woensdag 12 oktober 2016

Seks in de lucht


Bij de anders zo keurige budgetmaatschappij Transavia is een heuse seksrel uitgebroken. Een vrouwelijke purser heeft seks gehad met collega’s. Niet een paar, maar een heleboel. Mannelijke collega’s maar ook vrouwelijke. In het vliegtuig, in hotels, in personeelsruimte op de luchthavens en op toiletten. De purser (zelf halverwege de veertig, drie puberende kinderen) hield over haar seksuele escapades een dagboek bij op haar lap top. Dat dagboek is nu door haar echtgenoot ontdekt. Bij wijze vak wraak heeft die de verhalen per e-mail gestuurd naar de medewerkers waarmee zijn overspelige echtgenoot seks had. Zo konden die de avontuurtjes herbeleven. Om te voorkomen dat de verhalen openbaar worden gemaakt heeft de overspelige purser haar echtgenoot voor de Haagse rechter gegooid en zo kwam De Telegraaf erachter. De zaak dient eind van de week.

Seks in de lucht. Het spreekt tot ieders verbeelding. In ziekenhuizen hebben dokters seks met verpleegsters; in de lucht hebben piloten seks met stewardessen. Het hoort bij het stereotiepe beeld dat we allemaal van deze beroepsgroepen hebben. Zoals directeuren van grote bedrijven hun eigen personal assistant hebben; een veredelde secretaresse die niet alleen achter haar bureau zit en de ene na de andere brief typt, maar ook meegaat op reis en haar baas lichte werkzaamheden uit handen neemt. Tot zelfs zorgt voor seksueel genot. Het hoort erbij.

De gedachte is heerlijk. Het beeld dat twee mensen seks hebben in de kleine ruimtes die het vliegtuig biedt is opwindend. Net als de passagiers heeft het tweetal bijna geen bewegingsvrijheid. Bovendien moet er vaart worden gemaakt met de seks. Het vliegtuig is van een budgetmaatschappij dus ieder uur dat het toestel aan de grond staat kost bakken met geld.

Na het klaarkomen komen de passagiers nietsvermoedend binnen. Ze worden ontvangen door de stewardessen, die hen naar hun plaats wijzen. De deur naar de cockpit (what’s in a name) staat open zodat de passagiers kunnen zien dat de piloten hard aan het werk zijn het vliegtuig gereed te maken voor vertrek. Het interieur ziet er strak, schoon en opgeruimd uit. Zoals je dat zou mogen verwachten van een keurige maatschappij als Transavia (87 toestellen in Frankrijk, Nederland, Duitsland en Denemarken, onderdeel van KLM). Niets – maar dan ook niets – in het toestel dat er ook maar naar verwijst dat nog geen kwartier geleden twee mensen in dit toestel stomende passionele seks hebben gehad. De purser werkt keurig de veiligheidschecks af. Geheel volgens IATA regels, zoals het een keurige maatschappij als Transavia betaamd.

Wat de purser nog rest zijn de herinneringen. Die schrijft ze op in haar lap top. Met iedere letter die ze aanraakt beleeft ze iedere seconde opnieuw. De beelden van die naakte collega in die nauwe ruimte schieten weer door haar hoofd. Het gevoel alleen al wekt een nieuw orgasme op. Nog even streelt ze over haar lichaam voordat ze haar verhaal vervolgt.

Mens, wat zouden wij die verhalen graag een keer onder ogen komen!

Als de verhalen écht bestaan: het adres is hqeuitgevers@gmail.com

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

dinsdag 20 september 2016

Vakantie



Toen ik in mei van dit jaar (dus nu 5 maanden geleden) een vakantie boekte had ik eigenlijk geen verwachtingen. Ik hoopte op een vakantie onder de Spaanse zon waar ik de hele dag bloot kon rondlopen. Bloot, vrij en zonder te zijn begrensd door de preutse houding van Amerikaanse massamedia. Zonder commentaar dat naakt hier niet was toegestaan omdat hier mogelijk kleine kinderen aanwezig waren of, ook een veelgebruikt jeukargument, omdat naakt gewoon vies is. Naakt tussen de andere naakten. Naakten die er net zo over dachten als ik. Hoe dichter de vakantie naderde, hoe meer zin ik erin kreeg.

Maar hoe dichter de vakantie naderde hoe meer ik het gevoel kreeg dat het best wel eens zou kunnen tegenvallen. Goed, je bent in een resort waar naakt wandelen is toegestaan. Maar afgaande op de Facebook groep waar ik (tijdelijk) lid van was en de demo dag van de Naturisten Federatie Nederland (NFN) beloofde het niet veel goeds. Naakt gaan is vooral een aangelegenheid voor mannen en dan ook nog eens voor mannen die van andere mannen houden. Dus het grootste deel van wat ik straks op het resort zou aantreffen zou man zijn, zo was mijn verwachting. Als er al vrouwen aanwezig zouden zijn, dan zouden die niet alleen ver in de minderheid zijn maar ook nog eens een gemiddelde leeftijd van boven de vijftig hebben.

