee doen. Misschien was het de eerste dagen wat onwennig om naakt rond te wandelen door dit dorp. Maar het moest er maar eens van komen. De horde moest maar eens worden genomen.

Uit pure schaamte voor zijn opgewonden penis had hij een plekje op het strand opgezocht waar weinig mensen waren. Daarna wist hij niet hoe snel hij het water in moest rennen, om zo niet al teveel dorpsgenoten en badgasten tot last te zijn met zijn nog immer opgewonden penis. Met angst in zijn ogen had hij naar tegenliggers, passanten en badgasten gekeken, in de hoop geen opmerking te krijgen over zijn stijve penis. Maar er was niemand die naar zijn penis keek. Niemand die er een opmerking over maakte. Sterker nog: iedereen in dit dorp deed net, alsof een man met een stijve penis in dit dorp heel gewoon was. En dat was het ook, want er liepen hier en daar verspreid over het dorp talloze mannen rond die ook een stijve penis hadden. Sommige van ven wandelden hand in hand met een naakte vrouw. Het was een merkwaardig beeld waar hij maar niet aan kon wennen. Tijdens zijn verblijf in het water ontspande zijn penis zich weer, dus durfde hij het water weer uit te komen. Hij kreeg het idee dat zijn lichaam inmiddels wel gewend was geraakt aan al dit naakt. Want net als hij was iedereen naakt. Hier waren naakte lichamen zover het oog kon reiken; en verder. Honderden. Duizenden. En niet zomaar even naakt als in topless of schaars gekleed. Niet als in net iets te kleine broekjes aan of alleen wat oudere mannen die liepen te flaneren met hun naakte lichaam. Niet als in vrouwen met iets te grote borsten in iets te kleine bikinibeha’s. Niet als een klein deel van het strand dat speciaal was gereserveerd voor naakte lichamen die alleen maar even een paar uurtjes kwamen bijkleuren in een speciaal voor hen afgezet gebied. Niet alleen oudere mannen en vrouwen die toch niets meer te verliezen hadden, maar ook jongere mensen: Tieners, twintigers, dertigers en veertigers. Geen onderscheid in leeftijd, huidskleur, geloof of geslacht. Vrouwen met een strak lichaam en forse borsten; meisjes met een pril lichaam en kleine borstjes, maar ook oudere vrouwen met wat minder volle borsten. Sommige borsten stonden strak, sommige hingen er een beetje. Sommige vagina’s wagen goed bijgehouden, anderen waren strak geschoren en weer andere vrouwen maakte het blijkbaar niet zoveel uit wat er tussen hun benen gebeurde. Er waren mannen met een strak lichaam en een grote penis, maar ook mannen met een minder strak lichaam en een kleine penis. Maar gelukkig voor hem waren er ook mannen zo als hij, die wat minder slank waren en een penis hadden die niet de ideale lengte had. Tot zijn opluchting schaamde hier niemand zich voor zijn of haar naakte lichaam. Hier maakte niemand een opmerking over een naakt lichaam dat niet aan de eisen van de tijd voldeed: goed verzorgd, strak, slank, geen oneffenheden en alles in perfecte conditie. Dit waren geen fotomodellen die allemaal strakke lijven hadden, maar mensen van alledag. Hier was iedereen naakt onder de naakten. Dit was één grote kolonie naakte mensen. Naakte lichamen in allerlei soorten en maten, hoogtes en breedtes. Alle activiteiten hier werden naakt uitgevoerd. Niet alleen zonnebaden op het strand of zwemmen in de zee, maar ook actieve sporten zoals hardlopen langs de waterlijn. Naakte mannen en vrouwen renden het kilometerslange strand af en luisterden ondertussen naar muziek uit hun MP3-speler. Ook op het terras een drankje nuttigen of wandelen over de kilometers lange boulevard ging naakt. Naakte lichamen liepen winkels in en uit en weer andere naakte lichamen zaten gewoon wat te zitten op één van de vele bankjes. Er waren naakte lichamen die zich kostelijk vermaakten met andere naakte lichamen, door ernaar te kijken of ermee te praten. Naakte lichamen maakten de straten schoon en andere naakte lichamen hadden een plaatsje gevonden in de schaduw en lagen in elkaars armen. Hier viel je pas op als je niet naakt was."

