Het woord ´overspel´ staat op het punt te verdwijnen uit de woordenboeken

Foto: Tumblr

U kent dat wel: u neemt een taxi van A naar B maar de chauffeur maakt een extra ommetje. Extra kilometers maken is immers extra geld en dus extra inkomsten. De taxiwereld is berucht om dit soort praktijken. Internetdienst UberPop wilde daar een eind aan maken, door gewone mensen hun auto te laten delen. Wie van A naar B wil kan via UberPop een auto in de buurt oproepen, die hem of haar oppikt en naar de gewenste bestemming brengt. Vaste prijs. Geen omwegen. Maar Franse taxichauffeurs (net als hun evenknieën in de rest van de EU) vinden UberPop illegaal en eisten een verbod. De rechter staat al aan hun kant: in diverse Europese landen is UberPop verboden verklaard. De rechter vindt het niet goed dat taxichauffeurs vergunningen moeten aanvragen en hun auto’s aanpassen, terwijl de taxichauffeurs van UberPop dat niet hoeven. Daarmee geeft de rechter dus legitimiteit aan het in elkaar rossen van taxichauffeurs die UberPop gebruiken, door taxichauffeurs die kosten hebben moeten maken om zich überhaupt taxichauffeur te mogen noemen. Maar de taxichauffeurs voeren een achterhoedegevecht. Goed, UberPop is nu verboden. Maar het is een kwestie van tijd voor er zich een legaal alternatief aandoet, waardoor taxichauffeurs hun monopoly definitief kwijt zijn.

Deze week dreigde de hackers van The Impact Team gegevens openbaar te maken van klanten van Ashley Madison. Op deze website kunnen getrouwde mannen en vrouwen elkaar in het geheim ontmoeten voor een afspraakje. In rond Hollands heet dat ‘overspel’. De hackers van The Impact Team vinden dat overspel niet thuis hoort in deze wereld. Mannen en vrouwen die overspel plegen zijn viezeriken. Het huwelijk is iets tussen één man en één vrouw, zo vinden zij. Dus websites die zich richten op homo’s, lesbiennes en LHBT’ers (transseksuelen) zijn gewaarschuwd: ook zij moeten voor een aanval vrezen. Ook hun websites zullen worden aangevallen door moraalridders. Ook de gegevens van hun klanten worden op straat gesmeten. Alleen maar omdat een groepje moraalridders vindt dat zij gene bestaansrecht hebben. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Opmerkelijk is de reactie van de eigenaar van Ashley Madison, het Canadese Avid Life Media. Ze geven toe dat er is gehackt in hun systemen, maar weigeren toe te geven aan de eisen van de hackers: het sluiten van de overspelsite. Dat komt namelijk omdat het anno 2015 steeds normaler is geworden om ook eens met een andere partner het bed te delen. Immers delen we van alles. Na het delen van informatie over elkaar op sociale media delen we nu ook spullen. Simpelweg omdat het leven voor veel mensen te duur is geworden. We delen elkaars huis als we op vakantie gaan (via AirBnb). We delen elkaars auto als we even een transportje moeten uitvoeren. Er is crowdfunding, waarin we samen investeren in een project zodat we samen het risico delen of van A naar B moeten (zoals UberPop). Er zijn zelfs huizen waar meerdere mensen tegelijkertijd wonen omdat ze zelf niet meer in staat zijn de torenhoge kosten van de hypotheek te delen (zgn. ‘Friends-huizen’, vernoemd naar de mateloos populaire jaren ’90 serie Friends).

Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Is monogamie dan de enige weg die mocht worden bewandeld? Wie schreef dat eigenlijk voor? De wet? De maatschappij? De katholieke kerk? Had religie de maatschappij de laatste jaren nou juist niet vrijheden ontnomen, ten koste van eigen gewin? Waren al die wetten en regels niet opgesteld om de kas van de religieuze leiders te spekken en daarmee hun macht te versterken? Waarom mocht een vrouw niet gewoon genieten van haar leven? Waarom moest een man zich zijn hele leven aan één en dezelfde partner binden? Waar stond dat opgeschreven? Kreeg een vrouw een boete of gevangenisstraf als ze open en eerlijk was dat ze met meerdere mannen seks had? Waren we met alles de moderne tijd binnen gestapt, maar op het gebied van seks nog in de jaren vóór Christus? Moesten mannen en vrouwen die met meerdere partners seks hadden zich daarvoor verantwoorden voor een rechtbank?

