Naakt naar het Songfestival

Traintje, of hoe de Nederlandse inzending van deze editie van het Eurovisie Songfestival ook mag heten. Ze heeft een jurk aan maar het kledingstuk heeft zo’n diep decolleté dat ze net zo goed bloot het podium op had kunnen gaan. De finale halen zal Oosterhuis niet. Het liedje is slecht en de uitvoering zo nog slechter. Ze kan dus fluiten naar een hoge notering op dit Oost-Europese feestje. Maar met haar gewaagde jurk trekt ze wel de belangstelling van de hele wereld naar zich toe. Het kan de wereld namelijk niet zijn ontgaan dat de volle borsten van de veertiger duidelijk zichtbaar zijn. Al zijn grote delen van haar imposante borstenpartij nog wel bedekt. Ook de tepels zijn niet zichtbaar. Maar dat ze volle borsten heeft die best gezien mogen worden is duidelijk zichtbaar.

De jurk van Oosterhuis is nu al veel besproken. Want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Helemaal bloot kan niet, vinden de organisatoren van het Songfestival. Er kijken immers ook kleine kinderen mee. Of – in beter Nederlands – er kijken streng gelovigen mee die vinden dat kinderen niet mogen zien hoer ze er over tien, vijftien jaar zelf uit zien. De Nederlandse ontwerper Tycho Boeker heeft dit goed gezien. Hij wil uitstralen dat het streng calvinistische Nederland liberaal is in de seks en naakt. Helemaal niet waar natuurlijk, want in Nederland zitten we nog steeds onder de plak van streng gelovige wetten die voorschrijven dat alle programma’s waarin naakt voor komt laat op de avond moeten worden uitgezonden en al helemaal niet op een open net. Laat op de avond zijn de kindjes namelijk naar bed en die kunnen al dat vreselijke bloot dan niet onder ogen komen. De volgende ochtend staan diezelfde kindjes op en beginnen de dag met een computerspel op de PlayStation, Wii of X-Box waarin ze op de meest gruwelijke wijzen hun tegenstander kunnen vermoorden. Maar daar houden ze geen trauma’s aan over, zo vindt de Katholieke Kerk en dus kijkt ze hiervan weg.

Hoe gewaagder het naakt is, hoe meer mensen zullen kijken. In deze kleding moet Oosterhuis het Songfestival wel winnen. Oosterhuis heeft altijd al een mooi lichaam gehad en dat mag worden getoond op dit anders zo saaie, eentonige Songfestival, waarvan de winnaar vooraf al bekend is. Het loont eigenlijk niet eens meer de moeite om te kijken. De uitvoering is soms beter dan het liedje. Het gaat immers niet meer om het liedje, maar om de aankleding. Of, zo u wilt, de 'uitkleding'. Niet voor niets won vorig jaar Conchita Wurst het songfestival. Het liedje was niet om aan te horen, maar Wurst (eigenlijke naam Tom Neuwirth) was een transseksueel. Een man die zich had laten ombouwen tot vrouw. Dat was niet helemaal gelukt, dus had deze vrouw een vagina, borsten en een vlasbaardje. Een vrouw met een baard, dat was pas spectaculair. Het vreselijke liedje won het uiteindelijk van de veel betere Nederlande inbreng Common Linnets, van Ilse de Lange (die er veel beter uit ziet dat Conchita Wurst) en Waylon. Een jaar eerder won de Deense Emmelie Charlotte-Victoria de Forest letterlijk op haar blote voeten.  Toen al veel besproken, want mocht al dat bloot wel? Als kleine kinderen dat zien, houden ze er dan geen trauma aan over? Toen al (2013) waren de blote voeten van de Deense winnares dus belangrijker dan het onhoorbare liedje dat ze zong.

Het gaat dus om de uitstraling en daarin zal Oosterhuis het met afstand winnen. Dus dan zal de eerstvolgende deelneemster De Forest, Würst en Oosterhuis moeten overtreffen. Hierbij dus een kledingadvies voor de Nederlandse zangeres die volgend jaar deelneemt aan het Songfestival: Een doorzichtige jurk die reikt to een paar centimeter boven de grond, waar onder het naakte lichaam goed is te zien. Een soort ochtendjas idee van zwart zijden stof, waaronder de rondingen van borsten en de rest van het lichaam niets aan de verbeelding over laten. De volle borstenpartij is goed te zien, net als de schaamlippen van de vagina. Haar lichaam is voller, want ze is een veertiger vrouw met één of twee kinderen. Dus ze is wat breder in de heupen en heeft iets vollere billen. Er is bijna geen verschil meer met of ze helemaal naakt is, of deze doorzichtige zijden stof draagt.  