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Waarom moet Adam zoekt Eva worden verbeterd?

Foto: Tumblr.com

Presentatrice Nicolette Kluijver is ontevreden over de kijkcijfers van 's langs enige naaktshow Adam zoekt Eva. Had het televisieprogramma bij aanvang nog bijna één miljoen kijkers, na 7 afleveringen zijn daar nog net geen 600.000 van over. RTL5 is tevreden over de kijkcijfers en wil een tweede seizoen. Maar Kluijver wil alleen meedoen als de opzet van het programma wijzigt. Ze wil meer spanning en een twist in het spel. De vraag is of dat gaat gebeuren, want producent Eyeworks is eveneens meer dan tevreden, nu het format van het programma is verkocht aan landen als Frankrijk, Duitsland en België. Toch willen we de presentatrice een handje helpen met wat verbeterpunten. De vraag of die worden overgenomen kan hardop worden gesteld.

Presentatie
Als je kandidaten naakt zijn waarom zou de presentatrice zelf ook niet uit de kleren gaan en de interviews naakt afnemen? Kluijver durfde eerder wel in vol ornaat in de Playboy maar naakt een programma presenteren gaat blijkbaar te ver. Terwijl je daarmee nou juist interessante televisie maakt: lef en durf. Heel even zagen we Kluijver naakt, van een afstandje en dan alleen haar rug en billen. De fantasie moest de rest doen. Waarom niet vanaf het begin iedereen die in beeld komt direct naakt en dat zo houden tot aan het einde. Dan nog: als de interviews tussentijds worden afgenomen dan wordt dat keurig gedaan met alleen het hoofd in beeld. Dat is allemaal nog te voorzichtig. De kandidaat is naakt: laat dat zien!

Tattoo's en piercings
De grote hoeveelheid aan naakte lichamen met een overvloed tatoeages en piercings die in de show voorbij komt is storend. Zowel bij de mannen als de vrouwen. Alsof heel Nederland over het hele lichaam getatoeëerd is en vol hangt met metaal. Dat mag best een tandje minder. Het is nu erg opvallend als een kandidaat/kandidate geen plaatjes op het lichaam heeft. Dat moet toch echt anders.

Standaard
Het is allemaal wel heel basic. Iedere aflevering is hetzelfde; kent dezelfde shots en hetzelfde verloop. Terwijl je pas echt kijkers trekt en dus het gesprek van de dag wordt als er iets verrassends gebeurd. In één van de afleveringen bleken een kandidaat en kandidate zo op elkaar te zijn gevallen dat ze de eerste nacht bij elkaar al seks hadden. Het werd buiten het programma gelaten, terwijl dat nou juist een verrassend element had kunnen zijn. Ook hierin is het programma toch wat voorzichtig. Programma's als Utopia en Big Brother scoorden nou juist omdat deelnemers en deelneemsters 'het' met elkaar deden. Dat was de volgende dat het gesprek bij de koffieautomaat. Wie het niet had gezien ging  eerstvolgende keer wel kijken, in de hoop dat het weer zou gebeuren. Voor Adam zoekt Eva is dit misschien iets teveel gevraagd.

Het zou jammer zijn als het programma van de buis moet omdat er in dit calvinistisch preutse landje geen kijkers voor zijn. Maar alleen een verrassing kan het tweede seizoen van 's lands enige naaktshow nog redden. En een forse toename in het aantal kijkers natuurlijk.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Adam zkt. Teleurstelling