Mijn verwachtingen werden steeds verder naar beneden bijgesteld, tot op het laagste niveau waarop ik nu zit. Het resort adverteert met twee jonge frisse naakte modellen die lachend in de lens van de camera kijken. De werkelijkheid is weerbarstiger. Het publiek is inderdaad gemiddeld vijftig jaar of ouder. Jonger dan vijftig – zoals de schrijver van dit stukje – tref je hier nauwelijks. Maar het zijn vooral de volgevreten welvaartslichamen die hier ronddwalen. Veel te vette lichamen die de hele dag niets anders te doen hebben dan hun toch al veel te gebruinde lichaam aan kankerverwekkende UV-straling bloot te stellen. De enige beweging die ze maken is als ze dat vette lichaam omdraaien. Misschien als het lichaam zin heeft een keer het nauwelijks gebruikte zwembad in te duiken. Dan zwemmen ze twee, drie baantjes want daarna is de energie alweer ver op. Misschien wordt er daarom nauwelijks met elkaar gesproken. Als de naakte lichamen liggen te zonnen dan is het hier een oase van rust.

Van de vrouwenlichamen die hier wel naakt rond lopen wordt een man als ik niet bijster opgewonden. Goed, van die slanke fotomodellen met perfect afgemeten tieten tref je alleen in de bladen aan. Maar dit is toch wel het andere uiterste. Buiken met vetrollen en borsten die er maar een beetje bij hangen. Om maar te zwijgen over de billen en de rest.

Maar wat misschien nog wel het ergste is, is de regelzucht van het resort zelf. Het zwembad mag met deze zengende hitte allen worden gebruikt tussen 0900h – 1900h en daartussen niet. Naakt zijn op het resort is toegestaan, maar alleen deze uren. De rest van de dag mag je ook bloot zijn, maar dan in je eigen bungalow. ’s Avonds aan de bar zijn de gasten gewoon gekleed. Eten en drinken geschied in avondkleding. Waar gaat dit over; is dit een naakt resort of niet? Ik dacht dat je hier als gast 24 uur, zeven dagen in de week bloot kon verblijven. Maar dat is dus niet zo.

(wordt vervolgd)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

dinsdag 30 augustus 2016

Bescherm liever de onbedekte vrouw





Het is de week van de boerkini; de lichaamsbedekkende zwemkleding die de islamitische vrouw verplicht moeten dragen. Volgens de vrouwen zelf vrije keus omdat ze dat doen uit geloofsovertuiging. Volgens tegenstanders een teken van onderdrukking. Verschillende overheden doen hun uiterste best om de boerkini van het strand te verbannen, met als triest dieptepunt drie agenten op het strand van Cannes die een moslima op de bon willen slingeren omdat ze een boerkini draagt. De discussie tussen Christenen en moslims is echter nog niet losgebarsten of op het strand van Bain-des-Dames bij Chateauneuf (West Frankrijk)  wordt een vrouw door een groep van zes blanke mannen aangevallen omdat ze topless wil zonnen. Volgens de mannen is dat in strijd met de goede zeden en de verplichten haar om haar borsten weer te bedekken.

Zet een foto van een blote vrouw op Facebook op Google Plus en de waarschuwingen vliegen je om de oren dat dit niet mag. Herhaaldelijk zijn ook foto’s van HQ/e verwijderd omdat dit in strijd is met de preutse Amerikaanse wetgeving… euh.. Algemene Voorwaarden. De laatste tien – vijftien jaar verschijnt er geen bloot meer in reclame uitingen. Iedere verwijzing naar bloot wordt door streng religieuze groepen direct de kop ingedrukt. Christelijke organisaties voorop.

De discussie over de boerkini moet misschien niet eens gaan over tradities of Westerse waarden en normen, maar in hoeverre deze maatschappij nog wel naakt aan kan. Al staat dat (nog) niet in de letter van de wet; het lijkt wel alsof het verboden is bloot te zijn. Boetes en waarschuwingen vallen je ten deel als je je zonder kleren in de buitenlucht wil begeven. Het is aanstootgevend en in strijd met de goede zeden. Het kan bij minderjarigen trauma’s veroorzaken. Wat zegt u? Twee blote borsten kunnen trauma’s veroorzaken bij minderjarigen? Leg dat eens uit! Die uitleg blijft echter uit.

