zondag 22 mei 2016

Daar waar je de krant koopt of je postpakketje afgeeft krijg je ook horrorfoto’s te zien



Torenhoge prijzen, verhogen van accijnzen en talloze overheidscampagnes hebben veel Nederlanders nog niet van het roken kunnen afhelpen. Ook niet het sluiten van Europa’s grootste sigarettenfabriek in Bergen op Zoom (1400 arbeidsplaatsen weg) en miljoenensubsidies aan de Stichting Stivoro houdt verstokte rokers een de tabak. Om de prijs voor een pakje sigaretten acceptabel te houden stopten fabrikanten zelfs minder stinkstokken in een doosje. Het mocht allemaal niet baten: men bleef roken.

Dat kan harder, moet de Overheid hebben gedacht en dus komen er vanaf nu enge foto’s op de verpakkingen. Angstaanjagende afbeeldingen van zwarte longen, zwart geblakerde tanden en zieke kankerogen.

Op zich is dat niet zo’n ramp want sigaretten is rotzooi en roken is gewoon slecht voor je. Nee, het ergste is dat die pakjes sigaretten open en bloot voor iedereen zichtbaar staan opgesteld achter de balie van iedere supermarkt. Dezelfde balie waar je als klant je postpakketje afgeeft, de Staatslot voor geld inwisselt maar bijvoorbeeld ook bloemen en plantjes en de krant koopt. Achter die balie staat vanaf nu een kast met daarin sigaretten met afschrikwekkende foto’s.

Opmerkelijk is dat niemand daar echt bezwaar tegen heeft. Zouden daar plaatjes staan van een aantrekkelijke naakte, rondborstige vrouw dan was de wereld te klein geweest. Vooral Christelijke organisaties en/of organisaties die sterk aan de kerk gelieerd zijn zouden moord en brand schreeuwen dat kleine kinderen getraumatiseerd kunnen worden bij het aanzien van een blote man of vrouw. Ze zouden voor de rest van het leven getekend zijn en misschien wel eens het criminele pad op kunnen gaan. Dus deze logica volgend: Wanneer een kind op jonge leeftijd in aanraking komt met bloot dan wordt het later een drugsdealer, mensensmokkelaar of massamoordenaar.

Maar wat gebeurt er wanneer een kind op jonge leeftijd in aanraking komt met zwart geblakerde open gesneden longen, zwarte afgebroken tanden of kankerogen? Zou het dan stoppen met roken?

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zondag 24 april 2016

Waarom je op reis uit de kleren zou moeten gaan



Lees hier (je wordt doorgeleid naar onze Facebook pagina)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

donderdag 14 april 2016

Waar blijft het bloot in de media?



Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/
Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na, namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie, internet en in bushokjes en abri’s op straat.

Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische speelfilm’  Fifty Shades of Grey zijn gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen? Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd heeft op de politieke besluitvorming.

Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer. Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.

Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt. Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.

Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

zondag 28 februari 2016

#OscarsSoWhite





Vandaag (zondag 28 februari 2016) barst de jaarlijkse Oscar regen weer los. Het is een feestje voor de filmwereld, door de filmwereld. Ofwel: filmmakers die elkaar prijzen geven. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS) – de organisatie die de felbegeerde filmprijzen uitreikt – heet een onafhankelijk instituut te zijn, maar door de jaren heen is gebleken dat het dit eigenlijk helemaal niet is.

Genomineerden voor de Oscars voor mannelijke hoofdrol zijn dit jaar: Eddie Redmayne (The Danish Girl), Michael Fassbender (Steve Jobs), Bryan Cranston (Trumbo), Matt Damon (The Martian) en Leonardo DiCaprio (The Revenant). Bij de vrouwen zijn genomineerd Brie Larson (Room), Charlotte Rampling (45 Years), Cate Blanchett (Carol), Saoirse Ronan (Brooklyn) en – die mag niet ontbreken – Jennifer Lawrence (Joy). Wat hebben al deze acteurs en actrices met elkaar gemeen? Ze zijn allemaal blank. Zelfs in de nominatie voor beste bijrol, productie, scenario en regie zijn geen zwarten genomineerd. Het leidde tot een woede uitbarsting bij zwarte acteurs als Will Smith, Chris Tucker, Martin Lawrence en regisseur Spike Lee. Ze vonden het onbegrijpelijk dat er niet eens een zwarte acteur bij de genomineerden zat. Direct kwamen de rassenscheidingen weer naar boven. Direct werd weer verwezen naar de Apartheid. En terecht.