Ze zingt de sterren van de hemel. Maar daar gaat het al niet eens meer om…

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Schijnvrijheid

Het zal toch niet waar zijn? Blogger, de online dienst van Google die weblogs aanbiedt, had het plan opgevat om vanaf 23 maart geen bloot meer toe te laten op haar websites. Zou een weblog naaktfoto’s vertonen dan zou deze worden geblokkeerd. Alleen wanneer de eigenaar van het weblog anderen zou uitnodigen dan pas zou de inhoud van het weblog worden getoond. Maar zoekmachines zouden het weblog verder negeren. Google, Facebook, Tumblr, Blogger en andere diensten willen niet dat je foto’s op hun website plaatst waarop mensen bloot zijn. Daar sta je dan met je ‘ik ben Charlie’. Met je vrijheid van meningsuiting. Met je demonstraties voor meer bewegingsvrijheid. Vuist omhoog tegen terroristen omdat we vinden dat we mogen zeggen wat we willen. Ook al kwetst dant een ander. Op 11 januari van dit jaar stonden over de hele wereld miljoenen mensen te demonstreren voor de vrijheid van meningsuiting. Overal vormden zich kleine en grotere groepen samen om te roepen dat zij zich niet de mond lieten snoeren omdat één of ander religieuze groep dit met geweld wil afdwingen. Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam mocht zelfs even in het Witte Huis komen. Tegelijkertijd zouden we het dan wel goed vinden dat de vrijheden op het internet door onze eigen regeringen worden beperkt, omdat weer andere religieuze groepen dit niet billijken. Dat is meten met twee maten.  

Het idee bloot/naakt te verbannen van Blogger komt – hoe kan het ook anders? – uit de Verenigde Staten. U weet wel , dat land van namaak naaktprogramma’s als Dating Naked, Naked and Afraid en Buying Naked, waarbij het naakt keurig wordt vervaagd of afgeschermd. We zien wel dat de deelnemers naakt zijn, maar mogen hun naakte lichaam niet in vol ornaat zien. Het zou wel eens iemand kunnen kwetsen. De VS is ook het land dat maar al te graag wijst in de richting van China, Noord Korea en landen in het Midden Oosten waar bloggers met enig gemak worden geslagen, gestenigd en vermoord vanwege wat ze opschrijven. Maar ook het land waarbij de overheidsdienst Federal Trade & Communications Commission (FCC) afgelopen week de netneutraliteit als een soort grondwet heilig stelde. Internetaanbieders en aanbieders van websites moeten volgens deze wet iedereen toegang geven tot het internet, mogen snelheden niet zonder reden afknijpen en mogen niet zomaar inhoud van websites verwijderen.

En toch gebeurt het. Precies dat wat de FCC en alle democratische wetten in de wereld over vrijheid van meningsuiting roepen wordt compleet genegeerd. Niet geheel toevallig kwam de aankondiging van de FCC ná de aankondiging van Blogger. Dus krabbelde Blogger vandaag iets terug. Het zwichtte voor de storm van kritiek die was losgebarsten op het besluit geen naakt te vertonen op haar weblogs. Hoe kun je nou spreken van een vrijheid van meningsuiting wanneer je inhoud van weblogs gaat blokkeren omdat het je niet bevalt? Omdat een streng religieuze groep ergens diep in het zuiden van de Verenigde Staten niet wil dat de wereld dat ziet. Dat is dan toch een schijn vrijheid? Het is natuurlijk waanzinnig dat in een Westers land websites worden gesloten omdat er iets op staat dat streng religieuze organisaties niet willen hebben. Wie dat ook mogen zijn; Islamitische Staat, de Katholieke Kerk of de Joodse gemeenschap. Als je pretendeert dat iedereen mag opschrijven wat hij of zij wil, handel daar dan ook naar.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