De vrijheid voor een vrouw om zich te kleden al dan niet naakt te zijn moet niet worden bepaald door een ander. Het moet voor iedere vrouw een eigen keuze zijn om zich in boerkini al dan niet bloot in het openbaar te kunnen begeven. Iedereen heeft het recht om in vrijheid te kunnen bestaan; gekleed of naakt. Daar hebben we de moraalpolitie niet voor nodig. Daar hebben we geen Koran voor nodig. Daar hebben we geen Bijbel voor nodig. Geen imam. Geen kerkvorst. Wanneer een vrouw voor een boerkini kiest, dan laat haar die boerkini dragen. Maar wanneer een vrouw topless al dan niet naakt wil recreëren dan moet ze ook daarvoor gewoon de keuze worden gelaten. 

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e 

woensdag 22 juni 2016

Nudisten moeten kleren aan voor asielzoekers



Als je als asielzoeker op de vlucht bent voor oorlog en geweld dan mag best hier schuilen voor de bommen en granaten. Maar laat de anderen dan in hun waarde. Laat anderen hun leven leven zoals ze dat willen. Geloof of geen geloof. Dit gaat echt veel te ver:

'Nudisten moeten kleren aan voor asielzoekers
MEISSEN - Leden van een Duitse naturistenclub hebben te horen gekregen dat zij in het vervolg hun lichamen moeten bedekken omdat er in de buurt een asielzoekers opvang wordt geopend.
Het opvang centrum wordt volgende maand geopend aan de overkant van het meer waar de Familiensport-und FKK-Bund Waldteichfreunde Moritzburg sinds 1905 aan is gevestigd. In het vervolg mogen ze niet langer in hun adamskostuum zwemmen omdat dat de migranten daar aanstoot aan zouden kunnen nemen.

Een verzoek om dan maar een hek te bouwen om de nieuwsgierige ogen van de asielzoekers buiten de deur te houden werd door de gemeente afgewezen, schrijft Bild. De regels over naakt zwemmen zouden altijd al hebben bestaan, maar die werden in de praktijk nooit nageleefd door de nudisten. Ze zijn dan ook in de toekomst niet van plan zich te bedekken'

Bron: De Telegraaf

Eigenlijk zouden we nu allemaal uit protest naar Meissen (noordoostelijk van Dresden) moeten gaan, massaal de kleren uittrekken en uren en uren moeten gaan wandelen daar.

Een nudist zonder kleren is geen nudist meer.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zondag 22 mei 2016

Daar waar je de krant koopt of je postpakketje afgeeft krijg je ook horrorfoto’s te zien



Torenhoge prijzen, verhogen van accijnzen en talloze overheidscampagnes hebben veel Nederlanders nog niet van het roken kunnen afhelpen. Ook niet het sluiten van Europa’s grootste sigarettenfabriek in Bergen op Zoom (1400 arbeidsplaatsen weg) en miljoenensubsidies aan de Stichting Stivoro houdt verstokte rokers een de tabak. Om de prijs voor een pakje sigaretten acceptabel te houden stopten fabrikanten zelfs minder stinkstokken in een doosje. Het mocht allemaal niet baten: men bleef roken.

Dat kan harder, moet de Overheid hebben gedacht en dus komen er vanaf nu enge foto’s op de verpakkingen. Angstaanjagende afbeeldingen van zwarte longen, zwart geblakerde tanden en zieke kankerogen.

Op zich is dat niet zo’n ramp want sigaretten is rotzooi en roken is gewoon slecht voor je. Nee, het ergste is dat die pakjes sigaretten open en bloot voor iedereen zichtbaar staan opgesteld achter de balie van iedere supermarkt. Dezelfde balie waar je als klant je postpakketje afgeeft, de Staatslot voor geld inwisselt maar bijvoorbeeld ook bloemen en plantjes en de krant koopt. Achter die balie staat vanaf nu een kast met daarin sigaretten met afschrikwekkende foto’s.

Opmerkelijk is dat niemand daar echt bezwaar tegen heeft. Zouden daar plaatjes staan van een aantrekkelijke naakte, rondborstige vrouw dan was de wereld te klein geweest. Vooral Christelijke organisaties en/of organisaties die sterk aan de kerk gelieerd zijn zouden moord en brand schreeuwen dat kleine kinderen getraumatiseerd kunnen worden bij het aanzien van een blote man of vrouw. Ze zouden voor de rest van het leven getekend zijn en misschien wel eens het criminele pad op kunnen gaan. Dus deze logica volgend: Wanneer een kind op jonge leeftijd in aanraking komt met bloot dan wordt het later een drugsdealer, mensensmokkelaar of massamoordenaar.

Maar wat gebeurt er wanneer een kind op jonge leeftijd in aanraking komt met zwart geblakerde open gesneden longen, zwarte afgebroken tanden of kankerogen? Zou het dan stoppen met roken?

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

zondag 24 april 2016

Waarom je op reis uit de kleren zou moeten gaan



Lees hier (je wordt doorgeleid naar onze Facebook pagina)

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e

donderdag 14 april 2016

Waar blijft het bloot in de media?