De AMPAS is een spreekbuis voor de machtige Hollywoodstudio’s, die jaarlijks veel pulp over ons uit storten. Hollywoodstudio’s die met speelfilms vooral Amerikaanse propaganda verspreiden. Propaganda die voornamelijk is gericht op traditionele Joods/Christelijke waarden. In die Joods/Christelijke waarden zijn mannen sterk. Mannen vechten en mannen zijn helden. Vrouwen daarentegen zorgen ervoor dat de man niets te kort komt. Vrouwen horen niet te vechten, maar achter het aanrecht te staan. Vrouwen horen voor kinderen te zorgen. Mannen spelen met wapens en vechten iedere dag tussen 0900h en 1700h een oorlogje uit. Eenmaal thuis gekomen ligt de vrouw weer met gespreide benen voor de mannelijke held klaar. En omdat kleine kinderen ook naar die film kunnen kijken moeten de borsten van de zorgende vrouw wel worden afgedekt. Naakt is namelijk niet toegestaan in Hollywood producties. Komt er onverhoopt toch een blote borst of piemel in voor dan riskeren de speelfilms een PG (‘parential guideness’, ouders moeten meekijken) of 18+ label. Dat betekent minder bioscoopbezoekers en dus minder inkomsten voor de producenten. Dus doen filmmakers hun uiterste best om onder dat PG- of 18+ label uit te komen. Zelfs in een zogenaamd erotische speelfilm als Fifty Shades of Grey (veel meer erotische speelfilms zijn er de laatste 20 jaar niet in de bioscoop vertoond) is het naakt tot in keurige proporties teruggebracht. Er is zelfs een gekuiste versie van Fifty Shades of Grey, waarin alles is afgedekt. Maar zelfs in de ongekuiste versie is het naakt maar karig en bijna niet zichtbaar.

Ondertussen jaagt de mannelijke actieheld 217 mensen op gruwelijke wijze de dood in maar dat is blijkbaar van ondergeschikt belang. Want die 217 mensen zijn wel de dood ingejaagd door een stoere all american hero en met behulp van het modernste wapentuig dat het Amerikaanse leger op dit moment te bieden heeft. Hollywood heeft ons geleerd dat als er ergens ter wereld stront aan de knikker is, het Amerikaanse leger klaar staat om ons te beschermen. Of dat nu Russen, moslims, aliens of zombies zijn. Het Amerikaanse leger is daar om ons Westerlingen te beschermen tegen het kwaad. Dus: reclame voor de traditionele conservatieve Joods/christelijke waarden, reclame voor de traditionele rolmodellen en reclame voor de Amerikaanse defensie industrie.

Hollywood moet toestaan dat vrouwen net zo goed als mannen naakt moeten zijn en dat vrouwen inmiddels hun plaats in de maatschappij hebben opgeëist. De Academy of Motion Picture Arts and Sciences (AMPAS) moet moderniseren. Hollywood moet af van het idee dat vrouwen onderdanige, zorgzame en vooral domme wezentjes zijn die zich laten leiden aan de hand van een all american hero. In de jaren dertig van de vorige eeuw kon dat nog wel. Maar anno 2016 is dat volledig uit de tijd.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

maandag 14 december 2015

De naakte vrouw is overal



Foto: Tumblr


De naakte vrouw is overal, zo moeten uitgever Playboy en bandenfabrikant Pirelli hebben gedacht. De twee besloten recentelijk daarom maar af te zien van het naakt in hun eigen uitgaven. In februari 2016 komt de laatste Playboy uit met daarin een naakte vrouw. De jaarlijkse Pirelli kalender bevat in de 2016 uitgave ook al geen naakt meer. Twee iconen en voorvechters van het vrije naakt Playboy en Pirelli houden er dus plotseling mee op. Het zijn grondleggers van de naakte vrouw in het openbaar en juist daarom is hun beslissing zo opmerkelijk. Hun officiële lezing is dat zij niet langer willen betalen voor naakte vrouwen terwijl er inmiddels overal op het internet naakte vrouwen gratis te zien zijn. Maar is dat eigenlijk wel zo? Komt hun beslissing niet voort uit de veramerikanisering van deze maatschappij, waarin al het naakt geheel volgens streng katholieke waarden moet worden afgedekt?