Foto: Tumblr.com

We hebben er even op moeten wachten, maar dinsdag 4 maart 2014 was het dan eindelijk zo ver: het nieuwe naaktprogramma Adam Zkt. Eva op RTL5. Het is een datingprogramma waarin de geliefden elkaar voor de eerste keer direct naakt tegemoet treden. Datingshows waren er in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw in overvloed. Deze eeuw moesten deze shows, die veelal een Amerikaans karakter en -naam hadden, worden heruitgevonden. De vrouwen waar RTL5 op mikt – die van twintig en dertig die nauwelijks nog een fatsoenlijk woord Nederlands kunnen spreken maar slechts nog een soort Nederamerikaans – zijn er groot mee geworden. Vrouwen kunnen eindeloze gesprekken voeren over relaties. Daar zit méér in, moet producent Reinout Oerlemans hebben gedacht en bedacht een nieuw soort datingshow. Het doorsnee publiek denkt bij naakt toch al gauw aan seks en porno en dat wordt dan automatisch weer gekoppeld aan dat andere fenomeen uit de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw: de spotgoedkope en zeer slecht gemaakte softpornofilm. De Duitse zender RTL Plus kon er op de late zaterdagavond geen genoeg van krijgen en begin deze eeuw deed RTL5 – toen nog ‘meer voor mannen’ – dat dunnetjes over. Die films waren Amerikaans maar al niet veel beter.

Een televisieprogramma waar deelnemers langdurig naakt in beeld worden gebracht is sowieso al vernieuwend. Na de eerste aflevering te hebben gezien lijkt Adam Zoekt Eva méér een experiment hoever televisiemakers kunnen gaan met het vertonen van naakt, dan een naakte zoektocht naar de Ware Jacob of Jacoba. De makers waren niet te bescheiden met het in beeld brengen van het mannelijk naakt, maar over het vrouwelijk naakt werd krampachtig en afstandelijk gedaan. De lange haren van de kandidate hingen keurig voor haar borstjes en de interviews waren met close ups tot boven de borst. De kandidate zat onder de tatoeages, wat in dit geval alleen maar storend werkte. Het ontbrak niet aan lange afstandsshots waarbij wel was te zien dat de kandidate naakt was, maar de rest werd overgelaten aan de verbeelding van de kijker. Het was duidelijk gericht op vrouwen, die naakte mannen willen zien en niet op mannen, die een naakt vrouwenlichaam willen zien. De presentatrice kwam niet naakt in beeld. Als je kandidaten naakt zijn, ga dan zelf ook naakt. Presentatrice Nicolette Kluiver stond eerder in vol ornaat in de Playboy. Maar de blondine is wat ouder en wijzer en heeft inmiddels ook een man en een kind. In dat geval kan mamma niet meer naakt voor de camera gaan staan. Een presentator (presentatrice in dit geval) moet zich op hetzelfde niveau begeven als zijn (haar) kandidaten. Maar voor dit televisieprogramma ging ze zelf niet uit de kleren. Als je naakte lichamen in beeld brengt, breng dan alles in beeld. Dus voor de volgende aflevering is het te hopen dat het vrouwelijk naakt wat beter in beeld wordt gebracht.

Feit is dat een naakt lichaam om religieuze redenen nog altijd niet geaccepteerd is in onze  maatschappij met onze hamburgercultuur en ons Nederamerikaans taalgebruik. Iedere mening die we hebben smijten we zonder nadenken op Twitter (zelfs doodsbedreigingen); iedere beweging die we maken delen we met honderden “vrienden” op Facebook. Ons hele CV zetten we tot in detail op LinkedIn of Monsterboard (waarschijnlijk hopend op die ene  werkgever die een megacontract aanbiedt). Met onze mobieltjes maken we van alles en iedereen foto’s en publiceren dat direct op elke willekeurige website. Vanaf deze zomer kan zelfs elke 30 seconden een foto worden gemaakt met bijvoorbeeld de Narrative of de Google Glass. Foto’s op het internet verspreiden zich sneller dan de snelheid van het licht. In een moordend tempo staat de foto met jou erop op talloze websites. Maar naakt gaan is toch net even dat ene stapje te ver. 