Monogamie is geen verrijking voor het seksleven. Monogamie verveelt; iedere keer seks met dezelfde partner wordt zo vervelend dat de twee partners op gegeven moment bijna geen seks meer hebben. Hoeveel huwelijken stranden niet doordat beide partners op elkaar zijn uitkeken? Hoeveel ruzies zijn er niet ontstaan doordat beide partners verlangden naar seks, maar die gewoon niet krijgen om dat de ander geen zin had? Hoeveel stelletjes hebben na de geboorte van één of meerdere kinderen bijna geen seks meer? Hoeveel mannen en vrouwen hebben niet die erotische fantasie om het ook eens met een andere partner te proberen? Hoeveel vrouwen (maar ook mannen) maken al op jonge leeftijd de keuze voor hun grote liefde? De twintig nog niet gepasseerd maken ze al de keuze voor de partner van hun leven. Hij (of zij) was het immers helemaal. Maar eenmaal halverwege de dertig komt de sleur erin. Wat hebben ze nu allemaal; een koophuis met spaarhypotheek, allebei een auto, twee of drie opgroeiende kinderen… allebei een baan en een druk leven… Maar is dit het allemaal? Is dit nou het leven? Kan het hoofdstuk nu worden gesloten? Veel mannen en vrouwen vinden van niet  en gaan vreemd. Ze leven een tweede leven. Ze gaan met andere partner naar bed. Dat zet hun eigen relatie weer onder druk, met als gevolg ruzies en echtscheidingen. Rechtszaken, verdeling van inboedel en geld, omgangsregelingen met de kinderen, enzovoorts. Alleen maar een hoop ellende en ergernissen die vooraf makkelijk zijn te voorkomen als je elkaar wat meer ruimte zou geven.

Net als de taxichauffeurs voeren ook de moraalridders van The Impact Team een achterhoedegevecht. Het zijn ontwikkelingen die niet zijn te stoppen. Of de moraalridders van The Impact Team nou willen of niet; de deeleconomie is een feit. Het woord ´overspel´ staat op het punt te verdwijnen uit de woordenboeken.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Naakt agenda 2016

U zult er zelf niet zo bij stil staan, maar de langste dag met de kortste nacht ligt alweer even achter ons. Dat betekent dat we bezig zijn met de tweede helft van 2015 en dat betekent dat we alweer langzaam naar het einde van het jaar hobbelen. Verhalen over wel of geen Zwarte Piet en de Veramerikanisering van onze maatschappij door het oprukkende vreetfestijn kerstfeest duiken de kop weer op. Wel of geen Halloween? Het houdt velen van ons bezig. Maar wat ons pas echt bezighoudt is misschien wel de keuze voor de agenda  van 2016. Ieder jaar weer rond deze tijd komen de aanbiedingen voor nieuwe agenda’s en kalenders binnen. Wat moeten we doen? Welke keuze maken we voor het nieuwe jaar?

In dit kader doen veel sportverenigingen een duit in het zakje. Door bezuinigingen is de subsidie weggevallen en dus komt het voortbestaan van de club of vereniging in gevaar. Dus moet de clubkas worden gespekt met… u raadt het waarschijnlijk al: een naaktkalender. Een kalender met daarop naaktfoto’s in allerlei soorten en maten, vormen en kleuren. Veelal vrouwelijk naakt, want dat verkoopt het beste. Vrouwelijk naakt verkoopt altijd goed. Dus gaan veel meiden van sportverenigingen (maar bijvoorbeeld ook studentenverenigingen) uit de kleren voor een paar opwindende foto’s voor een naaktkalender.

De oude Grieken sportten immers ook naakt. Opgehitste mannen kopen maar al te graag een kalender met daarop naakte vrouwelijke sporters. Het vrouwenelftal van FC Bayern München ging naakt, zoals ook het dames voetbalelftal van VfL Sedelfingen, het nationale vrouwen rugbyteam van Frankrijk en het dames volleybalteam van het Belgische Waregem. Erg opwindend waren die foto’s allemaal niet: alles bleef keurig bedekt en het naakt werd vooral overgelaten aan de fantasie van de (overwegend) mannelijke koper.