Misleiding

Foto: Tumblr.com

Een programma maken over het kopen van een huis; dat kan nooit echt spannend zijn. Ga maar bij jezelf na, als je een huis koopt. Hypotheken vergelijken, praten met banken, huizen bekijken, langs bij de notaris en een koopakte tekenen. Niet erg opwindende bezigheden. Dat zijn formats die al zo zijn uitgemolken dat ze bijna geen kijkers meer trekken. De laatste jaren hebben we al zoveel survival-, dating- en huizenprogramma's in allerlei kleuren, geuren, lengtes, hoogtes en breedtes voorbij zien komen. Zoveel, dat we die eigenlijk wel beu zijn. Maar diezelfde programma's maar dan met naakte kandidaten was nog niet eerder uitgeprobeerd. Want je gaat echt niet kijken naar een televisieprogramma waarin mensen door de jungle rennen, elkaar de liefde verklaren of een huis kopen. De Amerikaanse televisiezender TLC komt met (naar hun mening) revolutionair programma: 'Buying Naked', over een makelaar die huizen verkoopt aan mensen die graag naakt zijn. Naakt trekt lekker veel kijkers, moeten de producers hebben gedacht. Iedereen wil kunnen genieten van volgevreten vette Westerse lichamen die door het beeld huppelen. TLC is bedoeld voor vrouwen, dus die vinden dat altijd wel leuk. Dus dezelfde formats passeren de revue opnieuw, maar dan staat iedereen in zijn of haar blootje voor de lens. Origineel!

Maar ja dames, het is wel Amerikaanse televisie, dus de Katholieke Kerk kijkt mee en dat zijn over het algemeen oude, ietwat conservatief ingestelde mannen met grijze haren, uit het Stenen Tijdperk. Mannen die denken dat naakt vies, smerig en aanstootgevend is, en mogelijk trauma's overhoudt. Die trauma's houdt niemand over aan actiefilms waarin elke minuut tientallen mensen bruut worden neergemaaid, denken die mannen uit het Stenen Tijdperk. Die mannen zien liever een baby van twee jaar oud dat in de supermarkt naar de handtas van moeder grijpt, een pistool eruit graait er daarmee speelt, zodat moeders ter plekke wordt doodgeschoten. Dat nog liever, dan een paar blote borsten op televisie. Geweld mag. Maar een paar blote borsten... Nee, dat kan niet.

Dus alles in Buying Naked is keurig afgedekt, of wordt spontaan vervaagd. Bent u een fan van naakt, dan wordt u met deze serie zwaar op de proef gesteld. Gaat u er eens lekker voor zitten om naakte lichamen te bekijken, dan komt u wellicht wat bedrogen uit. U ziet namelijk geen blote borsten, penissen of vagina's, want die hebben de kandidaten niet. Net op de plek waar de camera een ontblote penis zou filmen, staat ineens een bekertje of een figuurtje, dat de penis keurig afdekt. Vrouwen hebben ineens een kookshort aan (lekker stereotiepe!) en als er al geen naakt wordt vervaagd, dan filmt de camera het naakte lichaam van achteren. Draait het naakte lichaam zich naar de camera toe, dan staat daar plotseling dat figuurtje weer! Precies op de plaats waar de edele delen zitten. Of wordt de boel vervaagd, zodat het net lijkt alsof de vrouwen geen vagina en borsten hebben, en de mannen speciaal voor deze serie hun penis hebben laten afhakken. Of dat blaadje aan die ene boom waait precies op dat moment zó, dat de penis, de vagina of de borsten worden afgedekt. Moeder Natuur laat zich niet sturen. Maar blijkbaar is in de VS alles mogelijk!

Deze truuk is ook al toegepast bij 'Naked and Afraid' en 'Dating Naked'. Het woord 'naked' in de titel impliceert dat de kijker naar naakte lichamen gaat kijken. Maar helaas. De programma's voeren wel 'naked' in hun titel, maar juist dat 'naked' wordt keurig afgedekt. De cameraviering is op zich wel origineel, maar misleidend en daardoor erg storend.