In het Discovery programma Naked and Afraid werden de naakte lichamen vervaagd. Dit was om te voorkomen dat de in de VS oppermachtige katholieke kerk zou ingrijpen. Adam Zoekt Eva maakte op dat gebied een sprongetje vooruit. Een heel voorzichtig sprongetje. Het programma zou pas echt vernieuwend zijn als het eeuwige taboe op naakt zou worden doorbroken. Het is moedig van Oerlemans om daar met deze naakte datingshow iets aan te doen. Naakt is uiteindelijk waarom kijkers überhaupt naar een dergelijk televisieprogramma willen kijken. Niet vanwege de exotische locaties en de hagelwitte stranden. Echt niet vanwege de romantiek en al helemaal niet vanwege de inhoud. Een man koopt geen Playboy omdat er zulke mooie auto’s in staan, maar gewoon vanwege de naakte vrouwen. Het vooraf door de producent beloofde naaktspektakel viel tegen. Daar is dit land te preuts voor. Het commentaar in de media doet nieuwe initiatieven om programma's te maken met daarin naakte kandidaten verder de grond in boren. Televisiemakers zullen wat terughoudender zijn met nieuwe programma’s waarin deelnemers en de presentatie langdurig naakt in beeld zullen worden gebracht. In de plaats daarvan zoeken de makers voorzichtig de grenzen van het maatschappelijk toelaatbare op. Zelden gaan ze er overheen. Kijkers die keken voor het naakt werden teleurgesteld. Een naakt lichaam is iets wat we allemaal hebben en waar we er maar één van hebben. Dat mag best worden bewonderd. Maar pas als de maatschappij daar klaar voor is.

En dat zal nog wel even op zich laten wachten. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Voorspelbare Lucille Werner:"Geen naakt Lingo"

Foto: Tumblr.com

We zagen het eigenlijk wel aankomen. Het was dan ook een veel te ambitieus plan: het populaire TV-spelletje Lingo zou een versie krijgen met naakte kandidaten en een naakte presentatrice. Het idee werd spontaan geopperd tijdens een uitzending van het programma zelf. Heel Nederland zag en hoorde dat Lucille Werner aankondigde dat er op 1 juni, de dag van de naakten, een uitzending zou komen waarin iedereen naakt zou zijn. Heel Nederland begon zich ook te verheugen op een naakte Lucille Werner. Het is dan ook een prachtige vrouw met een leuk postuur en - niet onbelangrijk - twee aardige borsten. Nu kon heel Nederland die eindelijk gaan bewonderen. Het immer saaie suffe woordspelletje met een paar balletjes dat eigenlijk alleen nog werd bekeken door mensen die echt niets zinnigs te doen hebben met hun leven zou eindelijk weer levendig worden. Spraakmakend. Opwindend. Vakanties werden massaal verplaatst, verloven ingetrokken. Ow, was het maar snel 1 juni!

Maar helaas: de naakte Lingo versie komt er niet. Lucille Werner kondigde afgelopen vrijdag aan dat het niet haalbaar is. Wat is de wereld soms voorspelbaar. Weliswaar hadden er zich 200 kandidaten gemeld die graag uit de kleren wilden gaan, maar het programma wordt uitgezonden op de vooravond en dan kunnen er ook kleine kinderen en zwaar gelovigen kijken. Die zwaar gelovigen wie een doorgaans dermate saai leven hebben dat ze iedere avond een half uur van hun leven besteden om te gaan kijken naar een saai woordspelletje, zaten niet te wachten op een Lingo met naakte kandidaten en al dat bloot zou mogelijk aanstootgevend kunnen zijn voor kleine kinderen. Kijkers hadden geklaagd bij het zwaar religieuze Commissariaat voor de Media en die hebben nu een stokje gestoken voor een naakte versie. Kan niet. Mag niet. Gebeurd daarom ook niet. Werner opgelucht: ze zag het zelf al niet zo zitten om naakt te gaan presenteren. Het plan was iets te spontaan. Maar dat zegt ze er niet bij. Ze kan nu iemand anders de schuld geven.

Misschien kan Lucille Werner als goedmakertje een naaktreportage van zichzelf laten maken. Maar ook dat is ijdele hoop. We moeten het dus gewoon blijven doen met erotische fantasie en een boek dat die laatste grens durfde te doorbreken: Hotel vol Verlangens. Daarin staat precies beschreven waarom een initiatief als het naakte Lingo in Nederland nooit doorgang zal vinden. Het is te ongewoon. Onfatsoenlijk. Een aantasting van de goede zeden. Het is niet zoals de maatschappij het graag zou zien. Het is niet binnen de gebaande paden. De tijd dat er een televisieprogramma verschijnt waarin mensen echt langdurig naakt zijn te zien ligt nog ver voor ons. Daar is onze maatschappij nog niet aan toe. De vraag rijst of dat ooit staat te gebeuren.