Hoewel dus aangeprezen als een naaktkalender is al het naakt keurig bedekt en dat is kopersbedrog. Het is een kat in de zak. Het is een miskoop. Op een echte naaktkalender zijn de speelsters in vol ornaat te zien. Dus open en bloot. Niet hun billen, borsten en vagina bedekkend met een voetbal, volleybal of ordinair met de handen. De vrouwen sporters doen alsof ze een gedurfde stap hebben ondernomen, maar eigenlijk hadden ze de kleren gewoon aan kunnen houden want je ziet niks.

Dus tenzij het een echte naaktkalender is waarop de dames echt naakt zijn is de naaktkalender geen echte naaktkalender. U kunt ‘m in dit gavel gewoon links (of rechts, zo u wilt) laten liggen. Daarom hierbij de oproep aan de vrouwelijke sporters die dit jaar weer overwegen een naaktkalender te produceren om de clubkas te spekken: maak voor 2016 nou eens een echte naaktkalender, waarop echt naakt te zien is!

Veel succes.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Naakt in de stad

Foto: Tumblr

Nederland had al een gelegaliseerd homohuwelijk. Ook prostitué is in Nederland een officieel erkend beroep. Een beroepsgroep die gewoon belasting betaalt. Softdrugs zijn in Nederland ook gerealiseerd. Nederland is een liberaal land, zo je denken. Tot het op naakt aankomt. Dan komen de oude Calvinistische waarden weer om te hoek kijken. Nederland is daarin nog te preuts. Onder invloed van de Amerikaanse massamedia wordt naakt in Nederland geassocieerd met seks en porno. Naakt is aanstootgevend en bovendien schadelijk voor de geest. Bovendien vinden katholieke en protestante geestelijken hier dat naaktheid de psyche van kleine kinderen schaadt. Tot op de dag van vandaag is er (nog) geen enkel sluitend wetenschappelijk bewijs gevonden dat dit inderdaad zo is. Het is al wel vastgesteld dat gewelddadige computerspelletjes invloed hebben op de belevingswereld van kinderen. Toch gaat de verkoop daarvan onverminderd door. Geld moet immers blijven rollen, nietwaar?

Maar onze Oosterburen zijn ons weer net even een stapje vóór. In de Duitse hoofdstad Berlijn was het al toegestaan om legaal naakt te zijn in het openbaar. Beperkt. Maar geen agent of andere overheidsdienaar zal je aanspreken als je bloot door het immense Tiergarten Park wandelt. Dit park ligt op letterlijk een steenworp afstand van het station Zoologischer Garten; het hoofdstation waar veel internationale treinen aan komen. Vanaf het nieuwe Hauptbahnhof is het nog wel een eindje lopen. Maar nu volgt München, de tweede grootste stad in Duitsland met maar liefst 6 gebieden waar naakt zijn in het openbaar is toegestaan. Alleen al in het stadspark Englisher Garten (in omvang vergelijkbaar met Hyde Park in Londen en Central Park in New York) zijn er drie. Dit meldt de Amerikaanse website The Huffington Post. München in de hoofdstad van de Duitse deelstaat Beieren en in die deelstaat is al sinds de jaren '70 van de vorige eeuw zeer liberaal met naakt en naaktheid.

Opmerkelijk: in Beieren is de conservatieve CSU (zusterpartij van het Nederlandse CDA) al meer dan veertig jaar aan de macht. Ook de hoofdstad München is al jaren een CSU bolwerk. De progressieve SPD heeft er niets te vertellen. Toch is naakt zijn in het openbaar er toegestaan; zij het beperkt. Maar zelfs die beperking is nog vooruitstrevend dan de Nederlandse wetgeving, die naaktheid in de buitenlucht wel toestaat, maar dan alleen in afgesloten gebieden. Niet in het openbaar, dus. Vrouwen die topless door de stad lopen kunnen op de bon worden geslingerd wegens aanstootgevend gedrag. Mannen die met ontbloot bovenlijf door de stad lopen worden met rust gelaten. Zelfs New York is hierin verder dan het liberale Amsterdam, waar decennia lang de progressieve PvdA veruit de grootste was. Sinds 2014 is dan veranderd. De PvdA is ingeruild voor het CDA. Dus binnenkort ook naakt in het Vondelpark? Op het Museumplein? Nee, waarschijnlijk niet. Daarvoor heeft de katholieke Kerk nog teveel macht. Zij zorgden voor het fabeltje dat naakt aanstootgevend is en de geest schaadt. Dus verwacht geen wonderen.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