Foto: Strangler, https://www.facebook.com/foto.strangler/
Waarom zien we de laatste tijd zo weinig bloot op televisie en in bladen? Immers in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw kon het niet op: een Nederlandse speelfilm was pas een Nederlandse speelfilm als een vrouw – al dan niet gedeeltelijk – uit de kleren ging. Tegenwoordig zijn filmproducenten en televisiemakers erg zuinig met het vertonen van vrouwelijk bloot. Ze liggen immers onder een vergrootglas. Boze tongen beweren dat dit direct verband houdt met de vluchtelingencrisis. Vluchtelingen hebben immers een andere cultuur. Vluchtelingen houden er ‘een heel ander vrouwbeeld’ op na, namelijk die van de onderdrukte en onderdanige vrouw. Daar zouden televisie- en filmmakers rekening mee willen houden. Het zou ook de aanleiding zijn voor reclamemakers om geen blote vrouwen meer te vertonen in hun advertenties op televisie, internet en in bushokjes en abri’s op straat.

Maar wie protesteren er eigenlijk als eerste als er toch nog een adverteerder het aandurft om (al dan niet gedeeltelijk naakt) te vertonen in zijn advertenties? Wie protesteerde er tegen het imaginaire bloot van kledingfabrikant Suit Supply, die borsten en vagina bedekte met goed geklede mannen? Waren dat moslims? Waren dat vluchtelingengroepen? Nee, dat waren geen moslims. Dat waren christelijke actiegroepen, gesteund door feministische bewegingen. Dat waren streng religieuze groepen van Westerse origine. Wat eigenlijk niemand weet maar wat wel op de gezaghebbende filmwebsite IMDB.com staat te lezen, is dat er verschillende seksscènes uit de ‘erotische speelfilm’  Fifty Shades of Grey zijn gesneden anders zou de film niet door de Amerikaanse filmkeuring komen. Zijn dat allemaal vluchtelingen die in die filmcommissie plaatsnemen? Zijn dat allemaal moslims? Nee, dat zijn streng religieuze katholieken. In Ierland, Polen en Italië is het voor vrouwen nog altijd niet toegestaan om een abortus te laten plegen, tenzij daar medische noodzaak voor is. Homo’s en lesbiennes zijn hun leven daar niet zeker. Komt dat door moslims? Komt dat door vluchtelingen? Nee, dat komt door de immense invloed die de katholieke kerk er nog altijd heeft op de politieke besluitvorming.

Het bloot programma Adam Zkt Eva is niet gestopt omdat de kijkcijfers tegenvielen maar omdat er te weinig kandidaten waren die uit de kleren wilden gaan. De laatste afleveringen werden zelfs opgenomen met acteurs en naaktmodellen om maar aan de vraag te kunnen voldoen. Voor de eerste serie waren er nog genoeg aanmeldingen. Voor de tweede serie waren er van die vele aanmeldingen te weinig over om door te gaan. Een derde serie kwam er niet meer. Niemand wilde er nog uit de kleren gaan voor de camera.

Om wat nuance in de discussie aan te brengen is het verstandiger de blik wat verder open te zetten dan alleen maar te kijken naar de invloed van ‘andere culturen’ in onze maatschappij. Het zijn niet die ‘andere culturen’, maar de invloed van Amerikaanse massamedia die ons beeld over bloot heeft doen veranderen. Al aan het begin van deze eeuw (2000 – 2010, het woord vluchteling moest nog worden uitgevonden) verdwenen de advertenties met daarin blote vrouwen langzaam uit de media. Speelfilms met daarin blote vrouwen komen nauwelijks nog voor. Als ze al voor komen dan worden ze direct als 18+ aangemerkt. Er is geen filmproducent die zijn speelfilm als 18+ wil hebben aangemerkt, want dan loop je de belangrijke doelgroep van tieners mis. Tieners die overigens zonder enige wet of regelgeving gewoon mogen kijken naar afgehakte hoofden en ledematen en actiehelden die per speelfilm zonder moeite 300 mannen en vrouwen op de meest gruwelijke wijzen de dood in jagen.

Maar goed, die zijn dan weliswaar dood, maar wel gekleed.

Hotel vol Verlangens is een erotische vertelling in dagboekvorm over het maken van keuzes. Het is vloeiend geschreven, stijlvol en met een eigentijdse blik op de maatschappij waarin we leven. Het is een treffend, helder en beeldend verhaal over een groep vrouwen, die graag dat ene stapje extra wil zetten, maar waarbij de durf ontbreekt. Onbewust hangen deze vrouwen zich op aan de enige man in het gezelschap. Niet omdat hij er goed uit ziet of veel geld heeft, maar vanwege zijn levensstijl.

'Hotel vol Verlangens' is een geregistreerde merk- en handelsnaam van HQ/e