Teleurgesteld? Ja! Omdat ons land zeer liberaal is ingesteld maar toch nog grenzen kent. Blijkbaar zijn er nog altijd beleidsbepalers die vinden dat een paar blote borsten, een vagina en een penis in beeld brengen nog erger is dan een paar doden. Enfin, die zwaar gelovigen kunnen op tijd naar bed. De kinderen kunnen weer rustig verder met videospelletjes, waarin ze iedere twee seconden met de meest gruwelijke wapens hun vijand kunnen neerknallen. Dat is immers niet zo erg als twee blote borsten op het tv scherm. Voor geweld hoeven ze niet te worden beschermd. Voor twee blote borsten wel. Naakt is immers niet des bijbels en aanstootgevend. Geweld en veelvuldig gebruik van de meest inventieve wapens in videospelletjes is wel weer de leer van God en niet aanstootgevend.

We houden ons hart vast voor de naakte datingshow van Reinout Oerlemans, die waarschijnlijk of niet doorgaat of waar de naakte lichamen van de kandidaten zullen worden vervaagd.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Afraid to be naked

Foto: Tumblr.com

Een paar weken geleden werd ik gewezen op de Discovery serie "Naked and Afraid", waar moderne mensen een wedstrijdje van de sterkste aangaan met Moeder Natuur. Zoals oermens ook eeuwenlang moest opboksen tegen de elementen van de natuur. In de serie doen ze dat na. Twee mensen (een man en een vrouw) van verschillend karakter worden door de producers uit het moderne Westerse leven gehaald en in de wilde natuur gedropt. Ze moeten binnen een bepaalde termijn een traject afleggen en ondertussen zien te overleven met eten, drinken, warmte en een bed. Dat bouwen en verbouwen ze natuurlijk allemaal zelf, want ze mogen slechts één voorwerp meenemen uit de moderne tijd. Dat voorwerp moeten ze gebruiken tijdens hun overlevingstocht. Na een korte kennismaking worden ze losgelaten op verschillende plekken: een stel moet bijvoorbeeld overleven in de jungle, een ander stel op een onbewoond eiland en een volgend stel in de ruige woestenij. Ze worden vergezeld door een cameraman en een geluidstechnicus, maar die mogen alleen ingrijpen in noodsituaties. Na verloop van tijd wordt het gezelschap uitgebreid, maar de groep blijft bestaan uit een gelijk aantal mannen en vrouwen. De mannen en vrouwen zijn volslagen onbekenden voor elkaar en... ze zijn naakt. Poedelnaakt. Helemaal naakt. De oermens droeg immers ook geen Levi Straus spijkerbroeken, Frank Rijkaard ondergoed, modieuze avondjurken of Gucci schoenen.

Het is een interessant gegeven: een man en een vrouw moeten naakt zien te overleven op een onbewoond tropisch eiland, in de keiharde jungle of in de meedogenloze woestenij. Interessante televisie. Het idee dat acteurs en actrices naakt zijn trekt kijkers. Veel kijkers. Vooral als de naakte mensen op zich doodgewone mensen zijn, zoals je die je iedere dag op straat tegen zou kunnen komen. Geen Hollywood sterren die hun lichaam elk jaar zes keer laten verbouwen of bijna niets eten omdat ze anders te vet denken te worden en een vet lichaam levert nou eenmaal geen 20 miljoen dollar per film op.