De goden verzoeken

Wat een wereld is dit. Wat een verschrikkelijk preutse maatschappij. Wat een idiotie rondom een negen jonge rugzaktoeristen (3 meiden en 6 mannen) die zo uitzinnig waren van blijdschap dat ze de top van de Kinabilu hadden bereikt de kleren uittrokken en naakt op de foto gingen. Jonge mensen, die daarvoor direct werden bestraft. Want een paar uur later werd Maleisië opgeschrikt door een aardbeving waarbij tot nu toe achttien doden vielen. De gids die de rugzaktoeristen naar boven had gebracht bracht de naaktfoto naar buiten en riep dat de goden boos waren geworden. Naakt op die heilige berg had de goden boos gemaakt en daarom was de aarde gaan schudden. In het streng religieuze Maleisië is dit natuurlijk koren op de molen van de leiders, die de mogelijkheden direct aangrepen om media aandacht te krijgen. De rugzaktoeristen werden beschuldigd van het veroorzaken van een aardbeving (!) en moesten ieder drie dagen de cel in, en omgerekend EUR 1.200 boete betalen. Alsof dat het verlies van achttien mensenlevens kan vergoeden.

De moeder van de Nederlandse rugzaktoerist Dylan – een van de jongeren die naakt op de foto waren gegaan – vond het eigenlijk wel goed dat haar zoon werd gestraft voor het naakt op de foto gaan. Want, zo redeneerde de kortzichtige moeder, als je naakt gaat lopen op de Dam dan blijft dat ook niet ongestraft. En dat was nog de minst erge opmerking in dit verband, want op Radio 1 kwam een deskundige aan het woord die schandelijk sprak van een nieuwe trend onder jongeren: de naakte selfie. Er is inmiddels een speciale Facebook pagina opgezet waarop naakte selfies kunnen worden gepost. Natuurlijk dan we alleen de achterkant en als de foto al van voren is genomen dan zijn de edele delen bedekt. Het blijft natuurlijk wel Facebook en die zijn Amerikaans en dus zwaar religieus en dus zwaar preuts. Met enige verbazing en veronachtzaming sprak de deskundige schande van dit nieuwe fenomeen, omdat naakt in het openbaar volgens hem gewoon niet kan. De presentatrice was het daarmee eens: alles moet bedekt blijven.

Goh, waar kennen we dit van? Kennen we dit niet uit streng Islamitische landen waar vooral vrouwen hun lichaam zoveel mogelijk bedekt moeten houden omdat ze anders het risico lopen verliefd te worden op een andere man? De vrouwen daar moeten onderdanig zijn aan de man en dus moet alles bedekt blijven. Alleen de ogen mogen onbedekt maar zelfs daar is een gaasje voor gemaakt in de boerka. In het Westen zijn we iets verder en hebben we de Boerka afgeschaft. Maar ook in het Westen is naakt nog altijd niet algemeen geaccepteerd. Iemand die naakt in de lopenlucht is wordt al snel gezien als psychisch niet in orde. Als iemand die zijn (of haar) verstand heeft verloren. Naakt wordt nog altijd gezien als aanstootgevend. Vaak wordt beweerd dat de aanblik van naakt, vooral als het een volwassene is, schadelijk is voor kinderen. Geen enkel onderzoek heeft de juistheid daarvan aangetoond.

Het verplicht bedekken van het lichaam is dus (wat verrassend) gestoeld op religieuze gronden. Gronden waarmee leiders van landen macht in handen willen krijgen en – als ze daarin zijn geslaagd – te houden. Het is nauwelijks voor te stellen dat we nu in het jaar 2015 leven. Het is nauwelijks voor te stellen dat we aan de ene kant vrijheid van meningsuiting en vrijheid van beweging eisen en op 4 en 5 mei herdenken dat dit door onderdrukken niet altijd mogelijk is, terwijl we aan de andere kant onszelf zoveel beperkingen opleggen uit religieuze gronden. Dat is in een moderne tijd als 2015 waanzinnig. Naakt is namelijk niet aanstootgevend. Naakt is puur en naakt is mooi. Iedereen heeft zijn eigen naakt lichaam waar hij of zij trots op mag zijn. Een lichaam heb je maar één. Wees er niet alleen zuinig op, maar doe er ook mee wat je wilt. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Naakt naar het Songfestival

Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e