Is het niet zo dat zowel Playboy als Pirelli de boot naar de moderne tijd volledig hebben gemist? Zoals eerder ook Kodak niets deed met de digitale fotografie, waardoor concurrenten als Canon en Nikon de markt voor digitale fotografie beheersten. Zoals Nokia die helemaal niets zag in de ontwikkeling en verkoop van smart phones, waardoor Apple en Samsung die markt volledig beheersten. Zoals Audi, BMW en Mercedes helemaal niets zagen in de elektrische auto in de executive markt (hooggeplaatste managers en directeuren), waardoor Tesla die markt nu volledig beheerst. Zoals videoketen Blockbuster, die niets zag in de verkoop van films en series via internet, waardoor Netflix die markt nu volledig beheerst.

Op die manier hebben Playboy en Pirelli hebben nooit iets gedaan met de concurrentie van websites zoals Femjoy, MetArt en Petter Hegre. Ze hebben het jarenlang laten versloffen waardoor ze langzaam steeds meer marktaandeel verloren aan die nieuwe initiatieven. Belangrijker nog was wel de manier van fotograferen; op die paar foto’s die Playboy en Pirelli produceerden werd de vrouw onderdanig en als een lustobject afgebeeld. Femjoy, MetArt en Petter Hegre lieten de vrouw juist in haar waarde. Maar mannen wilden niet meer naar foto’s kijken, maar ook bewegend beeld zien waarop zo’n model een rondje loopt, piano speelt of een dansje doet. Femjoy, MetArt en Petter Hegre  hebben dat op tijd begrepen en introduceerden in 2008 al nieuwe kanalen waar de kijker voor relatief weinig geld kon grasduinen in een vrijwel oneindig archief van filmpjes. Websites als Erotica X, Joymii en 21naturals gaan daarbij nog eens een stapje verder en laten porno acteurs met elkaar seks hebben. Niet even een anderhalve minuut, zoals op het Playboy televisiekanaal. De films op kanalen als Erotica X, Joymii en 21naturals duren tot wel een half uur. Geen suf verhaaltje over overspelige mannen en jaloerse echtgenotes maar rechttoe rechtaan seks. En dan is er nog het geweldige initiatief van Naked News; een op zich doodordinair nieuwsbulletin, ware het niet dan de nieuwslezeressen poedelnaakt het wereldnieuws tot de kijker brengen.

Al die initiatieven zijn volledig voorbij gegaan aan Playboy en Pirelli. Het is echter niet voorbij gegaan aan de porno consumerende mannen en vrouwen (geschat wordt dat 30% van de bezoekers op porno websites van het vrouwelijke geslacht is) die de Playboy echt niet kochten vanwege de mooie horloges of snelle auto’s. Pirelli heeft daarnaast ook nog eens last van initiatieven van sportverenigingen, die naaktkalenders met naakte sportende leden verkopen om de clubkas te spekken.

De markt heeft dus nieuwe initiatieven ontwikkeld en er valt voor Playboy en Pirelli geen droog brood meer te verdienen omdat ze daarin niet zijn meegegaan. Als Playboy en Pirelli waren meegegaan hadden ze gewoon kunnen blijven verdienen aan naakt net als de eerdergenoemde initiatieven. De conclusie van Playboy en Pirelli is dus helaas onwaar: de naakte vrouw is overal, behalve in de Playboy en op de Pirelli kalender.


Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Lees ook: Nackedei adé : Die Tage des Pin-up-Kalenders sind gezählt