Maar helaas... Het blijft wel Amerikaanse televisie. Daar kijkt een strenge waakhond mee en die toetst de beelden aan de wet. Aan de wet van de streng religieuze belangengroepen zoals de katholieke kerk, want die hebben bepaald dat een naakt lichaam aanstootgevend is. Twee blote borsten en een penis in beeld en de streng religieuze waakhond bepaalt al dat de serie naar de hele late avond moet worden verplaatst of helemaal niet mag worden uitgezonden. Dat zou een strop zijn voor de producenten, want die zijn gebaat bij zoveel mogelijk kijkers want dat levert adverteerders en dus veel geld op. Kleine kinderen zouden wel eens kunnen schrikken van die naakte mensen, bepalen de religieuze belangengroepen... euh... bepaalt natuurlijk de televisiewaakhond in de VS. Religie speelt nog altijd een belangrijke rol in de Amerikaanse maatschappij. Kijkers die naar de serie kijken om daar een paar naakte mensen door het beeld te zien hobbelen komen dus bedrogen uit: De acteurs zijn weliswaar naakt, maar voor de kijker hebben ze alles nog gewoon aan. Een groot deel van het naakte lichaam is namelijk wazig gemaakt. Vooral de geslachtsdelen. Er is niks te zien! Een commentaarstem roept wel dat de acteurs naakt zijn, maar alleen aan de billen is dat zichtbaar.

De titel 'Naked and Afraid' is dus volkomen misplaatst en dient per direct te worden vervangen door 'Afraid to be naked'. Als je naakte mensen in beeld brengt, breng ze dan ook echt naakt in beeld. Verschuil je niet achter mogelijke protesten van religieuze belangengroepen. Als je aan een dergelijk project begint, dan weet je waaraan je begint en dan weet je ook waarom mensen kijken: ze willen naakte mensen zien. Billen, borsten, vagina's en een penis. Dus dan moet je een naakt lichaam gewoon in vol ornaat in beeld brengen. Helemaal naakt. Gewoon poedelnaakt, zoals naakt is bedoeld. Niet vervagen of delen wazig maken. Als je als producent niet wilt dat mensen afhaken dan breng je alles in beeld en dan laat je niets van dat naakte lichaam wazig. Scheelt ook weer kijkers en dus adverteerders en dus reclame inkomsten.

U leest het al: de auteur van Hotel vol Verlangens is een warm pleitbezorger voor het naakte lichaam. Maar diezelfde auteur houdt zijn hart vast voor de naakte datingshow van Reinout Oerlemans en de de naakte Lingo Show van Lucille Werner. Allebei later dit jaar op de Nederlandse televisie te bewonderen. Naakt scoort en dus zullen de kijkers aan de buis gekluisterd zitten. "Nu gaan we lekker naakte mensen kijken!", denken de kijkers. "Dat wordt scoren!", denkt Reinout Oerlemans. Maar mensen die zich nu al verheugen op de blote borsten van Lucille Werner zullen bedrogen uitkomen. Ook de kandidaten zullen tegenvallen. Zowel bij de show van Oerlemans als die van Werner. Iemand die een leuk lichaam heeft om naar te kijken gaat dat niet in vol ornaat op de Nederlandse televisie tonen, dus zal zich ook niet gaan opgeven voor die show. Maar ook bij deze shows zullen waarschijnlijk de geslachtsdelen angstvallig onder een wazig beeld worden verborgen, want Lingo staat geprogrammeerd op de vooravond en dan zijn de kleine kinderen nog op. Naakt is immers aanstootgevend voor kleine kinderen, vinden ook religieuze belangengroepen in Nederland... euh, de televisiewaakhond in Nederland natuurlijk. Diezelfde religieuze belangengroepen hebben er dan weer geen enkele moeite mee als die kleine kinderen de meest wrede videospelletjes mogen spelen op hun spelcomputer, waarin ze iedere drie seconden op de meest wrede manieren en met de meest geavanceerde wapens hun tegenstander mogen neermaaien. Maar twee blote borsten en een penis moeten worden vervaagd van de nog immer streng religieuze televisiewetten. Ook in Nederland. Het is overigens nooit wetenschappelijk bewezen dat kinderen trauma's kunnen overhouden na het zien van een naakt lichaam. Dat is bijgeloof. Waar zouden kleine kinderen zou eerder een trauma aan overhouden: aan het doodschieten van een mens of het kijken naar een paar mooie blote borsten?

Maar ja... wie durft er buiten die gebaande paden te lopen..?

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.