U hoeft deze programma's dus niet te kijken voor het naakt, dus waarvoor dan eigenlijk wel? Naakt is immers pas naakt als het echt naakt is. Ook op de preutse Amerikaanse televisie.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Binnen de lijntjes

Is het hebben van seks met eerdere partners verkeerd? Moet je je hele leven onderwerpen aan slechts één persoon omdat één of ander vaag religieus boek dat voorschrijft? Of omdat een ander dat voorschrijft? Of omdat de maatschappij dat wil? Of omdat je bang moet zijn te worden verstoten uit je omgeving als je seks hebt met meerdere partners? Waarom worden mensen die buiten die gebaande paden wandelen met scheve ogen aangekeken? Waarom hen in een hoekje te plaatsen? Waarom worden mannen die seks hebben met meerdere vrouwen beschuldigt als seksverslaafden en waarom vrouwen als hoer? Terwijl dat nou juist de mensen waren die genoten en alles uit het leven haalden. Het maakte de keuze lastiger en het zorgde ervoor dat jonge mensen steeds langer wachten met het zoeken naar een partner. Dit waren de genieters die wisten dat seks met één en de zelfde partner na een tijdje zou gaan vervelen. Zij wisten dat dit op den duur zou leiden tot relatieproblemen. Zij wilden onder geen voorwaarde meewerken aan een leven waarin ze hun agenda moesten trekken om een afspraak te maken wanneer ze met hun eigen partner seks konden hebben. Het hebben van seks met een andere partner verrijkte hun seksleven. Het deed hun verlangen naar elkaar alleen maar groeien. Het was avontuurlijk en je zag ook nog eens iemand anders naakt. Niet alleen dat, je mocht er ook nog eens mee spelen. Je mocht met dat andere naakte lichaam vrijen totdat je klaarkwam, en langer. 

Deze mensen konden seks hebben met een ander zonder dat ze daarop verliefd hoefde te worden. Zonder dat ze zich aan die partner hoefden te binden. Zonder dat ze met hun eigen partner ruzie kregen omdat ze waren vreemdgegaan. Vreemdgaan bestond in hun leven niet eens, omdat ze tegenover hun eigen partner eerlijk over de seks waren. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal. Nog vóór de seks zou aanvangen. Nog vóór ze die andere sekspartner ook maar hadden aangeraakt. Ze vertelden elkaar het eerlijke verhaal tijdens een wandeling in het bos. Tijdens het ontbijt of gewoon terloops. Soms sliep die partner ook gewoon tussen hen in, in hetzelfde bed. Soms zat die partner naakt aan de ontbijttafel als één van de andere partners zijn of haar eigen huis binnenstapte. Soms werd er nog volop gevreeën met die sekspartner, terwijl één van de andere partners het huis binnenstapte. Ze wisten immers van elkaar dat er werd gevreeën omdat dat in de huiselijke agenda stond. Daar was niets mis mee. Geen van  beiden had er echt moeite mee. Zolang er maar het eerlijke verhaal werd verteld. Juist om te laten zien dat er niets aan de hand was werd de seks van beide partners opgenomen. Rond het bed stonden soms twee tot wel twaalf camera’s die het verloop van de seks minutieus registreerden. Het hoorde niet alleen bij de afspraken, maar stelde de ander ook gerust.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

Erotische boeken winden vrouwen op

Een studie toonde al eerder aan dat 73,5 procent van de vrouwen na het lezen van een erotisch getint boek een seksueel verlangen voelde. Onderzoeker F. Spufford: "Het plezier van lezen is niet alleen dat er een nieuwe wereld voor je opengaat maar dat het je ook bij jezelf brengt. En opwinding en verlangen beginnen in het hoofd."

En laten wij daar nou nét de oplossing voor hebben

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl. 

We moeten naar de cloud!

Bewuste foto is niet van één van de in dit stukje genoemde personen / Foto: Tumblr.com

Afgelopen winter leek het plotseling in de mode te zijn om naakt in de sneeuw te gaan staan en daarvan een selfie te maken. Die foto werd vervolgens op Facebook of Twitter gezet. En daarna? Daarna gebeurde er eigenlijk niets. Niemand zei wat. Niemand deed wat. Het kwam niet in het nieuws. Er was geen sprake van gekwetste ego’s. Het leven van alledag ging eigenlijk gewoon door. Waarom? Omdat veruit het grootste deel van de selfies naakte mannen waren en die zijn blijkbaar niet interessant genoeg om daar aandacht aan te besteden. Maar de trend is ingezet: er heerst een soort ongebreidelde drang om naaktfoto's van jezelf te maken. Naaktfoto's van jezelf maken is blijkbaar opwindend of zorgt voor seksuele opwinding bij de tegenpartij. Dat mag best, want naakt is mooi en een naakt lichaam mag best worden getoond. Sterker nog: onderzoek heeft uitgewezen dat zoveel en zo vaak mogelijk naakt zijn erg gezond is, omdat het lichaam beter vieze geurtjes af kan stoten. Er is dus niets mis mee de hele dag naakt te zijn en de wereld dat te laten weten door middel van een selfie.

Hoe anders ging dat bij The Frappening; het verschijnsel waarbij hackers de naaktfoto’s van circa 300 Hollywoodsterren hebben gekraakt uit hun iPhone en die online hebben gezet. Eerst op fotowebsite 4Chan. Maar later doken de foto’s ook op andere plaatsen op. De advocaten van de getroffen sterren konden het simpelweg niet meer bijbenen. De Twitter en Facebook accounts waarop de foto’s stonden konden vrij eenvoudig worden geblokkeerd en de eigenaren achterhaald. Maar de foto’s zijn daarna alweer verder verspreid. Hier in Nederland weet Manon Thomas daar alles van. Haar buurman kraakte haar PC, pikte de naaktfoto’s die haar vriend had gemaakt er vanaf en zette die op het internet. Ook Thomas stuurde er advocaten op af, maar merkte al gauw dat het geen zin had. Die verspreiding gaat op het internet namelijk sneller dan de snelheid van het licht. Miljoenen computergebruikers over de hele wereld kunnen de foto’s met één muisklik op hun computers downloaden en elders op het web plaatsen. Als de ene website wordt gesommeerd de foto’s te verwijderen, dan worden die foto’s alweer op misschien wel tien andere websites geplaatst. Het is onbegonnen werk om die foto’s de achterhalen en de personen die hen hebben geplaatst te vervolgen. Hierdoor wanen de hackers zich vrij onschendbaar. Voor zover ze dat al niet waren.

Waren de naaktfoto’s van Manon Thomas het aanzien nog redelijk waard; de foto’s van de Hollywoodsterren zijn niet om aan te zien. Ze zijn onduidelijk, onscherp en vaag waardoor er is bijna niets op te zien. Soms zijn alleen een paar borsten te zien of een de billen. Gezichten worden zelden of niet getoond. In de films waarin de getroffen actrices naaktscènes spelen is méér te zien dan de foto’s op hun iPhone. Dat zijn dat de gemiddelde Amerikaanse speelfilms waarin billen, borsten en vagina keurig netjes worden afgedekt. Alsof iedereen zo in zijn of haar slaapkamer rondloopt. Alsof iedereen ’s morgens opstaat en direct een doek om zijn of haar lichaam wikkelt, om vervolgens op deze manier de badkamer in te stappen. Waardeloos natuurlijk. Maar goed, het blijven Amerikaanse films.

De Hollywoodsterren hebben geen idee wat er allemaal gebeurd met zo’n foto als die eenmaal is opgeslagen in die iPhone. Niemand heeft ook maar een idee wat er allemaal gebeurd met gegevens die we invullen op Facebook, Twitter, Hotmail, Gmail en in de iCloud. Er is genoeg over in de media verschenen; inlichtingendiensten gaan bijvoorbeeld niet te zachtzinnig om met die gegevens. Maar wat inlichtingendiensten kunnen, kan een kwaadwillende ook en dus was het slechts een kwestie van tijd voordat die naaktfoto’s voor iedereen beschikbaar kwamen. De iPhone is namelijk een immens populair toestel, waardoor de kant groot is dat de Hollywoodsterren ‘m ook hebben en dus was deze kraak een makkie.

Nu kun je als Hollywoodster een paar dingen doen: net als Manon Thomas de moraalridder gaan uithangen en advocaten op pad sturen die sommeren de foto’s van websites te verwijden, of je kunt het ook gewoon accepteren. Er is niets mis met een naakt lichaam. Zelfs niet in het preutse Amerika. Immers stijgt of daalt je marktwaarde niet omdat er toevallig een paar naaktfoto’s van jou op het internet slingeren. Er slingeren miljoenen naaktfoto’s op het internet. Misschien ook wel van u. Want naakte selfies was afgelopen winter een modetrend onder vooral mannen. Het is een kwestie van tijd voordat de vrouwen zich achtergesteld voelen en ook gaan meedoen.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.